ରାମଙ୍କର ଦୁଃଖ ଏବଂ କ୍ଷୋଭ ଦେଖି, ସେ ଜଟାୟୁଙ୍କୁ ଦଗ୍ଧ କରିବା ପରେ ତାଙ୍କର ଦୁଃଖରେ ଅତି ଦୁଃଖିତ ହେଲେ। ଜଙ୍ଗଲରେ ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜୁଥିବାବେଳେ, ସେ କବନ୍ଧ ନାମକ ଏକ ଦେମନ ସହ ମୁକାବିଲା କରିଥିଲେ। ସେହି ଦେମନକୁ ସେ ହତ୍ୟା କରି, ତାଙ୍କର ଦେହକୁ ଦଗ୍ଧ କରିବା ପରେ, କବନ୍ଧ ସ୍ୱର୍ଗକୁ ଉଡ଼ିଗଲେ ଏବଂ ସେ ରାମଙ୍କୁ ଶବରୀ ବାବାଙ୍କ ବିଷୟରେ ଜଣାଇଲେ। "ଶବରୀଙ୍କୁ ଯାଆ, ଯିଏ ଧର୍ମରେ ଦେବୋଟେଡ୍ ଏବଂ ଧର୍ମରେ ପ୍ରବୀଣ," କହିଲେ ସେ। ତେଣୁ, ରାମ, ଶୋଭାଶାଳୀ ଶତ୍ରୁନିକ୍ରେଷ୍ଟା, ଶବରୀଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇଥିଲେ। ସେ ଶବରୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହେବା ପରେ, ରାମ ପମ୍ପା ଝିଲିର କୂଳରେ ହନୁମାନଙ୍କ ସହିତ ମିଳିଥିଲେ। ହନୁମାନଙ୍କର କଥା ଦ୍ୱାରା ସେ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ସହିତ ମିଳିଥିଲେ, ଏବଂ ରାମ ସମସ୍ତ କଥା କହିଥିଲେ, ବିଶେଷ କରି ସୀତା ବିଷୟରେ। ସୁଗ୍ରୀବ, ହନୁମାନଙ୍କ ସାଥୀ, ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣିଲେ ଏବଂ ରାମ ସହିତ ଦୋଷରେ ବନ୍ଧୁତ୍ୱ ଗଢ଼ିଲେ। ତାଙ୍କର ଦୁଃଖ ଓ ପ୍ରେମରେ ସୁଗ୍ରୀବ ରାମଙ୍କୁ ଭାଷା ଦେଇଥିଲେ, ବାଲୀଙ୍କ ବିଷୟରେ ସମସ୍ତ କଥା କହିଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ ରାମଙ୍କୁ ବାଲୀଙ୍କର ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ କହିଲେ, ତେବେ ରାମ ତାଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱାସ ଦେଇଥିଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ ତାଙ୍କୁ ଦୁଣ୍ଡୁଭୀଙ୍କ ଦେହକୁ ଦେଖାଇଥିଲେ, ଯାହା ବଡ଼ ପର୍ବତ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ରାମ, ହସି ତାହାକୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କର ବଡ ତାଙ୍ଗରେ ଦୁଣ୍ଡୁଭୀଙ୍କୁ ଦସ ଯୋଜନା ଦୂରରେ ଫେଙ୍କି ଦେଲେ। ରାମଙ୍କର ଶକ୍ତିକୁ ଦେଖି, ସୁଗ୍ରୀବ ଆଶ୍ବାସ ହେଲେ। ପରେ, ସୁଗ୍ରୀବ ରାମଙ୍କ ସହିତ କିଶ୍କିନ୍ଧାର ଗୁଫାକୁ ଗଲେ। ସେଠାରେ, ସୁଗ୍ରୀବ ଏକ ଦୂର୍ଦ୍ଦଣ୍ଡ ଶବ୍ଦ କରିଲେ, ଯାହାର ଶବ୍ଦରେ ବାଲୀ ବାହାରେ ଆସିଲେ। ରାମ ତାଙ୍କୁ ଏକ ତୀର ଦ୍ୱାରା ପତନ କରିଦେଲେ। ବାଲୀଙ୍କୁ ହତ୍ୟା କରି, ରାମ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କୁ ସେହି ରାଜ୍ୟକୁ ପୁନଃସ୍ଥାପନ କରିଦେଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଏବଂ ବନରମାନେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜନକଙ୍କ କନ୍ୟାକୁ ଖୋଜିବାକୁ ପଠାଇଲେ। ତାଙ୍କର ଶବ୍ଦରେ, ସମ୍ପତି ନାମକ ଗରୁଡ ହନୁମାନଙ୍କୁ ସାଲ୍ଟ ମହାସାଗରକୁ ଲାଉଣ୍ଡ କରିବାକୁ ଶକ୍ତି ଦେଲେ। ହନୁମାନ ସୀତାକୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କୁ ସନ୍ଦେଶ ଦେଇ, ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ। ସେ ପଞ୍ଜାବରେ ଦାଣ୍ଡା ହେବାକୁ ପରେ ତାଙ୍କୁ ଧରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ସମୟରେ ସେ ଧରା ପଡ଼ିଗଲେ। ହନୁମାନ, ଲଙ୍କାକୁ ଦଗ୍ଧ କରି, ରାମଙ୍କୁ ସୂଚନା ଦେଇ ଆସିଲେ। "ସୀତା ଦେଖାଗଲେ," ସେ କହିଲେ। ତେଣୁ, ସେ ସୁଗ୍ରୀବ ସହିତ ମହାସାଗର କୂଳକୁ ଯାଇଥିଲେ, ଏବଂ ପ୍ରଭୁ ହେବାକୁ ସାଗରକୁ ତୀର କରିବାକୁ ତୀର ଦେଇଥିଲେ। ସାଗର ତାଙ୍କୁ ଦେଖି, ନଳ ଏକ ପ୍ରତିଷ୍ଠା କରିଲେ। ତାହା ପରେ, ସେ ଲଙ୍କାକୁ ପହଁଚିଲେ ଏବଂ ରାବଣକୁ ହତ୍ୟା କରି, ସୀତାକୁ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ରାମ ଗଭୀର ଲଜ୍ଜାରେ ପଡ଼ିଗଲେ। ସେ ସମ୍ମିଳନରେ ସୀତାଙ୍କୁ କଠୋର ଭାବେ କହିଲେ, ଯାହାକୁ ସୀତା ବେହାଳ ହୋଇ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରିଲେ। ଅଗ୍ନିଙ୍କର ସାକ୍ଷୀ ହେବା ସହିତ, ସୀତା ନିର୍ଦୋଷ ହେବାର ନିଶ୍ଚୟ ହେଲା। ସେହି ମହା କାର୍ୟ ଦ୍ୱାରା, ତିନି ଲୋକ ଏବଂ ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ଋଷିମାନେ ରାମଙ୍କ ପ୍ରତି ଖୁସି ହେଲେ। ଲଙ୍କାରେ ରାବଣଙ୍କୁ ବିଭୀଷଣଙ୍କୁ ରାଜା ଭାବରେ ପଦୋନ୍ନତ କରି, ରାମ ସମସ୍ତ କାମ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ମାନବମାନେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମ୍ପଦ ଓ ଧନରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ। ଆଣ୍ଡରେ ତେବେ, ରାମ ଭାରତଙ୍କ ପାଖକୁ ଯିବାକୁ ହନୁମାନଙ୍କୁ ପଠାଇ ଦେଲେ। ତାପରେ, ସୁଗ୍ରୀବ ସହିତ ଆଲୋଚନା କରି, ସେ ପୁଷ୍ପକ ଚାରୁରେ ନନ୍ଦିଗ୍ରାମକୁ ଯାଇଥିଲେ। ନନ୍ଦିଗ୍ରାମରେ, ସେ ତାଙ୍କର ମାଟି ଚାଲିବା ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି, ସୀତାକୁ ପୁନଃ ପ୍ରାପ୍ତ କରି, ରାଜ୍ୟକୁ ପୁନର୍ଜୀବନ ଦେଲେ। ଲୋକମାନେ ଖୁସି ଓ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ, ସମ୍ପଦ ଓ ଧନରେ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଦୁଃଖ ଓ ଦୁର୍ବଳତା ଦୂର ହେଲା। ସେ ଦିନରେ କେହି ଶିଶୁର ମୃତ୍ୟୁ ଦେଖିବେ ନାହିଁ, ଏବଂ ମାହିଳାମାନେ ସଦା ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କ ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱାସୀ ରହିବେ। ଅଗ୍ନିରୁ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ, ପାଣିରେ କୌଣସି ପ୍ରାଣୀ ଡୁବିବେ ନାହିଁ, ବାୟୁରୁ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ, ନାହିଁ ଜ୍ୱରରୁ। ଖାଦ୍ୟ ଓ ଚୋରଙ୍କୁ ନେଇ କୌଣସି ଭୟ ନାହିଁ, ସହର ଓ ରାଜ୍ୟମାନେ ବିଶେଷ ଧନ ଏବଂ ଧାନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବେ। ଏହିପରି, ରାମଙ୍କର କାର୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା, ଏବଂ ସେ ସମସ୍ତଙ୍କର ହୃଦୟରେ ରହିଲେ।