ଏହା ଏକ ସୁନ୍ଦର ଦିନ, ଯେତେବେଳେ ବିଶ୍ବାସୀ ବ୍ରହ୍ମାଣ୍ଡର ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଏବଂ ଗ୍ରାମବାସୀ ଲୋକମାନେ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ସଭାରେ ବସିଥିବା ବାସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ସମ୍ବୋଧନ କରି ସମସ୍ତେ କହିଲେ, “ଆପଣଙ୍କର ଆବଶ୍ୟକତା ଅନୁସାରେ ସବୁ କିଛି ସଂଗଠିତ ହୋଇଛି; କିଛି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ନୁହେଁ।” ବାସିଷ୍ଠଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ପ୍ରତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶ୍ୱାସରେ ସମସ୍ତେ କହିଲେ, “ଆମେ ଆପଣଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ।” ତେଣୁ, ବାସିଷ୍ଠ ସୁମନ୍ତ୍ରକୁ ଡାକି କହିଲେ, “ପୃଥିବୀର ଧର୍ମୀୟ ରାଜାମାନେ, ହଜାର ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ ଏବଂ ଶୁଦ୍ରଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କର। ଜନକ, ମିଥିଲାର ଶୂର ଏବଂ ସତ୍ୟବାଦୀ ରାଜାକୁ ବିଶେଷ ଭାବେ ଆଣ। ତାଙ୍କୁ ଆପଣ ନିଜେ ସମ୍ମାନ ସହ ଆଣନ୍ତୁ, କାରଣ ସେ ଆମର ପୁରାତନ ସାଙ୍ଗୀ।” ତା'ପରେ, ବାସିଷ୍ଠ ଆହ୍ୱାନ କରିଥିଲେ କାଶୀର ଦୟାଳୁ ରାଜା, ଯିଏ ସଦା ମିଲନସାର ଓ ମାନବତାର ଲକ୍ଷଣରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେହିପରି କେକୟର ବୃଦ୍ଧ ଓ ଧର୍ମୀୟ ରାଜା, ତାଙ୍କର ପୁଅମାନେ ସହିତ, ଏବଂ ଅଙ୍ଗର ରାଜା ରୋମପାଦାକୁ ନିଜେ ଆଣିବାକୁ କହିଲେ। ସେହିପରି, କୋସଳର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାଜା ଭାନୁମନ୍ତ ଏବଂ ମଗଧର ଶୂର ଓ ଗ୍ୟାନୀ ରାଜାକୁ ମଧ୍ୟ ଆଣିବାକୁ କହିଲେ। ସମସ୍ତ ଦକ୍ଷିଣ ରାଜାମାନେ ଏବଂ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ମିତ୍ର ଶାଶକମାନେ ଆସିବାକୁ ଚାଲିଥିଲେ। ସୁମନ୍ତ୍ର ବାସିଷ୍ଠଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସରଣ କରି, ଦୂତମାନେ ଦ୍ରୁତ ଗତିରେ ଯାତ୍ରା କରିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ। ବାସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ବିବେକ କରିବା ପରେ, ସମସ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନିମିତ୍ତରେ ଏକ ସୂଚନା ଦେଲେ। ବାସିଷ୍ଠ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହିଲେ, “କେହି ମାନବକୁ ଅସମ୍ମାନ କରି କିଛି ଦେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ। କାରଣ, ଯଦି କିଛି ଅସମ୍ମାନରେ ଦିଆଯାଏ, ସେହି ଦେବାର ନିଶ୍ଚୟ ନଷ୍ଟ ହେବ।” କିଛି ଦିନ ଓ ରାତି ପରେ, ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ଦଶରଥଙ୍କ ପାଇଁ ଅନେକ ରତ୍ନ ସହ ଆସିଥିଲେ। ବାସିଷ୍ଠ ଦଶରଥଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ମାନବ ମଧ୍ୟରେ ବାଘ, ରାଜାମାନେ ଆପଣଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶରେ ଆସିଛନ୍ତି; ମୁଁ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇଛି।” ସମସ୍ତ ବଳିଦାନ ପ୍ରସ୍ତୁତି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲା, ଏବଂ ଦଶରଥ ତାଙ୍କର ଆବାସରୁ ବଳିଦାନ ମାଞ୍ଚକୁ ବିଶେଷ ଦିନରେ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କୁ ମାନ୍ୟ ଦେଖିବାକୁ ମିଳିଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରସ୍ଥାପନା ସୃଷ୍ଟି ହୋଇଥିଲା। ବାସିଷ୍ଠ ଓ ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗଙ୍କ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁସରଣ କରି, ଦଶରଥ ଏକ ଶୁଭ ଦିନରେ ଆଗକୁ ବଢିଲେ। ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବାସିଷ୍ଠଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ବଳିଦାନର ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ ନିୟମ ଓ ଶ୍ରୁତି ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ଦଶରଥ ତାଙ୍କର ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଅବତାର ନେଇଥିଲେ। ଏହିପରି, ଏକ ବର୍ଷ ଗତି କରିବା ପରେ, ଘୋଡା ଆସିଥିଲା ଏବଂ ଦଶରଥଙ୍କର ବଳିଦାନ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହି ମହା ଅଶ୍ୱମେଧ ବଳିଦାନ କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ପ୍ରାଥମିକ କାର୍ଯ୍ୟ ସଠିକ୍ ଭାବରେ କରାଯାଇଥିଲା, ଏବଂ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଦିନର ସୋମ ପ୍ରେସିଂ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଥିଲେ। ତା'ପରେ, ଦିନ ଭରି ସମସ୍ତେ ଖାଇଥିଲେ, ଏବଂ ମାନବତାର ଏହି ମହାନ ବଳିଦାନରେ କେହି ଅସୁସ୍ଥ ଓ ଖାଦ୍ୟର ଅଭାବ ଅନୁଭବ କରିଥିଲେ ନାହିଁ। ଏହି ଦିନଗୁଡିକୁ, ମାଉଣ୍ଟ ଭଳି ଖାଦ୍ୟର ଚାକିରି ଦେଖାଯାଇଥିଲା, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଭଲ ଭାବରେ ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ପ୍ରଦାନ କରାଯାଇଥିଲା। ଏହା ଏକ ମହାନ ଅବସର ଥିଲା, ଯାହାରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଏକତ୍ର ହୋଇ, ମିଳନସାର ଭାବେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିଥିଲେ।