ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରକୋପିତ ଶବ୍ଦଗୁଡିକୁ ଶୁଣି, କୈକେୟୀ କହିଲେ, “ଏହି ଶବ୍ଦଗୁଡିକ କଣ, ରାଜନ? ଏମାନେ ମନେ ପୋଇଜନର ତୀର ଭଳି ଲାଗୁଛି! ଆପଣ ଦେରି କରିବା ଦରକାର ନାହିଁ, ଆପଣଙ୍କ ପୁଅ ରାମଙ୍କୁ ଏଠାକୁ ଡାକନ୍ତୁ।” ସେଉଁଠି କୈକେୟୀ ଆଗକୁ କହିଲେ, “ମୋ ପୁଅ କୁ ରାଜସିଂହାସନରେ ବସାନ୍ତୁ, ରାମଙ୍କୁ ଅରଣ୍ୟକୁ ପଠାନ୍ତୁ, ତେଣୁ ମୁଁ ମୋ ପ୍ରତିଦ୍ବନ୍ଦୀ ମୁକ୍ତ ହେବି—ତାହାପରେ ଆପଣଙ୍କ କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପୂରଣ ହେବ।” ଏପରେ, ଏକ ଉତ୍ତମ ଅଶ୍ୱ ଯେପରି ବାରମ୍ବାର ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅଙ୍କୁଶ ଦ୍ୱାରା ଉତ୍ସାହିତ ହୁଏ, ସେପରି କୈକେୟୀଙ୍କ ଉତ୍ସାହରେ ରାଜା ଦଶରଥ କଥା କହିଲେ, “ଧର୍ମର ଆବନ୍ଧନରେ ମୋ ମନ ବିପର୍ଯ୍ୟସ୍ତ ହୋଇଯାଇଛି; ମୁଁ ମୋ ପ୍ରିୟ ଜେଷ୍ଠ ପୁଅ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ଯିଏ ଧର୍ମରେ ନିବେଶିତ।” ସୁଭ ରାତି ଯାଇଯିବା ପରେ, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହୋଇଥିଲା, ତାରାଗୁଡିକ ଉତ୍ତମ ଯୋଗରେ ଥିଲେ, ଏବଂ ଶୁଭ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଆସିଯିବା ସମୟରେ, ବସିଷ୍ଠ ମୁନି, ଯିଏ ଗୁଣରେ ନିର୍ମଳ ଏବଂ ଶିଷ୍ୟମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରିଥିଲେ, ସେ ଶୀଘ୍ର ଆବଶ୍ୟକ ସାମଗ୍ରୀ ଏକତ୍ର କରି, ରାଜଧାନୀକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେ ଏହି ସହରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯାହାର ରାସ୍ତା ଚିଟିଏ ଏବଂ ପରିସ୍କୃତ ଥିଲା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପତାକା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଆନନ୍ଦିତ ସେବକମାନେ ପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦୋକାନ ଏବଂ ବଜାରରେ ଉନ୍ନତ। ସହର ସମସ୍ତେ ପରବ ପାଇଁ ତୟାରି କରୁଥିଲେ, ରାଘବଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ, ଏବଂ ଚନ୍ଦନ, ଅଗରୁ ଏବଂ ଧୂପର ସୁଗନ୍ଧରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ। ବସିଷ୍ଠ ଏହି ସହର ମଧ୍ୟରେ ଚାଲିଗଲେ, ଯାହା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ନଗରକୁ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀ କରୁଥିଲା, ଏବଂ ଅନେକ ପତାକା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ଦେଖିଲେ। ଏହି ଅନ୍ତଃପୁର ନଗର ଏବଂ ଗ୍ରାମବାସୀମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭରିଥିଲା, ଦଣ୍ଡଧାରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ଉପସ୍ଥିତ, ଉତ୍ତମ ଅଶ୍ୱ ଦ୍ୱାରା ଭରିଥିଲା, ଏବଂ ବଡ଼ ଆଦର ପାଇଥିଲା। ବସିଷ୍ଠ ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ପହଞ୍ଚି, ଅନେକ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଋଷିମାନେ ଦ୍ୱାରା ଘିରି, ଖୁସି ହୋଇ, ଏକାଠି ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟରୁ ଗୁଡିକୁ ଚାଲିଗଲେ। ସେଠି ସେ ସୁମନ୍ତ୍ରଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ରଥଚାଳକ, ସିଂହପୁରୁଷଙ୍କ ଦ୍ୱାରରେ ବାହାରୁଥିଲେ, ଏକ ଆନନ୍ଦଦାୟକ ମନ୍ତ୍ରୀ। ବସିଷ୍ଠ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୁମନ୍ତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣାଇଦିଅ, ମୁଁ ଏଠାକୁ ପହଞ୍ଚିଗଲି।” ସେ କହିଲେ, “ଏଠାରେ ଗଙ୍ଗାଜଳର ଘଡ଼ା, ସମୁଦ୍ରରୁ ଆଣିଥିବା ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର, ଉଦୁମ୍ବର ଦରୁର ପବିତ୍ର ଆସନ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଆଣାଯାଇଛି। ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ମାଞ୍ଜି, ସୁଗନ୍ଧିତ ବସ୍ତୁ, ବିଭିନ୍ନ ମଣି, ମଧ, ଦହି, ଘୀ, ଚିଉଡ଼ା, ଦର୍ଭା ଘାସ, ଫୁଲ ଏବଂ ଦୁଧ ଉପସ୍ଥିତ। ଏଠାରେ ଆଠ ଶ୍ରେଷ୍ଠ କନ୍ୟା, ଏକ ଉତ୍ତମ ମଦପାନ କରିଥିବା ହାତୀ, ଚାରି ଅଶ୍ୱ ସହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ, ଏକ ତଳୱାର, ଏବଂ ଉତ୍ତମ ଧନୁ ଅଛି। ଏକ ଯାନ, ମାନବମାନେ ଦ୍ୱାରା ସେବିତ, ଚାନ୍ଦ୍ର ସଦୃଶ ଛତା, ଧଳା ଚମର, ଏବଂ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ସୁବର୍ଣ୍ଣ ପାତ୍ର ଅଛି। ଏକ କୁହା, ଧଳା ରଙ୍ଗର, ସୁବର୍ଣ୍ଣ ଶୃଙ୍ଖଳ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ; ଚାରି ଦାନ୍ତ ଥିବା ସିଂହ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବନର ମକଡ଼, ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏକ ରାଜସିଂହାସନ, ବାଘ ଚର୍ମ, ହୋମ ଦ୍ୱାରା ଉପଯୋଗୀ କାଠ, ଅଗ୍ନି, ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ମ୍ୟୁଜିକ ଉପକରଣ, ଏବଂ ଭୂଷିତ ନାରୀମାନେ। ଶିକ୍ଷକ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପବିତ୍ର ଗାଈ, ଶୁଭ ପଶୁ ପକ୍ଷୀ, ନଗର ଏବଂ ଗ୍ରାମର ନେତା, ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ଏକାଠି ହୋଇଛନ୍ତି। ଏମାନେ ଏବଂ ଅନେକ ଅନ୍ୟ, ଖୁସି ହୋଇ ମୂଦୁ ଶବ୍ଦରେ କଥା କରୁଛନ୍ତି, ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ରାଜାମାନେ ସହିତ ଏକାଠି ହୋଇଛନ୍ତି। ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ଯାଅ, ଯେପରି ଶୁଭ ଦିନ ଆସିବା ସମୟରେ, ପୁଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ର ଯୋଗ ହେବା ସମୟରେ, ରାମ ରାଜ୍ୟ ପାଇପାରିବ। ଏହି କଥା ଶୁଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ରଥଚାଳକ ପୁଅ, ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଦ୍ୱାରରେ ଥିବା ରାଜସେବକମାନେ, ପୂର୍ବରୁ ଉଲ୍ଲେଖିତ ବୃଦ୍ଧମାନେକୁ ରୋକିପାରିଲେ ନାହିଁ, ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଖୁସି କରିବାକୁ ଚାହିଲେ। ସୁମନ୍ତ୍ର ରାଜାଙ୍କ ନିକଟରେ ଦଁଡ଼ାଇ, ତାଙ୍କର ଅବସ୍ଥା ଦେଖି, ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆନନ୍ଦ ଦେଇଥିବା ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ପୂର୍ବରୁ ଯେପରି, ସୁମନ୍ତ୍ର ରାଜାଙ୍କ ଅନ୍ତଃପୁରରେ ହାତ ଯୋଡି ପୃଥିବୀର ଦେବତାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ସେ କହିଲେ, “ଯେପରି ଚମକୁଥିବା ସାଗର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେବାରେ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ, ସେପରି ଆପଣ ଆମକୁ ଖୁସି ଦିଅନ୍ତୁ। ଏହି ମୁହୂର୍ତ୍ତରେ, ମାତଲି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଦାନବଙ୍କୁ ଜିତିଥିଲେ; ସେପରି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଜାଗାଇଁ। ବେଦ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଶାଖା ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଜାଗାଇଥିବା ପରି, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଆଜି ଜାଗାଇଁ। ସୂର୍ଯ୍ୟ ଏବଂ ଚନ୍ଦ୍ର ଏହି ସୁନ୍ଦର ପୃଥିବୀକୁ ଆଜି ଜାଗାଇଥିବା ପରି, ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଜାଗାଇଁ। ଉଠନ୍ତୁ, ବଡ଼ ରାଜା, ପରବ ଏବଂ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି, ଆପଣ ମେରୁ ପର୍ବତରେ ଉଦୟ ହୋଇଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଚମକୁଛନ୍ତି। ସୋମ ଏବଂ ସୂର୍ଯ୍ୟ, କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶୀ, ଶିବ, କୁବେର, ଭରୁଣ, ଅଗ୍ନି ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ର ଆପଣଙ୍କୁ ବିଜୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ଶୁଭ ରାତି ଯାଇଯିଛି, ଆପଣଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପନ୍ନ ହୋଇଛି; ଉଠନ୍ତୁ, ସିଂହପୁରୁଷ, ଏବଂ ପରବର ପରବ କାର୍ଯ୍ୟକୁ ଦେଖନ୍ତୁ। ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତି ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି; ନଗରବାସୀ, ଗ୍ରାମବାସୀ, ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ହାତ ଯୋଡି ଦଁଡ଼ାଇଛନ୍ତି। ପୂଜ୍ୟ ବସିଷ୍ଠ ନିଜେ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସହିତ ଅପେକ୍ଷା କରୁଛନ୍ତି; ଶୀଘ୍ର ଆଜ୍ଞା ଦିଅନ୍ତୁ, ରାଜନ, ରାଘବଙ୍କ ଅଭିଷେକ କରନ୍ତୁ। ଯେପରି ଗଂଠି ଚରାଇ ବିନା, ସେନା ନେତା ବିନା, ଚନ୍ଦ୍ର ବିନା ରାତି, ବଳ ବିନା ଗାଈ, ସେପରି ଏକ ରାଜ୍ୟ ହେବ, ଯେଉଁଠି ରାଜା ଦୃଶ୍ୟମାନ ନୁହଁନ୍ତି। ଏହି ମୂଦୁ ଏବଂ ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ କଥା ଶୁଣି, ରାଜା ପୁନି ଦୁଃଖରେ ଆବେଶିତ ହେଲେ; ତାପରେ, ତାଙ୍କ ପୁଅ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରି, ରାଜା ରଥଚାଳକ ସୁମନ୍ତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, ତାଙ୍କ ଆନନ୍ଦ ନଷ୍ଟ ହୋଇଗଲା।