ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ଘଟଣାରେ, ପାହାଡ଼ ଉପତ୍ୟକାରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିବା ଘୃତାଚୀ, ବିଶ୍ୱାଚୀ, ମିଶ୍ରକେଶୀ, ଅଳମ୍ବୁସା, ନାଗଦନ୍ତା, ହେମା ଓ ହିମା ନାମକ ଅପ୍ସରାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ଏହା ସହିତ, ଯେଉଁ ସମସ୍ତ ମହିଳାମାନେ ଶକ୍ରଙ୍କ ସେବା କରନ୍ତି ଓ ଯେଉଁମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସେବାରେ ନିଯୁକ୍ତ, ସେମାନେ ତୁମ୍ବୁରୁ ଓ ତାଙ୍କର ସଙ୍ଗୀମାନେ ସହ ସମସ୍ତେ ଡାକାଯାଇଥିଲେ। ତା’ପରେ ଦେବମୟ କୁରୁଭୂମିର ଅରଣ୍ୟ, ଅଲଙ୍କାର, ବସ୍ତ୍ର, ପତ୍ର, ଏବଂ କୁବେରଙ୍କ ଅମର ଫଳ ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବାକୁ ଆହ୍ୱାନ ହେଲା। ଏଠାରେ ସମ୍ମାନିତ ସୋମଦେବତା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଖାଦ୍ୟ ଦେଲେ—ଖାଇବା, ଚୁଷିବା, ଚାଟିବା ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ପଦାର୍ଥ ପ୍ରଚୁର ପରିମାଣରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ବିଭିନ୍ନ ପୁଷ୍ପମାଳା, ଗଛରୁ ପଡ଼ିଥିବା ମାଳା, ଦେବମୟ ମଦ୍ୟ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମାଂସ ମଧ୍ୟ ଏଠାରେ ଦିଆଯାଇଥିଲା। ଏପରି ଅଦ୍ୱିତୀୟ ତପୋବଳ ଓ ମନୋଯୋଗ ଦ୍ୱାରା, ତପସ୍ବୀ ଋଷି ମହାନ ଉଜ୍ୱଳତା ସହିତ ମନ୍ତ୍ରୋଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ। ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ହାତ ଯୋଡି ଧ୍ୟାନାବସ୍ଥାରେ ରହିଥିବା ସେଇ ଋଷିଙ୍କ ଆହ୍ୱାନରେ ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକ ଏକ କରି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଘମ ହଟାଇଦେଇଥିବା ସୁମଧୁର ପବନ ମଲୟ ଓ ଦର୍ଦ୍ଦୁର ପାହାଡ଼କୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଶିତଳ ଓ ଶୁଭ ହେବାର ଅନୁଭୂତି ଦେଲା। ତା’ପରେ ଦେବମୟ ମେଘମାଳା ଏକତ୍ରିତ ହେଲା, ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ଆରମ୍ଭ ହେଲା ଓ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦେବମାନ୍ୟ ଢୋଳର ଧ୍ୱନି ଶୁଣାଗଲା। ଉତ୍ତମ ପବନ ବହିଲା, ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ, ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ବୀଣା ବଜାଇ ମଧୁର ସ୍ୱର ଉତ୍ପନ୍ନ କଲେ। ଏହି ସ୍ୱର ଆକାଶ, ଭୂମି ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ କାନରେ ସ୍ପଷ୍ଟ, ମୃଦୁ ଓ ଲୟବଦ୍ଧ ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କଲା। ଏହି ଦେବମୟ ଧ୍ୱନି ଶୁଣିବାର ପରେ ଯେତେବେଳେ ଶାନ୍ତ ହେଲା, ଭରତ ଦେଖିଲେ ଯେ, ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ଶିଳ୍ପଶୈଳୀରେ ସୃଷ୍ଟ ଏକ ବିଶାଳ ସେନା ଚାଉଣି ତିଆରି ହୋଇଛି। ପଞ୍ଚ ଯୋଜନା ଯାଏଁ ଭୂମି ସମତଳ ଓ ନୀଳ ବୈଦୂର୍ୟ ସଦୃଶ ତରୁଣ ଘାସରେ ଆବୃତ ହୋଇଯାଇଛି। ତା’ପରେ ବିଲ୍ବ, କପିଥ, କଠଳ, ଅମଳକୀ, ଆମ୍ବ ଓ ବିଭିନ୍ନ ଫଳଦାୟକ ଗଛ ଫଳରେ ଭରିଯାଇଥିଲେ। ଉତ୍ତର କୁରୁ ଭୂମିରୁ ଦେବମୟ ଅରଣ୍ୟ ଆସିଗଲା, ଏବଂ ଏକ ଦେବୀୟ ନଦୀ ଚାରିପାଖରେ ଅନେକ ପକ୍ଷୀ ଘିରି ଚଳିଲା। ଚାରିଟି ଅତି ଶୋଭାମୟ ମଣ୍ଡପ, ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ାର ଅସ୍ଥାନ, ଅନେକ ରାଜମହଳ ଓ ଦ୍ୱାରପାଳ ଦେଖାଗଲା। ଏକ ମେଘସଦୃଶ ଧଳା ଦ୍ୱାର ଦେବମୟ ମାଳା ଓ ସୁଗନ୍ଧରେ ଭରିଥିଲା। ଚାରି ଦିଗରେ ମୁହାଁ କରିଥିବା ଏକ ମଣ୍ଡପ ମଧ୍ୟରେ ଶୟନ, ଆସନ, ଯାନ, ଦେବମୟ ଖାଦ୍ୟ, ବସ୍ତ୍ର, ପାତ୍ର ଏବଂ ସମସ୍ତ ପଦାର୍ଥ ଅପରିମିତ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲା। ସମସ୍ତ ଆସନ ଶୋଭାମୟ ବିଛାଯାଇଥିଲା। ତେବେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭରତ, କୈକେୟୀନନ୍ଦନ, ମହାନ ଋଷିଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ରତ୍ନମୟ ମହଲକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୋହିତମାନେ ତାଙ୍କ ସହିତ ଗଲେ, ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ସେଠାରେ ଭରତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଦେବମୟ ସିଂହାସନ, ଚାମରା ଓ ଛତ୍ର ପାଖକୁ ଗଲେ, ରାଜା ପରି ଉପବେଶ କଲେ। ସିଂହାସନକୁ ସମ୍ମାନ କରି, ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ଚାମରା ନେଇ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଆସନରେ ବସିଲେ। ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୋହିତ ନିୟମିତ ଭାବେ ବସିଲେ, ତା’ପରେ ସେନାପତି ଓ ପରିଦର୍ଶକ ପଛରେ ବସିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଭରତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଦୁଧର ମାଟିର ତଟବନ୍ଧ ଥିବା ନଦୀ ଏକ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ପ୍ରକଟ ହେଲା। ଏହି ଦୁଇ ତଟରେ ଦେବମୟ ଓ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଗୃହ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରେ ହଳଦିଆ କାଠରେ ଲିପିଥିଲା। ସେଇ ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଦେବମୟ ଭୂଷଣ ପିନ୍ଧିଥିବା ୨୦,୦୦୦ ଜଣ ମହିଳା ଆସିଗଲେ। କୁବେରଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ସୁନା, ମଣି, ମୁକ୍ତା ଓ ପ୍ରବାଳରେ ଶୋଭିତ ୨୧,୦୦୦ ଜଣ ମହିଳା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭାବରେ ଦେଖାଗଲେ। ଏହି ମହିଳାମାନେ ସହିତ ଏକ ପୁରୁଷ ମଧ୍ୟ ମଦୋନ୍ମତ ଭାବରେ ଦେଖାଗଲେ; ନନ୍ଦନ କାନନରୁ ୨୧,୦୦୦ ଅପ୍ସରା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ନାରଦ, ତୁମ୍ବୁରୁ, ଗୋପ ଓ ଅତି ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଗନ୍ଧର୍ବ ରାଜାମାନେ ଭରତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଗୀତ ଗାଇଲେ। ଅଳମ୍ବୁସା, ମିଶ୍ରକେଶୀ, ପୁଣ୍ଡରୀକା, ଓ ବାମନା ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଭରତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ଦେବମୟ ମାଳା ଓ ଚିତ୍ରରଥ ଅରଣ୍ୟରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ମାଳାମାନେ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ପ୍ରୟାଗରେ ଦେଖାଗଲେ। ବିଲ୍ବ, ମାର୍ଦଙ୍ଗିକ, ଶମ୍ୟାଗ୍ରାହ, ବିଭୀତକ ଓ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ଗଛମାନେ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ତା’ପରେ ସରଳ, ତାଳ, ତିଳକ ଓ ନକ୍ତମାଳ ଗଛମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, କୁବ୍ଜ ଓ ବାମନ ଆକୃତି ଧାରଣ କରି ଏଠାରେ ଆସିଗଲେ। ଶିଂଶୁପା, ଅମଳକୀ, ଜାମୁନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜଙ୍ଗଲ ଗଛ, ମାଳତୀ, ମଲ୍ଲିକା, ଯାତି ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଲତାମାନେ ମଧ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ଦେବତାମାନେ ଭରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ଶୋଭାବନ୍ତୀ ମହିଳା ରୂପ ଧାରଣ କରି, ଅମୃତପାନୀ ଦେବତାମାନେ କହିଲେ: “ଯେଉଁମାନେ ଚାହାଁନ୍ତି, ସେମାନେ ପିଉନ୍ତୁ, ଏବଂ ଇଚ୍ଛା କରି ସ୍ୱଚ୍ଛ ମାଂସ ଖାଆନ୍ତୁ।” ସୁନ୍ଦର ନଦୀତଟରେ ସାତ ଅଥବା ଆଠ ଜଣ କରି ମହିଳାମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ପୁରୁଷଙ୍କୁ ସ୍ନାନ କରାଇ ଚନ୍ଦନ ଲଗାଇଦେଲେ। ଆକର୍ଷକ ନୟନବତୀ ମହିଳାମାନେ ପରସ୍ପରଙ୍କୁ ମାସାଜ ଓ ପୋଛିଦେଲେ, ଏବଂ ଉଚ୍ଚକୁଳୀନ ମହିଳାମାନେ ଏକାପରେକ ମଦ୍ୟ ଦେଲେ। ସେମାନେ ଘୋଡ଼ା, ହାତୀ, ଗଧା, ଉଠ ଓ ସୁରଭୀର ସନ୍ତାନମାନେ ସହିତ ସମସ୍ତ ଯାନବାହନକୁ ତାଙ୍କର ଉଚିତ ଖାଦ୍ୟ ଦେଲେ। ସେମାନେ ପଶୁମାନେକୁ ଇଖୁ ଓ ମଧୁ ମିଶ୍ରିତ ଧାନ ଦେଇ, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁବଂଶୀ ଯୋଦ୍ଧାମାନେକୁ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ। ସେଠାରେ କେହି ଘୋଡ଼ା ବାନ୍ଧୁନଥିଲେ, କେହି ହାତୀକୁ ବନ୍ଧୁନଥିଲେ; ମଦୋନ୍ମତ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ଲୋକମାନେ ବନ୍ଦନା କରୁନଥିଲେ—ଏପରି ଅଦ୍ଭୁତ ଦୃଶ୍ୟ ଉପସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲା।