ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଯେଉଁ ଦରକାରୀ ଜିନିଷ ଆଣିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦିଆଯାଇଥିଲା, ସେଗୁଡ଼ିକୁ ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାନୁସାରେ ସମସ୍ତେ ଏକଠା କରି ଏକ ସ୍ଥାନରେ ଯୋଗାଯୋଗ କରିଥିଲେ। ତେବେ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ନପାଇ, ସମସ୍ତେ ଚିନ୍ତିତ ହୋଇ କହିଲେ, "କିଏ ରାଜାଙ୍କୁ ଖବର ଦେବେ? ଆମେ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିପାରୁନାହିଁ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ମଧ୍ୟ ଉଦୟ ହୋଇଯାଇଛି।" ତେବେ, ସୁମନ୍ତ୍ର, ଯିଏ ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନିତ ଥିଲେ, ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ କହିଲେ, "ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞାରେ ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ରାମଙ୍କୁ ନେଇବାକୁ ଗଲି।" ସେ ଆଉ କହିଲେ, "ତମେ ସମସ୍ତେ ରାଜାଙ୍କ ଓ ରାମଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ସମ୍ମାନ ପାଇବାଯୋଗ୍ୟ, ଆମ ରାଜାଙ୍କ ପକ୍ଷରୁ ମୁଁ ତମର କୁଶଳ ଜାଣିବାକୁ ଚାହେଁ, ମଙ୍ଗଳମୟ ଲୋକମାନେ।" ସୁମନ୍ତ୍ର କହିଲେ, "ରାଜା ଜାଗିଯାଇଛନ୍ତି, କିନ୍ତୁ ସେ କାହିଁକି ଆସୁନାହାନ୍ତି..." ଏପରେ, ଜ୍ଞାନୀ ସୁମନ୍ତ୍ର ରାଜମହଳର ଅନ୍ତର୍ଦ୍ୱାର ପାଖକୁ ଗଲେ। ସୁମନ୍ତ୍ର, ଯିଏ ସେଇ ମହଳପ୍ରତି ସଦା ଅନୁଗତ ଥିଲେ, ମହଳ ଭିତରକୁ ଯାଇ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କ ନାୟକ ରାଜାଙ୍କ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ତାଙ୍କ ବଂଶର ସ୍ତୁତି କଲେ। ରାଜାଙ୍କ ଶୟନକକ୍ଷକୁ ପହଞ୍ଚି, ସେଠାରେ ଦୃଢ଼ ଭାବେ ଦଉଡ଼ି ଗଲେ, ଅନ୍ତର୍ଦ୍ୱାର ପାଖରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେଇ ଅପେକ୍ଷା କଲେ। ସେଠାରେ, ସୁମନ୍ତ୍ର ରାଘବଙ୍କୁ ଗୁଣରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶୁଭାଶିଷ ଦେଇ, ସୋମ, ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶିବ, ଓ ବୈଶ୍ରବଣଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଉଲ୍ଲେଖ କରି ଶୁଭାଶିଷ ଦେଲେ। ସେ କହିଲେ, "ବରୁଣ, ଅଗ୍ନି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ତୁମକୁ ବିଜୟ ଦିଅନ୍ତୁ; ଶୁଭ ରାତି ଶେଷ ହୋଇଛି, ଏକ ମଙ୍ଗଳମୟ ଦିନ ଆସିଛି।" "ଉଠ, ରାଜମାନ୍ୟ ସିଂହ, ଏବଂ ତୁମ ଆସନ୍ନ କାର୍ଯ୍ୟ କର; ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ସେନାପତି ଓ ନଗରବାସୀମାନେ ସମସ୍ତେ ଏଠାରେ ଏକଠା ହୋଇଛନ୍ତି।" "ସେମାନେ ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି; ଉଠ, ରାଘବ।" ଏଭଳି ଚତୁର ରଥୀ ସୁମନ୍ତ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ସ୍ତୁତି କଲେ। ତାପରେ ରାଜା ଜାଗି, କହିଲେ, "ରାମଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଆଣ, ମୁଁ ଯେପରି ଆଜ୍ଞା ଦେଇଥିଲି।" "ମୋ ଆଜ୍ଞା ପୂରଣ ହେବାରେ ବିଳମ୍ବ କିଏ କରୁଛି? ମୁଁ ଗଭୀର ନିଦ୍ରାରେ ନୁହଁ; ଏବେ ରାଘବଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଆଣ।" ଏଭଳି ଦଶରଥ ରଥୀକୁ ଆଉ ଉତ୍ସାହିତ କଲେ; ରାଜାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଶୁଣି, ସୁମନ୍ତ୍ର ଶିର ନମାଇ ସମ୍ମାନ କଲେ। ସେ ରାଜମହଳରୁ ବାହାରିଲେ, ଭାବିଲେ ଯେ ସେ ଖୁସି ଖବର ନେଇଯାଉଛି, ରାଜପଥରେ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯେଉଁଥିରେ ବାନ୍ଧା ଓ ପତାକା ଲାଗିଥିଲା। ସୁମନ୍ତ୍ର ଆନନ୍ଦିତ ଓ ଖୁସି ହୋଇ ଶୀଘ୍ର ଚାଲିଲେ, ଯାଉଥିବା ସମୟରେ ରାମ ସମ୍ପର୍କରେ ଲୋକମାନେ କଥା ହୁଏ ଶୁଣିଲେ। ସମସ୍ତ ଜନ ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଥିଲେ। ସେ ଦେଖିଲେ ଚମତ୍କାର ରାମଙ୍କ ଘର, କୈଳାସ ପର୍ବତ ପରି ଉଜ୍ଜ୍ଵଳ। ସୁମନ୍ତ୍ର ଦେଖିଲେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମହଳ ପରି ରାମଙ୍କ ନିବାସ, ବଡ଼ ଦ୍ୱାର ବନ୍ଦ ଓ ବହୁ ବାଲକନୀରେ ସଜିତ। ସେଠାରେ ସୁନାର ମୂର୍ତ୍ତି, ମଣି ଓ ପ୍ରବାଳର ତୋରଣ, ଶରତ ମେଘ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିବା ଏବଂ ମେରୁ ପର୍ବତର ଗୁହା ପରି ଚମକୁଥିଲା। ଏହା ମୂଲ୍ୟବାନ ରତ୍ନର ମାଲାରେ ଶୋଭିତ, ମୁକୁତ ଓ ମଣିରେ ବିଛିତ, ଚନ୍ଦନ ଓ ଅଗରୁର ଗନ୍ଧରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ। ଏହା ପର୍ବତ ଶିଖର ପରି ରାତିରେ ଶୁଭ ଗନ୍ଧ ବିକିରଣ କରୁଥିଲା, କୁଳିଙ୍ଗ ଓ ମୟୂରଙ୍କ ରଂଗରେ ଚମକୁଥିଲା। ଏହା ଭଲ ଭାବରେ ନିର୍ମିତ ମୃଗମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରା, ଭକ୍ତିରେ ଭୂଷିତ, ଏହାର ତେଜରେ ସମସ୍ତଙ୍କ ଚିତ୍ତ ଓ ଚକ୍ଷୁ ଆକୃଷ୍ଟ ହୋଇଯାଉଥିଲା। ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ତେଜସ୍ୱୀ, କୁବେରଙ୍କ ମହଳ ପରି, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନିବାସ ସମାନ, ବିଭିନ୍ନ ପକ୍ଷୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ସୁମନ୍ତ୍ର ଦେଖିଲେ ରାମଙ୍କ ଘର, ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖର ପରି ଉଚ୍ଚ, ଲୋକମାନେ ହାତ ଜୋଡି ଏଠାରେ ଏକଠା ହୋଇଥିଲେ। ଏହା ଜନପଦର ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭରିଥିଲା, ସମସ୍ତଙ୍କ ମୁହଁରେ ଆଶା ଓ ଆନନ୍ଦ ରଂଗ, ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଆଗ୍ରହ। ଏହା ବଡ଼ ମେଘ ପରି ଭବ୍ୟ, ଉଚ୍ଚ ଓ ଶୋଭାମୟ, ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଏବଂ ବାମନମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରା। ସୁମନ୍ତ୍ର ଘୋଡ଼ା ଚାଳିତ ରଥରେ ରାଜମହଳକୁ ଚାଲିଲେ, ଏହି ଶୋଭାମୟ ଦଳ ସହିତ ରାଜାଙ୍କ ନିବାସ ପାଖକୁ ଯାଇ, ସମସ୍ତ ନଗରବାସୀଙ୍କ ହୃଦୟରେ ଆନନ୍ଦ ଦେଲେ। ପରେ, ଏହି ଶ୍ରୀମୟ ଓ ଧନୀ ଘରକୁ ପହଞ୍ଚି, ସୁମନ୍ତ୍ରଙ୍କ ରୋମ ଖୁସିରେ ଶିରେ ହେଲା; ମୃଗ ଓ ମୟୂରରେ ଭରିଥିବା ଘର ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ରାଣୀର ନିବାସ ପରି ଚମକୁଥିଲା। ସେଠାରେ, କୈଳାସ ପରି ଏବଂ ଦେବତାମାନଙ୍କ ନିବାସ ସମାନ ଭବନରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ରାମଙ୍କ ଭକ୍ତିଶୀଳ ଏବଂ ଉତ୍ତମ ସେବକମାନେଙ୍କୁ ଦେଖି, ସୁମନ୍ତ୍ର ଶୁଭ ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ଯାଇପହଞ୍ଚିଲେ। ସେଠାରେ ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଏକଠା ହୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଖୁସିରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଶବ୍ଦ କରୁଥିଲେ, ରାଜପୁତ୍ର ପାଇଁ ଶୁଭ ଇଛା ବ୍ୟକ୍ତ କରୁଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କ ବାକ୍ୟ ସମଗ୍ର ଜଗତ ପାଇଁ ଆନନ୍ଦ ଭରିଥିଲା। ସୁମନ୍ତ୍ର ରାମଙ୍କ ଶୋଭାମୟ ମହଳକୁ ଦେଖିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ମହଳ ସମାନ, ମୃଗ ଓ ପକ୍ଷୀରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମେରୁ ପର୍ବତର ଶିଖର ପରି ଉଚ୍ଚ, ନିଜ ତେଜରେ ଚମକୁଥିଲା। ସେ ଦେଖିଲେ ଦ୍ୱାର ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭରିଥିଲା, ଉପହାର ନେଇ ଆସୁଥିବା ଏବଂ ସମ୍ମାନରେ ନମସ୍କାର କରୁଥିବା, ବହୁ ଗାଡ଼ି ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱାର ଭିଡ଼ ଓ କ୍ଷେମାବସ୍ଥା। ତେବେ ସେ ଶତ୍ରୁଞ୍ଜୟ ନାମକ ବଳଶାଳୀ ହାତୀକୁ ଦେଖିଲେ, ଏକ ବଡ଼ ମେଘ ଢାକିଥିବା ପର୍ବତ ପରି, ଦଣ୍ଡ ଦ୍ୱାରା ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିବା ଅତି କଷ୍ଟ, ରାମଙ୍କ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ଶୋଭାମୟ ଆକୃତି। ସେ ଦେଖିଲେ ରାମଙ୍କ ପ୍ରିୟ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଶୋଭାମୟ ଭୂଷଣରେ ଶୋଭିତ, ଘୋଡ଼ା, ରଥ, ହାତୀ ସହିତ, ସମସ୍ତ ପାଖରେ ଦେଖି, ସୁମନ୍ତ୍ର ଶ୍ରୀମୟ ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସୁମନ୍ତ୍ର ଅଟକିବା ନୁହଁ, ପର୍ବତ ଶିଖର ଓ ବଡ଼ ମହଳ ପରି ଏକ ମହାନ୍ତ ଭବନକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଧନରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ମକର ପରି ସାଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏଠାରେ ଶୋଣିତ ଅଧ୍ୟାୟ ଶୁଣିବାକୁ ଯୋଗ୍ୟ। ସୁମନ୍ତ୍ର ଘରର ଦ୍ୱାର ଦେଖିଲେ, ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭରିଥିଲା, ତାପରେ ସେ ଏକ ନିର୍ଜନ କକ୍ଷକୁ ପହଞ୍ଚିଲେ, ପୁରାତନ ରୀତିରେ ଅଭିଜ୍ଞ।