ଏପରି ଉଚ୍ଚାରଣ କରାଯାଇଥିବା ପରେ, ପୁରୁଷସିଂହ ଶ୍ରୀରାମ, ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଓ ଆନନ୍ଦିତ ହୋଇ, ସୀତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ କହିଲେ, “ଦେବୀ, ରାଜା ଓ ରାଜମାତା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋର ଅନୁପସ୍ଥିତିରେ ଏବେ ମନ୍ତ୍ରଣା କରୁଛନ୍ତି, ଏହି ମନ୍ତ୍ରଣା ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ମୋର ଅଭିଷେକ ସମ୍ବନ୍ଧୀୟ। ମୋର ମାତା, କେକୟ ରାଜାଙ୍କର କନ୍ୟା, ସଦା ମୋର ମଙ୍ଗଳ ଉପରେ ମନ ଲଗାଇଥାନ୍ତି, ସେ ମଧ୍ୟ ମୋର ଏହି କ୍ଷେମର ଆଶା କରୁଛନ୍ତି। ଶୁଭ ଭାଗ୍ୟରେ, ମହାନ ରାଜା ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟା ରାଣୀଙ୍କ ସହିତ, ସୁମନ୍ତଙ୍କୁ ଦୂତ ଭାବେ ପଠାଇଛନ୍ତି, ଯେଉଁଠାରେ ସେ ମୋର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ। ଯେପରି ବୈଠକ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ହୁଏ, ସେପରି ଏହି ଦୂତ ମଧ୍ୟ ଅତି ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ; ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ଆଜି ରାଜା ମୋତେ ଯୁବରାଜ ଭାବେ ଅଭିଷିକ୍ତ କରିବେ। ତେଣୁ, ମୁଁ ଏବେ ଶୀଘ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଯିବି; ତୁମେ ଏଠାରେ ତୁମ ସଖୀମାନେ ସହିତ ଆନନ୍ଦରେ ରୁହ, ଏବଂ ଆପଣମାନେ ମଜା କର।" ପତିଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ସୀତା, ତାଙ୍କ ଗଭୀର ନୟନ ଦ୍ୱାରା, ଶୁଭ ଶବ୍ଦ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ଦ୍ୱାର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ରାମଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କଲେ। ସୀତା ରାମଙ୍କୁ ଅଭିଷିକ୍ତ ଦେଖିବାକୁ ଆଶୀର୍ବାଦ କଲେ—"ଯେପରି ସୃଷ୍ଟିକର୍ତ୍ତା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଅଭିଷିକ୍ତ କରିଥିଲେ, ସେପରି ରାଜା ତୁମକୁ ଅଭିଷିକ୍ତ କରିବେ। ବ୍ରତ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରୁଥିବା, ପବିତ୍ର ଓ ମୃଗଚର୍ମ ପିନ୍ଧିଥିବା ତୁମକୁ ମୁଁ ଦେଖି ଅନନ୍ଦିତ ହେଉଛି। ଇନ୍ଦ୍ର ପୂର୍ବ, ଯମ ଦକ୍ଷିଣ, ବରୁଣ ପଶ୍ଚିମ ଓ କୁବେର ଉତ୍ତର ଦିଗରେ ତୁମକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରୁନ୍ତୁ।" ଏପରି ଶୁଭ କାମନା ଦେଇ, ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟକର୍ତ୍ତ୍ରୀ ସୀତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ, ରାମ ସୁମନ୍ତଙ୍କ ସହିତ ଗୃହରୁ ବାହାରିଲେ। ରାମ ପର୍ବତ ଗୁହାରୁ ବାହାରୁଥିବା ସିଂହ ପରି ଦ୍ୱାରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ହାତ ଜୋଡି ଦଣ୍ଡବତ୍ କରୁଥିଲେ। ମଧ୍ୟ ଖଣ୍ଡରେ ଯିବା ସମୟରେ ରାମ ତାଙ୍କ ସମ୍ମିଳିତ ବନ୍ଧୁମାନେ ଓ ଅନେକ ଅନୁରୋଧକଙ୍କୁ ଦେଖି, ସମ୍ମାନ ଓ ଅଭିନନ୍ଦନ କଲେ। ତାପରେ, ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ପୁରୁଷସିଂହ ରାମ ଆଗ୍ନି ପରି ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ଏକ ଶୋଭାମୟ ରଥରେ ଆରୋହଣ କଲେ। ସେହି ରଥ ମେଘର ଗର୍ଜନ ପରି ଧ୍ୱନି କରୁଥିଲା, ରତ୍ନ ଓ ସୁନାରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ, ମେରୁ ପର୍ବତ ପରି ଚମକୁଥିଲା। ଏହି ରଥ ହରିତ ଶ୍ୱେତ ଘୋଡ଼ା ଦ୍ୱାରା ତୀବ୍ର ଗତିରେ ଚାଲିଥିଲା, ଯେଉଁଠି ଘୋଡ଼ାମାନେ ତରୁଣ ହାତୀ ପରି ଦୃଢ଼ ଓ ପବନ ସମାନ ଦ୍ରୁତ ଥିଲେ, ଏହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରଥ ପରି ଲାଗୁଥିଲା। ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ରାଘବ ଶୀଘ୍ର ରଥ ଚଢ଼ି ଯାତ୍ରା କଲେ, ମେଘର ଧ୍ୱନି ପରି ଶବ୍ଦ ହେଉଥିଲା। ଶ୍ରୀରାମ ତାଙ୍କ ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହ ଗୃହରୁ ବାହାରିଲେ, ଏମିତି ଲାଗୁଥିଲା ଯେପରି ମହାମେଘମାଳାରୁ ଚନ୍ଦ୍ରମା ଉଦୟ ହୁଏ। ଲକ୍ଷ୍ମଣ ରଥ ପଛରେ ବସି ଭାଇଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖି ଚାରିପାଖରେ ଉତ୍ସାହ ଧ୍ୱନି ଉଠିଲା। ଯାତ୍ରା ସମୟରେ ଅନେକ ଲୋକ ଚାରିପାଖରେ ଭିଡ଼ ହୋଇଯାଇଥିଲେ; ମହାନ୍ ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ା ଏହି ଯାତ୍ରାକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ। ଶତ ଶତ, ସହସ୍ର ସହସ୍ର ଲୋକ ରାମଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ; ସାନ୍ଦଳ ଓ ଅଗୁରୁ ଲେପିଥିବା ସେନାନୀମାନେ ଆଗରେ ଚାଲୁଥିଲେ। ବୀରମାନେ ତଳୱାର ଓ ଧନୁଷ୍ ଧରି ଆଶା ଭରି ଆଗକୁ ଯାଉଥିଲେ; ବାଦ୍ୟ ଓ ଗାୟକମାନଙ୍କ ଶବ୍ଦ ଉଠିଥିଲା। ମାର୍ଗରେ ନାରୀମାନେ ମାଳା ପିନ୍ଧି ବିଭିନ୍ନ ଦେଉଳ ଜନାଲାରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ ବୀରମାନଙ୍କ ସିଂହ ଦ୍ୱନି ଶୁଣୁଥିଲେ। ଶତ୍ରୁଦଳନ ରାମ ଚାଲିଯାଉଥିବାବେଳେ ନାରୀମାନେ ତାଙ୍କୁ ପୁଷ୍ପ ବୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲେ; ଦେହରେ କୌଣସି ଦୋଷ ନଥିବା ରାମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦିତ କରୁଥିଲେ। ରାଜପୁତ୍ର ଓ ରାଜମହଳରେ ଥିବା ଲୋକମାନେ ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କଥା କହି ରାମଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଉଥିଲେ: "ନିଶ୍ଚିତ ତୁମ ମାତା କୌଶଲ୍ୟା ଆନନ୍ଦିତ, ମାତାମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦର ଅଧିଷ୍ଠାତା!" "ତୁମେ ଏହି ଯାତ୍ରାରେ ସଫଳ ହେଉଛ, ପୂର୍ବପୁରୁଷ ରାଜ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତ କରୁଛ; ଏବଂ ସୀତା, ସମସ୍ତ ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍କୃଷ୍ଟ, ସମସ୍ତ ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ।" ସେହି ନାରୀମାନେ ସୀତାଙ୍କୁ ରାମଙ୍କ ହୃଦୟର ପ୍ରିୟା ଭାବେ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କୁ ମହିଳାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଭାବେ ମନେ କଲେ; ନିଶ୍ଚିତ ରାଜମାତା ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ ମହାତପସ୍ୟା କରିଥିଲେ। ସୀତା ଯେପରି ରୋହିଣୀ ଚନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇଥିଲେ, ସେପରି ରାମଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇଛନ୍ତି। ଏହିପରି ମଧୁର କଥା ରାମ ରାଜପଥରେ ଯିବାବେଳେ ରାଜମହଳର ମହିଳାମାନେ କହୁଥିଲେ। ସେଠାରେ ରାଘବ ଜନସମୂହର କଥା ଶୁଣିଲେ—ସେମାନେ ନିଜ ମନର କଥା ଅନେକ ଭାବରେ କହୁଥିଲେ, ସମସ୍ତ ନାଗରିକ ଆନନ୍ଦିତ ଥିଲେ। "ଆଜି ରାଘବ ସମୃଦ୍ଧି ଅଧିଗମ କରୁଛନ୍ତି, ରାଜ୍ୟର ଅନେକ କୃପା ପାଇବେ; ଏବେ ଆମେ ସମସ୍ତେ ଆଶା ପୂରଣ କରିପାରିବା, କାରଣ ସେ ଆମର ଶାସକ ହେବେ।" "ଏହି ରାଜ୍ୟ ଦୀର୍ଘକାଳ ରାମଙ୍କ ଶାସନରେ ରହିବା ଏକ ମହା ଭାଗ୍ୟ; ଏହି ନରପତିଙ୍କ ଶାସନରେ କେହି କେବେ ଦୁଃଖ କିମ୍ବା ଅପ୍ରିୟ ଦେଖିବେ ନାହିଁ।" ଘୋଡ଼ାମାନେ ଗ୍ରାମର ଧ୍ୱନି ପରି ନିର୍ଗତି କରୁଥିଲେ, ହାତୀମାନେ ଓ ଶୁଭ ସୂଚକ ବାର୍ତ୍ତାବାହକ ଓ ଗାୟକମାନେ ଆଗରେ ଥିଲେ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଦ୍ୟକର ମାନେ ସମ୍ମାନ ଦେଉଥିଲେ, ଏହିପରି ରାମ ବୈଶ୍ରବଣ ପରି ପ୍ରଶଂସିତ ହୋଇ ଯାତ୍ରା କଲେ। ରାମ ମହାନ ରାଜପଥ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠି ହାତୀ, ରଥ, ଘୋଡ଼ା ଓ ଲୋକମାନେ ଭିଡ଼ ହୋଇଥିଲେ, ଚତୁର୍ମୁଖ ରାସ୍ତା ରତ୍ନ ଓ ବିଭିନ୍ନ ବସ୍ତୁରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଏବଂ ଶୁଭ୍ର ଚମକୁଥିଲା। ଏଠିଏ ଅଗ୍ରଗାମୀ ଅଧ୍ୟାୟ ଶୁଣନ୍ତୁ। ରାମ ରଥ ଚଢ଼ି ଆନନ୍ଦିତ ବନ୍ଧୁମାନେ ସହିତ ଯାତ୍ରା କଲେ, ରଥ ପତାକା ଓ ଧ୍ୱଜରେ ଶୋଭିତ ଏବଂ ମୂଲ୍ୟବାନ ଧୂପର ଗନ୍ଧେ ମହକୁଥିଲା। ଶ୍ରୀରାମ ପୁରୀକୁ ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠି ଲୋକମାନେ ଭିଡ଼ ହୋଇଥିଲେ, ଘରମାନେ ମେଘ ପରି ଧୂସର ଚମକୁଥିଲା। ରାମ ରାଜପଥ ଦେଖି ଆଗକୁ ବଢ଼ିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ମଧ୍ୟରେ ଧୂପର ଗନ୍ଧ ଥିଲା, ଦୁଇ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ସାନ୍ଦଳ ଓ ଅଗୁରୁ ରାଶି ରହିଥିଲା। ସେଠାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ସୁଗନ୍ଧ, ଲିନେନ୍ ଓ କପାସର ମୂଲ୍ୟବାନ ବସ୍ତ୍ର, ଅଭେଦ୍ୟ ମୁକ୍ତା ଓ ଅତି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ କ୍ରିଷ୍ଟଲ ଦେଖିଲେ।