ଏହି ଦିନ, ଶ୍ରୀଭରତଙ୍କ ସାଥିରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମନୁଷ୍ୟ ଏବଂ ମଦୋନ୍ମତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀମାନେ ବିଶାଳ ପୃଥିବୀକୁ ଆବୃତ କରି ଚଲିବାରେ ଲାଗିଥିଲେ । ଶ୍ରୀଭରତ ଏହି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିର୍ଦେଶ ଦେଲେ—“ମୁଁ ଏଠାକୁ ଏକା ଆସିଛି, ତୁମେ କୃପା କରି ଏଠିରେ ଥିବା ଗଛ, ଜଳ, ଭୂମି, ଗୃହ, ଏବଂ ଆଶ୍ରମର କିଛି ଉପକରଣକୁ କ୍ଷତି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।” ଏହିପରେ, ମହାପୁରୁଷ ଋଷି ଭରଦ୍ବାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ ଭରତ ସେନାକୁ ଆଣିବା ପ୍ରସ୍ତୁତି କଲେ । ତାପରେ, ତିନି ଅଗ୍ନିଶାଳାରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଜଳ ପାନ କରି, ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ, ଅତିଥି ସ୍ୱାଗତ ପାଇଁ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କୁ ଡାକିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କଲେ । ଭରଦ୍ବାଜ ଏହିପରି କହିଲେ—“ମୁଁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଓ ତ୍ୱଷ୍ଟ୍ରଙ୍କୁ ଡାକୁଛି, ମୋର ଅତିଥି ସ୍ୱାଗତ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା କର ।” ଏହିପରେ, ତିନି ଜଗତର ରକ୍ଷକ ଦେବମାନେ, ଶକ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ଏବଂ ପୃଥିବୀରେ ଓ ଆକାଶରେ ପ୍ରବାହିତ ହେଉଥିବା ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମ ଦିଗର ନଦୀମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଆସିବାକୁ ଆହ୍ୱାନ କଲେ । କିଛି ନଦୀ ମଧୁ ନେଇ, କିଛି ନଦୀ ସୁସ୍ଥ ମଦ ନେଇ, ଆଉ କିଛି ଶୀତଳ ଜଳ ନେଇ, ଯାହା ଇକୁ ରସ ସମାନ । ଏହିପରେ, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ—ବିଶ୍ୱାବସୁ, ହାହା, ହୂହୂ, ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବୀମାନେ ଡାକିଲେ । ଘୃତାଚୀ, ବିଶ୍ୱାଚୀ, ମିଶ୍ରକେଶୀ, ଅଲମ୍ବୁସା, ନାଗଦନ୍ତା, ହେମା, ହିମା—ଏହି ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରାମାନେ ପ୍ରବଳ ପାହାଡ଼ରେ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲେ । ଶକ୍ରଙ୍କ ସେବାକାରୀ ଏବଂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ସେବାକାରୀ ନାରୀମାନେ, ଟୁମ୍ବୁରୁ ଓ ତାଙ୍କ ସାଥିମାନେ ମଧ୍ୟ ଡାକିଲେ । କୁରୁ ଦେଶର ଦିବ୍ୟ ବନ, ଦିବ୍ୟ ପୋଶାକ, ଅଳଙ୍କାର ଓ ପତ୍ର ଏବଂ କୁବେରଙ୍କ ଦିବ୍ୟ ଫଳ ଏଠି ଉପସ୍ଥିତ ହେବାକୁ ଚାହିଁଲେ । ଏଠି, ପୂଜ୍ୟ ସୋମ ଦେବତା ଭରତଙ୍କୁ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଖାଦ୍ୟ, ଭୋଜନ, ଚୁଷିବା, ଚାଟିବା, ଲିଖିବା ଆଦି ଦେବାକୁ ଚାହିଁଲେ । ବିଭିନ୍ନ ମାଲା, ଗଛରୁ ଝଡିଥିବା ମାଲା, ଦିବ୍ୟ ପାନୀୟ, ମଦ ଓ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମାଂସ ଏଠି ଉପସ୍ଥିତ ହେବାକୁ ଚାହିଁଲେ । ଏହିପରି ଏକାଗ୍ର ଚିତ୍ତ ଏବଂ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ତେଜସ୍ୱୀ ଭରଦ୍ବାଜ ତାଙ୍କ ତପୋବଳରେ ଏହି ସମସ୍ତ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ । ପୂର୍ବ ଦିଗକୁ ମୁଁହ କରି, ହାତ ଜୋଡି ସମ୍ମାନରେ ଧ୍ୟାନ କରି ଥିବା ମହାଋଷିଙ୍କ ସମ୍ମୋହନରେ ସମସ୍ତ ଦେବମାନେ ଏକେକା ଭାବରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ । ଏହିପରେ, ଶ୍ରମ ଦୂର କରିବା ବାୟୁ ମଲୟ ଓ ଦର୍ଦୁର ପ୍ରସ୍ତରକୁ ଛୁଇଲା, ଶୀତଳ, ଆନନ୍ଦଦାୟକ ଏବଂ ଶୁଭ ବାୟୁ ବହିଲା । ଦିବ୍ୟ ମେଘମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ଫୁଲ ର ମେଘ ବର୍ଷିଲା, ଦିବ୍ୟ ଡ଼ମ୍ବା ର ଶବ୍ଦ ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଶୁଣାଗଲା । ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାୟୁ ବହିଲା, ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ, ଦେବମାନେ ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ତାଙ୍କ ଭୀଣାରେ ମଧୁର ସ୍ୱର ଚାଲିଗଲା । ସେହି ଶବ୍ଦ ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀଙ୍କ ଚେତନାରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ସ୍ପଷ୍ଟ, ମୃଦୁ ଏବଂ ନିର୍ମଳ ରିତିରେ ଝଙ୍କାର କଲା । ସେହି ଦିବ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଶୁଣିବାକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଥିବା ଶବ୍ଦ ଶାନ୍ତ ହେଲା ପରେ, ଭରତ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ କୌଶଳରେ ସେନାର ଉତ୍ତମ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେଖିଲେ । ପଞ୍ଚ ଯୋଜନା ଭୂମି ସମତଳ ହୋଇଗଲା, ନୀଳ ତାକୁ ବେରିଲ ଭଳି ଶ୍ୟାମଳ ଘାସରେ ଢାକି ଦିଆଯିବା । ବିଲ୍ବ, କପିଥ୍ତ, କାଉଠି, ଅମଳକୀ, ଆମ୍ବ ଆଦି ଫଳ ମାନେ ଫଳରେ ଭରି ଦିବ୍ୟ ଗଛ ଦେଖାଗଲା । ଉତ୍ତର କୁରୁ ଦେଶରୁ ଦିବ୍ୟ ଆନନ୍ଦମୟ ବନ ଆସିଗଲା, ଦିବ୍ୟ ନଦୀ ଦେଖାଗଲା, ଯାହା ଅନେକ ପକ୍ଷୀରେ ଆବୃତ । ଚାରିଟି ଉତ୍ତମ ମଣ୍ଡପ ଏବଂ ହାତୀ-ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ଅସ୍ଥାନ, ରାଜ ନିବାସ ଏବଂ ମହଳ ଗଠି ଗଲା, ଶୁଭ ଦ୍ୱାର ଦେଖାଗଲା । ସେହି ଦ୍ୱାର ଏକ ଧଳା ମେଘ ଭଳି ଦେଖାଗଲା, ଦିବ୍ୟ ମାଲା ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧରେ ଶୋଭିତ । ଚାରିପଟ ମଣ୍ଡପ ଏବଂ ଏଠି ଶୟନ, ଆସନ, ଯାନ, ଦିବ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ, ପୋଶାକ, ଶୁଭ ପାତ୍ର ଏବଂ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଭୋଜନ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲା । ସମସ୍ତ ଆସନ ଶୁଭ ଭାବରେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୋଇ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭରତ, କୈକେୟୀପୁତ୍ର, ମହାଋଷିଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ରତ୍ନମୟ ମହଳରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ । ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୋହିତ ତାଙ୍କ ସାଥିରେ ଗଲେ, ଏହି ମହଳର ଉତ୍ତମ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ । ସେଠି ଭରତ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ, ଦିବ୍ୟ ରାଜସିଂହାସନ, ଚାମର ଓ ଛତା ନିକଟକୁ ଗଲେ । ଭରତ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କୁ ନମ୍ରତାରେ ନମସ୍କାର କରି, ଚାମର ନେଇ, ମନ୍ତ୍ରୀ ଆସନରେ ବସିଲେ । ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୋହିତମାନେ ପ୍ରତ୍ୟେକ ଅନୁକ୍ରମରେ ବସିଲେ, ପରେ ସେନାପତି ଓ ଅଧିକ୍ଷକ ତାଙ୍କ ପଛରେ ବସିଲେ । ଏଠି, ଭରଦ୍ବାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ତୁରନ୍ତ ଚିରା-ଦୁଧ ମାଟିର କୂଳ ଥିବା ନଦୀ ଦେଖାଗଲା । ଦୁଇ କୂଳରେ ଦିବ୍ୟ ଓ ଆନନ୍ଦମୟ ଗୃହ ଦେଖାଗଲା, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଦୟାରେ ଦୁଧା ମାଟିରେ ଗଠି ହୋଇଥିଲା । ଏହି ସମୟରେ, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ଦିବ୍ୟ ଅଳଙ୍କାରରେ ଶୋଭିତ ୨୦,୦୦୦ ନାରୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ । କୁବେରଙ୍କ ପ୍ରେରଣାରେ ସୁନା, ମଣି, ମୁକୁତା, ପ୍ରବାଳରେ ଶୋଭିତ ୨୧,୦୦୦ ନାରୀ ଦେଖାଗଲେ । ଏହି ନାରୀମାନେ ସହିତ, ଏକ ଅପ୍ସରାପୁରୁଷ ମାନେ ମନ୍ଦ ଭାବରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ; ନନ୍ଦନବନରୁ ୨୧,୦୦୦ ଅପ୍ସରା ଥିଲେ । ନାରଦ, ଟୁମ୍ବୁରୁ, ଗୋପା ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ତେଜସ୍ୱୀ ଗନ୍ଧର୍ବ ରାଜାମାନେ ଭରତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଗୀତ ଗାଇଲେ । ଅଲମ୍ବୁସା, ମିଶ୍ରକେଶୀ, ପୁଣ୍ଡରୀକା, ଭାମନା ଭରଦ୍ବାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଭରତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ନୃତ୍ୟ କଲେ । ଦେବମାନେ ଓ ଚିତ୍ରରଥ ଦେବବନରେ ଦେଖିଥିବା ମାଲାମାନେ ପ୍ରୟାଗରେ ଭରଦ୍ବାଜ ତପୋବଳରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ ।