ଏହି କାହାଣୀରେ ଆମେ ଦେଖିବାକୁ ପାଇବା ଯେ, ରାଜା ଦଶରଥ, ଯିଏ ସଦା ଦୃଢ଼ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ସେ ସେମାନଙ୍କର ରାଜ୍ୟର ପବିତ୍ର ନାଗରିକଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷା ଦେଖାଇଥିଲେ। ସେ ସଦା ଆଚାର ଓ ନୀତିକୁ ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କୁ କୌଣସି ଦୁଷ୍କର୍ମ କରିବାକୁ ଦିଆଯାଇନଥିଲା। ତେଣୁ ସେ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କର ଶକ୍ତି ଓ ଦୁର୍ବଳତାକୁ ଧ୍ୟାନରେ ରଖି, ଶାସନ ଦେଖାଇଥିଲେ। ସେଇ ସମୟରେ ସମସ୍ତଙ୍କର ମନ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ସଂକଳ୍ପିତ ଥିଲା, ସେହିପରି ସମସ୍ତଙ୍କର ଭାଷାରେ କୌଣସି ମିଥ୍ୟା ଥିଲା ନାହିଁ। ରାଜ୍ୟରେ କୌଣସି ଦୁଷ୍ଟ ବ୍ୟକ୍ତି ନଥିଲେ, ଏବଂ ସମସ୍ତଙ୍କର ମନରେ ଶାନ୍ତି ଥିଲା। ସମସ୍ତେ ପରିଷ୍କାର ପୋଷାକ ପିନଧିଥିଲେ, ସେମାନେ ସତ୍ୟ ଓ ନୀତି ଅନୁସରଣ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସେମାନେ ସଦା ରାଜାଙ୍କ ସୁଖକୁ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। ରାଜା ଦଶରଥ, ସେହି ଦୃଢ଼ ଓ ନୀତିମାନ ବ୍ୟକ୍ତି, ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଯେଉଁମାନେ ସେହି ସାଧୁତାର ସହିତ ଥିଲେ, ସେହିପରି ପୃଥିବୀକୁ ଶାସନ କରୁଥିଲେ। ସେ ତାଙ୍କର ଜନତାଙ୍କୁ ଦୂତମାନେ ମାଧ୍ୟମରେ ଦେଖୁଥିଲେ, ତାଙ୍କୁ ଧର୍ମରେ ପରିରକ୍ଷିତ କରୁଥିଲେ, ଏବଂ ସଦା ଅଧର୍ମକୁ ଦୂରେ ରଖୁଥିଲେ। ସେ ବିଶ୍ୱରେ ସେହି ରାଜା ଯେଉଁଥିଲେ, ସେ ତିନି ଲୋକରେ ଖ୍ୟାତି ଅର୍ଜନ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେ କୌଣସି ବିପକ୍ଷୀକୁ ମିଳିନଥିଲେ। ତାଙ୍କର ବିଶ୍ୱସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ସଦା ଉପକାରୀ ଓ ଦକ୍ଷ, ସେହି ରାଜାଙ୍କୁ ଆଲୋକମାୟ କରିଥିଲେ, ଯେପରିକି ସୂର୍ଯ୍ୟ ତାଙ୍କର ରଶ୍ମିରେ ଅଲୋକିତ ହୁଏ। ତେବେ, ଯଦି ରାଜା ଦଶରଥ ଏତେ ସକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ତେବେ ତାଙ୍କର ଏକ ପୁଅ ଦରକାର ଥିଲା, କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କର କୌଣସି ସନ୍ତାନ ନଥିଲା। ସେ ଏହି ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କରିବା ସମୟରେ, ତାଙ୍କର ମନରେ ଏହି ଚିନ୍ତା ଉଦୟ ହେଲା: 'ମୁଁ କାହିଁକି ପୁଅ ପାଇଁ ଅଶ୍ୱମେଧ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଯାଉନାହିଁ?' ସେ ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତିକୁ ନିଶ୍ଚୟ କରି, ସମସ୍ତ ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କ ସହିତ ଏହା କରିବାକୁ ଚିନ୍ତା କଲେ। ତାଙ୍କର ପ୍ରଧାନ ମନ୍ତ୍ରୀ ସୁମନ୍ତ୍ରଙ୍କୁ ସେ କହିଲେ, 'ଦୟାକରି ସମସ୍ତ ବୈଦିକ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଆଣିବାକୁ ତୁରନ୍ତ ଯାଆ।' ସୁମନ୍ତ୍ର ତୁରନ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ କରି, ସମସ୍ତ ବୈଦିକ ଜ୍ଞାନୀଙ୍କୁ ଆଣିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ସୁୟଜ୍ଞ, ବାମଦେବ, ଜାବାଳୀ, କାଶ୍ୟପ, ବୈଶିଷ୍ଠ, ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପ୍ରମୁଖ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଥିଲେ। ଏହା ପରେ, ରାଜା ଦଶରଥ ସେମାନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, 'ମୁଁ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଚାହୁଁଛି, ତେଣୁ କିପରି ମୋର ଇଚ୍ଛା ପାଇବି?' ବୋଲି କହିଲେ। ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ, ବୈଶିଷ୍ଠଙ୍କ ନେତୃତ୍ୱରେ, ରାଜାଙ୍କର କଥାକୁ ସ୍ୱୀକାର କରି, 'ଭଲ କହିଛନ୍ତି!' କହିଲେ। ସେମାନେ ଖୁସି ହୋଇ, ଦଶରଥଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଆସନ୍ତୁ, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ସାମଗ୍ରୀ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଉ।' 'ସରୟୁ ନଦୀର ଉତ୍ତର କୂଳରେ ଯଜ୍ଞ ମାଁଡି ପ୍ରସ୍ତୁତ କରାଯାଉ,' ବୋଲି ସେମାନେ କହିଲେ। 'ତୁମର ଏହି ନିଷ୍ପତ୍ତି ଦେଖି, ମୁଁ ଖୁସି ହେଲି,' ରାଜା କହିଲେ। ସେ ଆନନ୍ଦ ଓ ଉତ୍ସାହରେ ଭରା ଚାଷ ଦେଖି, ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ଆସନ୍ତୁ, ସମସ୍ତ ପ୍ରସ୍ତୁତି କରାଯାଉ।' ସେହିପରି, ଯଜ୍ଞ ପାଇଁ ଆବଶ୍ୟକ ସାମଗ୍ରୀ ସଂଗ୍ରହ କରାଯାଇ, ଯଜ୍ଞ ପ୍ରସ୍ତୁତି ଆରମ୍ଭ ହେଲା। ଏହା ପରେ, ରାଜା ଦଶରଥ ସେହି ମହିଳାଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ତୁମେ ପବିତ୍ରତାର ବୌ ନିଷ୍ଠା କର, କାରଣ ମୁଁ ପୁଅ ପାଇଁ ଯଜ୍ଞ କରିବାକୁ ଯାଉଛି।' ତାଙ୍କର ମନୋହର କଥାରେ ସେହି ସ୍ତ୍ରୀମାନେ ମୁଗ୍ଧ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ମୁହାଁ ମାଳତୀ ଫୁଲର ମାନେ ଜଳିଯାଇଥିଲା। ଏହିପରି, ଆମେ ଏହି କାହାଣୀର ନବମ ଅଧ୍ୟାୟକୁ ସୁଣିବାକୁ ଯାଉଛୁ। ଏହି କାହାଣୀର ଆଧାରରେ, ଚାରିଥରେ ଏହି କଥାକୁ ସୁଣିଲା, ଯାହାକି ଏକ ପ୍ରାଚୀନ କାହାଣୀ ଯାହାକୁ ସନତ୍କୁମାର କହିଥିଲେ।