ରାଜା ଦଶରଥ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ତୁମ ଜନନୀଙ୍କ ସହ ଯାଉ।” ଋଷିଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏହାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହିପରି ହେବ।” ରାଜାଙ୍କ ଅନୁମତି ମିଳିଲା ପରେ, ସେ ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସହ ଯାତ୍ରା କଲେ; ଉଭୟ, ଆପସରେ ମମତାଭାବରେ ହାତ ହାତ ମିଶାଇ ଆଲିଙ୍ଗନ କରିଲେ। ଦଶରଥ ଓ ସ୍ୱଳ୍ପ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରୋମପଦ ଅତି ଖୁସି ହେଲେ; ତାପରେ, ମିତ୍ରଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ରଘୁବଂଶୀ ଦଶରଥ ଯାତ୍ରା କଲେ। ସେ ତରଫରୁ ଦୂତମାନେ ନଗରବାସୀଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ପ୍ରେରିତ ହେଲେ, “ସମସ୍ତ ନଗରକୁ ଶୀଘ୍ର ଏବଂ ଭବ୍ୟ ଭାବରେ ସଜାନ୍ତୁ।” ନଗରକୁ ସୁଗନ୍ଧିତ, ପାନି ଛିଁଟି ଶୁଧ୍ଧ କରାଯିବା, ଝଣ୍ଡା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କରାଯିବା ଦିଆଯିବା ନିର୍ଦେଶ ଦେଲେ; ରାଜା ଆସୁଛନ୍ତି ବୋଲି ଶୁଣି ନଗରବାସୀ ଅତି ଖୁସି ହେଲେ। ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ କାମ କଲେ; ତାପରେ ରାଜା ଶୋଭାମୟ ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସଙ୍ଖ ଓ ଢୋଲର ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱନି ମଧ୍ୟରେ, ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆଗରେ ଚାଲିଥିଲେ; ସମସ୍ତ ନଗରବାସୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖି ଅତି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଯେପରି କଶ୍ୟପକୁ ସ୍ୱର୍ଗରେ ଆଣି ସମ୍ମାନ କରେ, ଏହିପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଶରଥ ମଧ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ଆଣିଲେ। ଶାସ୍ତ୍ର ଅନୁଯାୟୀ ନିୟମିତ ପୂଜା କରି, ରାଜା ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆଣିବାରେ ନିଜକୁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ମନେ କଲେ। ସମସ୍ତ ଅନ୍ତଃପୁର ଶାନ୍ତ ଦେଖି, ଚଉଡ଼ିଆ ଆଖି ଥିବା ରାଣୀ ତାଙ୍କ ପତି ସହ ଆନନ୍ଦ ଓ ଖୁସି ଅନୁଭବ କଲେ। ସେଠାରେ ରାଜା ଓ ଅନ୍ୟ ମହିଳାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ସହ ଅନେକ ଦିନ ଖୁସିରେ ରହିଲେ। ଏବେ ତୁମେ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଵାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ବାଳକାଣ୍ଡର ଦ୍ୱାଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଶୁଣ। ଅନେକ ସମୟ ପରେ, ଏକ ମନୋହର ବସନ୍ତ ଋତୁ ଆସିଲା; ରାଜା ଦଶରଥ ପୁତ୍ର ପ୍ରାପ୍ତି ଓ କୁଳର ସଂଚାଳନ ପାଇଁ ଏକ ବଳି କରିବାକୁ ଚାହିଲେ। ସେ ଦିବ୍ୟ ତେଜସ୍ଵୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, ବଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବା ପାଇଁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ କହିଲେ, “ଏହିପରି ହେବ।” ତାପରେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସମସ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରନ୍ତୁ, ଘୋଡାକୁ ମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ।” “ସରୟୂ ନଦୀର ଉତ୍ତର ତଟରେ ବଳିସ୍ଥଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ।” ତାପରେ ଦଶରଥ ବେଦ ଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ କହିଲେ। “ସୁମନ୍ତ୍ର, ଶୀଘ୍ର ବେଦ ଜ୍ଞ ବଳି କର୍ତ୍ତା ଆଚାର୍ଯ୍ୟମାନେ: ସୁୟଜ୍ଞ, ବାମଦେବ, ଜାବାଲି, କାଶ୍ୟପ, ଏବଂ କୁଳ ପୁରୋହିତ ବଶିଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟ ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଆଣନ୍ତୁ।” ସୁମନ୍ତ୍ର ଶୀଘ୍ର ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଭାବରେ ଯାଇଲେ। ସେ ସମସ୍ତ ବେଦ ଜ୍ଞ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଆଣିଲେ; ତାପରେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଦଶରଥ ସେମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ସେ ନମ୍ର ଓ ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ସଠିକ୍ କଥା କହିଲେ: “ମୋ ପୁତ୍ର ନାହିଁ, ଏହି ଦୁଃଖରେ ମୋ ପାଖରେ ଆନନ୍ଦ ନାହିଁ। ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଘୋଡା ବଳି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି; ଏହା ମୋ ଇଚ୍ଛା। ତେଣୁ ଘୋଡା ବଳି କାର୍ଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି। ଋଷିଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ, ମୁଁ ମୋ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିପାରିବି।” ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହି କଥାକୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, “ଭଲ କହିଛନ୍ତି!” ବଶିଷ୍ଠ ମୁଖ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ ମୁଖ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରାଜାଙ୍କ କଥାକୁ ଉତ୍ତର ଦେଲେ। “ତୁମେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଅପାର ଶୌର୍ଯ୍ୟ ଥିବା ଚାରି ପୁତ୍ର ପାଇବା; କାରଣ, ପୁତ୍ର ପାଇଁ ତୁମ ଧର୍ମ ଇଚ୍ଛା ଉତ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି।” ରାଜା ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କ କଥା ଶୁଣି ଖୁସି ହେଲେ, ତାପରେ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦରେ ଶୁଭ କଥା କହିଲେ: “ବୃଦ୍ଧମାନେଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ବଳି ପ୍ରସ୍ତୁତି ଶୀଘ୍ର କର; ଘୋଡାକୁ ଏକ ଯୋଗ୍ୟ ନିର୍ଦ୍ଦେଶକ ଓ ଶିକ୍ଷକ ସହ ମୁକ୍ତ କର। ସରୟୂ ଉତ୍ତର ତଟରେ ବଳିସ୍ଥଳ ପ୍ରସ୍ତୁତ କର; ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ଶାନ୍ତି କାର୍ଯ୍ୟ କର। ଏହି ବଳି ପୃଥିବୀର ଯେକୌଣସି ରାଜା କରିପାରିବେ; ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ବଳିରେ କୌଣସି ବଡ଼ ତ୍ରୁଟି ହେଉ ନାହିଁ। ବ୍ରହ୍ମ-ରାକ୍ଷସମାନେ ତ୍ରୁଟି ଖୋଜନ୍ତି; ନିୟମ ଭଙ୍ଗ କରି ବଳି କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ, କର୍ତ୍ତା ତୁରନ୍ତ ନଷ୍ଟ ହୋଇଯାଏ। ତେଣୁ ଏହି ବଳି ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ମୋ ପାଇଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କର; ଦକ୍ଷ ଲୋକମାନେ ସମସ୍ତ କାମ ଠିକ୍ ଭାବେ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ।” ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ “ଏହିପରି ହେବ” ବୋଲି ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାକୁ ସମ୍ମାନ କରି, ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଦ୍ୱିଜମାନେ ଧର୍ମଜ୍ଞ ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ଆଜ୍ଞା ମିଳିଲା ପରେ ସମସ୍ତେ ଯେପରି ଆସିଥିଲେ, ସେପରି ଯାଇଗଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଯାଇଯିବା ପରେ, ଜ୍ଞାନୀ ଦଶରଥ ତାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ ନିଜ ରାଜପାଳେ ଯାଇଲେ। ଏବେ ଶ୍ରୀମଦ୍ ଵାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ବାଳକାଣ୍ଡର ତ୍ରୟୋଦଶ ଅଧ୍ୟାୟ ଶୁଣ। ଏକ ବର୍ଷ ପରେ, ବସନ୍ତ ଆସିଲା; ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦଶରଥ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଘୋଡା ବଳି କରିବାକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ। ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଆଦର ଓ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ନମ୍ର ଭାବରେ ନିଜ ପୁତ୍ର ଇଚ୍ଛା ବିଷୟରେ କହିଲେ। “ଓ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ମୋ ପାଇଁ ନିୟମ ଅନୁଯାୟୀ ବଳି କର; ମହାମୁନି, ବଳିର କୌଣସି ଅଂଶରେ ବାଧା ନହେଉ। ତୁମେ ମୋ ପ୍ରତି ମମତାଶୀଳ, ସତ୍ୟ ମିତ୍ର ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଗୁରୁ; ଏହି ବଳିର ଭାର ତୁମେ ଉଠାଇବା ଉଚିତ।” ସର୍ବୋତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଏହିପରି ହେବ; ତୁମେ ଯାହା ନିଷ୍ପତ୍ତି କରିଛ, ମୁଁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରିବି।” ଏହାପରେ ବଶିଷ୍ଠ ଅଧିକ ବୟସ୍କ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ଯେମାନେ ବଳି କ୍ରିୟାରେ ପାରଙ୍ଗତ, ଏବଂ ନିର୍ମାଣ କାର୍ଯ୍ୟର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶିଳ୍ପୀମାନେଙ୍କୁ ଡାକିଲେ।