ଏହି କାହାଣୀ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଯେତେବେଳେ ବର୍ଷ ଶେଷ ହେବାକୁ ଥିଲା, ଏବଂ ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କର ଘୋଡା ବିଶେଷ ଅବସରରେ ଆସିଗଲା। ସେହି ସମୟରେ, ବୃହତ୍ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞର ପ୍ରସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯାହା ସରୟୁ ନଦୀର ଉତ୍ତର କୂଳରେ ହେଉଥିଲା। ବୃହତ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯେଉଁମାନେ Ṛśyaśṛṅgaଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଥିଲେ, ସେହି ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ ଯଜ୍ଞର ମାନ୍ୟତା ନିଷ୍ପାଦନ କରିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଲେ। ବୃହତ୍ ଯଜ୍ଞର ପ୍ରସ୍ତୁତି କରାଯାଇଥିଲା, ଯାହାରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବେଦ ଶିକ୍ଷାରେ ପ୍ରବୀଣ ଥିଲେ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ପ୍ରଥା ଅନୁସାରେ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ପ୍ରବର୍ଗ୍ୟ ଓ ଉପସଦ ଯଜ୍ଞକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ କରିବା ପରେ, ସମସ୍ତ ବୃହତ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସକାଳର ସୋମ ଦାହନ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଆରମ୍ଭ କରିଲେ। ବୃହତ୍ ଯଜ୍ଞର ଅନୁଷ୍ଠାନ ଚାଲିଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ କୌଣସି ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅସ୍ୱସ୍ଥ ବା ଅଭିଜ୍ଞ ନଥିଲେ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିରାଶା ବିନା ଓ ଧନ୍ୟବାଦରେ ଖାଦ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯାହା ପରିମାଣରେ ପାର୍ବତୀ ମାନଙ୍କୁ ମିଳୁଥିଲା। ଏହି ସମୟରେ, ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନେକ ରାଜା ଏବଂ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆସିଥିଲେ, ସେମାନେ ଅନେକ ମଣିକା, ରତ୍ନ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଦେୟା ନେଇଥିଲେ। ବୃହତ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବାସିଷ୍ଠଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞର ପ୍ରସ୍ତୁତି ପାଇଁ ନିକଟରେ ଆଣିବା ଜନ୍ୟ ଆହ୍ୱାନ କରାଯାଇଥିଲା। ସେହି ସମୟରେ, ବୃହତ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ କରୁଥିଲେ। ଚାଲିଥିବା ଯଜ୍ଞରେ କୌଣସି କ୍ଷତି ହେବାର କଥା ନଥିଲା, ଏହା ଯଥାର୍ଥ ଭାବରେ ଆୟୋଜିତ ହୋଇଥିଲା। ଏହି ଯଜ୍ଞର ଦିନଗୁଡିକରେ କୌଣସି ଲୋକ ଥକିଥିବା ବା ଭୋକ ଲାଗିଥିବା ଦେଖା ନ ମିଳିଲା। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଖାଦ୍ୟ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ଯାହା ଏତେ ଅଧିକ ପରିମାଣରେ ଥିଲା ଯେ ସେମାନେ ଖାଇଲେ ମଧ୍ୟ ପୂରଣ ଅନୁଭବ କରିପାରୁନଥିଲେ। ଏହି ମହା ଯଜ୍ଞର ମାଧ୍ୟମରେ, ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କର ଉତ୍ତମ ଅବସ୍ଥା ଓ ସମସ୍ତଙ୍କର ସମ୍ମାନ ଏବଂ ସମ୍ମାନ ଧରା ହେଲା। ବୃହତ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯଜ୍ଞ ସମ୍ପର୍କରେ ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ତାଙ୍କର ଦେବତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇଥିଲେ, ଯାହାର ଫଳରେ ସମସ୍ତଙ୍କର ହୃଦୟରେ ଖୁସୀ ତାଳି ଦେଖାଗଲା। ଏହି ପ୍ରକାର, ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ତୁତି ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ରାଜା ଦଶରଥ ଏକ ଶୁଭ ଦିନରେ ଯଜ୍ଞ ସ୍ଥଳକୁ ଯାତ୍ରା କରିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏବଂ ବୃହତ୍ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ ଯଜ୍ଞର ଅନୁଷ୍ଠାନ ଆରମ୍ଭ କରିଥିଲେ। ଏହି ଆନନ୍ଦମୟ ଦିନରେ, ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ, ଯଜ୍ଞକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କର ଯଜ୍ଞ ସଫଳତାର ପାଇଁ ଏହି ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ହେଉଥିଲା।