ଭାରତଙ୍କୁ ଏପରି ଉଚ୍ଚାରିତ କରିବା ପରେ, ସେହି ଦୂତମାନେ ସମ୍ମାନପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡିକୁ କହିଲେ— “ହେ ପୁରୁଷ ସିଂହ, ତୁମେ ଯାହାଙ୍କୁ ଭଲ ଚାହୁଁଛ, ସେମାନେ ସବୁ ଭଲରେ ଅଛନ୍ତି; ଭାଗ୍ୟ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମୀ ତୁମକୁ ବାଛିଛନ୍ତି, ତୁମର ସୁରକ୍ଷା ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ।” ଦୂତମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି ଭାରତ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏଉଁ ମହାରାଜଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରିବି; ଦୂତମାନେ ମୋତେ ତ୍ୱରାଣି କରିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛନ୍ତି।” ଏପରି କହି ଭାରତ, ରାଜାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ଦୂତମାନଙ୍କର ଉତ୍ସାହରେ ନିଜ ମାମାଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କଲେ— “ହେ ରାଜା, ଦୂତମାନେ ମୋତେ ତ୍ୱରାଣି କରୁଛନ୍ତି, ଏହିଠାରୁ ମୁଁ ମୋ ବାପାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଯିବି; ତୁମେ ମୋତେ ଯେତେବେଳେ ମନେ କରିବେ, ମୁଁ ଫେରି ଆସିବି।” ଭାରତଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ତାଙ୍କର ମାମା ରାଜା ଶୁଭ କଥା କହି, ରାଘବଙ୍କ ମୁଣ୍ଡକୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କହିଲେ— “ଯାଅ, ପ୍ରିୟ ଶିଶୁ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଅନୁମତି ଦେଉଛି; କୈକୟୀ ଏମିତି ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଧନ୍ୟ; ମୋ ଶୁଭେଚ୍ଛା ତୁମର ମା ଓ ତୁମ ବାପା, ମହାତ୍ମା ଦଶରଥଙ୍କୁ ଦେଅ।” “ପ୍ରାଚାର୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦ୍ୱିଜନ୍ମାନେ, ଏବଂ ତୁମର ଦୁଇ ଭାଇ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଧନୁର୍ଧରଙ୍କୁ ମୋର ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଅ।” ଏପରି ଭାରତଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, କୈକୟୀ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାତୀ, ଭଲ ଚଦର ଓ ଚମଡ଼ ଦେଲେ। ଏହି ସମ୍ମାନ ପରେ, କେକୟା ରାଜା ଦୁଇ ହଜାର ସୁନା ମୁଦ୍ରା ଓ ଶୋଳ ଶହ ଘୋଡ଼ା ଉପହାର ଦେଲେ। ଏହିପରି, ହାତୀ ମାଲିକ ମଧ୍ୟ ଭାରତଙ୍କୁ ଆବଶ୍ୟକ ସଦ୍ଗୁଣୀ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଦେଲେ। ତାଙ୍କର ମାମା ଏଇରାବତ ହାତୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ସମ୍ମୁଖ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା, ଦେଖିବାକୁ ମନୋହର ଓ ଶୀଘ୍ର ମୂଲ୍ୟବାନ ମୁଲ୍ୟା ସହିତ ଦେଲେ। ଉପହାର ଭାବରେ ରାଜା ଅଟାଳି ଭିତରେ ପାଳିତ, ବାଘ ସମାନ ଶକ୍ତି ଓ ଶକ୍ତି ଥିବା, ବଡ଼ ଦେହ ଓ ଦନ୍ତ ଥିବା କୁକୁର ଦେଲେ। ମାମା ଓ ମାମାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଯୁଦ୍ଧରେ ବିଜୟୀ ଭାରତ ଶତୃଘ୍ନ ସହିତ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଯାତ୍ରା କଲେ। ଏ ସମୟରେ ଦୂତମାନଙ୍କର ତ୍ୱରାଣି ଓ ସ୍ୱପ୍ନ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଭାରତଙ୍କ ହୃଦୟରେ ବଡ଼ ଚିନ୍ତା ଜନ୍ମ ନେଲା। ସେ ନିଜ ଘର ଛାଡ଼ି, ଲୋକ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ଘିରି ରାଜପଥରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ମଧ୍ୟରେ ଉତ୍ତମ ଭାରତ ଶହର ଦେଖିଲେ, ତାପରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାରତ ଅବାଧାନେ ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ମା ଓ ମାମା ଯୁଧାଜିତଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଭାରତ ଶତୃଘ୍ନ ସହିତ ରଥରେ ଚଢ଼ି ଯାତ୍ରା କଲେ। ଅଧିକ ଶତ ରଥ ସଜି, ଚକ୍ରାକାର ଚକ୍ର ଥିବା, ଦାସମାନେ ଉଣ୍ଟ, ଗୋ, ଘୋଡ଼ା, ମୂଲ୍ୟା ସହିତ ଭାରତଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଲେ। ସେନା ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ, ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଆର୍ୟକ ସମାନ, ଶତୃଘ୍ନ ନିର୍ବିକାର ସହିତ, ଭାରତ ଇନ୍ଦ୍ର ଲୋକରୁ ଘର ଛାଡ଼ି ଯାତ୍ରା କଲେ। ଏବେ ତୁମେ ଶୁଣ, ଶ୍ରୀମତ୍ ଆୟୋଧ୍ୟା କାଣ୍ଡର ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ଏକତ୍ରିସ ଅଧ୍ୟାୟ। ଏହିପରି, ଶୂର ବିର ଭାରତ ରାଜପାଳିକୁ ଛାଡ଼ି ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ; ତାପରେ ଅଦ୍ଭୁତ ଦୀପ୍ତି ଥିବା ସୁଦାମା ନଦୀକୁ ଦେଖି, ତାହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ କୁଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ଶତଦ୍ରୁ ନଦୀର ଦୂର, ପ୍ରତିପାର, ପଛୁଆ ଧାରା ଓ ତରଙ୍ଗ ଭରିଥିବା ତିରକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ଏଲାଧାନା ନଦୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଅନ୍ୟ ପାରକୁ ପହଞ୍ଚି, ପଥର ଭରିଥିବା ପଥ ଓ ଅଗ୍ନିୟ ଅସ୍ତ୍ର କଟିଥିବା ଥାଉକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ସତ୍ୟ, ପବିତ୍ର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାରତ ପଥର ଭରିଥିବା ପାହାଡ଼କୁ ଦେଖି, ଚୈତ୍ର ବନ ପ୍ରତି ଗମନ କଲେ। ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଗଙ୍ଗା ନଦୀକୁ ଉତ୍ସାହ ସହିତ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଉତ୍ତର ଭାରୁଣ୍ଡ ବନ, ମତ୍ସ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ଶୂର ବନକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ପରେ, ଶୀଘ୍ର ବହିଥିବା ଯମୁନା କୁଳିଙ୍ଗା ନଦୀ, ପାହାଡ଼ ଘିରିଥିବା ଓ ଗୁଞ୍ଜରିତ ନଦୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ସେନାକୁ ଆଶ୍ୱାସନ ଦେଲେ। ସେମାନେ ଦେହ ଶିତଳ କରି, ଅଳସା ଘୋଡ଼ାମାନେ ସହିତ ସେଠେ ନାହାନ୍ତି, ପାନ କରି, ଜଳ ନେଇ ଆଗକୁ ଚାଲିଲେ। ଏହି ଏକାନ୍ତ ବନ ମାଧ୍ୟମରେ ରାଜପୁତ୍ର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରଥରେ ଆକାଶରେ ବାୟୁ ସମାନ ଗମନ କଲେ। ରାଘବ ଶୀଘ୍ର ଭାଗୀରଥୀ ମହାନଦୀ, ଦୁର୍ଗମ ନଦୀ, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଉତ୍ତର ତିରର ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଗଙ୍ଗା ଉତ୍ତର ତିରରେ ଅତିକ୍ରମ କରି, କୁଟିକୋଷ୍ଠିକାକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ; ତାପରେ ସେନା ସହିତ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଧର୍ମବର୍ଧନାକୁ ଆସିଲେ। ଦ୍ୱାରର ଦକ୍ଷିଣ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ଜମ୍ବୁପ୍ରସ୍ଥକୁ ପହଞ୍ଚି, ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ମନୋହର ଗ୍ରାମ ଭାରୁଥକୁ ଗଲେ। ସେଠେ ମନୋହର ବନରେ ରହି, ଉଜ୍ଜିହାନର ଉଦ୍ୟାନ ପ୍ରତି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ପ୍ରିୟ ଗଛ ବଢ଼ିଛି। ପ୍ରିୟ ସାଲ ଗଛ ପହଞ୍ଚି, ଭାରତ ଶୀଘ୍ର ଘୋଡ଼ାରେ ଚଢ଼ି, ସେନାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇ ତ୍ୱରାଣି କଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ଘାଟରେ ରହି, ଉତ୍ତାନକା ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଶୀଘ୍ର ରଥରେ ବହୁ ପାହାଡ଼ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ହାତୀ ପଛର ଝୋପଡ଼ି ପହଞ୍ଚି, ମହାପୁରୁଷ ଭାରତ କପିବତରେ ଲୌହିତ୍ୟ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ଏକସାଲା ନଦୀ, ବିନତା ଓ ଗୋମତୀ ଅତିକ୍ରମ କରି, କଳିଙ୍ଗ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସାଲ ଓ ଦାଉତି ତାଳବନ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଭାରତଙ୍କ ରଥ ଅତିକ୍ରମ ହୋଇ, ଶୀଘ୍ର ଆସି, ବନ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଉଷାକାଳେ ଉଠିଲେ। ସେ ମନୁ ରାଜା ନିର୍ମିତ ଆୟୋଧ୍ୟା ନଗରକୁ ଦେଖିଲେ, ସପ୍ତ ରାତି ଅତିକ୍ରମ କରି, ଏହି ପୁରୁଷ ସିଂହ ପହଞ୍ଚିଲେ। ଆୟୋଧ୍ୟା ସାମ୍ନାରେ ଦେଖି, ଭାରତ ନିଜ ସାରଥିକୁ କହିଲେ— “ଏହି ପବିତ୍ର ଉଦ୍ୟାନରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ନଗର ଆମ ପରିଚିତ ନୁହେଁ।