ଏକ ସମୟର କଥା, ଦଶରଥ ନାମକ ଏକ ମହାନ ରାଜା ଥିଲେ। ସେ ଏକ ମହାନ ଦାନବୀକୁ ଚାହାଁଥିଲେ, ଯାହାକୁ ତାଙ୍କର ପ୍ରଜାର ଶାନ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଆଣିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବ। ଏହି ଦିଗରେ, ତାଙ୍କର ମିତ୍ର ଆଙ୍ଗର ରାଜାଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତା ସୃଷ୍ଟି କରିବା ନିମିତ୍ତେ, ଦଶରଥ ଆଙ୍ଗର ରାଜାଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇଥିଲେ। ଆଙ୍ଗର ରାଜାଙ୍କ ଏକ ଆଶାର ଥିଲେ, ଯାହାର ନାମ ଥିଲା ଶାନ୍ତା, ଯାହା ଏକ ଧନ୍ୟ କନ୍ୟା ଥିଲେ। ଦଶରଥ ଏହି ଶାନ୍ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ, "ମୁଁ ଶିଶୁହୀନ, ତୁମେ ମୋ ପାଇଁ ଏହି ବଳିପ୍ରଦାନ କରିବା ଯୋଗ୍ୟ ହେବା ଦ୍ୱାରା ମୋର ପ୍ରଜନ୍ମ ଓ ବଂଶବୃଦ୍ଧି ହେବ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶାନ୍ତାଙ୍କର ପତି ଦଶରଥଙ୍କର ଆଶାକୁ ନେଇ ସଂସ୍ଥାପନ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦଶରଥ ଦେଖିଥିଲେ ଯେ, ଏହି ବଳିପ୍ରଦାନ କରିବା ପାଇଁ ସେ ଏକ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ରିଷ୍ୟଶ୍ରେଙ୍ଗାକୁ ବାଛିଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ମାଧ୍ୟମରେ ତାଙ୍କର କାମନା ପୂରଣ କରିବାକୁ ଚାହାଁଥିଲେ। ଦଶରଥ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ତାଙ୍କର ଶ୍ରେଷ୍ଠତାକୁ ଚିହ୍ନଟ କରିବା ପାଇଁ ତାଙ୍କର ଦେଶକୁ ଯାଇଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଭାରତୀୟ ଜନତା ଏହାର ସୁନ୍ଦର ଶୃଙ୍ଗାର ଓ ଆନନ୍ଦରେ ଗୋଲାପ ହେଲେ। ସେ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ଦେଶର ମଧ୍ୟରେ ସୁସ୍ଥିତ କରି ବିଶେଷ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ଏହି ସମୟରେ ରାଜ୍ୟର ମହିଳାମାନେ ଓ ରାଜା ଖୁସି ହେଲେ। କିଛି ଦିନ ପରେ, ଦଶରଥ ଏକ ବଳିପ୍ରଦାନ କରିବାର ଆବଶ୍ୟକତାକୁ ଅନୁଭବ କଲେ। ସେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ବିନମ୍ରତାରେ ଅନୁରୋଧ କଲେ, "ମୋର ପାଇଁ ଏହି ବଳିପ୍ରଦାନ ଜରୁରୀ, ଯାହାର ମାଧ୍ୟମରେ ମୋର ପ୍ରଜନ୍ମ ହେବ।" ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏହି କଥାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ତାଙ୍କର ଦେଶରେ ବଳିପ୍ରଦାନ ଆୟୋଜନ କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ। ସେଠାରୁ, ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଏହି କାର୍ୟରେ ଯୋଗ ଦେଲେ, ଏବଂ ଦଶରଥ ତାଙ୍କୁ ଅତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ଏହି ଭାବରେ, ଦଶରଥ ତାଙ୍କର ଆଶାକୁ ସାକାର କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ଜନ୍ମ ଏବଂ ବଂଶବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଏହି ବଳିପ୍ରଦାନ ଆୟୋଜନ କରିବାକୁ ସମ୍ମତ ହେଲେ। ଏହି ଭଳି, ଦଶରଥଙ୍କର କାମନା ଓ ଆଶା ମାନବତାର ପାଇଁ ନୂତନ ଦିଗକୁ ନେଇ ଯାଇଥିଲା, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଓ ଖୁସି ଦେଇଥିଲା।