ଏହି ସମୟରେ, ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ସାମଗ୍ରୀ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲା। ଦଶରଥ ରାଜା ଦୁଃଖରେ କହିଲେ, “ମୋ ପାଇଁ ଏହି ଜଳ କ୍ରିୟା ରାମ କରିବା ଉଚିତ, ମୁଁ ମୃତ ହୋଇଛି ଭଳି। ତୁମେ ଏବଂ ତୁମ ପୁଅ, ଯଦି ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକରେ ବାଧା ଦେଉଛ, ତେବେ ମୋ ପାଇଁ ଜଳ କ୍ରିୟା କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ଅସୁଭ ଚରିତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା ମହିଳା।” ଦଶରଥ ରାଜା ଦୁଃଖରେ କହିଲେ, “ମୁଁ ଏହି ଲୋକମାନଙ୍କୁ ଦେଖି ପାରିବି ନାହିଁ, ଯେଉଁମାନେ ଆଗରେ ଅତି ଖୁସି ଥିଲେ, ଏବେ ତାଙ୍କ ଖୁସି ଭଙ୍ଗ ହୋଇଛି, ତେବେ ସେମାନେ ଦୁଃଖରେ ମୁହଁ ଘୁଅଇ ଦେଉଛନ୍ତି।” ଏପରି ମହାତ୍ମା ରାଜା ଦଶରଥ କହିବା ସମୟରେ, ଚନ୍ଦ୍ର ଓ ତାରାରେ ଶୋଭିତ ଶୁଭ ରାତି ଶେଷ ହେଲା। ତାପରେ, ଦୁଷ୍ଟ ଚରିତ୍ର ଧାରଣ କରିଥିବା କୈକେୟୀ ରାଜାଙ୍କୁ ଦୁଷ୍ଟ ଶବ୍ଦରେ ରୁଷ୍ଟ ହୋଇ କହିଲେ, “ରାଜା, ଆପଣ କାହିଁକି ଏହି ଶବ୍ଦ କହୁଛନ୍ତି, ଏହା ବିଷ ତୀର ଭଳି ଲାଗୁଛି। ଆପଣ ଦେଖିବାକୁ ଦେରି କରିବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ, ରାମଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ଡାକନ୍ତୁ। ମୋ ପୁଅକୁ ସିଂହାସନରେ ବସାନ୍ତୁ, ରାମକୁ ଅରଣ୍ୟକୁ ପଠାନ୍ତୁ, ଏବଂ ମୋତେ ପ୍ରତିଦ୍ୱନ୍ଦୀମୁକ୍ତ କରନ୍ତୁ—ତେବେ ଆପଣଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେବ।” କୈକେୟୀ ଦ୍ୱାରା ଦଶରଥ ଅପେକ୍ଷା ଦେଇ ଉତ୍ତେଜିତ ହେଲେ, ଯେପରି ବଡ଼ ଘୋଡ଼କୁ ତୀକ୍ଷ୍ଣ ଅଙ୍କୁଶ ଦେଇ ଉତ୍ତେଜିତ କରାଯାଏ। ତାହାପରେ ଦଶରଥ କହିଲେ, “ଧର୍ମର ବନ୍ଧନରେ ବାନ୍ଧା ହୋଇ, ମୋ ମନ ଭ୍ରମିତ ହୋଇଛି; ମୁଁ ମୋ ପ୍ରିୟ ଜେଷ୍ଠ ପୁଅ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହେଁ, ଯିଏ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠା ରଖେ।” ଶୁଭ ରାତି ଶେଷ ହେଲା, ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲା, ତାରାମାନେ ଶୁଭ ଯୋଗରେ ଥିଲେ, ଓ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଉଚିତ୍ ମୁହୂର୍ତ୍ତ ଆସିଗଲା। ଏହି ସମୟରେ, ଗୁଣମୟ ବସିଷ୍ଠ ତାଙ୍କ ଶିଷ୍ୟମାନେ ସହିତ ଦ୍ରୁତ ଭାବେ ଅଭିଷେକର ସମସ୍ତ ସାମଗ୍ରୀ ଏକତ୍ର କରି, ଅୟୋଧ୍ୟା ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଏହି ନଗର ପଥମାନେ ଜଳ ଛିଟାଯାଇ ଦ୍ୱାରା ସଫା ହୋଇଥିଲା, ଶୁଭ ଝଣ୍ଡା ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ ହୋଇଥିଲା, ଖୁସି ଉତ୍ସବ ମାନେ ପ୍ରସ୍ତୁତ ହୋଇଥିଲେ, ଓ ବ୍ୟବସାୟ ଓ ବଜାର ରେ ଉନ୍ନତି ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ସମସ୍ତ ନଗର ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲା, ସନ୍ଧାନ ଏବଂ ଅଗରୁ ଓ ଧୂପର ସୁଗନ୍ଧରେ ମହକି ଉଠିଥିଲା। ବସିଷ୍ଠ ଏହି ନଗର ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରପୁରୀକୁ ମାନ୍ୟ କରୁଥିବା ଭଳି ଅନ୍ତଃପୁର ଦେଖିଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ବିଭିନ୍ନ ପ୍ରକାର ଝଣ୍ଡା ଲାଗିଥିଲା। ଅନ୍ତଃପୁର ଜନସାଧାରଣ, ଗ୍ରାମ ଓ ନଗର ଲୋକମାନେ, ଦଣ୍ଡଧାରୀ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ଉତ୍ତମ ଘୋଡ଼ା, ଓ ମହାସମ୍ମାନିତ ଲୋକମାନେ ଦ୍ୱାରା ଭରିଥିଲା। ବସିଷ୍ଠ, ଅନ୍ତଃପୁରରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ବଡ଼ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ eminent ଋଷିମାନେ ସହିତ ଏକତ୍ର ହେଲେ। ସେଠି ସେ ସୁମନ୍ତ୍ର, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ସାରଥି, ସିଂହପୁରୁଷ ଦ୍ୱାରା ଦ୍ୱାର ରେ ବାହାରୁଥିବାକୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଦେଖିବାରେ ଖୁସି ଦେଇଥିଲେ। ବସିଷ୍ଠ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ସୁମନ୍ତ୍ରକୁ କହିଲେ, “ଏଠି ଆମେ ଆସିଛୁ; ତୁମେ ଦ୍ୱାରା ରାଜାଙ୍କୁ ତୁରନ୍ତ ଖବର ଦିଅ। ଏଠି ଗଙ୍ଗା ଜଳର ଘଡ଼ା, ସମୁଦ୍ରରୁ ଆସିଥିବା ସୁନା ଭାଣ୍ଡା, ଉଦୁମ୍ବରା ଦାରୁର ପବିତ୍ର ଆସନ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଆଣାଯାଇଛି। ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ମାଞ୍ଜି, ସୁଗନ୍ଧ ଦ୍ରବ୍ୟ, ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନ, ମଧୁ, ଦହି, ଘୃତ, ଚିଉଡ଼ା, ଦର୍ଭା, ଫୁଲ ଓ ଦୁଧ ଆଣାଯାଇଛି। ଏଉଁଠି ଅଷ୍ଟ ଶୋଭାମୟ କନ୍ୟା, ଏକ ଉତ୍ତମ ମଦୋନ୍ମତ ହାତୀ, ଚାରି ଘୋଡ଼ା ସହିତ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରଥ, ଏକ ତଳୱାର, ଏକ ଉତ୍ତମ ଧନୁ ଆଣାଯାଇଛି। ଏକ ଯାନ, ଚନ୍ଦ୍ର ସଦୃଶ ଛତା, ଧଳା ଚାମର, ଏବଂ ସୁନା ଭାଣ୍ଡା ମଣ୍ଡନ ପାଇଁ ଆଣାଯାଇଛି। ଏକ କୁହା ଶୁଭ୍ର ବୃଷ, ସୁନା ଶୃଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ଶୋଭିତ, ଚାରି ଦାନ୍ତ ଥିବା ସିଂହ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବନରାଜ ଓ ବଳଶାଳୀ ବାନର ଆଣାଯାଇଛି। ଏକ ସିଂହାସନ, ବାଘ ଚର୍ମ, ହୋମ କାଠ, ଅଗ୍ନି, ନାନା ପ୍ରକାରର ସଙ୍ଗୀତ ଉପକରଣ, ଓ ଶୋଭାମୟ ନାରୀମାନେ ଅଲଙ୍କାର ଧାରଣ କରିଛନ୍ତି। ଉପାଧ୍ୟାୟ, ବ୍ରାହ୍ମଣ, ପବିତ୍ର ଗାଈ, ଶୁଭ୍ର ପଶୁପକ୍ଷୀ, ନଗର ଓ ଗ୍ରାମର ଅଗ୍ରଣୀ, ବ୍ୟବସାୟୀ ଏବଂ ତାଙ୍କ ଦଳ ଏଠି ଏକତ୍ର ହୋଇଛନ୍ତି। ଏମାନେ ଏବଂ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଖୁସି ହୋଇ ମିଳିଛନ୍ତି, ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ରାଜାଙ୍କ ସହିତ ଏକତ୍ର ହୋଇଛନ୍ତି। ଶୁଭ ଦିନ ଆସିଗଲା, ପୁଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ର ଯୋଗ ହେଲା, ତେବେ ରାମ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତୁ। ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ଯାଉ।" ସୁମନ୍ତ୍ର ଏହି ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହୋଇ, ରାଜାଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କରି, ରାଜମହଳକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ଦ୍ୱାରରେ ଥିବା ରାଜସଭାପତିମାନେ ଏହି ବୃଦ୍ଧ ମନ୍ତ୍ରୀକୁ ରୋକିପାରିଲେ ନାହିଁ, ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କୁ ଖୁସି କରିବାକୁ ଚାହିଲେ। ସୁମନ୍ତ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ନିକଟରେ ଦେଖି, ତାଙ୍କ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଅନୁସାରେ ବଡ଼ ସନ୍ତୋଷ ଶବ୍ଦରେ ପ୍ରଶଂସା କରିବା ଆରମ୍ଭ କଲେ। ସେ ଯେପରି ଅଗ୍ରକାଳ ରାଜାଙ୍କୁ ଅଞ୍ଜଳି ଯୋଗେ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ, ସେପରି ଏବେ ମଧ୍ୟ କଲେ। “ଯେପରି ଦୀପ୍ତିମାନ ସାଗର ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟରେ ଖୁସି ହୁଏ, ଏପରି ଆପଣ ଆମେଠି ଖୁସି ଆଣନ୍ତୁ। ଏହି ଘଣ୍ଟାରେ ମାତଲି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ରାକ୍ଷସମାନେ ଜିତିଥିବାକୁ ପ୍ରଶଂସା କରିଥିଲେ, ସେପରି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଜାଗାଇ ଦେଉଛି। ବେଦ ଓ ଶାସ୍ତ୍ର ଯେପରି ସ୍୵ୟଂଭୂ ବ୍ରହ୍ମାଙ୍କୁ ଜାଗାଇଥାନ୍ତି, ଏପରି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଏହି ଦିନ ଜାଗାଇ ଦେଉଛି। ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟ ଓ ଚନ୍ଦ୍ର ଏହି ଦିନ ଶୋଭାମୟ ପୃଥିବୀକୁ ଜାଗାଇଥାନ୍ତି, ଏପରି ମୁଁ ଆପଣଙ୍କୁ ଜାଗାଇ ଦେଉଛି। ଉତ୍ସବ ଓ ଶୁଭ କ୍ରିୟା ହୋଇଯିବାରେ, ମେରୁ ପର୍ବତରେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଭଳି ଆପଣ ଦୀପ୍ତିମାନ ହୁଅନ୍ତୁ।" "କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶର ଅବତାର, ଆପଣଙ୍କୁ ସୋମ ଓ ସୂର୍ଯ୍ୟ, ଶିବ, କୁବେର, ଵରୁଣ, ଅଗ୍ନି ଓ ଇନ୍ଦ୍ର ଜୟ ଦିଅନ୍ତୁ। ଶୁଭ ରାତି ଶେଷ ହୋଇଛି, ଆପଣଙ୍କର କାର୍ଯ୍ୟ ସମାପ୍ତ ହୋଇଛି; ଏବେ ଜାଗନ୍ତୁ, ରାଜାଙ୍କୁ ଅନ୍ୟ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତ କରନ୍ତୁ। ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ସମସ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତି ହୋଇଛି; ନଗର ଓ ଗ୍ରାମ ଲୋକମାନେ, ବ୍ୟବସାୟୀମାନେ ଅଞ୍ଜଳି ଯୋଗେ ଉପସ୍ଥିତ ଅଛନ୍ତି।