ବରତ ଦୂତମାନଙ୍କ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ: "ମୋ ମା କୈକୟୀ, ଯେଉଁଠି ସ୍ବେଚ୍ଛାଶୀଳ, ଦ୍ରୁତକ୍ରୋଧୀ, ବୁଦ୍ଧିମତୀ ଓ ଗର୍ବିତ, ଏବଂ ସ୍ୱସ୍ଥ ଅଛନ୍ତି, ସେ କଣ କହିଥିଲେ?" ଏହିପରେ, ଉତ୍ତମ ବରତଙ୍କୁ ଦୂତମାନେ ସମ୍ମାନ ଦେଇ କହିଲେ: "ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ସିଂହ, ଯେଉଁମାନେ ପାଇଁ ଆପଣ ମଙ୍ଗଳ ଚାହନ୍ତି, ସେମାନେ ସୁସ୍ଥ ଅଛନ୍ତି; ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଆପଣଙ୍କୁ ଚୟନ କରିଛନ୍ତି, ଆପଣଙ୍କର ସୁରକ୍ଷା ନିଶ୍ଚିତ ହେଉ।" ଦୂତମାନଙ୍କ ଏହି ଉତ୍ତର ପରେ ବରତ କହିଲେ: "ମୁଁ ମହାରାଜଙ୍କ ପାଖରେ ଯାଇ ବିଦାୟ ନେବି; ଦୂତମାନେ ମୋତେ ଦ୍ରୁତ ଯିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛନ୍ତି।" ବରତ ଦୂତମାନେ ସହ କଥା ହେବା ପରେ, ତାଙ୍କ ମାମାଙ୍କୁ କହିଲେ: "ମହାରାଜ, ଦୂତମାନେ ଉତ୍ସାହିତ କରିବାରୁ, ମୁଁ ମୋ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯିବି; ଆପଣ ମୋତେ ଯେତେବେଳେ ସ୍ମରଣ କରିବେ, ମୁଁ ଫେରି ଆସିବି।" ବରତଙ୍କ ଏହି ଉତ୍ତର ପରେ, ତାଙ୍କ ମାମା ରାଜା ଉତ୍ତମ ବାଣୀ କହି, ବରତଙ୍କ ମୁଣ୍ଡ ଉପରେ ହାତ ରଖି ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ: "ଯାଅ, ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର; ତୁମେ ଯେମିତି କୈକୟୀଙ୍କ ପୁତ୍ର, ସେ ଧନ୍ୟ। ମୋ ଶୁଭେଚ୍ଛା ତୁମ ମା ଓ ତୁମ ପିତା, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଦିଅ।" "ପୁଜାରୀ ଓ ଅନ୍ୟ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଦ୍ୱିଜମାନଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କର, ଏବଂ ତୁମ ଦୁଇ ଭାଇ, ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ।" ଏହିପରେ, ବରତଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, କୈକୟୀ ରାଜା ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହାତୀ, ଭଲ କମ୍ବଳ ଓ ଚର୍ମ ଦେଲେ। ତାପରେ, କେକୟା ରାଜା ଦୁଇ ହଜାର ସୁନା ମୁଦ୍ରା ଓ ଏକ ହଜାର ଛଉ ଶହ ଘୋଡ଼ା ଦେଲେ। ଘୋଡ଼ାର ମାଲିକ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ବରତଙ୍କୁ ବିଶ୍ୱସ୍ତ ଓ ନୀତିମାନ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀ ଦେଲେ। ବରତଙ୍କ ମାମା ଏଇରାବତ ଗୋତିର ହାତୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ସମାନ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା, ଦୃଷ୍ଟିକୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଦ୍ରୁତ ମୂଳା ଦେଲେ। ସେ ରାଜମହଳରେ ପାଳିତ, ବାଘ ସମାନ ଶକ୍ତି ଓ ଶକ୍ତି ଥିବା, ଦାନ୍ତ ଥିବା, ବଡ଼ ଆକାରର କୁକୁର ଦେଲେ। ବରତ ତାଙ୍କ ମାମା ଓ ମାମାଘର ରାଜାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଜୟୀ, ଶତୃଘ୍ନ ସହ ରଥ ଚଡ଼ି ବାହାରିଲେ। ଦୂତମାନଙ୍କ ଆଗ୍ରହ ଓ ସ୍ଵପ୍ନରେ ଦେଖିଥିବା ଦୃଶ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ବରତଙ୍କ ମନରେ ଚିନ୍ତା ଜନ୍ମ ନେଲା। ସେ ନିଜ ଗୃହ ଛାଡ଼ି, ମନ୍ତ୍ରୀ, ହାତୀ, ଘୋଡ଼ା ସହ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ରାଜପଥରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ମହାନ ବରତ ଶହର ଭିତର ଦେଖି, ଅନ୍ତର୍ଗତ ନଗରକୁ ବାଧା ବିନା ପ୍ରବେଶ କଲେ। ତାଙ୍କ ମା ଓ ମାମା ଯୁଧାଜିତଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ବରତ ଶତୃଘ୍ନ ସହ ରଥ ଚଡ଼ି ବାହାରିଲେ। ଶତଧିକ ରଥକୁ ଚକ୍ର ବାନ୍ଧି, କାମେଲ, ବଉଳି, ଘୋଡ଼ା ଓ ମୂଳା ସହ ଦାସମାନେ ବରତଙ୍କ ପଛରେ ଚଲିଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ସେନା ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ, ଆର୍ୟକ ପରି ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହ, ଶତୃଘ୍ନକୁ ନେଇ ଦାଶରଥଙ୍କ ଗୃହ ଛାଡ଼ି ଇନ୍ଦ୍ର ସଂସାରରୁ ବାହାରିବା ପରି ଯାତ୍ରା କଲେ। ଏହିପରେ, ଶ୍ରୀମତ୍ ଆୟୋଧ୍ୟା କାଣ୍ଡର ଏକତ୍ରିଷ୍ଠ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ବରତ, ସମ୍ମୁଖ ପାଖରେ ମୁହଁ ଦେଇ ରାଜପାଳି ଛାଡ଼ି, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ସୁଦାମା ନଦୀ ଦେଖି ଏହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ପୁତ୍ର, ଶତଦ୍ରୁ ନଦୀ, ଦୂର ତୀର, ପଛକୁ ବହୁଥିବା ତରଙ୍ଗ ଭର୍ତ୍ତି ନଦୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ଏଲାଧାନ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରି, ପାଥର ଭର୍ତ୍ତି ପଥ ଓ ଅଗ୍ନେୟମ୍ ଅଞ୍ଚଳ ଦେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ। ସତ୍ୟବାନ୍, ପବିତ୍ର ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବରତ, ପାଥର ଭର୍ତ୍ତି ପାହାଡ଼ ଦେଖି, ବଡ଼ ପାହାଡ଼ ଅତିକ୍ରମ କରି ଚୈତ୍ର ଅରଣ୍ୟ ପାଖକୁ ଗଲେ। ସରସ୍ୱତୀ ଓ ଗଙ୍ଗା ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଉତ୍ତର ଭାରୁଣ୍ଡ ଅରଣ୍ୟ, ମତ୍ସ୍ୟ ଯୋଧ୍ୟାଙ୍କ ଅଞ୍ଚଳକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଶୀଘ୍ର ବହୁଥିବା ଯମୁନା କୁଳିଙ୍ଗା ନଦୀ ଦେଖି, ପାହାଡ଼ ଘେରା ଏହି ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରି, ସେନାକୁ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କଲେ। ସେନା ଓ ଘୋଡ଼ାଙ୍କୁ ଶୀତଳ କରି, ଏଠାରେ ସ୍ନାନ କରି, ପାନି ପିଇ ଏବଂ ପାଣି ନେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ। ବରତ ବିରଳ ଅରଣ୍ୟ ମାଧ୍ୟମରେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ରଥରେ ବାୟୁ ପରି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ। ରାଘବ ଶୀଘ୍ର ଭାଗୀରଥୀ ଗଙ୍ଗା ନଦୀ ପାଖକୁ ଅତିକ୍ରମ କରି, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ପୂର୍ବ ତୀର ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ। ପୂର୍ବ ତୀର ଗଙ୍ଗା ଅତିକ୍ରମ କରି, କୁଟିକୋଷ୍ଠିକାକୁ ଆସି, ସେନା ସହ ଧର୍ମବର୍ଧନକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ଦ୍ୱାରର ଦକ୍ଷିଣ ତୀରରେ ଜାମ୍ବୁପ୍ରସ୍ଥକୁ ଆସି, ଦାଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ମନୋହର ଗ୍ରାମ ଭରୁଥକୁ ଯାଇଲେ। ସେ ମନୋହର ଅରଣ୍ୟରେ ରହି, ଉଜ୍ଜିହାନର ଉଦ୍ୟାନକୁ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ, ଯେଉଁଠି ପ୍ରିୟ ବୃକ୍ଷ ଥିଲେ। ସାଲ ଗଛ ପାଖକୁ ପହଞ୍ଚି, ବରତ ଦ୍ୱାରା ଘୋଡ଼ା ତ୍ୱରିତ ଚଡ଼ି, ସେନାକୁ ଅନୁମତି ଦେଇ ଦ୍ୱାରା ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ। ପ୍ରତ୍ୟେକ ନଦୀ ତୀରରେ ବସି, ଉତ୍ତାନକା ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରି, ଅନ୍ୟ ଶୀଘ୍ର ଦୂର୍ଗମ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ହାତୀ ପଛ ନିକଟ ହୁଟରେ ପହଞ୍ଚି, ବରତ ଲୌହିତ୍ୟ ନଦୀ କପିବତାରେ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ଏକସାଲା, ବିନତା ଓ ଗୋମତୀ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରି, କଳିଙ୍ଗ ନଗରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସାଲ ଅରଣ୍ୟକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ବରତଙ୍କ ରଥ ଥକି ଯାଇଥିଲା, ତେବେ ସେ ଦ୍ୱାରା ଅରଣ୍ୟ ଅତିକ୍ରମ କରି ରାତି ଶେଷ ହେବା ପରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ସପ୍ତ ରାତି ଯାତ୍ରା ପରେ, ବରତ ମନୁଙ୍କ ନିର୍ମିତ ଆୟୋଧ୍ୟା ନଗର ଦେଖିଲେ—ସେ ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ସିଂହ।