ଭାରତ ଏକା ଏକା ଆଶ୍ରମକୁ ଯାଇ, ମୁନିଙ୍କ ନିର୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ସେ ଆଶ୍ରମର ଗଛ, ଜଳ, ଭୂମି, ଘର, କିମ୍ବା କିଛି ଅନ୍ୟ ଜିନିଷକୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଦେଉ ନାହିଁ। ଏହା ପରେ, ମୁନିଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଭାରତ ତାଙ୍କ ସେନାକୁ ଆଶ୍ରମ ନିକଟକୁ ଆଣିବା ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ଏହା ପରେ, ଭାରତ ଅଗ୍ନିଶାଳାକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ପାଣି ପିଇ ଏବଂ ଶୁଧି ହୋଇ, ଅତିଥି ସ୍ୱାଗତ ପାଇଁ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଏବଂ ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରକୁ ଡାକୁଛି; ମୋ ପାଇଁ ସ୍ୱାଗତ ଉତ୍ସବ ଏଠାରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିଦିଅ।” ତାପରେ, ତିନି ଲୋକର ରକ୍ଷକ ଦେବତାମାନେ, ଶକ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଏହି ସ୍ୱାଗତ ଉତ୍ସବ ପାଇଁ ଡାକାଯିବା ନିର୍ଦେଶ ଦେଲେ। ଭାରତ ଚାହିଲେ, ପୃଥିବୀ ଓ ଆକାଶର ସମସ୍ତ ନଦୀ—ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମକୁ ବହୁଥିବା—ଏଠାରେ ଆସନ୍ତୁ। କିଛି ମଦ, କିଛି ରସ, କିଛି ଚିନି କାନ୍ଦର ରସ ସମାନ ଶୀତଳ ପାଣି ଭାବେ ବହୁଥିବା ନଦୀ ଆସନ୍ତୁ। ଦେବୀ ଗନ୍ଧର୍ବ—ବିଶ୍ୱାବସୁ, ହାହା, ହୁହୁ—ଏବଂ ସମସ୍ତ ଅପ୍ସରା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବୀମାନେ ଡାକାଯିବା ନିର୍ଦେଶ ଦେଲେ। ଘୃତାଚୀ, ବିଶ୍ୱାଚୀ, ମିଶ୍ରକେଶୀ, ଅଲମ୍ବୁସା, ନାଗଦନ୍ତା, ହେମା, ହିମା—ପାହାଡ଼ ଉପତ୍ୟକାରେ ଜନ୍ମିଥିବା ଏହି ଅପ୍ସରାମାନେ ଡାକାଯିବା ନିର୍ଦେଶ ଦେଲେ। ଶକ୍ରଙ୍କ ସେବାରେ ଥିବା ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସେବାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ନାରୀମାନେ, ତୁମ୍ବୁରୁ ଏବଂ ତାଙ୍କ ସାଥିମାନେ ଏଠାରେ ଆସନ୍ତୁ। କୁରୁ ଭୂମିର ଦିବ୍ୟ ଅରଣ୍ୟ, ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର, ଗହଣା, ପତ୍ର ଏବଂ କୁବେରଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଫଳ ଏଠାରେ ଆସନ୍ତୁ। ଏଠାରେ ଦେବତା ସୋମ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ ପ୍ରଦାନ କରୁନ୍ତୁ—ଖାଇବା, ଚାଟିବା, ଚୁଷିବା, ଉପଭୋଗ କରିବା ପାଇଁ ବିଭିନ୍ନ ପଦାର୍ଥ ଏଠାରେ ଅବିରାମ ରହୁ। ସମସ୍ତ ଫୁଲମାଳା, ଦେବତାମାନେ ଦେଖିଥିବା ଓ ଚିତ୍ରରଥ ଅରଣ୍ୟରେ ଥିବା ମାଳା, ଦିବ୍ୟ ମଦ, ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମାଂସ ଏଠାରେ ରହୁ। ଏପରି ଧ୍ୟାନ ଏବଂ ଅତୁଳନୀୟ ତେଜସ୍ୱୀ ଏବଂ ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣର ଶକ୍ତି ଦ୍ୱାରା ବ୍ୟାସ୍ତ ମୁନି ଏହି ସବୁ କଥା କହିଲେ। ତାଙ୍କ ଧ୍ୟାନରେ, ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି ହାତ ଜୋଡି ଥିବାବେଳେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକ ଏକ ଭାବେ ଆସିଗଲେ। ଏହା ପରେ, ଘମ ହଟାଇବା ବାତାସ ମଲୟା ଓ ଦର୍ଦୁରା ପର୍ବତକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ଶିତଳ ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ହୋଇ ବହିଲା। ଦିବ୍ୟ ମେଘ ଏକତ୍ରିତ ହେଲା ଏବଂ ଫୁଲର ବୃଷ୍ଟି ହେଲା; ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଦେବତାମାନଙ୍କ ଢୋଳର ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାକୁ ମିଳିଲା। ସର୍ବୋତ୍ତମ ବାତାସ ବହିଲା, ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ; ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗାଇଲେ ଏବଂ ଭୀଣା ଚାଲାଇ ମଧୁର ସ୍ୱର ନିକାସ କଲେ। ଏହି ଶବ୍ଦ ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ କାନରେ ପ୍ରବେଶ କଲା, ନିର୍ମଳ ଏବଂ ଶିତଳ ଭାବରେ ରବାଇ ହେଲା। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାକୁ ମଧୁର ଥିଲା, ଶବ୍ଦ ଶାନ୍ତ ହେବା ପରେ, ଭାରତ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ କୌଶଳରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସେନାର ଆୟୋଜନ ଦେଖିଲେ। ପଞ୍ଚ ଯୋଜନ ଜମି ଏକ ସମତଳ ଭୂମି ହୋଇଗଲା, ନୀଳ ନୀଳ ଶ୍ରିଫଳ ଦଳ ସମାନ ତରଳ ଘାସରେ ଆଛି। ଏଠାରେ ବିଲ୍ବ, କପିଠ୍ଥ, ପନସ, ବୀଜ ଭରା ଫଳ, ଆମଳକୀ ଓ ଆମ୍ବ ଗଛ ଫଳରେ ଶୋଭା ପାଇଲା। ଉତ୍ତର କୁରୁରୁ ଦିବ୍ୟ ଅରଣ୍ୟ ଆସିଗଲା, ଏକ ଦିବ୍ୟ ନଦୀ ମନ୍ତ୍ର ଚାଲିବା ସହ ବହିଲା, ଚାରିପାଖରେ ଅନେକ ପକ୍ଷୀ ରହିଥିଲେ। ଚାରି ଦିଗରେ ଚାରିଟି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶାଳା ଦେଖାଗଲା, ହାତୀ ଓ ଘୋଡା ପାଇଁ ଅସ୍ତବାଡ଼ ଏବଂ ଅନେକ ରାଜପ୍ରାସାଦ, ମନ୍ଦିର ଏବଂ ଶୋଭାମୟ ଦ୍ୱାର ଦେଖିଲେ। ଏକ ଦ୍ୱାର ମେଘ ସମାନ ଧଳା ଥିଲା, ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ସୁଗନ୍ଧରେ ମନ୍ଦିର ଆଛି। ଚାରିପାଖରେ ଏକ ମଣ୍ଡପ ଦେଖାଗଲା, ଶୟନ, ଆସନ, ଯାନ, ଦିବ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ, ଦିବ୍ୟ ବସ୍ତ୍ର, ବିଭିନ୍ନ ପଦାର୍ଥ, ସ୍ୱଚ୍ଛ ପାତ୍ର ମଧ୍ୟ ଅଛି। ସମସ୍ତ ଆସନ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ମୂଲ୍ୟବାନ ବିଛାନାରେ ଉପସ୍ଥିତ ଥିଲା; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାରତ, କୈକେୟୀଙ୍କ ପୁତ୍ର, ମୁନିଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ରତ୍ନରେ ଭରିଥିବା ମନ୍ଦିରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୋହିତ ତାଙ୍କ ପଛରେ ଗଲେ, ଏହି ଦିବ୍ୟ ମନ୍ଦିରର ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେଖି ସେମାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଏଠାରେ ଭାରତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଦିବ୍ୟ ରାଜାସନ, ଚାମର, ଛତା ପାଖକୁ ଗଲେ, ରାଜା ସମାନ ଭାବେ। ସେ ଆସନକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ରାମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଚାମର ଧରି, ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ଆସନରେ ବସିଲେ। ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୋହିତ ଶ୍ରେଣୀ ଅନୁସାରେ ବସିଲେ, ପରେ ସେନାପତି ଓ ପ୍ରଧାନ ତାଙ୍କ ପଛରେ ବସିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଭାରତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଚାଉଳ ଦୁଧର ତଟ ଥିବା ନଦୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ଦୁଇ ତଟରେ ଦିବ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦ ଦେବାସ୍ଥାନ ଦେଖାଗଲା, ଶୁଭ୍ର ମାଟିରେ ଲିପିଥିଲା, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ କୃପାରୁ ଉପଜିଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ନିର୍ଦେଶରେ ଦିବ୍ୟ ଗହଣାରେ ସଜିଥିବା ବିଶ୍ୱ ଅନ୍ତର୍ଗତ ୨୦,୦୦୦ ନାରୀମାନେ ଆସିଗଲେ। କୁବେରଙ୍କ ନିର୍ଦେଶରେ ସୁନା, ମଣି, ମୁକୁତା, ପ୍ରବାଳରେ ଶୋଭିଥିବା ୨୧,୦୦୦ ନାରୀମାନେ ଉଜ୍ୱଳ ହେଲେ। ଏହି ନାରୀମାନେ ସହିତ ଏକ ପୁରୁଷ ମାନସିକ ଭାବରେ ଆକ୍ରମିତ ହୋଇ ଦେଖାଗଲା; ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନର ୨୧,୦୦୦ ଅପ୍ସରା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ନାରଦ, ତୁମ୍ବୁରୁ, ଗୋପା ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ ରାଜାମାନେ ଭାରତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଗାଇଲେ। ଅଲମ୍ବୁସା, ମିଶ୍ରକେଶୀ, ପୁଣ୍ଡରୀକା, ବାମନା ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଭାରତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ଦେବତାମାନେ ଦେଖିଥିବା ଓ ଚିତ୍ରରଥ ଅରଣ୍ୟରେ ଥିବା ଫୁଲମାଳା ପ୍ରୟାଗରେ ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଦେଖାଗଲା। ବିଲ୍ବ, ମାର୍ଦଙ୍ଗିକ, ଶମ୍ୟାଗ୍ରାହ, ବିଭୀତକ ଗଛ ଏବଂ ଅଶ୍ୱତ୍ଥ ନୃତ୍ୟକାରୀମାନେ ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ଏହିପରି ଦିବ୍ୟ ଉତ୍ସବ ଏବଂ ଆୟୋଜନ ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ତପୋବଳ ଦ୍ୱାରା ଭାରତଙ୍କ ଆଗରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା।