ଭାରତ ତାଙ୍କ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନ ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ—“ମୁଁ ଏହି ଭୟଙ୍କର ରାତିକୁ ଦେଖିଲି; ଏହାର ଅର୍ଥ ହେଉଛି, ମୁଁ, ରାମ ରାଜା କିମ୍ବା ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ତିନିଜଣ ମଧ୍ୟରୁ କେହି ଏହି ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବେ। ମୁଁ ସ୍ଵପ୍ନରେ ଦେଖିଲି, ଯେଉଁପରି ଏକ ଲୋକ ଗଧା ଟାଣିଥିବା ରଥରେ ଯାଉଛି, ଶୀଘ୍ର ତାହାର ଶବଦାହ ଶ୍ମଶାନର ଧୂଆଁ ଦେଖିବ। ଏହି ଅଶୁଭ ସ୍ଵପ୍ନ ଦେଖି ମୋ ମନ ଭୟଭୀତ ଓ ଅଶାନ୍ତ, ମୁଁ ତୁମକୁ ଯଥାଯଥ ସମ୍ମାନ ଦେଉନାହିଁ; ମୋ ଗଳା ଶୁଖିଯାଇଛି, ମୋର ମନ ଅଶାନ୍ତ। ମୁଁ କୌଣସି ଭୟର କାରଣ ଦେଖୁନାହିଁ, କିନ୍ତୁ ମନେ ଭୟ ଅନୁଭବ କରୁଛି; ମୋର କଣ୍ଠ ଶକ୍ତିହୀନ ହୋଇଯାଇଛି, ମୋର ଛାୟା ମଧ୍ୟ ଅନ୍ଧାର ହୋଇଯାଇଛି। ମୁଁ ଯଦିଓ କୌଣସି କାରଣ ଦେଖୁନାହିଁ, ତଥାପି ନିଜ ପ୍ରତି ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ଅନୁଭବ କରୁଛି; ଏହି ଅନେକ ରୂପ ଓ ଅପ୍ରତ୍ୟାଶିତ ଦିଗର ଅଶୁଭ ସ୍ଵପ୍ନ ଶୁଣି, ରାଜାଙ୍କ ଅଜ୍ଞାତ ମୁହଁ ଚିନ୍ତା କରି, ମୋର ହୃଦୟରୁ ଭୟ ଯାଉନାହିଁ।” ଏପରି ଭାବେ ଭାରତ ତାଙ୍କର ସ୍ଵପ୍ନ ଓ ଭୟ ବିଷୟରେ କଥା ହେଉଥିବାବେଳେ, ରାଜଦୂତମାନେ ତାଙ୍କର ହସ୍ତୀ ଥକି ଯାଇଥିବା ସହିତ ଦୁର୍ଗମ ଖାଲି ଚାଲି ରାଜପାଳି ଓ ସୂନ୍ଦର ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେମାନେ ରାଜା ଓ ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କ ସହିତ ମିଶି, ସମ୍ମାନ ପାଇ ଭାରତଙ୍କ ପାଦ ଧୋଇ, କହିଲେ—“ପୂଜାରୀ ଓ ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ତୁମକୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ପଠାଇଛନ୍ତି। ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଯିବାକୁ ପ୍ରସ୍ଥୁତ ହୁଅ, ତୁମ ପାଇଁ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କାର୍ଯ୍ୟ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛି। ଏହି ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତ୍ର ଓ ଗହଣା ଗ୍ରହଣ କର, ଏବଂ ଏହା ତୁମ ମାମାଙ୍କୁ ଦିଅ। ରାଜାଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ତୁମ ମାମା ପାଇଁ ବିଶ୍ କୋଟି ଟଙ୍କା ଓ ତୁମ ପାଇଁ ଦଶ କୋଟି ଟଙ୍କା ଆଣିଛି।" ଭାରତ ଏହା ସ୍ୱୀକାର କରି, ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଦୂତମାନଙ୍କୁ ଆଦର କଲେ। ସେ ଜିଜ୍ଞାସା କଲେ—"ମୋର ପିତା ଦଶରଥ ରାଜା କୁଶଳେ ଅଛନ୍ତି କି? ରାମ କିମ୍ବା ମହାତ୍ମା ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କୌଣସି ଅପମାଦ ହୋଇଛି କି? ଧର୍ମନିଷ୍ଠା, ଧର୍ମବିଦ୍, ଧର୍ମଦର୍ଶୀ, ରାମଙ୍କ ମାତା କୌଶଲ୍ୟା କୁଶଳେ ଅଛନ୍ତି କି? ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ଶତୃଘ୍ନଙ୍କ ମାତା, ଧର୍ମନିପୁଣ ସୁମିତ୍ରା ମଧ୍ୟ ସୁସ୍ଥ ଅଛନ୍ତି କି? ମୋର ମାତା କୈକେୟୀ, ସ୍ଵେଚ୍ଛାଚାରିଣୀ, କ୍ରୋଧିନୀ, ଧୃତିଶାଳି, ଏବଂ ଗର୍ବିତ, ସେ ମୋ ପାଇଁ କଣ କହିଛନ୍ତି?" ଭାରତଙ୍କ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନର ଉତ୍ତରରେ ଦୂତମାନେ କହିଲେ—"ମହାବୀର, ଯାହାଙ୍କୁ ତୁମେ ଭଲ ପାଉଛ, ସେମାନେ ସମସ୍ତେ କୁଶଳେ ଅଛନ୍ତି। ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ଭାଗ୍ୟ ତୁମକୁ ପସନ୍ଦ କରନ୍ତି, ତୁମର ରକ୍ଷା ନିଶ୍ଚିତ।" ଦୂତମାନେ ଏହିପରି କହିବା ପରେ, ଭାରତ କହିଲେ—"ମୁଁ ମହାନ ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରିବି; ଦୂତମାନେ ମୋତେ ଶୀଘ୍ର ଯିବାକୁ ଉତ୍ସାହିତ କରୁଛନ୍ତି।" ଏପରେ ଭାରତ ତାଙ୍କ ମାମାଘର ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ—"ମହାରାଜ, ଦୂତମାନେ ଜଣାଇଥିବାରୁ, ମୁଁ ମୋ ପିତାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖକୁ ଯିବି; ଆପଣ ମୋତେ ଯେତେବେଳେ ମନେ ପକାଇବେ, ମୁଁ ପୁଣି ଆସିବି।" ଏପରି କହିଲେ ଭାରତ, ତାଙ୍କ ମାମାଘର ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି ଶୁଭ କଥା କହିଲେ—"ବାପା, ଯାଅ; କୈକେୟୀ ଏପରି ପୁଅ ପାଇଁ ଧନ୍ୟ। ମୋର ଶୁଭେଚ୍ଛା ତୁମ ମାତା କୈକେୟୀ, ତୁମ ପିତା ତପସ୍ବୀ ଦଶରଥଙ୍କୁ ପହଞ୍ଚାଇବ। ପୂଜାରୀଙ୍କୁ ଓ ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେବ। ତୁମ ଭାଇ ଦୁଇଜଣ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୋର ଶୁଭେଚ୍ଛା କହିଦେବ।" ମାମାଘର ରାଜା ଭାରତଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ହସ୍ତୀ, ଉତ୍ତମ କମ୍ବଳ ଓ ଚର୍ମ ଦାନ କଲେ। ସେ ଦୁଇ ହଜାର ସୁବର୍ଣ୍ଣମୁଦ୍ରା ଓ ସୋଲହ ଶତ ଘୋଡ଼ା ଦାନ କଲେ। ଏହା ସହିତ, ଭଲ ମନ୍ତ୍ରୀ ଓ ବିଶ୍ୱାସଯୋଗ୍ୟ ଅନୁଚର ମଧ୍ୟ ଦେଲେ। ଏହି ମଧ୍ୟରେ ଏୟରାବତ ବଂଶର ହସ୍ତୀ, ଇନ୍ଦ୍ର ସଦୃଶ ମୁଣ୍ଡ ଥିବା, ଦୃଢ଼ ଓ ଶୀଘ୍ର ଚଳନଶୀଳ ଖଚ୍ଚର ମଧ୍ୟ ଦାନ କଲେ। ରାଜମହଳରେ ପ୍ରଶିକ୍ଷିତ ବଘ୍ର ସମ ଶକ୍ତିଶାଳୀ କୁକୁର ଦେଲେ। ଏପରି ଭାବେ ମାମାଘର ରାଜା ଓ ମାମାଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଇ, ଯୁଦ୍ଧରେ ଅଜୟ ଭାରତ ଶତୃଘ୍ନ ସହିତ ରଥାରୋହଣ କରି ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ଦୂତମାନଙ୍କ ଆଗ୍ରହ ଓ ଦୁଃସ୍ଵପ୍ନର କାରଣରୁ ତାଙ୍କର ହୃଦୟରେ ଭୟ ଜନ୍ମ ନେଲା। ସେ ତାଙ୍କର ଗୃହ ଛାଡ଼ି, ମଣିଷ, ହସ୍ତୀ, ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ସଂଘାଟିତ ହୋଇ ଅଦ୍ୱିତୀୟ ରାଜପଥରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ବ୍ୟବଧାନ ବିନା ଭାରତ ନଗରର ଅନ୍ତର୍ଗତ ଅଂଶ ଦେଖିଲେ ଓ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ତାଙ୍କ ମାତା ଓ ମାମାଘର ରାଜା ଯୁଧାଜିତଙ୍କୁ ଶୁଭେଚ୍ଛା ଦେଇ, ଭାରତ ଏବଂ ଶତୃଘ୍ନ ରଥାରୋହଣ କରି ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଶତାଧିକ ବୃତ୍ତାକାର ଚକ୍ର ଥିବା ରଥ ଯୋଗାଇ, କାମେଲ, ଗାଈ, ଘୋଡ଼ା, ଖଚ୍ଚର ଦ୍ୱାରା ଅନୁସରଣ କରାଯାଇଲା। ଏଭଳି, ସେନା ସହିତ, ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଆର୍ଯ୍ୟକ ସମ ମର୍ଯ୍ୟାଦାରେ ଥିଲେ, ଶତୃଘ୍ନ ସହିତ ଭାରତ ଇନ୍ଦ୍ର ସମ ଜଗତରୁ ଯିବାପରି ଗୃହ ଛାଡ଼ି ପ୍ରସ୍ଥାନ କଲେ। ଏହିପରି ଭାବେ ସେ ରାଜମହଳରୁ ମୁହଁ ଆଗକୁ କରି ଯାଉଥିଲେ, ଦୀପ୍ତିମାନ ସୁଦାମା ନଦୀକୁ ଦେଖି ଏହାକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ଏହାପରେ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁବଂଶୀ ଭାରତ ସୁନ୍ଦର, ଦୂର ଅପରତୀର, ପ୍ରତିଖଳ ଓ ତରଙ୍ଗପୂର୍ଣ୍ଣ ଶତଦ୍ରୁ ନଦୀକୁ ଅତିକ୍ରମ କଲେ। ଏହାପରେ ଏଲାଧାନ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରି, ପାହାଡ଼ ପଥ ଓ ଅଗ୍ନିୟମ୍—ଅର୍ଥାତ୍ ତୀର ବିଛିତ ପଥ ଦେଇ ଆଗକୁ ବଢ଼ିଗଲେ।