ଏହି କାହାଣୀର ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି ଦଶରଥ ରାଜାଙ୍କର ଜୀବନର ଏକ ମହତ୍ତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଅଧ୍ୟାୟରୁ। ଦଶରଥ, ଯିଏ ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଧର୍ମପରାୟଣ ଏବଂ ମହାନ ଆତ୍ମାର ମାଳିକା, ସେ ଏକ ପୁଅ ପାଇଁ ଆକାଂକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର ପାରିବାରିକ ଲକ୍ଷ୍ୟକୁ ଜାରି ରଖିବା ପାଇଁ କୌଣସି ସନ୍ତାନ ନଥିଲା। ଏହି ଚିନ୍ତାରେ ଗଭୀର ହୋଇ, ତାଙ୍କର ମନରେ ଏହି ଚିନ୍ତା ଉଦୟ ହେଲା: 'ମୁଁ କାହିଁକି ଏକ ଅଶ୍ୱମେଧ ବଳିଦାନ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବା ନାହିଁ?' ତାଙ୍କର ମନସ୍ପର୍ଶୀ ନିଷ୍ପତ୍ତିରେ, ଦଶରଥ ଏହି ବଳିଦାନ କରିବା ପ୍ରତି ବିଶ୍ୱାସ କରିଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ ଏହି ପ୍ରସ୍ତାବରେ ସମ୍ମତି ଦେଲେ। ତେବେ ସେ ସୁମନ୍ତ୍ରକୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ଦ୍ରୁତ ହେବା ଓ ସମସ୍ତ ପୁରାଣୀ ଓ ପାଣ୍ଡିତମାନେ ଆଣିବାକୁ ଯାଆ।' ସୁମନ୍ତ୍ର ତୁରନ୍ତ ଗତି କରି, ସମସ୍ତ ବେଦ ଶିକ୍ଷିତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଆଣିଲେ। ଦଶରଥ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ କରି, ତାଙ୍କର ଅବସ୍ଥା ଓ ଲକ୍ଷ୍ୟ ବିଷୟରେ କହିଲେ, 'ମୁଁ ଏହି ବଳିଦାନ କରିବାକୁ ଚାହେଁ। କିପରି ମୋର ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେବ?' ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ, ବସିଷ୍ଠଙ୍କର ନେତୃତ୍ୱରେ, ତାଙ୍କର କଥାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି, 'ଖୁବ ଭଲ କଥା!' ବୋଲି ଉତ୍ସାହିତ ହେଲେ। ସେମାନେ ଦଶରଥକୁ କହିଲେ, 'ସମଗ୍ର ସାମଗ୍ରୀ ସଂଗ୍ରହ କରାଯିବା ଓ ଅଶ୍ୱକୁ ମୁକ୍ତ କରାଯିବା ଦରକାର।' 'ସରୟୁ ନଦୀର ଉତ୍ତର ପାର୍ଶ୍ୱରେ ବଳିଦାନ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯିବ,' ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ କହିଲେ। 'ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ତୁମର ଇଚ୍ଛା ପାଇବେ।' ଏହି କଥା ଶୁଣି ଦଶରଥ ଖୁସି ହେଲେ। ସେ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହିତ କହିଲେ, 'ସମସ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରାଯିବା ଦରକାର।' ସେ ସବୁ ଆବଶ୍ୟକ ସାମଗ୍ରୀ ଏବଂ ଅଶ୍ୱକୁ ମୁକ୍ତ କରିବାକୁ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଲେ। 'ଏହି ବଳିଦାନରେ କୌଣସି ତ୍ରୁଟି ନହେଁ,' ସେ କହିଲେ, 'କାରଣ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସଦା ତ୍ରୁଟି ଖୋଜିଥାଆନ୍ତି।' ତେଣୁ, ସେ ନିଶ୍ଚୟ କରିଲେ ଯେ ବଳିଦାନ ସଠିକ୍ ଭାବରେ କରାଯିବ। ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ତାଙ୍କର ନିର୍ଦ୍ଦେଶକୁ ଶୁଣି, ସେମାନେ ସମ୍ମତି ଦେଲେ। ତାପରେ, ସେମାନେ ଯଥା ଆସିଥିଲେ, ଯାଉଥିଲେ। ଦଶରଥ, ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ବିହାନୀମାନେ ପାଖରେ ଗଲେ, ତେଣୁ ସେ କହିଲେ, 'ତୁମେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଅନୁଷ୍ଠାନ କରିବା ପାଇଁ ପ୍ରତିଜ୍ଞା କର। ମୁଁ ପୁଅ ପାଇଁ ବଳିଦାନ କରିବି।' ତାଙ୍କର ଏହି ସୁନ୍ଦର କଥା ଶୁଣି, ସେମାନଙ୍କର ମୁହଁ ଅବେଗରେ ଦୀପ୍ତି ହେଲା, ଯେପରିକି ଶୀତରେ ମକର ଫୁଲ। ଏବେ ଆମେ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟରେ ପ୍ରବେଶ କରିବାକୁ ଯାଉଛୁ। ଏହି ଅଧ୍ୟାୟରେ, ଦଶରଥଙ୍କର ଚାରିତ୍ର ଓ ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛା ପ୍ରତି ଏକ ଚାରିତ୍ରିକ ଗଥା ଉଦ୍ଧାର କରାଯିବ। ତାଙ୍କର ଚାରିତ୍ରକୁ ଏକ ଚାରିତ୍ରିକ ଗାଥାରେ ଶୁଣିବାକୁ ତାଙ୍କର ଚାରିତ୍ରକୁ ଅନୁସରଣ କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ତାଙ୍କର ଚାରିତ୍ରକୁ ଏକ ଅଧ୍ୟାୟରେ ଅନୁସରଣ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କରିବାକୁ।