ଏହି କାହାଣୀର ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ଏକ ପ୍ରାଚୀନ ଦିନରେ, ଯେଉଁଥିରେ ଏକ ବଡ଼ ରାଜା, ରୋମପଦ, ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଓ ପୂଜାରୀଙ୍କ ସହିତ ଏକ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଆଲୋଚନା କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଜାଣିଥିଲେ ଯେ ଏକ ବଡ଼ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଆସିବାକୁ ଯାଉଛି, ଯାହାର ମୂଳ କାରଣ ହେଉଛି ରାଜାଙ୍କର କିଛି ଦୁର୍ବ୍ୟବହାର। ଏହି ସମୟରେ, ସେମାନେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆହ୍ବାନ କରିବାକୁ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ, ଯାହାଙ୍କର ଜ୍ଞାନ ଓ ଦେବୀ ପୂଜାରେ ଦକ୍ଷତା ଥିଲା। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ରାଜା, ଆପଣଙ୍କୁ ବିଭାଣ୍ଡକଙ୍କ ପୁଅ, ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ, କୁ ଆଣିବାକୁ ହେବ।" ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ, ରାଜା ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଲେ, କିପରି ସେ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଋଷିକୁ ଏଠାକୁ ଆଣିପାରିବେ। ତେବେ, ସେ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ବିଚାର କରି, ଏକ ସୁରକ୍ଷିତ ଯୋଜନା ତିଆରି କରିଥିଲେ। ସେମାନେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ ଯେ, ରୂପସୀ ଦେବୀକା ଗାନ ଗାଇଥିବା ଓ ସୁନ୍ଦର ସାଜେ ସଜିଥିବା ଛାତ୍ରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ଆଣିବେ। ଏହି ଯୋଜନା ପରେ, ଛାତ୍ରୀମାନେ ବନରେ ପହଁଚିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ ବସୁଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ପିତା ବିଭାଣ୍ଡକଙ୍କ ସହିତ ଗୁପ୍ତ ଜୀବନ ଜୀବନ୍ତ ଥିଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ସେ କେବଳ ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ସହିତ ଥାଇଥିଲେ ଓ କେବଳ ଧ୍ୟାନ ଓ ଅତିକ୍ଷେପରେ ବିତାଇଥିଲେ। ତେବେ, ସେ ଦେଖିଥିଲେ ଯେ ସେଠାରେ ଅନେକ ସୁନ୍ଦର ଛାତ୍ରୀ ଆସିଛନ୍ତି। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କରିଥିଲେ, "ତୁମେ କିଏ, ବ୍ରାହ୍ମଣ? କେଉଁଠାରେ ଆସିଛ?" ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ବିଷୟରେ କହିଥିଲେ, "ମୋର ପିତା ବିଭାଣ୍ଡକ, ଏବଂ ମୁଁ ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ।" ସେ ତାଙ୍କୁ ଆତିଥ୍ୟା ଦେଇଥିଲେ, "ଆସନ୍ତୁ, ମୋର ହେରମିଟେ ବସିବେ, ମୁଁ ତୁମକୁ ସମ୍ମାନ ଦେବି।" ସେମାନେ ସେଠାରେ ଗଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ ସେମାନଙ୍କୁ ପାଣି ଓ ଖାଦ୍ୟ ଦେଇଥିଲେ। ଯଦିଓ ସେମାନେ ଖୁସି ହେଲେ, କିନ୍ତୁ ବିଭାଣ୍ଡକଙ୍କ ଭୟରୁ ସେମାନେ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଯିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ। ସେମାନେ ତାଙ୍କୁ ମିଛା ଖାଦ୍ୟ ଦେଇ, "ଦୟାକରି ଏହା ଗ୍ରହଣ କର," କହିଥିଲେ। ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ ଏହାକୁ ଗ୍ରହଣ କରି, ଏହାର ସ୍ୱାଦ ଉପଭୋଗ କରିଥିଲେ, ଯାହା ସେ କେବଳ ବନରେ ବସିଥିବା ସମୟରେ ଦେଖିନଥିଲେ। ଏହି ପରେ, ସେମାନେ ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କ ଭୟରୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏହି ଘଟଣା ପରେ, ରାଜା ରୋମପଦ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "କିପରି ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ ଏଠାକୁ ଆଣିବାକୁ ସମ୍ଭବ?" ଏହି ପ୍ରସଙ୍ଗରେ, ସମସ୍ତେ ଚିନ୍ତା କରି, ଏକ ଯୋଜନା ତିଆରି କରିଥିଲେ, ଯାହାର ମାଧ୍ୟମରେ ସେ ଏହି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଋଷିଙ୍କୁ ଆଣିବାକୁ ସମ୍ଭବ ହେବ। ଏହିପରି, ଏକ ନୂତନ ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଋଷ୍ୟଶୃଙ୍ଗ ରାଜାଙ୍କ ପୁଅ ହେବେ, ଏବଂ ସେ ରାଜାଙ୍କର ଦିନକୁ ଆନନ୍ଦ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ଦେବେ। ଏହି ସମସ୍ତ କଥା ସନତ୍କୁମାରଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଗୋଟିଏ ମାନ୍ୟତା ପାଇଛି, ଯାହା ଏହି କାହାଣୀକୁ ଏକ ଅନନ୍ୟ ଗୁରୁତ୍ୱ ଦେଇଛି। ଏହି ଭାବରେ, ଏହି କାହାଣୀ ଆଧ୍ୟାୟ ଅନୁସାରେ ଗତି କରିଥିଲା, ଯାହା ଆମକୁ ଆଶା ଓ ଆନନ୍ଦର ସନ୍ଦେଶ ଦେଇଥିଲା।