ସନ୍ଧ୍ୟାବନ୍ଦନା କରିବା ପରେ, ରାମ ତାଙ୍କ ସହୋଦର ସୌମିତ୍ରିଙ୍କ ସହିତ ନିଜ ମହାନ୍ତ ଓ ଧନ-ଧାନ୍ୟରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏଠାରେ ତାଙ୍କ ହାତରେ ସୁନାର କଞ୍ଚୁଲି, ଶୋଭାମୟ କଣଫୁଲ, ସୁନା ଝାଲର ମାଳା, ମଣି, ଚୂଡ଼ା ଓ ବାହୁବନ୍ଧନ ଭଳି ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ଗହନା ନେଇ, କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶଧର ରାମ ସୁୟଜ୍ଞଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ସୀତାଙ୍କ ଉପଦେଶ କୁ ମନେଇ, ରାମ ମୃଦୁ କଥାରେ ସୁୟଜ୍ଞଙ୍କୁ କହିଲେ—“ଭଦ୍ର, ଏକ ମାଳା ଓ ସୁନା ଶୃଙ୍ଖଳ ତୁମର ପତ୍ନୀଙ୍କୁ ଦିଅ; ଏବଂ ମୋ ସହଧର୍ମିଣୀ ସୀତା ତାଙ୍କୁ ଏକ କମରବନ୍ଧ ଦେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ତାପରେ, ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ଯିଏ ଅରଣ୍ୟକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ସୀତା ତାଙ୍କ ପାଇଁ ଅଳଙ୍କାରିତ ପାୟଲ ଓ ବାହୁବନ୍ଧନ ଦେଉଛନ୍ତି। ବୈଦେହୀ ଚାହାନ୍ତି ଯେ, ତୁମେ ତାଙ୍କ ପାଇଁ ମଣିମୁକୁତା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଏକ ଶୟ୍ୟା ବିଛାଇ ଦିଅ। ଏହି ଶତ୍ରୁଞ୍ଜୟ ନାମକ ହାତୀ, ଯାହା ମୋର ମାମା ଦେଇଥିଲେ, ଏବେ ମୁଁ ତୁମକୁ ଏକ ହଜାର ମୁଦ୍ରା ସହିତ ଦେଉଛି, ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠ।" ରାମଙ୍କ ଏହି ଉପହାର ଦେଇବା କଥା ସୁଣି, ସୁୟଜ୍ଞ ସମସ୍ତ ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରି, ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ସୀତାଙ୍କୁ ମଙ୍ଗଳ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ତାପରେ ରାମ ମୃଦୁଭାବରେ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଓ ଶାନ୍ତ ସ୍ଵଭାବର ସହୋଦର ସୌମିତ୍ରିଙ୍କୁ, ବ୍ରହ୍ମା ଯେପରି ବିଦ୍ୟାଧରଙ୍କୁ କଥା କହନ୍ତି, ସେପରି କହିଲେ—"ସୌମିତ୍ରି, ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଓ କୌଶିକ, ଏହି ଦୁଇ ବ୍ରାହ୍ମଣଶ୍ରେଷ୍ଠଙ୍କୁ ମଣିମୁକୁତା ଦ୍ୱାରା ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଦେଅ, ଯେପରି ଫସଲକୁ ପାଣି ଦିଆଯାଏ। ଏହାସହିତ ଏକ ହଜାର ଗାଈ, ସୁନା, ଚାଁଦି, ମଣି ଓ ବିପୁଳ ଧନ ଦେଇ ତାଙ୍କୁ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର। ଏବଂ ତୈତ୍ତିରୀୟ ଶିକ୍ଷକ, ଯିଏ ବେଦ ଜ୍ଞାନରେ ପାରଙ୍ଗତ ଓ କୌଶଲ୍ୟାଙ୍କୁ ନିତ୍ୟ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତି, ସେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କୁ ଯେତେ ଆବଶ୍ୟକ ତେତେ ଗାଡ଼ି, ପରିଚାରକ ଓ ପଟ୍ଟବସ୍ତ୍ର ଦିଅ। ଚିତ୍ରରଥ ନାମକ ରଥି, ଯିଏ ଦୀର୍ଘଦିନ ଧରି ସେବା କରିଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି, ବସ୍ତ୍ର ଓ ଧନ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର। ଏହି ସମସ୍ତ ଗୋପାଳ ଓ ଏକ ହଜାର ଗାଈ, ଏବଂ ଏଠାରେ ଥିବା କଠକ ପାଠକ ଓ ଦଣ୍ଡଧାରୀ ଯୁବକମାନେ—ଏମାନେ ନିତ୍ୟ ପାଠରେ ଲାଗିଥାନ୍ତି, ଅନ୍ୟ କିଛି କରନ୍ତି ନାହିଁ; ଏମାନେ ଆଳସ୍ୟପ୍ରିୟ ଓ ସୁଖପ୍ରିୟ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ସମ୍ମାନିତ। ଏମାନେ ପାଇଁ ଅଶୀଟି ମଣିମୟ ଗାଡ଼ି, ଦୁଇଶେ ଉତ୍ତମ ବୃଷ, ଏବଂ ଏକ ହଜାର ମାପ ଚାଉଳ ଦିଅ। ତାଙ୍କ ଜୀବିକା ପାଇଁ ଏକ ହଜାର ଗାଈ ଦିଅ, ଏବଂ କୌଶଲ୍ୟାଙ୍କ ନିକଟକୁ ଆସିଥିବା ଗାତବନ୍ଧିତ ମହିଳାମାନେ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରତ୍ୟେକଙ୍କୁ ଏକ ହଜାର ଦିଅ। ଏପରି, ମୋର ମାତା କୌଶଲ୍ୟା ତାଙ୍କ ଦାନେ ଆନନ୍ଦିତ ହେଉଥିବେ, ତେଣୁ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ସମ୍ମାନିତ କର, ଲକ୍ଷ୍ମଣ।" ଏହାପରେ, ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଧନର ଦେବତା ପରି, ରାମଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଏହି ଧନ ଦେଇଦେଲେ। ପରେ, ତିନି ଅନୁଗତମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଅଧିକ ଧନ ପାଇଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ନିଜ ଜୀବିକା ପାଇଁ ଧନ ଦେଇ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ କନ୍ଠ ଭରି ଅଶ୍ରୁସହ କଥା କହିଲେ—"ମୋ ଘର ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ଘର ମୋ ଫେରିଆସିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କାହା ପାଇଁ ଖାଲି ହେବ ନାହିଁ।" ଏହିପରି ଦୁଃଖିତ ଅନୁଗତମାନେଙ୍କୁ ଶାନ୍ତନା ଦେଇ, ରାମ ଧନାଧ୍ୟକ୍ଷଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୋର ସମସ୍ତ ଧନ ଆଣ।" ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସମସ୍ତ ଧନ ଆଣାଯାଇଲା ଓ ଏହି ଧନର ଏକ ବିଶାଳ ଅମ୍ବାର ଦେଖାଗଲା। ତାପରେ, ମନୁଷ୍ୟମଧ୍ୟରେ ବାଘ ଉପମା ରାମ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସହିତ ସେହି ଧନ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯୁବକ, ବୃଦ୍ଧ ଓ ଦରିଦ୍ରଙ୍କୁ ବିତରଣ କଲେ। ଏହି ସମୟରେ ଗାର୍ଗ ବଂଶର ଏକ ଧୂସର କେଶ ଥିବା ବ୍ରାହ୍ମଣ ତ୍ରିଜଟା, ଯିଏ ଅରଣ୍ୟ ଚାଷ କରି ଜୀବିକା ଚାଲାଉଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଯୁବତୀ ପତ୍ନୀ ଛୁଆମାନେ ସହ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ—"ଲଙ୍ଗଳ ଓ କୁଦାକୁ ପାଖରେ ରଖ; ମୋ କଥା ଶୁଣି, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଅ, ସମ୍ଭବତଃ କିଛି ମିଳିପାରେ।" ତ୍ରିଜଟା, ଯେଉଁଠି ପଞ୍ଚମ ପରିସର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ କେହି ରୋକିପାରିଲେ ନାହିଁ, ସେଠାକୁ ଯାଇ ରାମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ କହିଲେ—"ରାଜକୁମାର, ମୁଁ ଦରିଦ୍ର ଓ ବହୁସନ୍ତାନ ବାପା। ମୁଁ ସଦା ଅରଣ୍ୟ ଚାଷ କରି ଜୀବନ ଯାପନ କରେ, ମୋ ପ୍ରସଙ୍ଗ ବିଚାର କରନ୍ତୁ।" ଏହି କଥା ଉପରେ ରାମ ହାସ୍ୟସ୍ୱରେ କହିଲେ—"ମୋର ଏକ ହଜାର ଗାଈ ମଧ୍ୟରୁ ଏକଟି ମଧ୍ୟ ଦିଆଯାଇନାହିଁ; ତୁମେ ତୁମ ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ଯେତେ ଅଞ୍ଚଳ ଘେରିବ, ସେତେ ତୁମକୁ ମିଳିବ।" ତ୍ରିଜଟା ତୁରନ୍ତ ତାଙ୍କ ଗାଉନ କମରେ ମାଡ଼ି, ଦଣ୍ଡ ନେଇ ସମସ୍ତ ଶକ୍ତିରେ ଛାଡ଼ିଦେଲେ। ସେହି ଦଣ୍ଡ ତାଙ୍କ ହାତରୁ ଛୁଟି ସରୟୂ ନଦୀ ଅତିକ୍ରମ କରି ଗାଈ ଦଳ ମଧ୍ୟରେ, ବୃଷଙ୍କ ନିକଟରେ ପଡ଼ିଲା। ତାପରେ ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ରାମ ସରୟୂ ତୀରେ ତ୍ରିଜଟାଙ୍କୁ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ସେହି ଗାଈଗୁଡ଼ିକୁ ତ୍ରିଜଟାଙ୍କ ଆଶ୍ରମ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ନେଇଗଲେ। ଏବଂ ରାମ ମୃଦୁଭାବରେ ଗାର୍ଗ ବଂଶଜ ତ୍ରିଜଟାଙ୍କୁ କହିଲେ—"ତୁମେ କ୍ରୁଧ୍ଧ ହେଉନାହାଁ, ଏହା ମୋର ମଜା ମାତ୍ର। ଏହି ତୁମ ଶକ୍ତି, ଯାହାକୁ କେହି ଜୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ। ଏହି ଶକ୍ତି ଜାଣିବାକୁ ମୁଁ ଏପରି କହିଥିଲି। ଏବେ ତୁମେ ଆଉ କୌଣସି ବର ଚାହାଁ। ମୁଁ ସତ୍ୟ କହୁଛି, ମୋର ପକ୍ଷରୁ କୌଣସି ରୋକ ନ ଥିବ। ତୁମେ ଯେ କୌଣସି ଧନ ଚାହ, ଠିକ୍ ଭାବରେ ଦିଆଯିବ, ଯାହା ଦ୍ୱାରା ମୋର ପୁଣ୍ୟ ଓ କୀର୍ତି ବୃଦ୍ଧି ପାଇ।" ତାପରେ ମହାମୁନି ତ୍ରିଜଟା ତାଙ୍କ ପତ୍ନୀ ସହ ଆନନ୍ଦରେ ଗାଈ ଦଳ ଗ୍ରହଣ କରି, ରାମଙ୍କ କୀର୍ତି, ବଳ ଓ ସୁଖ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ। ଏପରି ଭାବେ, ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ପୁରୁଷତ୍ୱ ଥିବା ରାମ ନିଜ ଧର୍ମପୂର୍ଣ୍ଣ ଉପାର୍ଜିତ ବଡ଼ ଧନ ନିଜ ବନ୍ଧୁମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଯଥାଯୋଗ୍ୟ ସମ୍ମାନ ସହ ବାଣ୍ଟିଦେଲେ।