ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର, ବଳଶାଳୀ ଏବଂ ଶୂରବୀର ରାଘବ ଦୂରକୁ ଯିବା ପୂର୍ବରୁ ଆମେ ତାଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରିବା ଉଚିତ—ଏମିତି ସହରବାସୀ ମହିଳାମାନେ ଦୟାଭାବରେ କହିଲେ। ସେମାନେ କହିଲେ, “ଏପରି ମହାନ୍ ଆତ୍ମା, ଆମ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଛାୟା ଆମ ପାଇଁ କେତେ ଶିତଳ ଏବଂ ସାନ୍ତ୍ୱନାଦାୟକ। ସେ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ରକ୍ଷକ, ଆଶ୍ରୟ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ୟ। ଆମେ ସୀତାଙ୍କୁ ସେବା କରିବା, ତୁମେ ରାଘବଙ୍କୁ ସେବା କରିବା”—ଏମିତି ଦୁଃଖରେ ଡୁବିଥିବା ସେହି ନାଗରିକାମାନେ ତାଙ୍କର ପତିମାନଙ୍କ ସହ ବିଭିନ୍ନ କଥା କହିଲେ। ସେମାନେ ଆଉ କହିଲେ, “ବନରେ ରାଘବ ତୁମ ସମସ୍ତଙ୍କ ମଙ୍ଗଳ ଓ ସୁରକ୍ଷା ନିଶ୍ଚିତ କରିବେ; ସୀତା, ଏକ ନାରୀ ହୋଇ ସେମାନଙ୍କର ମଙ୍ଗଳ ଓ ସୁରକ୍ଷା ଦେଖିବେ। ଏଠିର ଏହି ଅସୁଖଦ ଅବସ୍ଥାରେ, ଭୟଭୀତ ଏବଂ ଅସ୍ଥିର ମନବଳିଆ ଲୋକମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ କିଏ ସୁଖ ପାଇପାରିବ? ଯଦି କୈକେୟୀ ଅନ୍ୟାୟରେ ଏହି ରାଜ୍ୟ ଶାସନ କରନ୍ତି, ତେବେ ଆମ ପାଇଁ ଜୀବନ, ପୁତ୍ର, ଧନ—କିଛି ଅର୍ଥ ନାହିଁ। ଶକ୍ତି ଲାଗି ନିଜ ପୁତ୍ର ଓ ସ୍ୱାମୀକୁ ତ୍ୟାଗ କରିଥିବା କୈକେୟୀ, ତାଙ୍କ ଗୋତିଏ ଦାଗ; ସେ ଆଉ କାହାକୁ ତ୍ୟାଗ କରିବେ ନାହିଁ କି?