ଯେତେବେଳେ ରାମ ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟକୁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରିବାକୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ, ସୀତା ତାଙ୍କୁ ଭଲ ପାଇଁ ନିଜ ଦୃଢ଼ ସଙ୍କଳ୍ପ ପ୍ରକାଶ କଲେ । ସୀତା କହିଲେ, “ମୁଁ ଆମ ବଡ଼ମାନେଙ୍କ ଆଦେଶାନୁସାରେ ଆପଣଙ୍କ ସହିତ ଯିବାକୁ ପ୍ରତିଶ୍ରୁତି ଦେଇଛି । ଯଦି ଆପଣଙ୍କୁ ଛାଡ଼ି ଏଠାରେ ରୁହିବି, ତେବେ ମୋ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଜୀବନ ରହିବା ଅର୍ଥହୀନ । ଆପଣଙ୍କ ସାନିଧ୍ୟରେ ଥିଲେ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ର ମଧ୍ୟ ମୋତେ କିଛି କରିପାରିବେ ନାହିଁ । ଯେଉଁ ଜନାନୀ ସ୍ୱାମୀ ବିହୀନ, ସେ ଜୀବନ୍ତ ରହିପାରେ ନାହିଁ; ଏହି ଉଦାହରଣ ଆପଣ ମୋ ପାଖରେ ଦେଖାଇଛନ୍ତି ।” ସୀତା ଏହା ସହିତ ଏହି କଥା ମଧ୍ୟ କହିଲେ, “ବଡ଼ ଦିନ ହେଲା, ମୁଁ ମୋ ବାପାଘରେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନଙ୍କ ଠାରୁ ଶୁଣିଥିଲି ଯେ ମୋତେ ଅବଶ୍ୟ ଅରଣ୍ୟରେ ବାସ କରିବାକୁ ପଡ଼ିବ ।