ରଘୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରାମଙ୍କୁ କେହି ଅଟକାଇପାରିବେ ନାହିଁ—ଏହି କଥା କହି କୌସଲ୍ୟା କହିଲେ, “ରାମ, ତୁମେ ଏବେ ଯାଅ, ଶୀଘ୍ର ଫେରିଆସ, ଏବଂ ସଦା ଧର୍ମର ପଥକୁ ଅନୁସରଣ କର। ଯେ ଧର୍ମକୁ ତୁମେ ସ୍ନେହ ଓ ଶିଷ୍ଟାଚାର ସହିତ ପାଳନ କର, ଏହି ଧର୍ମ ତୁମକୁ ସୁରକ୍ଷା କରୁ। ତୁମେ ଯେ ଦେବତାମାନେ ଓ ମନ୍ଦିରଗୁଡ଼ିକୁ ନମସ୍କାର କର, ସେଇ ଦେବତାମାନେ ଏବଂ ମହାମୁନିମାନେ ଅରଣ୍ୟରେ ତୁମ ସହିତ ସୁରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମୁନି ଯେଉଁ ଶସ୍ତ୍ର ତୁମକୁ ଦାନ କରିଥିଲେ, ସେଗୁଡ଼ିକ ତୁମ ଗୁଣରେ ସଦା ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ପିତା, ମାତାଙ୍କୁ ସେବା, ଏବଂ ସତ୍ୟବାଦିତା ଦ୍ୱାରା, ହେ ମହାବାହୁ, ତୁମ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ସୁରକ୍ଷା ହେଉ। ଅଗ୍ନି, କୁଶ, ବେଦୀ, ମନ୍ଦିର, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କ ଆସନ, ପାହାଡ଼, ଗଛ, ଝାଡ଼ି, ଝିଲିକ, ପକ୍ଷୀ, ସର୍ପ, ସିଂହ—ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ। ସାଧ୍ୟ, ବିଶ୍ୱେଦେବ, ମାରୁତ, ମହାମୁନି, ଧାତା, ବିଧାତା, ପୂଷା, ଭଗ, ଏବଂ ଅର୍ୟମାନ—ସମସ୍ତେ ତୁମ ସୁଭିତ୍ସା କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ଲୋକପାଳ, ଇନ୍ଦ୍ର ଆଦି, ଛଅ ଋତୁ, ମାସ, ବର୍ଷ, ରାତି—ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦିନ ଓ ଘଣ୍ଟାଗୁଡ଼ିକ ସଦା ତୁମକୁ ଶୁଭ ଦିଅନ୍ତୁ; ବେଦ, ପାରମ୍ପରିକତା ଓ ଧର୍ମ ସବୁଠି ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଦେବସେନାପତି ସ୍କନ୍ଦ, ସୋମ, ବୃହସ୍ପତି, ସପ୍ତ ଋଷି, ନାରଦ—ସମସ୍ତ ଦିଗରୁ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସିଦ୍ଧପୁରୁଷ, ଦିଗ୍ପାଳ, ଦିଗ୍ନାୟକ, ଯେଉଁମାନେ ମୁଁ ଅରଣ୍ୟରେ ପୂଜା କରିଛି, ସେମାନେ ସଦା ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ସମସ୍ତ ପାହାଡ଼, ସମୁଦ୍ର, ବରୁଣ, ଆକାଶ, ବାୟୁ, ପୃଥିବୀ, ଚଳାଚଳ, ନିଷ୍କ୍ରିୟ—ସମସ୍ତେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ତାରା, ଗ୍ରହ, ସେମାନଙ୍କ ଦେବତା, ଦିନ ଓ ରାତି, ସନ୍ଧ୍ୟା—ଅରଣ୍ୟବାସ କାଳରେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଛଅ ଋତୁ, ମାସ, ବର୍ଷ, କ୍ଷଣ, ମୁହୂର୍ତ୍ତ—ସମସ୍ତେ ତୁମ ସୁଖ ଓ ମଙ୍ଗଳ କାମନା କରନ୍ତୁ। ତୁମେ ମୁନିବେଶଧାରୀ ହୋଇ ମହାବନରେ ଘୁଞ୍ଚୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ, ଦେବ ଓ ଦାନବମାନେ ସଦା ତୁମକୁ ଶୁଭ କରନ୍ତୁ। ମୋ ଶିଶୁ, ରାକ୍ଷସ, ପିଶାଚ, କ୍ରୂର କାର୍ଯ୍ୟ କରୁଥିବା ଭୟଙ୍କର ପ୍ରାଣୀ, ମାଂସଭୋଜୀ ପଶୁମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ତୁମେ କେବେ ଭୟ ପାଉନାହଁ। ବନରେ ବନ୍ଦର, ବିଛି, କାଟୁଆ ପୋକ, ମାଛରା, ସର୍ପ, କୀଟ—ତୁମକୁ କ୍ଷତି ଦିଅନ୍ତୁ ନାହିଁ। ମହାହାତୀ, ସିଂହ, ବାଘ, ଦାଁତିଆ ଭାଲୁ, ସିଂଗ ଥିବା ମହିଷ, ଭୟଙ୍କର ପଶୁମାନେ ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ଯେମାନେ ମାନବମାଂସ ଭୋଜନ କରନ୍ତି, ଅନ୍ୟ ସମସ୍ତ ଜଙ୍ଗଲୀ ପ୍ରାଣୀ, ଯେଉଁମାନେ ମୁଁ ପୂଜା କରିଛି, ସେମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ କ୍ଷତି କରନ୍ତୁ ନାହିଁ। ତୁମ ପାଇଁ ସଦା ଶୁଭ ଶକୁନ ଆସୁ, କାର୍ଯ୍ୟ ସଫଳ ହେଉ, ଏବଂ ସମସ୍ତ ସମୃଦ୍ଧି ତୁମ ହେଉ, ରାମ, ସୁରକ୍ଷିତ ଯାଅ। ଆକାଶ ଓ ପୃଥିବୀର ସମସ୍ତ ପ୍ରାଣୀ, ସମସ୍ତ ଦେବତା, ଏବଂ ବିପକ୍ଷୀମାନେ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ପୁନଃପୁନଃ ଆଶୀର୍ବାଦ କରନ୍ତୁ। ଶୁକ୍ର, ସୋମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, କୁବେର, ଏବଂ ଯମ, ଯେଉଁମାନେ ମୁଁ ପୂଜା କରିଛି, ସେମାନେ ଦଣ୍ଡକାରଣ୍ୟରେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ, ରାମ। ଅଗ୍ନି, ବାୟୁ, ଧୂଆଁ, ଏବଂ ମୁନିମୁଖ ଉଚ୍ଚାରିତ ମନ୍ତ୍ର—ଏହି ସମସ୍ତେ ରଘୁନନ୍ଦନ ତୁମେ ଯେବେ ଶୁଭ ସ୍ପର୍ଶ କରିବ, ସେବେ ତୁମକୁ ରକ୍ଷା କରନ୍ତୁ। ଏପରି ଭାବେ କୌସଲ୍ୟା ମାନ୍ୟ ଦେବତାମାନଙ୍କୁ ମାଳା, ଦିବ୍ୟ ଗନ୍ଧ, ଏବଂ ଯଥାଯଥ ମନ୍ତ୍ରଦ୍ୱାରା ଭକ୍ତିସହ ପୂଜା କଲେ। ପରେ, ଏକ ବିଶିଷ୍ଟ ବ୍ରାହ୍ମଣ ପବିତ୍ର ଅଗ୍ନି ନେଇ ନିୟମାନୁସାରେ ରାମଙ୍କ ମଙ୍ଗଳାର୍ଥେ ହୋମ କଲେ। କୌସଲ୍ୟା ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀ ଭାବରେ ଘୃତ, ଧଳା ମାଳା, ଶୁଭ କୁଶ, ଓ ଆଉ ଆବଶ୍ୟକ ଦ୍ରବ୍ୟ ତିଆରି କଲେ। ଗୁରୁଜନ ଶାନ୍ତି ଓ ଆୟୁର୍ବେଦିକ ହୋମ କରି ବାହ୍ୟ ଅଂଶରେ ଅର୍ପଣ କଲେ। ପରେ, ମଧ, ଦହି, ଘୃତ ଓ ମଙ୍ଗଳମୟ ବାକ୍ୟଦ୍ୱାରା ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରାମଙ୍କ ଅରଣ୍ୟ ଯାତ୍ରା ପାଇଁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ। ଏପରେ, ରାମଙ୍କ ମାଆ କୌସଲ୍ୟା ମୁଖ୍ୟ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଦକ୍ଷିଣା ଦେଇ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଯେ ଆଶୀର୍ବାଦ ହଜାର ଚକ୍ଷୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ଭକ୍ତିସହ ବୃତ୍ରବଧ ସମୟରେ ଦେଇଥିଲେ, ସେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ତୁମର ହେଉ। ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଭିନତା ସୁପର୍ଣ୍ଣଙ୍କୁ ଅମୃତ ଲାଗି ଦେଇଥିଲେ, ସେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ତୁମର ହେଉ। ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ଅଦିତି ବଜ୍ରଧାରୀ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲେ, ସେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ତୁମର ହେଉ। ଯେଉଁ ଆଶୀର୍ବାଦ ବିଷ୍ଣୁ ତିନି ପଦ ଦେଇଥିଲେ, ସେଇ ଆଶୀର୍ବାଦ ତୁମର ହେଉ। ଋଷି, ସମୁଦ୍ର, ଦ୍ୱୀପ, ବେଦ, ଲୋକ, ଦିଗ୍ଗୁଡ଼ିକ ମଧ୍ୟ ତୁମକୁ ମଙ୍ଗଳ ଦିଅନ୍ତୁ।" ଏପରି ଭାବେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ମଧୁର ଗନ୍ଧ ଦ୍ୱାରା କୌସଲ୍ୟା ଚକ୍ଷୁବିଶାଳ ରାମଙ୍କୁ ଅଭିଷେକ କଲେ। ସୁସଜ୍ଜିତ ଔଷଧି ଓ ମନ୍ତ୍ର ଚାଲି ରାମଙ୍କ ପାଇଁ ରକ୍ଷା କାର୍ଯ୍ୟ କଲେ। ଦୁଃଖରେ ଓଭାଲେ ମଧ୍ୟ ସେ ମନର ଦୁଃଖ ଲୁଚାଇ ହସିବା ପ୍ରୟାସ କରି କହିଲେ, ମନେ ଭଲପାଇବା ଲୁଚିଗଲା, କେବଳ ମୁଖରେ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରିତ ହେଲା। ତା’ପରେ ମାତା ଶିର ଶୁଘି, ଚୁମ୍ବନ କରି, ଅଂକରେ ନେଇ କହିଲେ, “ଯାଅ, ରାମ, ତୁମେ ତୁମ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କର, ଶୁଭ ଯାତ୍ରା କର। ମୁଁ ଆଶା କରେ, ଆୟୋଧ୍ୟାକୁ ଫେରି, ସମସ୍ତ କାମନା ପୂରଣ ହୋଇ, ରାଜପଥରେ ଚାଲୁଥିବା ତୁମକୁ ଦେଖିବି। ଦୁଃଖ ଭୁଲି, ଆନନ୍ଦର ଆଲୋକରେ ମୋ ମୁହଁ ଚମକିଉ, ତୁମେ ଅରଣ୍ୟରୁ ଫେରିଲେ, ପୂର୍ଣ୍ଣଚନ୍ଦ୍ର ନବ ଉଦୟ ପରି ତୁମକୁ ଦେଖିବି।