କାଲିକାଳରେ, ଏକ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ, ରାଜା ଦଶରଥ ଏକ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ସେ ବିଶ୍ୱସନୀୟ ଓ ସତ୍ୟବାନ୍ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟରେ ଏକ ବଡ଼ ଆନନ୍ଦ ଓ ସମ୍ରିଦ୍ଧି ଥିଲା। ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟରେ ଚାରି ପୁଅ ହେବା ଦ୍ୱାରା ଲିନେଜ୍ ଗଢ଼ିବା ଆବଶ୍ୟକତା ଥିଲା। ତେଣୁ ସେ ଏକ ପ୍ରଶସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗଙ୍କୁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ। ରାଜା ଦଶରଥ ତାଙ୍କର ମିତ୍ର ରୋମପାଦଙ୍କୁ ଯାଇ, ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ଶାନ୍ତା ସହିତ ଯଜ୍ଞ କରିବା ପ୍ରସଙ୍ଗରେ ଆଲୋଚନା କରିବାକୁ ଯାତ୍ରା କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ମନରେ ଏହା ଏକ ଦୂର୍ଦ୍ଦନ୍ତ ଅବସ୍ଥା ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ତାଙ୍କର ଆଶା ଥିଲା ଯେ ଏହି ସମ୍ମିଳନର ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ନବୀନ ପ୍ରଜାର ଜନ୍ମ ଦେଖିବେ। ଜଣେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବାକୁ, ଦଶରଥ ତାଙ୍କର ବ୍ରାହ୍ମଣ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ ନିକଟରେ ନେଲେ। ସେ ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ତାଙ୍କର ସାଥୀ ଶାନ୍ତା ସହିତ ଯାତ୍ରା କରିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ। ଯାତ୍ରାରେ, ସେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଖୁସିରେ ଥିଲେ, କାରଣ ସେ ତାଙ୍କର ମିତ୍ରଙ୍କୁ ତେଜସ୍ବୀ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ନେଇ ଆସିଥିଲେ। ସେ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟରେ ପହଁଚିଲେ, ସମସ୍ତ ନାଗରିକ ତାଙ୍କର ବ୍ରାହ୍ମଣ ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖି ଖୁସି ହେଲେ। ସେମାନେ ନିଜ ରାଜ୍ୟକୁ ସୁନ୍ଦର ଭାବରେ ସଜାଇଥିଲେ, ଫୁଲ ଓ ଝଣ୍ଡା ଦ୍ୱାରା। ତାଙ୍କର ଆଗମନରେ ଶଙ୍ଖ ଓ ଢୋଳ ରବାବ ହେଲା, ଯାହା ଏକ ଦିବ୍ୟ ଦୃଶ୍ୟ ତିଆରି କରିଥିଲା। ଦଶରଥ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ମହଲରେ ନେଇ, ସମସ୍ତ ପୂଜା ପାଳନ କରିଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ, ରାଜା ଓ ରାଣୀ ଦୁହେଁ ଖୁସି ଓ ଆନନ୍ଦରେ ଥିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖି ସେମାନେ ମଧୁର ସମୟ ବିତାଇଲେ। ସେହିପରି, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ନିମନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ପରେ, ଦଶରଥ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ବିନମ୍ରତା ସହିତ କହିଲେ। ବ୍ରାହ୍ମଣ ମଧ୍ୟ ତାଙ୍କର ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଲେ। ଏହିପରି ଦଶରଥ ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟରେ ଏକ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପରେ ସୁଖ ଓ ସମ୍ରିଦ୍ଧି ସହିତ ଜୀବନ ବିତାଇବେ, ଯାହା ସେମାନଙ୍କର ପ୍ରଜାର ଲାଗି ଏକ ନୂତନ ଆଶା ଓ ଆରମ୍ଭର ସୂଚନା ଦେଇଥିଲା।