ବିଭୀଷଣ ମୁନିବରଙ୍କ ନିକଟରେ ଭାରତ କହିଲେ, “ମହାନୁଭାବ, ରାଜ୍ୟରେ ରାଜା କିମ୍ବା ରାଜପୁତ୍ର ସଦା ସନ୍ୟାସୀମାନଙ୍କୁ ସମସ୍ତ କ୍ଷତିରୁ ସତର୍କ ଭାବେ ରକ୍ଷା କରିବା ଉଚିତ। ମୋ ସହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡା, ମଣିଷ ଓ ମଦୋନ୍ମତ ଦ୍ୱିପମାନେ ଏହି ବିଶାଳ ପୃଥିବୀକୁ ଆବୃତ କରି ଆସୁଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ସେମାନେ ହରିତ ଗଛ, ଜଳ, ମାଟି, ମୁନିବାସ ଓ ଆଶ୍ରମର କିଛି ଉପକରଣକୁ କ୍ଷତି କରିବେ ନାହିଁ। ଏହିଠାରୁ ମୁଁ ଏକା ଆସିଛି।” ତାପରେ ମୁନିବର ଭାରତଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, “ସେନାକୁ ଏଠାକୁ ଆଣ।” ଏହି ଆଜ୍ଞା ମିଳିବା ପରେ ଭାରତ ସେନାର ଆଗମନ ପାଇଁ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲେ। ଏପରେ ସେ ଅଗ୍ନିଶାଳାରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଜଳପାନ କରି, ଶୁଦ୍ଧି ହୋଇ, ଅତିଥି ସତ୍କାର ପାଇଁ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ସେ କହିଲେ, “ମୁଁ ବିଶ୍ୱକର୍ମା ଓ ତ୍ୱଷ୍ଟାକୁ ଡାକୁଛି। ମୋତେ ଅତିଥି ସତ୍କାର କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା। ଏହି ବ୍ୟବସ୍ଥା କର। ତିନି ଲୋକର ରକ୍ଷକ ଦେବତାମାନେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଯେଉଁମାନେ ଅଛନ୍ତି, ସେମାନେ ଆସନ୍ତୁ। ମୁଁ ଅତିଥି ସତ୍କାର କରିବାକୁ ଚାହେଁ। ଭୂମି ଓ ଆକାଶର ସମସ୍ତ ପ୍ରବାହମାନ ନଦୀମାନେ, ପୂର୍ବ ଓ ପଶ୍ଚିମକୁ ବହୁଥିବା, ଏହିଠାରେ ଆସନ୍ତୁ। କିଛି ମଦମଧୁ, କିଛି ଭଲ ମଦ୍ୟ ଓ କିଛି ଚିନିକାନ୍ଦ ରସ ଭଳି ଶୀତଳ ଜଳରେ ବହୁନ୍ତୁ। ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧର୍ବ—ବିଶ୍ୱାବାସୁ, ହହା, ହୁହୁ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଅପ୍ସରା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବୀମାନେ ଆସନ୍ତୁ। ଘୃତାଚୀ, ବିଶ୍ୱାଚୀ, ମିଶ୍ରକେଶୀ, ଅଲମ୍ବୁସା, ନାଗଦନ୍ତା, ହେମା, ହିମା—ଏହି ପৰ্বତ ଶ୍ରେଣୀର ଜନିତା ଅପ୍ସରାମାନେ ଆସନ୍ତୁ। ଯେଉଁମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି, ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି, ସେମାନେ ତୁମ୍ବୁରୁ ଓ ତାଙ୍କ ସାଥୀମାନଙ୍କ ସହ ଆସନ୍ତୁ। କୁରୁଦେଶର ଦିବ୍ୟ ଅରଣ୍ୟ, ଦିବ୍ୟ ଫଳ, ପୋଷାକ, ଭୂଷଣ, ପତ୍ର ଓ କୁବେରଙ୍କ ଅମର ଫଳ ଏଠାରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଉ। ସମ୍ମାନିତ ସୋମ ମୋତେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଖାଦ୍ୟ, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପଦାର୍ଥ, ଚବା, ଚୁସା, ଚାଟା, ଅଧିକ ପରିମାଣରେ ଦିଅନ୍ତୁ। ବିଭିନ୍ନ ମାଳା, ଗଛରୁ ପଡ଼ିଥିବା ମାଳା, ଦିବ୍ୟ ମଦ୍ୟ, ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପଶୁମାଂସ ଥାଉ।" ଏପରି ଧ୍ୟାନ ଓ ଅପୂର୍ବ ତପୋବଳ ସହ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ମୁନି ମନୋବାଞ୍ଛା କହିଲେ। ପୂର୍ବଦିଗକୁ ମୁହଁ କରି, ହାତ ଜୋଡ଼ି ଧ୍ୟାନ କରିବା ସମୟରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଏକ ଏକ କରି ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ତାପରେ ଶିତଳ, ମଂଗଳମୟ, ଆনନ୍ଦଦାୟୀ ବାତାସ ମଲୟ ପର୍ବତ ଓ ଦର୍ଦୁରକୁ ସ୍ପର୍ଶ କରି ହଲା। ଏହାପରେ ଦିବ୍ୟ ମେଘ ଏକତ୍ରିତ ହେଲେ, ଫୁଲର ବର୍ଷା ହେଲା, ଦିଗ୍ବିଦିଗ୍ ଦେବ ଢୋଳ ଶବ୍ଦ ହେଲା। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାୟୁ ବହିଲା, ଅପ୍ସରାମାନେ ନୃତ୍ୟ କଲେ, ଦେବତା ଓ ଗନ୍ଧର୍ବମାନେ ଗୀତ ଗାଇଲେ, ବୀଣା ବଜାଇଲେ। ସେଇ ଶବ୍ଦ ଆକାଶ, ପୃଥିବୀ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀମାନଙ୍କ କାନରେ ସ୍ପଷ୍ଟ, ସୁମଧୁର ଓ ନିୟମିତ ଭାବେ ପ୍ରବେଶ କଲା। ଏହି ଦିବ୍ୟ ଶବ୍ଦ ଶେଷ ହେବା ପରେ, ଭାରତ ଦେଖିଲେ ବିଶ୍ୱକର୍ମାଙ୍କ ତପୋବଳରେ ତିଆରି ହୋଇଥିବା ସେନାର ବ୍ୟବସ୍ଥା। ପୂରା ପଞ୍ଚ ଯୋଜନା ଭୂମି ସମତଳ ହୋଇ ନୀଳ ମଣିର ଭଳି ହରିତ ଘାସରେ ଆଛାଦିତ ହେଲା। ବିଲ୍ବ, କପିଥ, କଠଳ, ଆମଳକୀ, ଆମ୍ବ ଫଳରେ ଭରିଥିବା ଗଛ ଦେଖାଦେଲା। ଉତ୍ତର କୁରୁଦେଶର ଦିବ୍ୟ ଅରଣ୍ୟ ଏଠାକୁ ଆସିଲା, ଏବଂ ଦିବ୍ୟ ପକ୍ଷୀମାନେ ଘିରିଥିବା ଏକ ଦିବ୍ୟ ନଦୀ ପ୍ରବାହିତ ହେଲା। ଚାରିଟି ଦିବ୍ୟ ଶାଳା, ଦ୍ୱିପ ଓ ଘୋଡ଼ା ପାଇଁ ଅଲଗା ଅଲଗା ଅସ୍ଥାନ, ରାଜମହଳ, ଦେବଦ୍ୱାର, ସମସ୍ତ ଦେଖାଗଲା। ଏକ ମେଘପ୍ରଭା ଭଳି ଧଳା ଦ୍ୱାର ରାଜମହଳ ମଧ୍ୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ଦିବ୍ୟ ମାଳା ଓ ସୁଗନ୍ଧ ରେ ଭରିଥିଲା। ଚାରିପାଖରେ ଶଯ୍ୟା, ଆସନ, ଯାନ ଓ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଖାଦ୍ୟ, ପୋଷାକ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପାତ୍ର ଏବଂ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ପଦାର୍ଥ ଥିଲା। ସମସ୍ତ ଆସନ ଶୋଭାୟମାନ ଭାବେ ବ୍ୟବସ୍ଥିତ ହୋଇଥିଲା। ତାହା ପରେ ବଳଶାଳୀ, ରତ୍ନମୟ ମହଳକୁ ମୁନିବରଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଭାରତ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୋହିତ ତାଙ୍କ ସହ ଆସି, ଏହି ମହଳର ଅଦ୍ଭୁତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଦେଖି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଏଠାରେ ଭାରତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହ ଦିବ୍ୟ ରାଜସିଂହାସନ, ଚାମରା, ଛତ୍ର ନିକଟକୁ ଗଲେ। ସେ ଆସନକୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସମ୍ମାନିତ କରି, ରାମଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଚାମରା ଧରି ମନ୍ତ୍ରୀ ଆସନରେ ବସିଲେ। ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ପୁରୋହିତମାନେ ଶିଖ୍ୟାନୁସାରେ ବସିଲେ, ପରେ ନାୟକ ଓ ଅଧୀକ୍ଷକ ପଛରେ ବସିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଭାରତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଚିରିଧାନ୍ୟ ମାଟି ତଟ ସହ ନଦୀ ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା। ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଦିବ୍ୟ ଏବଂ ଆନନ୍ଦ ଦାୟକ ଘର ଉପସ୍ଥିତ ହେଲା, ଯାହା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କ ଅନୁଗ୍ରହରୁ ଜନ୍ମ ନେଇଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ ବିଶ୍ୱଦେବ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ ବିଶ୍ୱଦେବ ନାରୀ ୨୦,୦୦୦ ଜଣି ଆସିଲେ। କୁବେରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପଠାଯାଇଥିବା ସୁନା, ମଣି, ମୁକୁତା ଓ ପ୍ରବାଳ ଭୂଷିତ ୨୧,୦୦୦ ଜଣି ନାରୀ ଅନ୍ୟ ଦିଗରୁ ଆସିଲେ। ଏହି ନାରୀମାନେ ସହିତ ଏକ ପୁରୁଷ ମଧ୍ୟ ଆସିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ମନୋବିକାର ଦେଖାଯାଉଥିଲା; ନନ୍ଦନ ଉଦ୍ୟାନରୁ ୨୧,୦୦୦ ଅପ୍ସରା ଉପସ୍ଥିତ ହେଲେ। ନାରଦ, ତୁମ୍ବୁରୁ, ଗୋପ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗନ୍ଧର୍ବ ରାଜମାନେ ଭାରତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ସଙ୍ଗୀତ କଲେ। ଅଲମ୍ବୁସା, ମିଶ୍ରକେଶୀ, ପୁଣ୍ଡରୀକା, ଭାମନା ଭାରତଙ୍କ ସାମ୍ନାରେ ଭାରଦ୍ୱାଜଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ନୃତ୍ୟ କଲେ। ଏପରି ଦିବ୍ୟ ମହୋତ୍ସବ ଏଠାରେ ଦେଖାଯାଇଲା।