ଏକ ଦିନ, ରାମ ଦାଣ୍ଡକ ଜଙ୍ଗଲରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସହରବାସୀଙ୍କର ଆସିବାକୁ ଦେଖି ତାଙ୍କର ମନ ବିଶ୍ଳେଷଣ କରିଛି। ଅତିଶୀଘ୍ର, ରାମ ଜଙ୍ଗଲରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଲୋଟସ ଆଖିରେ ଏକ ଦେମନ ବିରାଧକୁ ବଧ କଲେ। ତାଙ୍କର ଯାତ୍ରା ଜାରି ରହିଲା, ତେବେ ସେ ଶରଭଙ୍ଗ, ସୁତିକ୍ଷ୍ଣ, ଏବଂ ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କର ଭାଇଙ୍କ ସହିତ ମିଳିଲେ। ଅଗସ୍ତ୍ୟଙ୍କର କଥା ଅନୁସାରେ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ବାଣ ଗ୍ରହଣ କଲେ, ଯାହା ତାଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଲା। ରାମ ଜଙ୍ଗଲରେ ବସିଥିବା ବନବାସୀଙ୍କ ସହିତ ରହିଥିବାବେଳେ, ସେ ବୃହତ୍ ମୁଣ୍ଡରେ ଥିବା ବୃହତ୍ ଦେମନୀ ସୂର୍ପଣଖାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଥିଏ ଯେକେବଳ ଆକୃତି ଗ୍ରହଣ କରିପାରେ। ସୂର୍ପଣଖାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଦେମନ, ଖରା, ତ୍ରିଶିରାସ, ଏବଂ ଦୂଷଣ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧରେ ଲଗିଗଲେ। ରାମ ସେମାନଙ୍କୁ ହରାଇ ଦେଲେ, ଏବଂ ଏହି ଦେମନମାନଙ୍କୁ ବଧ କରି, ସେ ବନରେ ବସିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଭୟଙ୍କର ରାବଣ ତାଙ୍କର କିନ୍ନାର ମାରୀଚକୁ ସାଥୀ ଭାବରେ ନିଅନ୍ତୁ, କିନ୍ତୁ ମାରୀଚ ତାଙ୍କୁ ଚେତାବନୀ ଦେଇଥିଲେ। ତଥାପି, ରାବଣ ତାଙ୍କର କଥାକୁ ଅବହେଳା କରି, ମାରୀଚ ସହିତ ଏକ ନିରାକୃତିକୁ ଯାଇଥିଲେ। ସେ ରାମଙ୍କର ପତ୍ନୀ ସୀତାଙ୍କୁ ହରିଲେ, ଏବଂ ଜଟାୟୁ, ଏକ ଗୃହୀତା, ମୃତ୍ୟୁ ହୋଇଗଲା। ଯେତେବେଳେ ରାମ ଏହା ଶୁଣିଲେ, ସେ ଦୁଃଖରେ ବିବାଦିତ ହେଲେ ଏବଂ ଜଟାୟୁଙ୍କୁ ଦାହ କରିଲେ। ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବା ଯାତ୍ରାରେ, ରାମ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଦେମନ କବନ୍ଧକୁ ଦେଖିଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ବଧ କରି, ତାଙ୍କର ଶରୀରକୁ ପୁଡ଼ାଇଦେଲେ। କବନ୍ଧକ ଆକାଶକୁ ଗତି କରିବା ପରେ, ସେ ରାଗବକୁ ଶବରୀଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଲେ। "ଶବରୀଙ୍କୁ ଯାଅ, ଯିଏ ଧର୍ମରେ ସଂକଳ୍ପିତ," ଏହି କଥା ଶୁଣି, ରାମ ଶବରୀଙ୍କ ସହିତ ମିଳିବାକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ। ଶବରୀଙ୍କ ଆଦର ସହିତ ସ୍ୱାଗତ କରିବା ପରେ, ରାମ ପମ୍ପା ଝିଲ୍ଲାର କୂଳରେ ହନୁମାନ ସହିତ ମିଳିଲେ। ହନୁମାନଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ସେ ସୁଗ୍ରୀବ ସହିତ ମିଳିଲେ। ରାମ ସୀତାଙ୍କ ବିଷୟରେ ସମସ୍ତ କଥା କହିଲେ, ଏବଂ ସୁଗ୍ରୀବ ସେହି ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣିଲେ। ସେ ରାମଙ୍କ ସହିତ ମିତ୍ରତା କରିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁତାର କଥା କହିଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ ରାମଙ୍କୁ ବାଲିଙ୍କର ଶକ୍ତି ବିଷୟରେ କହିଲେ, ତେବେ ରାମ ସେହି ଶକ୍ତିର ପ୍ରମାଣ ଦେଖିଲେ। ସେ ଏକ ବଡ଼ ପାହାଡ଼କୁ ତାଙ୍କର ଆଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଦେଖିଲେ, ଏବଂ ଏହାକୁ ଦଶ ଯୋଜନା ଦୂରରେ ଫେଙ୍କି ଦେଲେ। ପରେ, ସେ ଏକ ବଡ଼ ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସାତଟି ଶାଳ ଗଛ, ଏକ ପାହାଡ଼, ଏବଂ ନରକକୁ ବିଭାଜିତ କରି ଦେଲେ। ସୁଗ୍ରୀବ ଖୁସି ହୋଇ, ତାଙ୍କୁ ନିଜର ଗୁହାକୁ ନେଇ ଗଲେ। ସେଠାରେ, ସୁଗ୍ରୀବ ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦେବତାର ଭାବରେ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଲେ। ତାଙ୍କର ଭାଇ ତାରା ସହିତ କଥା ହେବା ପରେ, ବାଲି ଆସିଲେ। ତେବେ, ରାମ ଏକ ନିକଟ ବାଣରେ ବାଲିକୁ ହତ କରି ଦେଲେ। ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କର ଅନୁରୋଧ ପରେ, ରାମ ବାଲିଙ୍କୁ ବଧ କରି, ସୁଗ୍ରୀବକୁ ତାଙ୍କର ସାର୍ବଭୌମତ୍ୱ ଦେଲେ। ପରେ, ସମସ୍ତ ବନରାଙ୍କୁ ଏକତ୍ର କରି, ସେମାନେ ସୀତାଙ୍କୁ ଖୋଜିବାକୁ ଯାତ୍ରା କରିଲେ। ତାଙ୍କର ମାର୍ଗଦର୍ଶନ ଦ୍ୱାରା, ହନୁମାନ ସାଲ୍ଟ ସମୁଦ୍ରକୁ ଏକ ଶତ ଯୋଜନା ଦୂରରେ ଆଲଙ୍କାର କରିଲେ। ଲଙ୍କା ସହରରେ, ସେ ସୀତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଅଶୋକ ବନରେ ଚିନ୍ତାରେ ଲୀନ ଥିଲେ। ସେ ସୀତାଙ୍କୁ ଚିହ୍ନ ଦେଇ, ସେମାନଙ୍କୁ ସନ୍ଦେଶ ଦେଲେ, ଏବଂ ଗେଟକୁ କୁଣ୍ଡା କରିଲେ। ସେ ପାଞ୍ଚଟି କମାଣ୍ଡର ଓ ସାତଟି ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ବଧ କରିଲେ, ଏବଂ ଅକ୍ଷକୁ ମାରି ଦେଲେ, ତେବେ ସେ ଧରାପକଡ଼ା ହେଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ଦାଦାଙ୍କର ଦେବାନ୍ତର ଦେୟ ଦ୍ୱାରା ମୁକ୍ତ ହେବାକୁ ଜାଣି, ହନୁମାନ ଲଙ୍କାକୁ ଦହିଲେ, କିନ୍ତୁ ସୀତାକୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିଲେ। ସେ ରାମଙ୍କୁ ସୁସମ୍ବାଦ ଦେବାକୁ ଗଲେ, "ସୀତା ଦେଖାଗଲେ," କହିଲେ। ସେ ସୁଗ୍ରୀବଙ୍କ ସହିତ ବଡ଼ ସମୁଦ୍ରର କୂଳକୁ ଯାଇ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଚମକୁଥିବା ବାଣ ଦ୍ୱାରା ସମୁଦ୍ରକୁ ଆକ୍ରାନ୍ତ କରିଲେ।