ଏହି କାହାଣୀର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ରାଜା ରୋମପଦଙ୍କର ଦୃଷ୍ଟିକୋଣରୁ। ସେ ବିଚାର କରିଥିଲେ, ଯେ ଗୁରୁ ରିଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣିବାକୁ କିଛି ଉପାୟ ମିଳିବ। ଏହି କଥା ଶୁଣି ସେ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ କହିଲେ, "ଆମେ ଏକ ସୁରକ୍ଷିତ ଉପାୟ ବିକାଶ କରିଛୁ।" ରିଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ, ଯିଏ ଜଙ୍ଗଲରେ ତପସ୍ୟା କରୁଥିଲେ, ମହିଳାମାନେ, ସାମାଜିକ ସୁଖ ସମ୍ବନ୍ଧରେ ଅଜଣା, ସେଥିରେ ଅବସ୍ଥିତ ଥିଲେ। ତେଣୁ, ସେ ମହିଳାମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଣିବାକୁ ବିଭିନ୍ନ ମାଧ୍ୟମରେ ପ୍ରୟାସ କରିବେ। ସେହିପରି, ରାଜା ଏହି ଯୋଜନାକୁ ସ୍ବୀକାର କରିଥିଲେ। ସେହି ମହିଳାମାନେ ଜଙ୍ଗଲରେ ପହଞ୍ଚିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ, ତେବେ ରିଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ ସେମାନଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଲେ, "ତୁମେ କିଏ, ବ୍ରାହ୍ମଣ? ତୁମେ କେଉଁଠାରେ ରହୁଛ?" ତାଙ୍କର ଆକର୍ଷଣୀୟ ଆକୃତି ଓ ସୁନ୍ଦର ଗାୟନ ସେହି ଶିଶୁର ହୃଦୟକୁ ହେଲେ ଗଭୀର ଜନ୍ତା ମଧ୍ୟରେ ଭାଙ୍ଗିଦେଲା। ସେ କହିଲେ, "ମୋର ପିତା ବିଭଣ୍ଡକ, ମୁଁ ତାଙ୍କର ପୁଅ। ମୋର ନାମ ରିଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ।" ସେହି ମହିଳାମାନେ ତାଙ୍କୁ ନିଜ ହରମିଟେ ଆସିବାକୁ କହିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ମୌଳିକ ଦ୍ରବ୍ୟ ଓ ଫଳ ଅଛି। ତାଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ରିଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ ଯିବାକୁ ସଂକଳ୍ପ କଲେ। ସେ ଯେତେବେଳେ ତାଙ୍କୁ ନେଉଥିଲେ, ତେବେ ଦେବତାମାନେ ମିଳିକର ମୃଦୁ ବର୍ଷା ପରିବାରଣ କରିଥିଲେ। ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ, ପୂଜାରୀ ତାଙ୍କୁ ଅତି ସମ୍ମାନର ସହିତ ଆଗ୍ରହ କରିଥିଲେ। ରାଜା ତାଙ୍କୁ ତାଙ୍କର କନ୍ୟା ଶାନ୍ତାକୁ ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ ଏହାର ସହିତ ତାଙ୍କର ଆନନ୍ଦ ବୃଦ୍ଧି ପାଇଥିଲା। ଏହିପରି, ରିଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ ଏଠାରେ ରହିଥିଲେ, ସେ ଏବଂ ଶାନ୍ତା ସମସ୍ତ ଆଶା ଓ ଇଚ୍ଛା ସହିତ ଜୀବନ ବିତାଇଥିଲେ। ଏହି କାହାଣୀର ଆଗକୁ, ଦୟାଳୁ ଓ ଧର୍ମପ୍ରିୟ ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କ ବିଷୟରେ କୁହାଯିବ, ଯିଏ ଆପଣଙ୍କର ଜଣାଶୁଣା ନାମରେ ଅତି ଖ୍ୟାତିଶାଳୀ।