ଏକ ସମୟର କଥା, ଏକ ମହାନ ରାଜା ଥିଲେ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ମାନସିକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣତାକୁ ପାଇଁ ଜଣେ ବୃହତ୍-ଆତ୍ମା ଋଷି ଋଷ୍ୟଶ୍ରଙ୍ଗଙ୍କୁ ଆହ୍ବାନ କରିଥିଲେ। ଋଷିଙ୍କର ମିଳିତ ମିଠା କଥା ଶୁଣି, ସେ ରାଜା ମନରେ ଅତି ଆନନ୍ଦ ବୋଧ କରିଥିଲେ। ସେ ଋଷିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି ତାଙ୍କସହ କଥା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ତାପରେ, ଋଷି ସମୟ ନେଇ ଚିନ୍ତା କରି, ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଏକ ଯଜ୍ଞ କରିବି, ଯାହା ତୁମ ସ୍ନାତକପୁତ୍ରଙ୍କ ପାଇଁ ହେବ।" ତେବେ, ସେ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ଅଗ୍ନିରେ ନିବେଶ କରିବାକୁ ମନ୍ତ୍ର ପଢ଼ିଥିଲେ। ଏହା ସହିତ, ଦେବତାମାନେ, ଗାନ୍ଧର୍ବ, ସିଦ୍ଧା, ଏବଂ ମହାନ ଋଷିମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ସଂଗଠିତ ହୋଇଥିଲେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଅଂଶ ଗ୍ରହଣ କରିବା ପାଇଁ ଆସିଥିଲେ। ସେଠାରେ, ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ପ୍ରଭୁ, ରାକ୍ଷସ ରାବଣ ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଦମନ କରୁଛି।" ସେମାନେ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ବିବେଚନା କରିବାକୁ କହିଲେ, "ତୁମର କୃପାରେ, ତାଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠା କରିବା ପାଇଁ କିଛି ଉପାୟ ତାଲାଶ କର।" ବ୍ରହ୍ମା ଚିନ୍ତା କରି କହିଲେ, "ରାବଣ ମାନବଙ୍କୁ ଗଣନା କରିନଥିଲେ; ତେଣୁ ସେ ମାନବଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମାରିଯିବାକୁ ସମର୍ଥ।" ଏହି ସମୟରେ, ଭଗବାନ ବିଷ୍ଣୁ, ଗରୁଡ଼ା ଉପରେ ଆସିଥିଲେ, ତାଙ୍କର ହାତରେ ଶଙ୍ଖ, ଚକ୍ର, ଏବଂ ଗଦା ଥିଲା, ସେ ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ପ୍ରଶଂସା ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଦେବତାମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ବିଷ୍ଣୁ, ତୁମେ ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କର ପୁତ୍ର ହେବାକୁ ମାନବ ରୂପ ଗ୍ରହଣ କର।" ତେଣୁ ବିଷ୍ଣୁ ଚାରି ରୂପରେ ବିଭାଜିତ ହେଲେ, ସେ ଦଶରଥଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ପିତା ଭାବରେ ଚୟନ କଲେ। ଏହି ଦିନ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ଋଷିମାନେ ବିଷ୍ଣୁଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠତାର ଗାନ କରିଥିଲେ। ସେ କହିଲେ, "ମୁଁ ରାବଣଙ୍କୁ ମାରିବି, ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ, ପୁତ୍ର, ମିନିଷ୍ଟର, ଓ ସମ୍ପର୍କୀୟମାନେ ସହିତ।" ସେ ଆସା ଜଣାଇଲେ, "ମୁଁ ମାନବ ଜୀବନରେ ଦଶ ହଜାର ବର୍ଷ ରହିବି, ଏହାପରେ ମୁଁ ମାନବଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେବି।" ଏହିପରି, ବିଷ୍ଣୁ ଏକ ନୂତନ ଜୀବନରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଏହି ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଆଶା ଓ ଆଶାକୁ ପୂରଣ କରିବାକୁ ବାଧ୍ୟ ହେଲେ। ତେବେ, ରାବଣଙ୍କୁ ନିଷ୍ଠା କରିବାର ଯୋଜନା ଆରମ୍ଭ ହେବାକୁ ଥିଲା, ଯାହା ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କର ଏକତାର ସୂତ୍ର ଥିଲା।