ଅୟୋଧ୍ୟା ନଗରୀରେ ଏକ ଅସ୍ଥିର ଶୋକ ଛାଇଯାଇଛି; ହାତୀ, ଘୋଡା, ଲୋକମାନେ ଏବଂ ଶାସକମାନେ ଆପଣା ରାମଙ୍କ ଦୁଃଖର ଅଗ୍ନିରେ ଜଳିଯାଇଛନ୍ତି କି? ଏହି ଚିନ୍ତାରେ ଭରି ରଥଚାଳକ ସୁମନ୍ତ୍ର, ତାଙ୍କର ତୀବ୍ର ଗତିର ଘୋଡାସହିତ, ଶିଘ୍ର ନଗର ଦ୍ୱାର ଭିତରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସୁମନ୍ତ୍ର ଆସୁଥିବା ବେଳେ, ଶହ ଶହ, ହଜାର ହଜାର ଲୋକ ତାଙ୍କୁ ଘେରି ରଥଚାଳକଙ୍କୁ ପଚାରିଲେ—"ରାମ କେଉଁଠି?" ସେମାନେ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ। ସୁମନ୍ତ୍ର ସେମାନଙ୍କୁ କହିଲେ, "ରାଘବଙ୍କୁ ଗଙ୍ଗା ତୀରେ ସ୍ନେହ ଜଣାଇ ଚାଲିଲି, ମୁଁ ସେ ଧର୍ମପରାୟଣ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ଅନୁମତିରେ ଫେରିଛି।" ଏହି ଖବର ଶୁଣି ଲୋକମାନେ, ତାଙ୍କର ମୁହଁରେ ଅଶ୍ରୁ ଭରି, "ହାୟ! ଦୁଃଖ!" ବୋଲି ଦୀର୍ଘ ନିଶ୍ବାସ ତାଗିଲେ, "ଆହ, ରାମ!" ବୋଲି ଚିତ୍କାର କଲେ।