ରାମ ଚନ୍ଦ୍ର ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ କଥାରୁ ବହୁତ ପ୍ରସନ୍ନ ହେଇ, ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସଉମିତ୍ରି, ତୁମର ସମସ୍ତ ମିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ନେଇ ଆସ।” ଏହିପରେ, ମହାତ୍ମା ବରୁଣଂକ ଦ୍ୱାରା ଜନକଙ୍କ ବଡ଼ ଯଜ୍ଞରେ ରାଜାଙ୍କୁ ଦିଆଯାଇଥିବା ଦୁଇଟି ଦିବ୍ୟ ଧନୁଷ, ଯାହା ଦେଖିବାକୁ ଭୟଙ୍କର ଥିଲା, ଏହି ବିଶିଷ୍ଟ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଉଠାଇବାକୁ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଯାଇଲେ। ଏହି ଧନୁଷ ସହିତ ଅଭେଦ୍ୟ ଦିବ୍ୟ କବଚ, ଦୁଇଟି ଅସମାପ୍ତ ତୀର-ଭଣ୍ଡାର, ସୁର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଥିବା ଦୁଇଟି ସୁନା ଶୋଭିତ ତଳୱାର ମଧ୍ୟ ଥିଲା। ସଉମିତ୍ରି ମିତ୍ରମାନଙ୍କୁ ବିଦାୟ ନେଇ, ଜଙ୍ଗଲରେ ବାସ କରିବା ନିଶ୍ଚୟ କରି, ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ପୂର୍ବଜ ଗୁରୁଙ୍କ ପାଖକୁ ଯାଇ, ସେଠାରେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ଉଠାଇଲେ। ସଉମିତ୍ରି ରାମଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଦିବ୍ୟ ଅସ୍ତ୍ର ଦେଖାଇଲେ, ଏହି ଅସ୍ତ୍ରଗୁଡ଼ିକୁ ମାଳା ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଓ ଶୋଭିତ କରାଯାଇଥିଲା। ତାପରେ, ରାମ ନିଜ ଆତ୍ମନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖି, ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ସ୍ନେହରେ କହିଲେ, “ପ୍ରିୟ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ତୁମେ ସମୟରେ ଆସିଛ, ଯେପରି ମୁଁ ଚାହୁଁଥିଲି।” ରାମ କହିଲେ, “ମୁଁ ଚାହୁଁଛି, ଏହି ସମସ୍ତ ଧନ-ସମ୍ପତିକୁ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ତପସ୍ବୀମାନଙ୍କୁ ତୁମ ସହିତ ଦାନ କରିବି। ଏଠାରେ ରହୁଛନ୍ତି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ତାଙ୍କର ଶିକ୍ଷକଙ୍କ ପ୍ରତି ଅଟୁଟ ଭକ୍ତି ଅଛି; ଏଠାରେ ମୋର ସମସ୍ତ ନିର୍ଭରମାନେ ମଧ୍ୟ ଅଛନ୍ତି। କିନ୍ତୁ ତୁମେ, ବସିଷ୍ଠଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁତ୍ର ସୁୟଜ୍ଞଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣିବାକୁ ଯାଉ; ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବି, ଆଗରେ ସମସ୍ତ ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଓ ଅନ୍ୟମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରିବି।” ଏଠାରେ ଆୟୋଧ୍ୟା କାଣ୍ଡର ବିଶିଷ୍ଟ ବାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ଅତି ମହିମାମୟ ଅଧ୍ୟାୟ ଏକତିସର ତିରିଶି ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଲକ୍ଷ୍ମଣ ନିଜ ଭାଇଙ୍କର ଆଦେଶ ଯାହା ପ୍ରିୟ ଓ ଉପକାରୀ, ଏହା ବୁଝି, ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ ସୁୟଜ୍ଞଙ୍କ ଗୃହକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏଠାରେ, ଅଗ୍ନିଶାଳାରେ ବସିଥିବା ସୁୟଜ୍ଞଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଲକ୍ଷ୍ମଣ କହିଲେ, “ମିତ୍ର, ମୋ ସହିତ ଆସ, ଏବଂ ଦୁର୍ଲଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଏକ ମହାପୁରୁଷଙ୍କ ଘର ଦେଖ।” ପ୍ରାତ:ସମୟର ଉପାସନା ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ସୁୟଜ୍ଞ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହିତ ଏକଠି ରାମଙ୍କ ଶୋଭାମୟ ଓ ସମୃଦ୍ଧିମୟ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସୁୟଜ୍ଞଙ୍କୁ ସୁନାର ଶ୍ରେଷ୍ଠ କଙ୍ଗନ, ଅଲଙ୍କାର, ସୁନା ଦାଗ, ମଣି, ଚୂଡା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହାର, ଏବଂ ଅନେକ ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନ ଦେଇ, କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶଜ ରାମ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କଲେ। ସୀତାଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ, ରାମ କହିଲେ, “ସୁୟଜ୍ଞ, ତୁମ ଜାନୀ ଉପରେ ଏକ ହାର ଓ ସୁନା ଶୃଙ୍ଖଳ ନେବାକୁ ଦିଅ; ଏବଂ ସୀତା, ମୋ ସହଯାତ୍ରୀ, ତାଙ୍କୁ ଏକ କମରବନ୍ଧ ଦେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ତୁମ ଜାନୀ ଯିଏ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବାକୁ ଯାଉଛନ୍ତି, ସୀତା ତାଙ୍କୁ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପାୟଲ ଓ ଶୋଭାମୟ କଙ୍ଗନ ଦେବାକୁ ଚାହାନ୍ତି। ଏବଂ, ଭାଇଦେହୀ ଚାହାନ୍ତି, ତୁମେ ଏକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଶୟନ ବିଛି, ଅନେକ ମଣି ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ କର। ଏହି ଶତ୍ରୁଞ୍ଜୟ ନାମକ ହାତୀ, ଯାହା ମୋ ମାମା ଦେଇଥିଲେ, ମୁଁ ଏହାକୁ ତୁମକୁ ଦେଉଛି, ସହିତ ଏକ ହଜାର ସୁନା ମୁଦ୍ରା।" ରାମଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ସୁୟଜ୍ଞ ସମସ୍ତ ଉପହାର ଗ୍ରହଣ କରି, ରାମ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଓ ସୀତାଙ୍କୁ ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଲେ। ଏହାପରେ, ରାମ ଦୟାଳୁ ଭାବରେ ନିଜ ପ୍ରିୟ ଓ ଶାନ୍ତ ଭାଇ ସଉମିତ୍ରିଙ୍କୁ କହିଲେ, ଯେପରି ବ୍ରହ୍ମା ଦେବତାଙ୍କ ନାୟକଙ୍କୁ କଥା କହନ୍ତି। "ସଉମିତ୍ରି, ଅଗସ୍ତ୍ୟ ଓ କୌଶିକ—ଏହି ଦୁଇ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ମଣି ଦ୍ୱାରା ଆମନ୍ତ୍ରଣ କର, ଯେପରି ଫସଲକୁ ପାଣି ଦିଆଯାଏ। ରାଘବ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଏକ ହଜାର ଗାଈ, ସୁନା ଓ ଚାନ୍ଦି, ମଣି ଓ ବଡ଼ ଧନ ଦେଇ ସନ୍ତୁଷ୍ଟ କର। ତୈତିରୀୟ ଶିକ୍ଷକ, ଯିଏ ବେଦ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ନିପୁଣ ଓ ତତ୍ପର, ତିନି କୌଶଳ୍ୟାଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ସେବା କରନ୍ତି—ତାଙ୍କୁ ଏକ ଯାନ, ଦାସ-ଦାସୀ, ଏବଂ ରେଶମ ପୋଶାକ ଦିଅ, ଯେପରି ତାଙ୍କୁ ଚାହିଁ।" "ଚିତ୍ରରଥ ରଥୀ, ଯିଏ ଦୀର୍ଘ ଦିନ ଧରି ସେବା କରୁଛନ୍ତି, ତାଙ୍କୁ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣି, ପୋଶାକ ଓ ଧନ ଦିଅ। ଏଠାରେ ଥିବା ସମସ୍ତ ଗୋପାଳ ଓ ଏକ ହଜାର ଗାଈ, ଅନେକ କଠକ ପାଠକ ଓ ଦଣ୍ଡଧାରୀ ଯୁବକ—ତାଙ୍କୁ ଦିଅ; ତାଙ୍କର ଦୈନିକ ପାଠ ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ଅଛି, ତାଙ୍କର ଅନ୍ୟ କିଛି କାମ ନାହିଁ; ତାଙ୍କର ଆଳସ୍ୟ ଓ ସୁବିଧା ପ୍ରତି ପ୍ରେମ ଅଛି, ତଥାପି ଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରନ୍ତି।" "ତାଙ୍କ ପାଇଁ, ଅସୀ ଯାନ ମଣି ଭରା ଦିଅ, ଦୁଇ ଶତ ଉତ୍ତମ ବୃଷ, ଏବଂ ଏକ ହଜାର ଚାଉଳ ମାପ ଦିଅ। ତାଙ୍କର ଜୀବିକା ପାଇଁ ଏକ ହଜାର ଗାଈ ଦିଅ; କୌଶଳ୍ୟାଙ୍କ ପାଖକୁ ଏକ ବଡ଼ ଦଳ ନାରୀମାନେ ଆସିଛନ୍ତି—ସଉମିତ୍ରି, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେକୁ ଏକ ହଜାର ଦିଅ।" "ମୋ ମା କୌଶଳ୍ୟା ତାଙ୍କର ଦାନରେ ଆନନ୍ଦ ପାଇବା ପାଇଁ, ସଉମିତ୍ରି, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱିଜମାନେଙ୍କୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ସମ୍ମାନ କର।" ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ନରମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ନିର୍ଦେଶ ଅନୁସାରେ ନିଜେ ଏହି ସମସ୍ତ ଧନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେଙ୍କୁ ଦେଲେ, ଯେପରି କୁବେର ଧନ ବଣ୍ଟନ କରନ୍ତି। ତାପରେ, ନିଜ ନିର୍ଭରମାନେଙ୍କୁ ବହୁତ ଧନ ଦେଇ, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେକୁ ଜୀବିକା ଦେଇ, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଦୁଃଖରେ ଗଳା ଅଟକି ଗଲା। ସଉମିତ୍ରି କହିଲେ, “ମୋ ଘର ଓ ରାମଙ୍କ ଘର, ପ୍ରତ୍ୟେକ ଜଣେ ପାଇଁ ମୋ ଫେରିବା ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଶୂନ୍ୟ ନ ହେଉ।” ଏହିପରେ, ଦୁଃଖିତ ନିର୍ଭରମାନେଙ୍କୁ କହି, ଲକ୍ଷ୍ମଣ ଖଜାନାଧ୍ୟକ୍ଷଙ୍କୁ କହିଲେ, “ମୋର ଧନ ଆଣିଦିଅ।” ତାପରେ, ସମସ୍ତ ନିର୍ଭରମାନେ ଧନ ଆଣିଲେ; ଏହି ବଡ଼ ଧନର ଗୁଛ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ହେଲେ। ଏହିପରେ, ରାମ ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଏହି ଧନ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଯୁବକ, ବୃଦ୍ଧ ଓ ଦରିଦ୍ରମାନେଙ୍କୁ ବଣ୍ଟନ କଲେ। ଏଠାରେ, ଗର୍ଗ ବଂଶର ଏକ କପିଳ କେଶ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତ୍ରିଜଟା ନାମରେ ଥିଲେ, ଯିଏ ଜଙ୍ଗଲ ଚାଷ କରି ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିଲେ, ସଦା ବଳଦ ଓ କୁହା ଦ୍ୱାରା ଚାଷ କରୁଥିଲେ। ତାଙ୍କ ଯୁବତୀ ଜାନୀ ନିଜ ଶିଶୁମାନେକୁ ନେଇ, ତ୍ରିଜଟାଙ୍କୁ କହିଲେ, “କୁହା ଓ ବଳଦ ରଖି ଦିଅ, ମୋ କଥା ଶୁଣ; ଧର୍ମିକ ରାମଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଯାଉ, ସମ୍ଭବତଃ କିଛି ମିଳିପାରିବ।