ଓଡ଼ିଆ ରେ ଏହି ପବିତ୍ର କଥା ଏଭଳି: ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବସିଷ୍ଠ ରାଜାଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଯଥା ଆପଣ ଚିନ୍ତା କରିଛନ୍ତି, ତାହା ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବି।” ତାପରେ ବସିଷ୍ଠ ଜଣେ ବୟସ୍କ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କୁ, ଯେଉଁମାନେ ଯଜ୍ଞ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ ନିର୍ମାଣ କଳାରେ ଦକ୍ଷ, ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ଏହି ସହିତ ସେ କାରିଗର, କଠିଆ, ଖଣନ କରିବାବା, ଗଣନା କରିବାବା, ଶିଳ୍ପୀ ଓ ଅଭିନେତା-ନୃତ୍ୟକାରମାନଙ୍କୁ ଡାକିଲେ। ପୁନି, ପବିତ୍ର ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ଲୋକମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିପୁଣ, ସେମାନଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଏହି ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ କରନ୍ତୁ।” ବସିଷ୍ଠ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ, “ହଜାର ହଜାର ଇଟି ଶୀଘ୍ର ଆଣିବା ଉଚିତ, ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ପାଇଁ ଯଥାଯଥି ଓ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଭାବରେ ସମସ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ଶତାଧିକ ଶୁଭ ଘର ତିଆରି କରିବା ଉଚିତ, ଯେଉଁଠାରେ ଦେଖାଶୁଣା, ଖାଦ୍ୟ ଓ ପାନୀୟ ପ୍ରଚୁର ରହିବ। ଏହିପରି ନଗରବାସୀଙ୍କ ପାଇଁ ବି ଖାସ ଆବାସ ଦେବା ଉଚିତ, ଏବଂ ଦୂର ଦେଶର ରାଜାମାନେ ଆସିଲେ ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ବି ଅଲଗା ବ୍ୟବସ୍ଥା କରନ୍ତୁ। ଘୋଡା ଓ ହାତୀ ପାଇଁ ଅସ୍ତବ୍ୟସ୍ଥା, ସେମାନଙ୍କ ପାଇଁ ଶୟନକ୍ଷେତ୍ର, ଏବଂ ସେନା ଓ ଦେଶୀ ଅତିଥିମାନେ ପାଇଁ ବଡ଼ ଘର ତିଆରି କରନ୍ତୁ। ଖାଦ୍ୟ ଦେବା ଉଚିତ, ସମ୍ମାନ ସହ ଏବଂ ଅସାବଧାନ ଭାବରେ ନୁହେଁ, ଯେଉଁଠି ସମସ୍ତ ଜାତି ସମ୍ମାନିତ ଓ ସୁସ୍ଥ ରହିବେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ, କାରିଗର ଓ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲାଗିଥିବା ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ମନରେ ଚାହିଦା କିମ୍ବା କ୍ରୋଧ ରହିଲେ ବି ଅସମ୍ମାନ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ। ସମସ୍ତଙ୍କୁ ତାଲିକା ଅନୁସାରେ ବିଶେଷ ସମ୍ମାନ ଓ ଭୋଜନ ଦେବା ଉଚିତ। ଯେଉଁଠି କିଛି ଅଭାବ ନ ରହେ, ଏହିପରି ପ୍ରସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ, ଆନନ୍ଦ ଓ ଭକ୍ତି ଭରା ମନରେ। ଏହିପରି ସମସ୍ତ ଏକସାଥି ହୋଇ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆପଣ ଚାହିଥିବା ପ୍ରକାର ମେଳା ହୋଇଛି, କିଛି ଅପୂର୍ଣ୍ଣ ନାହିଁ।” “ଆପଣ ଦେଇଥିବା ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ କରିବୁ, କିଛି ଅଲସ୍ୟ ନାହିଁ।” ବସିଷ୍ଠ ସୁମନ୍ତ୍ରଙ୍କୁ ଡାକି କହିଲେ, “ପୃଥିବୀର ଧର୍ମିକ ରାଜାମାନେ, ହଜାର ହଜାର ବ୍ରାହ୍ମଣ, କ୍ଷତ୍ରିୟ, ବୈଶ୍ୟ, ଶୂଦ୍ରମାନେ ଡାକି ଆଣ। ସମସ୍ତ ଦିଗର ଲୋକମାନେ, ବିଶେଷ କରି ମିଥିଲାର ସତ୍ୟ ଓ ଶୂର ବ୍ୟାନକା ରାଜା କୁ ଆଣ। ସେ ପୁରୁଣା ସାଥୀ, ତେଣୁ ଆମେ ଆଗରୁ ଉଲ୍ଲେଖ କରୁଛି। କାଶୀର ମିତ୍ରତାପୂର୍ଣ୍ଣ, ମୂଲ୍ୟବାନ ଚରିତ୍ର ଓ ଦିବ୍ୟ ମୁକୁର ରାଜାକୁ ଆପଣ ନିଜେ ଆଣ। କେକୟ ରାଜା, ଧର୍ମିକ ଓ ବୟସ୍କ, ରାଜାଙ୍କ ପିତାମହ, ସେଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହିତ ଆଣ। ଅଙ୍ଗର ରୋମପାଦା, ଧନୁର୍ଦ୍ଧର ଓ ସମ୍ମାନିତ, ରାଜାଙ୍କ ସାଥୀ, ସେଙ୍କ ପୁଅମାନେ ସହିତ ଆଣ। କୋଶଳର ଭାନୁମନ୍ତ ଓ ମଗଧର ଶୂର, ଶାସ୍ତ୍ର ଜ୍ଞାନୀ ରାଜାକୁ ଆଣ। ଜ୍ଞାନୀ, ଦାନଶୀଳ ଓ ସମ୍ମାନିତ ମଣିଷ, ଯେଉଁମାନେ ସମୟ ଜାଣନ୍ତି, ସେମାନେ ଓ ପୂର୍ବ, ସିନ୍ଧୁ, ସୌବୀର, ସୌରାଷ୍ଟ୍ର ରାଜାମାନେ ଆଣ। ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗର ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଓ ଅନ୍ୟ ମିତ୍ରତାପୂର୍ଣ୍ଣ ରାଜାମାନେ ଆଣ। ସେମାନେ ସେମାନଙ୍କ ପରିବାର ଓ ସାଥୀମାନେ ସହିତ ଶୀଘ୍ର ଆଣ, ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ଉତ୍ତମ ଦୂତମାନେ ପଠା। ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି ସୁମନ୍ତ୍ର ତୁରନ୍ତ ଦକ୍ଷ ଲୋକମାନେ ଆଣିବାକୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଲେ। ନିଜେ ବି ଧର୍ମିକ ଓ ଚତୁର୍ଯ୍ୟ ସୁମନ୍ତ୍ର ଗତିଶୀଳ ଭାବରେ ଏହି ଦୂତିକାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ତୁତିର ଦାୟୀ ଲୋକମାନେ ବସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ବ୍ୟବସ୍ଥା ବିବରଣୀ ଦେଲେ। ବସିଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ଭରା ମନରେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହିଲେ, “କାହାକୁ ବି ଅସମ୍ମାନ କିମ୍ବା ଅସାବଧାନ ଭାବରେ କିଛି ଦେବା ଉଚିତ ନୁହେଁ।” ଯଦି ଅସମ୍ମାନ ସହ ଦେଇଯାଏ, ଦାତାର ନାଶ ହୁଏ—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। କିଛି ଦିନ ଓ ରାତି ମଧ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଆସିଗଲେ। ସେମାନେ ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁ ରତ୍ନ ଆଣିଲେ। ବସିଷ୍ଠ ଆନନ୍ଦ ଭରା ମନରେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ ନରଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଆପଣଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ସମସ୍ତ ରାଜାମାନେ ଆସିଛନ୍ତି; ଆମେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଯଥାଯଥି ସମ୍ମାନ ଦେଇଛୁ। ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଦକ୍ଷ ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଯଥାଯଥି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି; ଏବେ ଆପଣ ନିଜ ନିବାସରୁ ଯଜ୍ଞ ଭୂମିକୁ ଯାଇ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଆବଶ୍ୟକ ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ଚାରିପାଖରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା ହୋଇଛି; ଏହି ଯଜ୍ଞ ଭୂମି ମନର ଦ୍ୱାରା ତିଆରି ହୋଇଥିବା ପରି ଦେଖନ୍ତୁ। ବସିଷ୍ଠ ଓ ଋଷ୍ୟଶ୍ରଙ୍ଗଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ, ପୃଥିବୀର ନାଥ ଶୁଭ ଦିନ ଓ ଶୁଭ ତାରା ରେ ଯଜ୍ଞ ଭୂମିକୁ ଯାଇଲେ। ବସିଷ୍ଠ ଓ ଋଷ୍ୟଶ୍ରଙ୍ଗ ନେତୃତ୍ୱ ରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସମସ୍ତ ଯଜ୍ଞ ଅଞ୍ଚଳକୁ ଯାଇ, ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ନିୟମ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ; ରାଜା ଓ ତାଙ୍କ ରାଣୀମାନେ ବ୍ରତ ନେଲେ। ଏହି ଚତୁର୍ଦ୍ଦଶ ସର୍ଗ ଅଟେ; ଶୁଣନ୍ତୁ। ଏକ ବର୍ଷ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ ଘୋଡା ଆସିଗଲା ଓ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ ହେଲା ସରୟୂ ନଦୀର ଉତ୍ତର ତୀରରେ। ଋଷ୍ୟଶ୍ରଙ୍ଗ ନେତୃତ୍ୱ ରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉଚ୍ଚ ଆତ୍ମା ରାଜା ପାଇଁ ବଡ଼ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିଲେ। ଯଜ୍ଞ କାର୍ଯ୍ୟରେ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ପୁରୋହିତମାନେ ଶାସ୍ତ୍ର ଓ ପ୍ରଥା ଅନୁସାରେ ଦୂତି କରି ଯଥାଯଥି ଯଜ୍ଞ ପୂର୍ବକ କାର୍ଯ୍ୟ କରିଲେ। ଏହିପରି ଦଶରଥଙ୍କ ଯଜ୍ଞ ପୂର୍ବକ ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ୟବସ୍ଥା ଓ ଦ୍ୱିଜମାନେର ନେତୃତ୍ୱ ରେ ଯଜ୍ଞ ଆରମ୍ଭ ହେଲା।