ଏହି କାହାଣୀର ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ଏକ ରାଜାଙ୍କ ଗୃହରୁ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ଅନେକ ସମୟ ରହିଥିଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦେବୀୟ କିରଣର ଅଧିକାରୀ ଥିଲେ, ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ସେ ବିଲାସପୂର୍ଣ୍ଣ ଅବସ୍ଥାରେ ରହିଥିଲେ। ଏହା ପରେ, ବସନ୍ତ ଋତୁର ଆଗମନ ସହିତ, ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବେଳରେ, ରାଜା ଏକ ବଳିଦାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ସନ୍ତାନ ଓ ପରିବାରର ଅବ୍ୟବହାର ନିମିତ୍ତେ ବଳିଦାନ କରିବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଦେଖିଥିଲେ, "ହଁ, ଏହା ହେବ," ଏବଂ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ତୁମର ବଳିଦାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ଘୋଡାକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।" ତେଣୁ, ସେ ରାଜା ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ବେଦରେ ପ୍ରବୀଣ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆହ୍ବାନ କରିଥିଲେ। ସୁମନ୍ତ୍ରାଙ୍କୁ ଆଜ୍ଞା ଦେଇ, ସେ ସୂୟଜ୍ଞ, ବାମଦେବ, ଜାବାଳୀ, କାଶ୍ୟପ ଓ ବାସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଆଣିବାକୁ କହିଲେ। ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଆସି, ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ସେ କହିଲେ, "ମୋର ପୁଅ ନଥିବାରୁ ମୋତେ କୌଣସି ଖୁସି ନାହିଁ। ଏହି ପୁଅ ପାଇଁ ମୁଁ ଘୋଡା ବଳିଦାନ କରିବାକୁ ଚାହାଁ।" ତାଙ୍କର ଏହି କଥା ସୁଣି, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କହିଲେ, "ଭଲ କଥା କହିଛ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଚାରି ଦୀର୍ଘ ଗୁଣବତ୍ତା ଥିବା ପୁଅ ପାଇବେ।" ରାଜା ଏହା ସୁଣି, ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କରିଲେ, "ଏହି ବଳିଦାନ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ, ଘୋଡାକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ, ଏବଂ ସରୟୁ ନଦୀର ଉତ୍ତର କୂଳରେ ବଳିଦାନ କ୍ଷେତ୍ର ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ।" ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀ ସହମତି ଦେଇ, ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞାକୁ ଅନୁସରଣ କଲେ। ଏହା ପରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ତାଙ୍କର ଆଜ୍ଞା ପାଇଁ ଯାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଯାତ୍ରା ପରେ, ରାଜା ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ତାଙ୍କର ମହଲକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ବସନ୍ତ ଏବଂ ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ରାଜା ନବୀନ ଆଶାରେ ଘୋଡା ବଳିଦାନରେ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ବାସିଷ୍ଠଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ସେଥିରେ ତାଙ୍କର ସନ୍ତାନ ଇଚ୍ଛା ସହିତ କହିଥିଲେ, "ମୋର ପାଇଁ ବଳିଦାନ କରନ୍ତୁ, ଯାହା ନିମିତ୍ତେ କୌଣସି ବାଧା ନହେଁ।" ବ୍ରାହ୍ମଣ ସମ୍ମତି ଦେଇ, ସେ ବଳିଦାନ ପ୍ରସ୍ତୁତିରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, କାରିଗର, ଶିଳ୍ପୀ, ନାଟକ ଓ ନୃତ୍ୟକାରମାନେ ସମ୍ମିଳିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ଅନୁସରଣ କରି, ସାମଗ୍ରୀ ଏବଂ ଆବଶ୍ୟକତା ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ। ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଶିଳ୍ପୀମାନେ ଦୟାର ସହିତ କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ, ଏବଂ ରାଜାଙ୍କ ବଳିଦାନ ସଫଳ ହେବାର ଆଶାରେ ସମସ୍ତ ଚେଷ୍ଟା କଲେ। ଏହିପରି, ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବଳିଦାନ ପାଇଁ ସମସ୍ତଙ୍କର ମିଳିତ ଚେଷ୍ଟା ଏବଂ ଦୟା ଦ୍ୱାରା ରାଜାଙ୍କ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେବାର ଗାଥା ଏହାର ଶେଷ।