ଆଜି, ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ରାମଙ୍କୁ ଏଠାରୁ ଜଙ୍ଗଲକୁ ପଠାଇବି, ଏବଂ ବରତଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରିବି—ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ନେଇ କୈକେୟୀ ଚିନ୍ତା କରୁଥିଲେ। ଏପରି ଭାବରେ, ବରତ କିପରି ରାଜ୍ୟ ପାଇବେ ଏବଂ ରାମ କିପରି ରାଜ୍ୟ ନପାରିବେ, ତାହା କୈକେୟୀ ଚିନ୍ତା କରିବାକୁ ଲାଗିଥିଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ରାମଙ୍କ ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ ରଖୁଥିବା ମନ୍ଥରା, କୈକେୟୀଙ୍କୁ ନଷ୍ଟ କରିବା ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ କହିଲେ—“କୈକେୟୀ, ଏବେ ମୋ ଉପଦେଶ ଶୁଣ, ତେବେ ତୁମର ପୁତ୍ର ବରତ ଏକା ବେଳେ ରାଜ୍ୟ ପାଇବେ।" “କୈକେୟୀ, ତୁମେ କିଏଁ ଏହି ଘଟଣାକୁ ଭୁଲିଯାଉଛ, କିମ୍ବା ମନେ ରଖି ଲୁଚାଉଛ? ମୁଁ ଯାହା କହିବି, ତୁମେ ଶୁଣିବାକୁ ଚାହାଁ, ତେବେ ଏହି ଉପଦେଶ ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କର।" ମନ୍ଥରାଙ୍କ ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, କୈକେୟୀ ଏକ ସୁସ୍ଥ ଶୟ୍ୟାରୁ ଅଲ୍ପ ଉଠି ଏମିତି କହିଲେ। ମନ୍ଥରା ପୁନି କୈକେୟୀଙ୍କୁ କହିଲେ—“ପୂର୍ବରୁ ଦେବତା ଓ ଦାନବମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଯୁଦ୍ଧ ହେଉଥିଲା, ତୁମର ପତି ଦଶରଥ ରାଜା, ରାଜଋଷିମାନେ ସହିତ, ତୁମକୁ ନେଇ ଦେବତାମାନଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯାଇଥିଲେ।" “ସେତେବେଳେ, କୈକେୟୀ, ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଦଣ୍ଡକ ଦିଗକୁ, ବୈଜୟନ୍ତମ ନଗରକୁ ଗଲା, ଯେଉଁଠି ମାଛର ଚିହ୍ନ ସ୍ତମ୍ଭ ଉତ୍ତଳିତ ଥିଲା।" “ସେଠି, ଶମ୍ଭର ନାମକ ଦାନବ, ଶତ ମାୟାର ମାହାରଥୀ, ଦେବମାନେ ଅପରାଜିତ ଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ।" “ସେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧରେ, ଦାନବମାନେ ମାନବମାନଙ୍କୁ ଦୂର କରି, ରାତିରେ ଆହତ ଓ ଶୋଇଥିବାମାନେ ଉପରେ ଆକ୍ରମଣ କରୁଥିଲେ।" “ସେଠି, ଦଶରଥ ରାଜା ଦାନବମାନେ ସହିତ ଯୁଦ୍ଧ କରି, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆହତ ହେଲା।" “ରାଣୀ, ତୁମେ ତୁମର ଅସ୍ଥିର ହସ୍ତୀରେ ଅଚେତନ ଦଶରଥଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧ ଭୂମିରୁ ଉଠାଇ ନେଇଥିଲା, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲା।" “ତାଙ୍କର ଖୁସିରେ, ତୁମକୁ ଦୁଇଟି ବର ଦେଲେ—‘ଯେତେବେଳେ ଚାହିବ, ତୁମେ ଗ୍ରହଣ କରିପାରିବ।’" “ସେତେବେଳେ, ତୁମେ କହିଲା—‘ମୁଁ ପରେ ଏହି ବର ନେଇବି।’ ଏହି ଘଟଣା ମୋତେ ତୁମେ ପୂର୍ବରୁ କହିଲା ପରେ ମୁଁ ଜଣା।" “ତୁମ ପ୍ରତି ମମତାରେ, ମୁଁ ଏହି ଘଟଣାକୁ ମନେ ରଖିଛି; ଏବେ, ରାମଙ୍କ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ ପ୍ରସ୍ତୁତିକୁ ବାଧା ଦିଅ।" “ତୁମ ପତିଙ୍କୁ ଏହି ଦୁଇ ବର ମାଗ—ବରତଙ୍କ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ ଓ ରାମଙ୍କୁ ଚୌଦ ଅବସର ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଜଙ୍ଗଲ ପଠାଇବା।" “ଏହି ଚୌଦ ବର୍ଷ ରାମ ଜଙ୍ଗଲରେ ରହିବା ସମୟରେ, ତୁମର ପୁତ୍ର ବରତ ଜନମନେ ପ୍ରିୟ ହେଇ ସ୍ଥିର ହେବେ।" “ଆଜି, ତୁମେ କ୍ରୋଧଗୃହରେ ଯାଉ, ରାଜାଙ୍କୁ ରୁଷ୍ଟ ଭାବରେ ମାନି, ମାଟିରେ ଲୁଚି ଅପବିତ୍ର ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି ରହ।" “ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ଦେଖନିବା, କିମ୍ବା କଥା ହେବା ନାହିଁ; ରାଜା ତୁମ ପ୍ରତି ଆକୁଳ ହେଇ ଆସିବା ସମୟରେ, ତୁମେ ଅଶ୍ରୁ ପାକାଇ କଥା ହେବା ନାହିଁ।" “ତୁମେ ସଦା ତୁମର ପତିଙ୍କ ପ୍ରିୟ, ଏଥିରେ ମୋର ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ତୁମ ପାଇଁ ଦଶରଥ ରାଜା ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ।" “ତାଙ୍କୁ ତୁମେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ, ସେ କ୍ରୋଧିତ ହେଇପାରିବେ ନାହିଁ; ତୁମ ପାଇଁ ସେ ଜୀବନ ଛାଡିଦେଇପାରିବେ।" “ରାଜା ତୁମ କଥାକୁ ଅମାନ୍ୟ କରିପାରିବେ ନାହିଁ; ତୁମର ଭାଗ୍ୟର ଶକ୍ତିକୁ ବୁଝ।" “ଦଶରଥ ରାଜା ତୁମକୁ ମୁକୁତା, ରତ୍ନ, ସୁନା, ଓ ଅନେକ ରତ୍ନ ଦେଇପାରିବେ; ଏହି ଉପରେ ମନ ରଖନିଅ।" “ଯେ ବର ଦଶରଥ ଦେବ-ଦାନବ ଯୁଦ୍ଧରେ ଦେଇଥିଲେ, ସେହି ବର ମାଗିବାକୁ ଅନୁସ୍ମାରଣ କର, ଏହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା ଭଙ୍ଗ ହେବା ଉଚିତ୍ ନୁହେଁ।" “ଯେତେବେଳେ ରାଘବ ତୁମକୁ ଉଠାଇବେ ଏବଂ ଦଶରଥ ରାଜା ଉପସ୍ଥିତ ହେବେ, ସେତେବେଳେ ଏହି ବର ଚୟନ କର।" “ରାମଙ୍କ ନିବାସ ଚୌଦ ବର୍ଷ—ନଅ ଓ ପାଞ୍ଚ—ରଖିବାକୁ ଚାହିଁ, ବରତଙ୍କୁ ଭୂମିରେ ରାଜା କର।" “ଏହି ଚୌଦ ବର୍ଷ ରାମ ଜଙ୍ଗଲରେ ରହିବା ସମୟରେ, ତୁମର ପୁତ୍ର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହେଇ ସ୍ଥିର ହେବେ।" “ରାଣୀ, ଏହି ବର ମାଗ—ରାମଙ୍କ ନିବାସ; ଏହିପରି, ତୁମର ପୁତ୍ରର ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେବ।" “ଏଭଳି, ରାମ ନିବାସ ହେଲେ, ସେ ପୁନି ରାମ ରହିବେ ନାହିଁ, ବରତ ଶତ୍ରୁହୀନ ହେଇ ରାଜା ହେବେ।" “ରାମ ଜଙ୍ଗଲରୁ ଫେରିବା ସମୟରେ, ବରତ ଭିତରେ ଓ ବାହାରେ ସ୍ଥିର ହେଇଯିବେ।" “ମିତ୍ରମାନଙ୍କ ସହିତ, ସ୍ୱୟଂନିୟନ୍ତ୍ରିତ ଏବଂ ଭକ୍ତ ଲୋକମାନେ ଉପସ୍ଥିତ, ବରତ ନିରାପଦ ରହିବେ, ଏବଂ ମୁଁ ଭାବୁଛି ଦଶରଥ ରାଜା ସେତେବେଳେ ଭୟହୀନ ହେବେ।" “ରାମଙ୍କ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ ପ୍ରସ୍ତୁତିକୁ ବାଧା ଦିଅ, ତୁମେ ମନ୍ଥରାଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ଭାଗ୍ୟର ଆଶାରେ ଅଶୁଭ ଗତିକୁ ଗ୍ରହଣ କରିଛ।" ମନ୍ଥରାଙ୍କ ଉପଦେଶରେ ଆନନ୍ଦିତ ଓ ନିଶ୍ଚିତ ହେଇ, କୈକେୟୀ ମନ୍ଥରାଙ୍କୁ କହିଲେ; କୈକେୟୀ, ଏହି କୁବିଜାର ଉପଦେଶରେ ଏକ ଅପରିପକ୍ୱ ଶିଶୁପରି ଭ୍ରମିତ ହେଇଯିବା। କୈକେୟୀ, ଆଶ୍ଚର୍ଯ୍ୟ ଓ ଅତିଶୟ ସୁନ୍ଦରୀ, କହିଲେ—“ମୁଁ ତୁମର ଅନୁଭୂତିକୁ ଅବହେଳା କରି ନାହିଁ, ତୁମେ ସର୍ବୋତ୍ତମ ମଧ୍ୟରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ କଥା କହୁଛ।" “ପୃଥିବୀରେ ସମସ୍ତ କୁବିଜାମାନେ ମଧ୍ୟରେ, ତୁମେ ବିବେକରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ଏବଂ ତୁମେ ସଦା ମୋ ଉପକାରରେ ନିଷ୍ଠା ଓ ଶୁଭକାମନା ରଖୁଥିବା।" “ମୁଁ ରାଜାଙ୍କ ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟ ବୁଝିପାରିବି ନାହିଁ, କୁବିଜା; କିନ୍ତୁ ଅନ୍ୟ କୁବିଜାମାନେ ଅନୁକୂଳ ନୁହେଁ, ବାକ୍ର, ଏବଂ ଅତି ଦୁଷ୍ଟ।" “ତୁମେ ପ୍ରଭାବଶାଳୀ ଦେଖାଯାଉଛ, ବାତାଶରେ ପଦ୍ମପରି ବାକ୍ର; ତୁମର ବୁକ ଶୋଉଲଡରରୁ ଉପରେ ଉଠିଛି, ଗାଁ ଭିତରେ ନିଶ୍ଚିତ।" “ତଳଭାଗରେ, ତୁମର ଶାନ୍ତ ଉଦର ଭଲ ନାଭିରେ ପରି, ତୁମର କଟି ଭରି, ଏବଂ ତୁମର ଉରଃ ଭଲ ଗଠିତ ଓ ମନୋହର।