ଏହି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ, କଉଶଲ୍ୟା ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଯାଇଥିବା ବେଳେ ଏଭଳି ଶାପ ଓ ଅଶୁଭ ଫଳର କଥା ଉଚ୍ଚାରଣ କରିଥିଲେ—"ଯଦି କୌଣସି ରାଜା ନ୍ୟାୟସମ୍ମତ ଭାବରେ କର ଆଦାୟ କରି, ତାଙ୍କ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଇପାରିବେ ନାହିଁ, ତେବେ ସେହି ଅପରାଧ ତାହାର ଉପରେ ପଡ଼ୁ। ଯିଏ ତୁମର ସମ୍ମତିରେ କାମ କରେ, ସେ ଯଦି ଯଜ୍ଞରେ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କୁ ଦାନ ଦେବା ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି ଠକେଇ କରେ, ତାହାର ଉପରେ ଏହି ଦୋଷ ପଡ଼ୁ। ଯୁଦ୍ଧରେ ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ ଏବଂ ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଥିବା ସ୍ଥାନରେ ଯିଏ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଚରିତ୍ରକୁ ଅନୁସରଣ କରେନି, ତାହାର ଉପରେ ଏହି ପାପ ଆସୁ। ଯିଏ ତୁମ ସମ୍ମତିରେ ତାଳମେଳ କରି, ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରଦାନ କୃତ ଶାସ୍ତ୍ରର ସୂକ୍ଷ୍ମ ଅର୍ଥକୁ ନଷ୍ଟ କରେ, ସେ ଅସୁବୁଧିରେ ପଡ଼ୁ। ଯିଏ ରାଜସିଂହାସନରେ ବସିଥିବା ଚନ୍ଦ୍ର-ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଦ୍ୱିପ୍ରଭା ଜନକ ଏକ ଶୂରବୀରଙ୍କୁ ଦେଖିପାରିବେ ନାହିଁ, ସେ ଏହି ଫଳ ଭୋଗ କରୁ। ଯିଏ ଦୟାହୀନ ଭାବେ ଦୁଧ-ଭାତ ଖାଏ, ବୃଦ୍ଧମାନେ କୁ ଅପମାନ କରେ, ଗୋମାତାକୁ ପାଦରେ ଛୁଏ, ବୃଦ୍ଧମାନେ କୁ ନିଜେ ନିନ୍ଦା କରେ, ମିତ୍ରକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣତଃ ଧୋକା ଦିଏ, ଗୁପ୍ତ ଅପମାନକୁ ସାମ୍ମୁଖିକ ଭାବେ ପ୍ରକାଶ କରେ, ସେ ଏହି ଦୁର୍ଗତିକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେଉ। ଯିଏ ଅକ୍ରିୟ, ଅକୃତଜ୍ଞ, ନିଜକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଦେଇଛି, ଲଜ୍ଜାହୀନ, ସମସ୍ତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଘୃଣିତ, ସେ ଏହି ଫଳ ଭୋଗ କରୁ। ନିଜ ଘରରେ ପୁଅ, ଜନାନୀ, ଦାସ-ଦାସୀ ଘେରେଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଯିଏ ଏକାକି ଭୋଜନ କରେ, ସେ ଏହି ଅପରାଧର ଭାଗୀ ହେଉ। ଯିଏ ଯୋଗ୍ୟା ସ୍ତ୍ରୀ ପାଇପାରିଲେ ନାହିଁ, ସନ୍ତାନହୀନ ଅବସ୍ଥାରେ ମୃତ୍ୟୁବରଣ କରେ, ଧର୍ମକାର୍ଯ୍ୟ କରିପାରେନି, ସେ ଏହି ଦୁଃଖ ପାଉ। ଯିଏ ନିଜ ବଂଶକୁ ନଷ୍ଟ ହେବା ଦେଖେ, ଜନାନୀମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଦୁଃଖିତ ହୁଏ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ଲାଭ କରିପାରେନି, ସେ ଏହି ଫଳ ଭୋଗ କରୁ। ଯିଏ ରାଜା, ମହିଳା, ଶିଶୁ, ବୃଦ୍ଧ କୁ ହତ୍ୟା କରିବା ଦୋଷର ଭାଗୀ ହୁଏ, କିମ୍ବା ଦାସକୁ ତ୍ୟାଗ କରେ, ଏହି ଦୁଷ୍କୃତିରେ ଲିପ୍ତ ହେଉ। ଯିଏ ତୁମ ସମ୍ମତିରେ ଦୁଷ୍ଟ ଚିତ୍ତରେ ଲକ୍ଷା, ମଧୁ, ମାଂସ, ଲୋହା ଓ ବିଷ ଦେଇ ଦାସଙ୍କୁ ଚାଲାଇଥାଏ, ସେ ଏହି ଅପରାଧର ଭାଗୀ ହେଉ। ଯୁଦ୍ଧ ଚଳିଥିବାବେଳେ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ଭୟ ଦେଇ, ପଳାଇ ଯିବା ସମୟରେ ଯିଏ ହତ ହୁଏ, ସେ ଏହି ଦୁଃଖ ପାଉ। ଯିଏ ଖପର ହାତରେ ଧରି, ଚିରଉତ୍ତାପରେ ଭିକ୍ଷା ମାଗୁଥିବା ଭାବରେ ପୃଥିବୀ ଉପରେ ଘୁଞ୍ଚିଘୁଞ୍ଚି ଚାଲେ, ସେ ଏହି ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରୁ। ଯିଏ ମଦ, ସ୍ତ୍ରୀ ଓ ଜୁଆରେ ଆସକ୍ତ ହୁଏ, କାମ ଓ କ୍ରୋଧରେ ପରାଜିତ ହୁଏ, ସେ ଏହି ଅପରାଧର ଭାଗୀ ହେଉ। ଯିଏ ଧର୍ମରେ ମନ ଦେଇ ମଧ୍ୟ ଅଧର୍ମ କରେ, ଅଯୋଗ୍ୟଙ୍କୁ ଦାନ ଦେଇଥାଏ, ସେ ଏହି ଦୁଃଖ ପାଉ। ଯିଏ ହଜାର ଭାବରେ ସଞ୍ଚିତ ଧନ ଚୋରମାନଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଚୋରାଯିବା ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରୁ। ଯିଏ ଦୁଇ ସନ୍ଧ୍ୟାରେ ଶୋଇଥାଏ, ସେହି ପାପ ତାଙ୍କୁ ଲାଗୁ। ଯିଏ ଅଗ୍ନିକାର୍ଯ୍ୟକୁ ଅବହେଳା କରେ, ଗୁରୁଙ୍କ ଶୟନକୁ ଭଙ୍ଗ କରେ, ମିତ୍ରକୁ ଧୋକା ଦିଏ, ସେ ଏହି ଅପରାଧର ଭାଗୀ ହେଉ। ଯିଏ ଦେବତା, ପିତୃ, ମାତା, ପିତାଙ୍କ ସେବା କରେନି, ସେ ଏହି ଦୁଃଖ ପାଉ। ଯିଏ ଧର୍ମମୟ ଲୋକଙ୍କ ଲୋକ, ତାଙ୍କର କୀର୍ତ୍ତି ଓ ସତ୍କର୍ମରୁ ଆଜି ତୁରନ୍ତ ପଡ଼ିଯାଉ, ସେ ଏହି ଅପରାଧର ଭାଗୀ ହେଉ। ଯିଏ ମାତାଙ୍କୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଅନାବଶ୍ୟକ ଭାବରେ ଦଢ଼ି ହୋଇଯାଏ, ସେ ଏହି ଦୁଃଖ ପାଉ। ଯିଏ ବହୁ ସନ୍ତାନ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଦରିଦ୍ର, ଜ୍ୱର ଓ ରୋଗରେ ପୀଡ଼ିତ ହୁଏ, ସେ ଏହି ଦୁଃଖ ଭୋଗ କରୁ। ଯିଏ ସମାନ, ଦୁଃଖିତ, ଆଶାବାନ୍ଧ ଓ ଭିକ୍ଷୁକଙ୍କୁ ମିଥ୍ୟା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଦିଏ, ସେ ଏହି ଅପରାଧର ଭାଗୀ ହେଉ। ଯିଏ ସଦା ଠକା, କଠୋର, ନିନ୍ଦାକାରୀ, ଅପବିତ୍ର, ରାଜାକୁ ଭୟ କରେ, ଅଧର୍ମାତ୍ମା ହୁଏ, ସେ ଏହି ଦୁଃଖ ପାଉ। ଯିଏ ନିତ୍ୟ ନୀତିମତୀ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ ଅପମାନ କରେ, କିମ୍ବା ନିଜ ସ୍ତ୍ରୀକୁ ତ୍ୟାଗ କରି ଅନ୍ୟ ସ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହିତ ସମ୍ପୃକ୍ତି ରଖେ, ଧର୍ମରୁ ବିମୁଖ ହୁଏ, ସେ ଏହି ଅପରାଧର ଭାଗୀ ହେଉ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ବଂଶ ନଷ୍ଟ ହେବାର ଯେପରି ଦୋଷ, ଜଳ ଦୂଷିତ କରିବା, ବିଷ ଦେଇବା ଯେପରି ଦୋଷ, ସେହି ଦୋଷ ତାଙ୍କୁ ଲାଗୁ। ଯିଏ ଅପବିତ୍ର ଇନ୍ଦ୍ରିୟରେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପୂଜା ବାଧା ଦେଉଛି, କିମ୍ବା ବଛା ପାଇଁ ଥିବା ଗାୟକୁ ଦୁହୁଁଛି, ସେ ଏହି ଅପରାଧର ଭାଗୀ ହେଉ। ଯିଏ ଜଳ ଥିଲେ ମଧ୍ୟ ତୃଷ୍ଣାର୍ତ୍ଥକୁ ଠକେଇ କରେ, ତାଙ୍କୁ ଏହି ଦୋଷ ଲାଗୁ। ଯିଏ ଅନ୍ୟମାନେ ତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ନ୍ୟାୟ ନେଇ ଚର୍ଚ୍ଚା କରୁଛନ୍ତି, ସେ ତାଙ୍କର ଦୋଷର ଭାଗୀ ହେଉ। ଏହିପରି ଦୁଃଖ ଓ ଦୋଷର ଶାପ ଦେଇ, କଉଶଲ୍ୟା, ଯିଏ ତାଙ୍କର ସ୍ୱାମୀ ଓ ପୁଅ ହରାଇଛନ୍ତି, ନିଜକୁ ଶାନ୍ତ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ଦୁଃଖରେ ଅତିଶୟ ଭାବେ ବେହୋଶ ହୋଇ ପଡ଼ିଗଲେ। ଏହା ଦେଖି, ଦୁଃଖରେ ଭାସୁଥିବା ଓ ଅବସ୍ଥିର ହୋଇଯାଇଥିବା ଭରତଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କର ଏଭଳି କଠୋର ଶାପ ଶୁଣି, କଉଶଲ୍ୟା କହିଲେ, "ମୋର ଦୁଃଖ ଆଉ ବଢ଼ିଯାଉଛି, କାରଣ ତୁମେ ଏଭଳି ଶପଥ କରି ମୋ ଜୀବନକୁ ନେଉଛ।" "ଭାଗ୍ୟବଶତଃ, ତୁମ ଆତ୍ମା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଧର୍ମରୁ ବିମୁଖ ହୋଇନାହାଁ। ମୋ ପୁଅ, ପ୍ରତିଜ୍ଞାରେ ଦୃଢ଼ ରୁହ, ତେବେ ତୁମେ ସତ୍ପୁରୁଷଙ୍କର ଲୋକକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହେବ।" ଏହିପରି କହି, ସେ ଭାଇମାନେ ଉପରେ ଆତ୍ମୀୟତା ରଖୁଥିବା ଭରତଙ୍କୁ କୋଳରେ ନେଇ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଦୁଃଖରେ ଅତିଶୟ ଭାବେ କାନ୍ଦି ପଡ଼ିଲେ। ଏଭଳି ମହାତ୍ମା, ବିପଦ ଓ ଯନ୍ତ୍ରଣାରେ ଦୁଃଖିତ ହୋଇ, ମନ ଭ୍ରମିତ ଓ ଶୋକ ଦମନରେ ଅସ୍ଥିର ହୋଇ ଯାଇଥିଲେ।