ଏହା ଏକ ସୁନ୍ଦର ଋତୁର ଦିନ, ଯେତେବେଳେ ରାଜା ଦଶରଥ ତାଙ୍କର ସହରକୁ ଆସିଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଦ୍ରୁତ ଦୂତ ମାଧ୍ୟମରେ ଚେତାବନୀ ଦେଲେ, “ସମସ୍ତ ସହରକୁ ଦ୍ରୁତ ଓ ଅଲଙ୍କୃତ କର। ଏହାକୁ ଗନ୍ଧ ଦିଅ, ଜଳ ଛିଟା, ଓ ସଫା କର। ଝଣ୍କାର ଝଣ୍କାର ତରଙ୍ଗ ଦେଖି, ନିଜର ରାଜା ଆସିଛନ୍ତି, ତେଣୁ ସମସ୍ତେ ଖୁସି ହେବେ।” ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ରାଜାଙ୍କର ଆଦେଶ ଅନୁସରଣ କଲେ, ଓ ରାଜା ସୁନ୍ଦର ଅଲଙ୍କୃତ ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ତାଙ୍କ ପଛରେ ବାଜା ଓ ଢୋଳ ମାଧ୍ୟମରେ ଶବ୍ଦ ତୁଳିଲା, ଓ ସେଥିରେ ଗଣ ମହାବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନେଇ ଆଗରେ ଆଣାଯାଇଥିଲା। ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖି ବହୁତ ଖୁସି ହେଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସ୍ଥାନୀୟ ମନ୍ଦିରରେ ନେଇଯାଇଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ପୂଜା ପାଳନ କରାଯାଇଥିଲା। ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ, ଓ ରାଜାଙ୍କ ବାହୁରେ ରାଣୀ ମଧ୍ୟ ଖୁସି ଓ ସନ୍ତୋଷ ଅନୁଭବ କଲେ। କିଛି ସମୟ ପରେ, ଏହା ଏକ ଦିବ୍ୟ ଋତୁର ଦିନ ଥିଲା, ଯେତେବେଳେ ରାଜା ଦଶରଥ ଏକ ବଡ଼ ବଳିଦାନ ପାଳନ କରିବାକୁ ଚାହାଁଥିଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ସେହି ବଳିଦାନ ପାଇଁ ସହଯୋଗ ଚାହାଁଥିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ଉତ୍ତର ଦେଲେ, “ଏହା ହୁଅ, ତେଣୁ ପ୍ରସ୍ତୁତି କର। ଘୋଡାକୁ ମୁକ୍ତ କର।” ସେ ରାଜାଙ୍କୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ, “ସରୟୁ ନଦୀର ଉତ୍ତର କୂଳରେ ବଳିଦାନ ମାଝରେ ତୟାରି କର।” ରାଜା ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆହ୍ବାନ କରି, ସମସ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ସେ କହିଲେ, “ମୋର ପାଇଁ ଏହି ବଳିଦାନରେ କୌଣସି ଭୁଲ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, କାରଣ ବ୍ରହ୍ମାରକ୍ଷସ ତାହାକୁ ଖୋଜିବେ।” ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି କଥାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି, ରାଜାଙ୍କ ବିଧିକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଚାଲିଗଲେ। ତାଙ୍କର ପ୍ରସ୍ତୁତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବା ପରେ, ସେ ନିଜ ପ୍ରାଣୀ ମହଲକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହିପରି, ଏକ ନୂତନ ବର୍ଷ ଗତ କରି, ରାଜା ଦଶରଥ ସେହି ବଳିଦାନ ପାଳନ କରିବାକୁ ଚାଲିଥିଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ସେହି ବଳିଦାନ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। ଏହା ସେ ନିଜ ସମ୍ମାନୀତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋ ପାଇଁ ବଳିଦାନ ପାଳନ କର।” ସେହି ସମୟରେ, ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ସଠିକ୍ ଭାବରେ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ, ଯାହାକୁ ସମସ୍ତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏବଂ କୃତିକର୍ମୀମାନେ ନିଜର ଦକ୍ଷତା ସହିତ କରିବେ। ଏହି ଭାବରେ, ରାଜା ଦଶରଥ ଏକ ଦିବ୍ୟ ବଳିଦାନ ପାଳନ କରିବାକୁ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କ ସହିତ ତୟାରି କରିଥିଲେ, ଯାହା ସେ ନିଜ ପରିବାରର ସମ୍ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଚାହାଁଥିଲେ।