ଏହି ଉତ୍କଳ ରାମାୟଣର ଏକ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଅନୁସାରେ, ରାମ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ତାଙ୍କର ଜୀବନର ଏକ ବିଶେଷ ଅଂଶ ରେ ବହୁତ ଉପହାର ଦେଇ ଏକ ଦୟାଳୁ ଦୃଶ୍ୟ ତିଆରି କରିଥିଲେ। ରାମ ନିଜ ମୂଖରେ କହିଲେ, “ସୁମଧୁର ଜନ, ତୁମ ଜନାନୀଙ୍କୁ ଏକ ମାଳା ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଚେନ୍ ଦିଅ; ଏବଂ ସୀତା, ମୋ ସାଥୀ, ତାଙ୍କୁ ଏକ କମରବନ୍ଧ ଦେବାକୁ ଚାହାଁନ୍ତି।” ସୀତା ତଥା ତାଙ୍କ ସାଥୀ ଆଉ ଅନେକ ଉପହାର ଦେବାକୁ ଚାହିଲେ—ଏକ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଗହନା ଦିଆଁ ଆଂଗୁଟି, ଚୂଡା, ଅଙ୍ଗଦ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଅଳଙ୍କାର। ସୀତା ଏହି ଉପହାର ଦେବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ ଏବଂ ଏକ ରତ୍ନ ଶୋଭିତ ଶୟନ ପାତ୍ର ଏବଂ ଶୋଭାଦ୍ୟ ଶୟନ ଦିଆଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରିବାକୁ ଚାହିଲେ। ଏହି ସମୟରେ ରାମ ଏକ ଶତୃଞ୍ଜୟ ନାମକ ହାତୀ, ଯାହା ତାଙ୍କର ମାମା ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଏକ ହଜାର ସୁବର୍ଣ୍ଣ ମୁଦ୍ରା ସହିତ, ସୁୟଜ୍ଞା ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଲେ। ସୁୟଜ୍ଞା ଏହି ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରି ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ସୀତାଙ୍କୁ ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ତାପରେ ରାମ ଜନମେଜୟ ଭଳି ମୂଖରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଦୟାପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବରେ କହିଲେ, “ସୌମିତ୍ରି, ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଓ କୌଶିକ ଦୁଇ ଅଗ୍ରଗଣ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଅମୂଲ୍ୟ ରତ୍ନ ଦେଉଥିବା ପରି ଆମନ୍ତ୍ରଣ କର; ଏବଂ ଏକ ହଜାର ଗାଁ ଏବଂ ସୁବର୍ଣ୍ଣ-ରୌପ୍ୟ, ରତ୍ନ ଓ ଅନେକ ଧନ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର।” ତାପରେ ତୈତିରୀୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯିଏ କୌଶଳ୍ୟାଙ୍କୁ ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦ ଦେଇଥାନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଚାହିଁଲେ ଯେ, ଯେତେ ବାହନ, ପରିଚାରକ ଓ ପିତାମ୍ବର ଚାହିଁବେ, ଦିଅ। ଏହିପରି ଚିତ୍ରରଥ ରଥୀ, ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ସେବା କରୁଥିବା ପରିଚାରକଙ୍କୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଧନ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର। ଏହି ଦାନ କ୍ରମରେ ଏକ ହଜାର ଗାଁ, ଅନେକ କଥକ ଓ ଦଣ୍ଡଧାରୀ ଯୁବକ ମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଦିନେ ଦିନେ ପାଠ ଏବଂ ବିଶ୍ରାମରେ ଲିନ ରହନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ଏଠାରେ ଅସ୍ତି ଦିଆଁ। ସୌମିତ୍ରି, ଏହି ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଅଠିଏ ଗାଡ଼ି ଭରି ରତ୍ନ, ଦୁଇ ଶତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବୃଷ, ଏବଂ ଏକ ହଜାର ଧାନ ଦିଅ। ଏହି ମହିଳାମାନେ, କୌଶଳ୍ୟାଙ୍କୁ ମଣ୍ଡପରେ ଆସିଥିବା, ସେମାନେ ପାଇଁ ଏକ ହଜାର ଦିଅ। ଏପରି ଦାନ ଦେଇ କୌଶଳ୍ୟାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର। ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ରାମଙ୍କ ଉପଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ, ଏହି ଧନ ଏବଂ ଉପହାର ମୁଖ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ବିତରଣ କଲେ, ଧନର ଦେବତା ଭଳି। ତାପରେ ସେ ନିଜ ନିର୍ଭର ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଧନ ଦେଇ ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ, ଆଖିରେ ଅଶ୍ରୁ ଥିଲା। ଏହି ଦାନ ଦେଇ ସେ କହିଲେ, “ମୋ ଘର ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଘର ମୋ ଫେରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେହି ପାଇଁ ଖାଲି ହେବ ନାହିଁ।” ଏପରି ଦିଆଁ ଦେଇ ସେ ନିର୍ଭର ଲୋକମାନେ ପାଇଁ କହିଲେ, “ମୋ ଧନ ଆଣ।” ତାପରେ ତାଙ୍କ ଧନ ଆଣିଲେ, ଏହି ମହା ଧନର ଅନୁଷ୍ଠାନ ଦେଖି ଚମତ୍କୃତ ହେଲେ। ରାମ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଏହି ଧନ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯୁବକ, ବୃଦ୍ଧ ଓ ଦରିଦ୍ର ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ବିତରଣ କଲେ। ଏହି ଦାନ କ୍ରମରେ ଏକ ହଳଦିଆ କେଶ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଗର୍ଗ ବଂଶର ତ୍ରିଜଟା, ଯିଏ ଜଙ୍ଗଲ ଚାଷ କରି ବଞ୍ଚିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଏବଂ ଶିଶୁ ନେଇ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହଳ ଓ କୁହାଲ ଫେଙ୍ଗି ଦିଅ, ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଅ; ସମ୍ଭବତଃ କିଛି ମିଳିପାରେ।” ତ୍ରିଜଟା ଏହି କଥା ଶୁଣି ଏକା ଏକା ନିଜ ଶକ୍ତି ଓ ଚମକ ଦେଖାଇ ରାମଙ୍କ ଉପସ୍ଥିତିରେ ପହଞ୍ଚିଲେ। ତ୍ରିଜଟା ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ଦରିଦ୍ର ଓ ମୋ ଶିଶୁ ଅନେକ; ଜଙ୍ଗଲ ଚାଷ କରି ବଞ୍ଚି ରହିଛି, ଦୟା କରନ୍ତୁ।” ରାମ ହାସି ହାସି କହିଲେ, “ମୁଁ ଏଯାଁ ଏକ ହଜାର ଗାଁ ଦେଇନାହିଁ; ତୁମେ ଦଣ୍ଡ ଦେଇ ଯେତେ ଘେରିପାରିବ, ତେତେ ମିଳିବ।” ତ୍ରିଜଟା ଦଣ୍ଡକୁ ଶକ୍ତି ଦେଇ ଫିଙ୍ଗିଲେ, ସେ ଦଣ୍ଡ ସରୟୂ ନଦୀକୁ ଉଲ୍ଲଂਘି ଏକ ମହା ଗାଁ ଝୁଣ୍ଡ ଭିତରେ ପଡ଼ିଲା। ରାମ ତ୍ରିଜଟାଙ୍କୁ ଗଲେଇ ଧରି ଗାଁ ଦେଇ ତାଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଗଲେ। ରାମ ଏହି ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୁଁ ମଜା କରିଥିଲି, କ୍ରୋଧ କରନ୍ତୁ ନାହିଁ; ଏହି ତୁମ ଶକ୍ତି, ମୁଁ ଜାଣିବାକୁ ଚାହିଲି। ଏବେ ଆଉ ଏକ ଆଶୀର୍ବାଦ ଚାହିଲେ, ଦିଅ।” ଏହି ମହା ଋଷି ତ୍ରିଜଟା ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସହ ଗାଁ ଗ୍ରହଣ କରି ରାମଙ୍କୁ ଶୁଭାଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ରାମ ତାଙ୍କ ଅର୍ଜିତ ଧନ ସମସ୍ତ ମିତ୍ର, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଦରିଦ୍ର ଓ ନିର୍ଭର ଲୋକମାନେ ପାଇଁ ଯଥାଯଥ ମାନ ଦେଇ ବିତରଣ କରିଥିଲେ। କେହି ଦ୍ୱିଜ, କେହି ଦାସ, କେହି ଦରିଦ୍ର—କେହି ମନୁଷ୍ୟ ଅସନ୍ତୁଷ୍ଟ ରହିଲେ ନାହିଁ। ଏହି ଦାନ ଦେଇ ରାମ ଏବଂ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ସୀତା ସହ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ପାଇଁ ବହୁତ ଧନ ଦେଇ, ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯାଇଲେ।