କୌଶଳ୍ୟା ଜଙ୍ଗଲରେ ନିବାସ କରିବାକୁ ଯାଉଥିବା ରାମଙ୍କୁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ ଏଭଳି କହିଲେ—“ମୁଁ ଯେଉଁ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଜନ୍ମା ଜନ୍ମାନ୍ତର ଦେବତା, ଦିଗପାଳ, ଦିଗର ଅଧିପତିମାନେ ଜଙ୍ଗଲରେ ପୂଜା କରିଛି, ସେମାନେ ସଦା ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ପୁତ୍ର। ପାହାଡ, ସମୁଦ୍ର, ବରୁଣ ରାଜା, ଆକାଶ, ଓ ଭୂମି, ପବନ, ଏହି ସବୁ ଚଳାଚଳ ଓ ଅଚଳ ପ୍ରକୃତି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ତାରା, ଗ୍ରହ ଓ ସେମାନଙ୍କର ଦେବତା, ଦିନ-ରାତି ଓ ସନ୍ଧ୍ୟା ସମୟ ତୁମ ଜଙ୍ଗଲ ନିବାସରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଷଡ୍ ଋତୁ, ମାସ, ବର୍ଷ, ସମୟ ଓ କ୍ଷଣ ତୁମକୁ ଶୁଭ ଓ ସୁଖ ଦିଅନ୍ତୁ। ତୁମେ ରିଷି ଭାବରେ ବିଚରଣ କରୁଥିବାବେଳେ, ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନେ ସଦା ତୁମକୁ ସୁଖ ଦିଅନ୍ତୁ। ରାକ୍ଷସ, ପିଶାଚ, ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ତୁ ଓ ମାଂସ ଭକ୍ଷୀ ପ୍ରାଣୀମାନେ ତୁମକୁ କେବେ ଭୟ ଦେବେନା। ବାନର, ବିଛା, କାଟିବା ପୋକ, ମାଛା, ସାପ ଓ କୀଟମାନେ ଜଙ୍ଗଲରେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି ଦେବେନା। ହାତୀ, ସିଂହ, ବାଘ, ଦାନ୍ତବାଲି ଭାଲୁ, ଶଙ୍ଗ ଧରିଥିବା ମହିଷ, ଏବଂ ଦୁଷ୍ଟ ପ୍ରାଣୀମାନେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରିବେନା। ମାଂସ ଭକ୍ଷୀ ଦୁଷ୍ଟ ଜନ୍ତୁ ଓ ଅନ୍ୟ ଅଜଣା ପ୍ରାଣୀମାନେ ମୁଁ ପୂଜା କରିଥିବା ସେମାନେ ତୁମକୁ ଅପକାର କରିବେନା। ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ତୁମ ପାଖରେ ଆସୁ, ତୁମ ଉଦ୍ୟମ ସଫଳ ହେଉ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ଶ୍ରୀ ତୁମର ହେଉ, ରାମ; ସୁରକ୍ଷିତ ଭାବରେ ଯାଉ, ପୁତ୍ର। ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀର ଜନ୍ତୁମାନେ, ସମସ୍ତ ଦେବତା ଓ ପ୍ରତିପକ୍ଷୀମାନେ ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦିଅନ୍ତୁ। ମୁଁ ପୂଜା କରିଥିବା ଶୁକ୍ର, ସୋମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, କୁବେର ଓ ଯମ ତୁମକୁ ଦଣ୍ଡକ ଜଙ୍ଗଲରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଅଗ୍ନି, ପବନ, ଧୂଆଁ ଓ ଋଷିଙ୍କର ମୁଁ ଉଚ୍ଚାରିତ ମନ୍ତ୍ର ତୁମକୁ ଶୁଭ ସଂସ୍ପର୍ଶ ସମୟରେ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏପରେ, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କୌଶଳ୍ୟା ମାଳା, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ ଓ ଉଚିତ ଷ୍ଟୋତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଦେବମଣ୍ଡଳକୁ ପୂଜା କରିଲେ, ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଭକ୍ତିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ପରେ, ଏକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଅଗ୍ନି ଉଠାଇ ନିୟମାନୁସାରେ ରାମଙ୍କ ଶୁଭ କାମନାରେ ଅନୁଷ୍ଠାନ କଲେ। କୌଶଳ୍ୟା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀ ହିସାବରେ ଘୃତ, ଧଳା ମାଳା, ଶୁଭ ଦରୁ ଓ ସୋରିଷ ବିଆ ତୟାରି କରିଲେ। ଉପାଧ୍ୟାୟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଶାନ୍ତି ଓ ଆରୋଗ୍ୟ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରି ସଂସ୍କାର ଉପରେ ବାକି ଦ୍ରବ୍ୟ ଦେଇ ବାହ୍ୟ ହୋମ କଲେ। ପରେ, ମଧୁ, ଦହି, ଘୃତ ଓ ଶୁଭ ବାକ୍ୟ ଦେଇ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରାମଙ୍କ ଜଙ୍ଗଲ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କଲେ। ଏହାପରେ, ରାମଙ୍କ ପ୍ରଶସ୍ତ ମାତା ବ୍ରାହ୍ମଣ ମୁଖ୍ୟକୁ ଚାହିଦା ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ ରାଘବଙ୍କୁ କହିଲେ— “ଏହି ଆଶୀର୍ବାଦ ଯେଉଁଥିରେ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଇନ୍ଦ୍ର, ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପୂଜିତ, ବୃତ୍ର ନିବୃତ୍ତି ସମୟରେ ମିଳିଥିଲା, ତାହା ତୁମର ଆଶୀର୍ବାଦ ହେଉ। ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଭିନତା ସୁପର୍ଣ୍ଣକୁ ଅମୃତ ଚାହିଲାବେଳେ ଦେଇଥିଲେ, ତାହା ତୁମର ଆଶୀର୍ବାଦ ହେଉ। ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଅଦିତି ବଜ୍ରଧାରୀ ଦେବତାକୁ ଦେଇଥିଲେ, ଅମୃତ ଜନ୍ମ ସମୟରେ ଦାନବ ନିବୃତ୍ତି କଲାବେଳେ, ତାହା ତୁମର ଆଶୀର୍ବାଦ ହେଉ। ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ବିଷ୍ଣୁ ଅତୁଳ ତେଜରେ ତିନି ପଦ ରଖିଥିଲେ, ରାମ, ତାହା ତୁମର ଆଶୀର୍ବାଦ ହେଉ। ଋଷି, ସମୁଦ୍ର, ଦ୍ଵୀପ, ବେଦ, ଲୋକ ଓ ଦିଗ୍ଗୁଡିକ ତୁମକୁ ଶୁଭ କାମନା ଦିଅନ୍ତୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରାମ।" ଏଭଳି, ପୁତ୍ର ପାଇଁ ଅନୁଷ୍ଠାନ ଶେଷ କରି, ଚମକୁଥିବା ମହିଳା ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧରେ ରାମଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ। କୌଶଳ୍ୟା ଶୁଭ ଓ ଆରୋଗ୍ୟ ଦେଇଥିବା ଔଷଧ ଦ୍ୱାରା ମନ୍ତ୍ର ଉଚ୍ଚାରଣ କରି ରାମଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଲେ। ଦୁଃଖରେ ବି ତିନି ଆନନ୍ଦ ଭାବରେ କଥା କହିଲେ, କିନ୍ତୁ ମନର ଭାବ ଦେଖାଇଲେନା। ନମି, ତାଙ୍କର ମୁଣ୍ଡ ଘ୍ରାଣ କରି, ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ମାତା କହିଲେ—“ଯାଉ, ରାମ, ତୁମ ଏଚ୍ଛା ପୂରଣ କରି ସୁଖରେ ଯାତ୍ରା କର। ଆମି ଆୟୋଧ୍ୟାରେ ତୁମକୁ ଫେରିଥିବା, ସ୍ୱସ୍ଥ ଓ ସମସ୍ତ ଲକ୍ଷ୍ୟ ପୂରଣ କରିଥିବା ଦେଖିବି। ଦୁଃଖମୁକ୍ତ ମୁଁ, ମୋ ମୁହଁ ଆନନ୍ଦରେ ଦୀପ୍ତ, ତୁମେ ଜଙ୍ଗଲରୁ ଫେରିଥିବା, ପୂର୍ଣ୍ଣ ଚନ୍ଦ୍ର ଭଳି ଦେଖିବି। ଆମି ତୁମକୁ ଆବେ ଦେଖିବି, ରାମ, ଶୁଭାସନ ଉପରେ ବସିଥିବା, ତୁମେ ଜଙ୍ଗଲରୁ ଫେରିଥିବା, ପିତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ପୂରଣ କରିଥିବା। ତୁମେ ଜଙ୍ଗଲରୁ ଫେରିଥିବା, ଶୁଭ ଆଶୀର୍ବାଦ ନେଇ, ସଦା ମୋ ପୁତ୍ରବଧୁର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର, ଏବଂ ଯାଉ, ପୁତ୍ର। ଶିବ ନେତୃତ୍ୱ ଦେବମଣ୍ଡଳ, ମହା ଋଷି, ଜନ୍ତୁ, ଦିବ୍ୟ ସର୍ପ ଓ ଦିଗ୍ଗୁଡିକ ମୁଁ ପୂଜା କରିଛି, ସେମାନେ ତୁମ ଜଙ୍ଗଲ ଯାତ୍ରାରେ ଶୁଭ କାମନା କରନ୍ତୁ, ରାଘବ।” ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଜଳରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ନିୟମାନୁସାରେ ଆଶୀର୍ବାଦ ଦେଇ, ସେ ରାଘବଙ୍କୁ ପରିକ୍ରମା କରି, ପୁନଃପୁନଃ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଦୃଢ଼ ଦୃଷ୍ଟିରେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ରାଘବ ରାଣୀଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ପରିକ୍ରମିତ ହେଇ, ପୁନପୁନ ନମି ମାଆଙ୍କର ପାଦ ସ୍ପର୍ଶ କରି, ତାଙ୍କର ତେଜରେ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ସୀତାଙ୍କ ଗୃହକୁ ଗଲେ। ଏହି ଅୟୋଧ୍ୟାକାଣ୍ଡର ଶ୍ରୀମୟ ରାମାୟଣର ଛବିଶ ଅଧ୍ୟାୟ। କୌଶଳ୍ୟାଙ୍କୁ ନମନ କରି, ରାମ ଜଙ୍ଗଲ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ଥାନ କରି, ମାଆଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଧର୍ମରେ ଦୃଢ଼ ରହି, କର୍ତବ୍ୟ ପଥରେ ଅଟୁଟ ରହିଲେ। ରାଜପୁତ୍ର ରାଜପଥରେ ଚାଲିବା ସମୟରେ ଜନସମୂହର ମଧ୍ୟରେ ତାଙ୍କର ଗୁଣ ଦେଖି ନାଗରିକମାନେ ହୃଦୟରେ ଉତ୍କଳିତ ହେଲେ। କିନ୍ତୁ ବୈଦେହୀ, ତପସ୍ୱିନୀ ଭାବରେ, ଏହି କଥା କିଛି ଶୁଣିଲେନା; ତାଙ୍କର ମନ ଏକମାତ୍ର ରାମଙ୍କର ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷାରେ ଲଗିଥିଲା। ଦିବ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, କୃତଜ୍ଞ ଓ ଆନନ୍ଦ ମନରେ, ରାଜନୀତିରେ ପାରଙ୍ଗତ ବୈଦେହୀ ଫଳାଫଳ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ।