କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶର ଉତ୍ତରଧିକାରୀ ରାମଙ୍କୁ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ପୁଣି ଦେଖି ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ଭୃଗୁଦ୍ବାଜ କହିଲେ, "ହେ ରାମ, ତୁମେ ଏଠିକୁ ଆସିଛ, ଏ ଦେଖି ମୁଁ ବହୁତ ଖୁସି। ତୁମର ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ବନବାସ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଶୁଣିଛି। ଏଠି, ମହାନଦୀମାନଙ୍କ ଏକତ୍ର ସଙ୍ଗମରେ ଯେଉଁ ନିର୍ଜନ ଏବଂ ପବିତ୍ର ସ୍ଥାନ ଅଛି, ଏଠି ତୁମେ ମଧୁର ଭାବରେ ରହିପାରିବ।" ଭୃଗୁଦ୍ବାଜଙ୍କ ଏହି ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଶୁଣି ରାମ, ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଉପରେ ନିବେଶିତ, ସୁଭାଗ୍ୟଶାଳୀ ଶବ୍ଦରେ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, "ମୁନିବର, ଏଠି ନଗର ଓ ଗ୍ରାମର ଲୋକମାନେ ନିକଟରେ ଅଛନ୍ତି। ମୋତେ ଏଠି ଦେଖି, ସେମାନେ ଏହି ଆଶ୍ରମକୁ ଆସିବେ। ସେଠିପାଇଁ, ମୁଁ ଏଠି ରହିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେନି। ମୁନିବର, ଦେଖନ୍ତୁ, ସେ ଅଞ୍ଚଳରେ ଏକ ଅତି ଉତ୍ତମ ଆଶ୍ରମସ୍ଥଳ ଅଛି; ସେଠି ଜନକନନ୍ଦିନୀ ବୈଦେହୀ ଖୁସିରେ ରହିପାରିବେ।" ରାମଙ୍କ ଏହି ମଙ୍ଗଳମୟ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି, ମହାମୁନି ଭୃଗୁଦ୍ବାଜ ତାଙ୍କୁ ଅର୍ଥପୂର୍ଣ୍ଣ ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ, "ଏଠାରୁ ଦଶ କ୍ରୋଶ ଦୂରରେ ଏକ ପବିତ୍ର ପର୍ବତ ଅଛି, ଯେଉଁଠାରେ ବଡ଼ ମୁନିମାନେ ବସବାସ କରନ୍ତି, ଚାରିପାଖରୁ ଦେଖିବାକୁ ମଧୁର। ସେଠି ଚିତ୍ରକୂଟ ପର୍ବତ, ଗାଈ, ଲଙ୍ଗୁର, ବାନର ଓ ଭାଲୁମାନେ ଘୁରିବା ଏକ ସ୍ଥାନ, ଏହା ଗନ୍ଧମାଦନ ପର୍ବତ ସମାନ। ଯେଉଁଠାରେ ମଣିଷ ଚିତ୍ରକୂଟର ଶିଖର ଦେଖିପାରିବେ, ସେଠି ମଙ୍ଗଳ ଲାଭ କରିବେ ଓ କଦାପି ଅପକର୍ମ ପ୍ରତି ମନ ଯିବ ନାହିଁ। ଅନେକ ଋଷିମାନେ ସେଠି ଶତବର୍ଷ ତପସ୍ୟା କରି, ଖପର ମୁଣ୍ଡରେ ପିନ୍ଧି, ସ୍ୱର୍ଗକୁ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛନ୍ତି। ମୁଁ ଭାବୁଛି, ଏହି ନିର୍ଜନ ଆଶ୍ରମ ତୁମ ପାଇଁ ଉପଯୁକ୍ତ। ଚାହେଁ ଏଠି ରୁହ, ଚାହେଁ ଅରଣ୍ୟରେ, ମୋ ସହ ରୁହ।" ଏପରେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷି ଭୃଗୁଦ୍ବାଜ ରାମ, ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଆତ୍ମୀୟତାରେ ଅତିଥି ଭାବେ ସ୍ୱାଗତ କରି, ତାଙ୍କର ଆବଶ୍ୟକ ସମସ୍ତ ଦେଲେ। ପରେ, ରାମ ପ୍ରୟାଗରେ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରି, ଏକ ମଧୁର ରାତି ତାଙ୍କ ସହ ବିଭିନ୍ନ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଗଳ୍ପ କହି ଅତିବାହିତ କଲେ। ଥକିଥିବା ଓ ସୁଖସମ୍ବନ୍ଧୀ ରାମ, ସୀତାଙ୍କୁ ସହ ତୃତୀୟ ଭାବେ ଭୃଗୁଦ୍ବାଜଙ୍କ ମଧୁର ଆଶ୍ରମରେ ଖୁସିରେ ସେଇ ରାତି କାଟିଲେ। ପ୍ରଭାତ ହେଲାପରେ, ପୁରୁଷସିଂହ ରାମ ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଙ୍କ ନିକଟକୁ ଗଲେ ଓ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁନିବର, ଆପଣଙ୍କ ଆଶ୍ରମରେ ଏହି ରାତି ବିତାଇଲୁ, ଏବେ ଆମେ ଏଠାରୁ ବିଦାୟ ନେବାକୁ ଚାହୁଁଛୁ।" ତେବେ, ଭୃଗୁଦ୍ବାଜ କହିଲେ, "ଚିତ୍ରକୂଟକୁ ଯାଅ, ଯେଉଁଠାରେ ମଧୁ, କନ୍ଦମୂଳ ଓ ଫଳ ପ୍ରଚୁର ଅଛି। ସେଠି ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀ, କିନ୍ନର ଓ ସର୍ପମାନେ ଘୁରିବା, ରାମ, ସେଠି ତୁମେ ବସିପାରିବ। ମୟୂର ଡାକରେ ଗଞ୍ଜିଥିବା, ମହାମତ୍ତ ହାତୀମାନେ ଘୁରିବା, ଏହି ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଚିତ୍ରକୂଟ ପର୍ବତ ହେଉଛି ତୁମର ଗନ୍ତବ୍ୟ। ସେଠି ପବିତ୍ର ଓ ସୁନ୍ଦର ପ୍ରକୃତି, ଅନେକ କନ୍ଦମୂଳ ଓ ଫଳ ରହିଛି, ହାତୀ ଓ ହରିଣମାନେ ଚାରିପାଖ ଘୁରିବା। ରାଘବ, ତୁମେ ଏହି ହରିଣମାନେ ଓ ହାତୀମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ଦେଖିପାରିବ, ନଦୀପାର, ପର୍ବତ ଢାଳ ଓ ଝରଣା ଦେଖିପାରିବ। ସୀତାଙ୍କ ସହ ଏଠି ଘୁରିବା ସମୟରେ, ମଧୁର କୁହୁକୁହା ଓ କ୍ରଞ୍ଚପକ୍ଷୀ ଡାକରେ ମନ ଆନନ୍ଦିତ ହେବ, ଏଠି ମଦମସ୍ତ ହରିଣ ଓ ହାତୀମାନେ ଘୁରିବା ଏକ ଅତି ମଧୁର ଆଶ୍ରମ ପାଇପାରିବ।" ଏହିପରି ମହାତ୍ମା ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶେଷ ହେଲା। ଏହା ପରେ ଦୁଇ ଭାଇ, ଶତ୍ରୁନାଶକ ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ସେଇ ରାତି ବିତାଇ ମହାମୁନିଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ପର୍ବତ ଦିଗକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ। ମହାମୁନି ତାଙ୍କ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ମଙ୍ଗଳାଶୀର୍ବାଦ କଲେ, ଏବଂ ପିତା ଯେପରି ଝିଅ-ପୁଅଙ୍କୁ ଦେଖି ଅନୁସରଣ କରେ, ସେପରି ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ପରେ, ତାଙ୍କ ତପୋବଳରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ଭୃଗୁଦ୍ବାଜ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ପୁରୁଷୋତ୍ତମ, ତୁମେ ଗଙ୍ଗା ଓ ଯମୁନାଙ୍କ ସଙ୍ଗମ ଉପରେ ପହଞ୍ଚି, ପଶ୍ଚିମ ଦିଶାକୁ ବହୁଥିବା କାଳିନ୍ଦୀ ନଦୀକୁ ଅନୁସରଣ କର।" "ତାପରେ, ତୁମେ ତୀବ୍ର ଧାରା ଦେଖିବା, ଏହି ପୁରାତନ ଓ ପବିତ୍ର ତୀର ଦେଖି ଦୁଇ ରଘୁବଂଶୀ ଭାଇ ତାହାକୁ ଦେଖିବେ। ସେଠି ଏକ ବଡ଼ ନୌକା ବନାଇ, ତୁମେ ଏହି ଚମକୁଥିବା ନଦୀ ଅଟିବା। ପରେ, ଏକ ବଡ଼ ବଟବୃକ୍ଷ ତଳେ ପହଞ୍ଚିବେ, ଯାହା ଅନେକ ଗଛ ଦ୍ୱାରା ଘେରା, ଗାଢ଼ ଛାୟା, ଏଠି ସିଦ୍ଧପୁରୁଷମାନେ ଆସନ୍ତି। ସେଠି ସୀତା ହାତ ଯୋଡ଼ି ମଙ୍ଗଳ କାମନା କରିବେ।" "ଏହି ବୃକ୍ଷ ତଳେ ରହିପାରିବା, କିମ୍ବା ଆଉ ଏକ କ୍ରୋଶ ଆଗକୁ ଯିବା; ତାପରେ ନୀଳବନ ଦେଖିବା, ଯେଉଁଠାରେ ପଲାଶ, ବେର ଓ ଯମୁନାର ବାଁଶ ରହିଛି। ଏହି ଚିତ୍ରକୂଟ ପଥ ମୁଁ ଅନେକଥର ଗଲିଛି। ଏହି ପଥ ମଧୁର, ସୁମଧୁର ଓ ଅଗ୍ନିବିପଦ ନାହିଁ।" ଏପରି ବର୍ଣ୍ଣନା କରି, ମହାମୁନି ଫେରିଗଲେ। ରାମ, "ଏହି ମୁନି ଆମ ପ୍ରତି କେତେ ଦୟାଶୀଳ!" ବୋଲି ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ। ଏହିପରି ଦୁଇ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଓ ଜ୍ଞାନୀ ଭାଇ ଆଲୋଚନା କଲେ। ସୀତାକୁ ସାମ୍ନାରେ ରଖି, ସେମାନେ କାଳିନ୍ଦୀ ନଦୀ ପାଖକୁ ଗଲେ। ତିବ୍ର ଧାରା କାଳିନ୍ଦୀ ଉପରେ ପହଞ୍ଚି, ଦୁଇ ଭାଇ ବଡ଼ ଗଛର ଗଠା ବନ୍ଧି ଏକ ବଡ଼ ନୌକା ତିଆରି କଲେ। ଶୁଖିଲା ବାଁଶ ଓ ମୂଳ ଦ୍ୱାରା ଝାମ୍ପୁ ଗଛର ଡାଳି ଓ ଖାଣ୍ଡ ନେଇ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଏହି ନୌକାରେ ସୀତା ପାଇଁ ଏକ ସୁବିଧାଜନକ ଆସନ ବନେଇଲେ। ତାହାରେ ଦଶରଥନନ୍ଦନ ରାମ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ସୀତାଙ୍କୁ ଏମିତି ବସାଇଲେ, ଯେପରି ଧନ୍ୟ ରାଜସିଂହାସନରେ ରାଣୀ ବସେ। ଏହିପରି ଭାବେ, ରାମ, ସୀତା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଚିତ୍ରକୂଟ ଯାତ୍ରା ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଏବଂ ମୁନିବରଙ୍କ ଆଶୀର୍ବାଦ ଓ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ସେମାନେ ନୂତନ ଜୀବନ ପଥରେ ଆଗେଇ ଚଲିଗଲେ।