ଏକ ସମୟର କଥା, ଯେଉଁଥିରେ ଦେଶରେ ଅନେକ ଅଦ୍ଭୁତ ମୂଳ ଓ ଫଳ ଥିଲା, ଏବଂ ସେଠାରେ ଏକ ବିଶେଷ ଭାଗ୍ୟ ତୁମ ପାଇଁ ଖୋଲିବ। ସେଥିରେ ଥିବା ମହିଳାମାନେ ତାଙ୍କର ହୃଦୟର ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଏକ ବଡ଼ ଶିରୋମଣି ବ୍ରାହ୍ମଣ ରିଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗକୁ ନେବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଚଲିଗଲେ, ଏବଂ ସେ ବଡ଼ ଦୟାଳୁ ଶିରୋମଣି ସେଠାକୁ ପହଁଚିବା ସମୟରେ, ଆକାଶରୁ ଦେବତାମାନେ ବର୍ଷା ପରିବାର୍ତ୍ତନ କଲେ, ଯାହା ସାରା ସୃଷ୍ଟିକୁ ଖୁସି ଦେଲା। ସେ ବର୍ଷା ସହିତ, ତାଙ୍କର ଆସାନ ହେବା ସମୟରେ, ରାଜା ତାଙ୍କୁ ସ୍ନେହର ସହିତ ବିନମ୍ରତାରେ ସ୍ୱାଗତ କଲେ, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ମାଟିକୁ ଝୁକାଇ ଦେଲେ। ସେ ଶିରୋମଣିକୁ ପାଣୀ ପ୍ରଦାନ କରି, ତାଙ୍କର କ୍ଷୋଭ ନାହିଁ ହେବାକୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ସେ ବିନମ୍ରତା ସହିତ ତାଙ୍କୁ ମନ୍ଦିରରେ ନେଇ ଗଲେ, ଓ ସେଠାରେ ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ଶାନ୍ତାକୁ ଦେଲେ, ଯାହାର ଫଳରୂପେ ରାଜା ଖୁସି ହେଲେ। ଏହିଭଳି, ରିଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ ଏଠାରେ ରହିଲେ, ତାଙ୍କର ପତ୍ନୀ ଶାନ୍ତା ସହିତ ସମ୍ମାନିତ ହୋଇ। ଏହା ପରେ, ଏକ ନୂତନ କଥା ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଏକ ରାଜା ଦଶରଥ, ଯିଏ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶରେ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିଲେ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଓ ଧର୍ମପାଳକ ଥିଲେ। ସେ ଏକ ଦୟାଳୁ ରାଜା ଥିଲେ, ଯାହାଙ୍କର ଏକ ଭାଲ୍ଲଭ ଦିନ ଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ଶାନ୍ତା ଥିଲେ। ଦଶରଥ ରାଜା ରୋମପାଦଙ୍କ ସହ ମିତ୍ରତା କରିଥିଲେ, ଯିଏ ତାଙ୍କର ପୁଅ ଯୋଗୁ ତାଙ୍କୁ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ରାଜା ଦଶରଥ ତାଙ୍କର ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ଶୁଣାଇ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ଶାନ୍ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କୁ ବଳିଦାନ କରିବାକୁ ବିନମ୍ରତାର ସହିତ ଅନୁରୋଧ କଲେ। ସେ ଶିରୋମଣି ଏହି ବିନମ୍ରତାରେ ତାଙ୍କର ଦୟାର ସହିତ ସମ୍ମାନିତ ହେଲେ, ଏବଂ ସେ ନିଜ ମନର ଆନନ୍ଦ ସହିତ ବଳିଦାନ କରିବାକୁ ଯାଁଚ କଲେ। ରାଜା ଦଶରଥ, କେବଳ ସମ୍ମାନ ପାଇଁ, ରିଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗକୁ ବାଛିଲେ, ଯିଏ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ଧର୍ମର ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ଚାରି ପୁଅ ହେବାକୁ ଯାଁଚ କରି, ଏହା ତାଙ୍କର ବଂଶବୃକ୍ଷକୁ ସ୍ଥାପିତ କରିବାକୁ ଯାଁଚ କଲେ। ତେଣୁ, ଦୟାଳୁ ରାଜା ଦଶରଥ, ତାଙ୍କର ସାମନ୍ତ ଓ ଯାନବାହନ ସହିତ ଯାତ୍ରା କରିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି କଲେ। ସୁମନ୍ତ୍ରଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦଶରଥ ଖୁସି ହେଲେ, ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଏକ ସାମୂହିକ ଚିନ୍ତନ କରିବାକୁ ଯାତ୍ରା କଲେ। ସେ ଆରମ୍ଭ କଲେ ଅନ୍ତର୍ଗତ କୋଟରେ, ଏବଂ ରୋମପାଦଙ୍କ ସହ ଯେଉଁଥିରେ ରିଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ ଥିଲେ, ସେଠାକୁ ପହଁଚିଲେ। ରାଜା ଦଶରଥ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ତାଙ୍କର ପତିଙ୍କୁ ଅତି ସମ୍ମାନିତ କରିବା ପାଇଁ ଯଥାର୍ଥ କରିଥିଲେ। ଏହି ସମ୍ବନ୍ଧରେ, ରୋମପାଦ ତାଙ୍କର ଶିରୋମଣିକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ସେ ତାଙ୍କୁ ଅନେକ ସ୍ନେହ ଓ ମିତ୍ରତାର ସହିତ ସ୍ୱାଗତ କଲେ। ସାତ କିମ୍ବା ଆଠ ଦିନ ପରେ, ରାଜା ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଶାନ୍ତା, ତୁମର କନ୍ୟା ଏଠାରେ ତାଙ୍କର ପତି ସହିତ ଅଛି।" ତେଣୁ, ସେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ସହରକୁ ଯିବାକୁ ଅନୁମତି ଦେଲେ। ତାଙ୍କର ଶିରୋମଣୀ, ତାଙ୍କର ପତି ସହିତ ଯାତ୍ରା କରିବାକୁ ସମ୍ମତି ଦେଲେ। ସେମାନେ ଏକାଠି ହସିବା ସହିତ ଏକାଠି ଯାତ୍ରା କଲେ, ଏବଂ ଦଶରଥ ଓ ରୋମପାଦ ଖୁସି ହେଲେ। ତେଣୁ, ଦଶରଥ ତାଙ୍କର ସହରକୁ ଯାତ୍ରା କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହେଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ଦ୍ରୁତ ଦୂତ ଦେଇ, "ସମସ୍ତ ସହରକୁ ଶୀଘ୍ର ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବରେ ସଜିବାକୁ କହ!" ସେମାନେ ତାଙ୍କର ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ ସମସ୍ତ କାମ କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ତାପରେ ରାଜା ସଜିଥିବା ସହରରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ତାଙ୍କର କନ୍ଚା ଓ ଢୋଳ ଧ୍ୱନିରେ, ସେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆଗରେ ନେଇ ଯାଞ୍ଚ କଲେ, ଯାହାଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ପ୍ରଜା ଖୁସି ହେଲେ। ରାଜା, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କର ଶକ୍ତିର ସହିତ କାମ କରିଥିଲେ, ସେ ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଗଲେ, ଯେପରିକି କାଶ୍ୟପ ଦେବତାଙ୍କୁ ନେଇ ଯାଆନ୍ତି। ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ତର୍ଗତ କୋଟରେ ନେଇ, ନିୟମ ଅନୁସାରେ ପୂଜା କରି, ରାଜା ତାଙ୍କୁ ନେଇ ଆସିବାରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଅନ୍ତର୍ଗତ କୋଟରେ ଶାନ୍ତି ଦେଖି, ରାଜା ଓ ରାଣୀ ଖୁସି ଓ ଆନନ୍ଦରେ ଅବସ୍ଥିତ ହେଲେ। ମହିଳାମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ସେ ଶେଷରେ ଖୁସିରେ ରହିଥିଲେ। କେତେକ ସମୟ ପରେ, ଏକ ଦିନ ଆସିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ରାଜା ଦଶରଥ ଏକ ବଳିଦାନ କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରିଥିଲେ, ଯାହା ବସନ୍ତ ଋତୁରେ ଆସିଥିଲା। ଏହିଭଳି, ଏହି କାହାଣୀ ଆରମ୍ଭ ହେଲା, ଯାହା ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ଦୟା ଓ ଆଶାର ଦୂତ ହେବ।