ମନ୍ଥରା କୈକେୟୀଙ୍କୁ କହିଲା, "ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ, ଯେତେବେଳେ ରାମ ଅବିବାଦିତ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିବେ, ସେ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଭରତଙ୍କୁ ଦୂର ଦେଶକୁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଜଗତକୁ ପଠାଇଦେବେ। ତୁମେ ଛୁଆବେଳେ ଭରତଙ୍କୁ ତାଙ୍କର ମାମାଘରେ ରହିବାକୁ ଦେଉନଥିଲେ; ନିକଟତା ଦ୍ୱାରା ମୌନ ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟ ସ୍ନେହ ବଢେ। ଭରତଙ୍କ କାରଣରେ ଶତୃଘ୍ନ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି; ଯେପରି ଲକ୍ଷ୍ମଣ ରାମଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ଶତୃଘ୍ନ ଭରତଙ୍କୁ ଏଉଁ ଭାବେ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏହିପରି କଥା ଶୁଣାଯାଏ ଯେ, ଅରଣ୍ୟବାସୀମାନେ କାଟିବା ପାଇଁ ଠିକ୍ କରିଥିବା ଗଛ, ଭୟରେ ତାଙ୍କ ନିକଟତାରୁ ତୀର ଦ୍ୱାରା ଏହାର ଡାଲିଗୁଡ଼ିକୁ ଛେଦିଦିଅନ୍ତି। ରାମ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବେ; ରାଘବ ମଧ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ ରଖିବେ; ସେମାନଙ୍କର ଭାଇପାଇଁ ଭାଇ ଭାବନା ଦୁନିଆରେ ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ, ଯେପରି ଅଶ୍ୱିନୀଦ୍ୱୟର। ଏହି କାରଣରୁ, ରାମ କେବେ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରିବେନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଭରତଙ୍କ ପ୍ରତି ଅନ୍ୟାୟ କରିପାରନ୍ତି—ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତେଣୁ, ରାଘବଙ୍କୁ ରାଜମହଳରୁ ଅରଣ୍ୟକୁ ପଠାଇଦିଅ; ଏହା ମୋ ପାଇଁ ପ୍ରିୟ ଏବଂ ତୁମ ପାଇଁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମଙ୍ଗଳକର। ଏହିପରି କରିଲେ, ତୁମର ବଂଶର କ୍ଷେମ ହେବ, ଯଦି ଧର୍ମାନୁସାରେ ଭରତ ପୂର୍ବଜ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ସେଇ ଶିଶୁ, ଯିଏ ସୁଖରେ ବଢିଉଠିଛି, ସେ ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବରେ ରାମଙ୍କ ଶତ୍ରୁ; ସେ ଯଦି ଧନ-ସମ୍ପତ୍ତିରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇଯାଏ, ତେବେ ସବୁକିଛି ଥିବା ଜଣେ ଅଧୀନରେ କିପରି ବଞ୍ଚିପାରିବେ? ଯେପରି ଅରଣ୍ୟରେ ସିଂହ ଏକ ମହାଗଜପତିକୁ ତାଡ଼ିଦେଇଥାଏ, ସେହିପରି ରାମଙ୍କ ଛାୟାରେ ଥିବା ଭରତଙ୍କୁ ତୁମେ ସୁରକ୍ଷିତ କର। ଏକଥା ମନେ ପକାଇ ଦେଖ, ତୁମେ ତୁମର ଭାଗ୍ୟରେ ଗର୍ବିତ ହୋଇ ଏକଥି ଅଗ୍ରହ କରିଥିଲେ ଯେ ରାମଙ୍କ ମାତା, ତୁମର ସହପତ୍ନୀ, ତାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିଲେ; ଏବେ ସେ କିପରି ତୁମ ପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ ଧରିବେନାହିଁ? ଯେତେବେଳେ ରାମ ପୃଥିବୀର ଅଧିପତି ହେବେ, ସେହି ସମୟରେ ତୁମେ ଏବଂ ଦୁଃଖିତ ଭରତ ଅସୁଭିଦା ଓ ପରାଜୟର ସମ୍ମୁଖୀନ ହେବେ। ଯେତେବେଳେ ରାମ ପୃଥିବୀ ଲାଭ କରିବେ, ଭରତ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବରେ ହାରିଯିବେ; ତେଣୁ ତୁମ ପୁଅ ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ଚିନ୍ତା କର, ଏବଂ ଅନ୍ୟ ପୁଅଙ୍କ ନିବାସ ନିମନ୍ତେ କାରଣ ଖୋଜ। ଏପରି କଥା ହେଉଥିବା ବେଳେ, ରାମାୟଣର ନବମ ସର୍ଗ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଏହାପରେ, ମନ୍ଥରାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, କୈକେୟୀ ରୋଷରେ ତାପ୍ତ ମୁହଁ ନେଇ, ଦୀର୍ଘ ଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି, ମନ୍ଥରାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଆଜି ମୁଁ ରାମଙ୍କୁ ଏଠାରୁ ଦ୍ରୁତ ଅରଣ୍ୟକୁ ପଠାଇଦେବି, ଏବଂ ଭରତଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରାଇଦେବି। ଏବେ ଏହିପରି କିପରି କରିପାରିବି, ଯେପରି ଭରତ ରାଜ୍ୟ ପାଇବେ ଏବଂ ରାମ କେବେ ନ ପାଇବେ?" ରାଣୀଙ୍କ ଏହି ପ୍ରଶ୍ନରେ, ଦୁଷ୍ଟମନା ମନ୍ଥରା, ଯିଏ ରାମଙ୍କୁ କ୍ଷତି କରିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, କୈକେୟୀଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏବେ ଧ୍ୟାନ ଦେଖ ଏବଂ ମୋ କଥା ଶୁଣ, ଯେପରି ତୁମ ପୁଅ ଭରତ ଏକାକି ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରିପାରିବେ। କୈକେୟୀ, ତୁମେ ଏହି ଘଟଣା ମନେ ରଖ ନାହିଁ କି, କିମ୍ବା ମନେ ରଖିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଗୁପ୍ତ କରୁଛ? ଯଦି ତୁମେ ମୋର କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ଶୁଣ; ମୁଁ କହିବି, ଶୁଣି ତୁମେ ତାହା ଅନୁସାରଣ କର।" ମନ୍ଥରାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, କୈକେୟୀ ନିଜ ଶୋଯାରୁ ଅଲ୍ପ ଉଠିବା ସହିତ କହିଲେ। ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି, ଦୁଷ୍ଟ ମନ୍ଥରା କୈକେୟୀଙ୍କୁ ଆଉ କହିଲେ, "ପ୍ରାଚୀନ କାଳରେ ଦେବ-ଦାନବ ଯୁଦ୍ଧ ସମୟରେ, ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ରାଜା ଦଶରଥ ରାଜା ଋଷିମାନଙ୍କ ସହିତ ତୁମକୁ ନେଇ ଦେବେନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସାହାଯ୍ୟ ପାଇଁ ଯାଇଥିଲେ। ତୁମେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଦଣ୍ଡକ ଅଞ୍ଚଳର ଭିତରେ ଥିବା ବୈଜୟନ୍ତ ନାମକ ନଗରକୁ ଗଲା। ସେଠାରେ ଶମ୍ଭର ନାମକ ଏକ ଦାନବ ଥିଲେ, ଯିଏ ଶତ ମାୟାର ଅଧିପତି ଏବଂ ଦେବମାନେ ମିଶି ମଧ୍ୟ ଅଜୟ। ସେଠାରେ ଏକ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଦାନବମାନେ ରାତିରେ ଆହତ ଓ ଶୁଅଥିବା ସେନାମାନେକୁ ହତ୍ୟା କରୁଥିଲେ। ସେଠାରେ ରାଜା ଦଶରଥ ଦାନବମାନେ ସହିତ ଭୟଙ୍କର ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭାଙ୍ଗିଯାଇଥିଲା। ରାଣୀ, ତୁମେ ତୁମର ଅଚେତନ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରୁ ଉଠାଇ ନେଇଯାଇଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିଥିଲେ। ତୁମ ସେଇ କାର୍ଯ୍ୟରେ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ, ସ୍ୱାମୀ ଦଶରଥ ତୁମକୁ ଦୁଇଟି ଵର ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ କହିଥିଲେ, 'ଯେତେବେଳେ ଚାହିବ, ତୁମେ ଏହା ମାଗିପାରିବ।' ତୁମେ ସେତିବେଳେ କହିଥିଲ, 'ମୁଁ ଚାହିଲେ ଏହି ବର ନେବି,' ଏବଂ ତୁମର ମହାତ୍ମା ସ୍ୱାମୀ ଏହାକୁ ମଞ୍ଜୁର କରିଥିଲେ। ଏହି କଥା ମୁଁ ତୁମ ପାଖରୁ ଶୁଣିଥିଲି, ତୁମ ପ୍ରେମରୁ ଏହାକୁ ମୋ ମନରେ ରଖିଥିଲି। ଏବେ, ରାମଙ୍କ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ ପାଇଁ ଚାଲିଥିବା ପ୍ରସ୍ତୁତିକୁ ବାନ୍ଧ କର, ଏବଂ ଏହାକୁ ବାତିଲ କର। ତୁମ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ସେଇ ଦୁଇ ବର ମାଗ; ଏକ, ଭରତଙ୍କ ଅଭିଷେକ, ଦ୍ୱିତୀୟ, ରାମଙ୍କୁ ଚୁଦ୍ଦଶ ବର୍ଷ ପାଇଁ ଅରଣ୍ୟବାସ। ଏହି ଚୁଦ୍ଦଶ ବର୍ଷ ରାମ ଅରଣ୍ୟରେ ଥିବା ସମୟରେ, ତୁମ ପୁଅ ଜନସ୍ନେହରେ ଦୃଢ଼ ହେବେ। ଆଜି, ତୁମେ କ୍ରୋଧଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କର, ଏବଂ ରାଜାଙ୍କୁ ଅପମାନିତ କରି, ମାଟି ଲଗା କପଡ଼ା ପିନ୍ଧି, ମାଟିରେ ବସ। ତାଙ୍କୁ ଦେଖନାହାଁ, କିଛି କହନାହାଁ; ଯେତେବେଳେ ରାଜା ଦୁଃଖିତ ହୋଇ ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଆସିବେ, ତୁମେ କେବଳ କାନ୍ଦିବା, କିଛି କହିବା ନୁହେଁ। ରାଜା ସଦା ତୁମ ପ୍ରତି ଆସକ୍ତ, ଏଥିରେ ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ; ତୁମ ପାଇଁ ସେ ଅଗ୍ନିରେ ପ୍ରବେଶ କରିପାରିବେ। ସେ ତୁମପ୍ରତି କ୍ରୋଧିତ ହୋଇପାରିବେନାହିଁ, ତୁମେ କ୍ରୋଧିତ ହେଲେ ଦେଖିପାରିବେନାହିଁ; ତୁମ ପାଇଁ ସେ ଜୀବନ ତ୍ୟାଗ କରିପାରିବେ। ରାଜା କେବେ ତୁମ କଥା ଅମାନ୍ୟ କରିପାରିବେନାହିଁ; ତୁମ ସାଧା ସ୍ୱଭାବରେ ତୁମ ଭାଗ୍ୟର ଶକ୍ତି ବୁଝ। ରାଜା ଦଶରଥ ତୁମକୁ ମୁକ୍ତା, ମଣି, ସୁନା, ଓ ବିଭିନ୍ନ ମୂଲ୍ୟବାନ ମଣିମାଳା ଦେଇପାରିବେ; କିନ୍ତୁ ଏହି ଗୁଡ଼ିକୁ ମନରେ ରଖନାହାଁ।" ଏଭଳି ମନ୍ଥରା କୈକେୟୀଙ୍କୁ ଉପାୟ କହିଦେଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଭରତଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ ଏବଂ ରାମଙ୍କ ଚୁଦ୍ଦଶ ବର୍ଷ ଅରଣ୍ୟବାସ ପ୍ରସ୍ତାବ ଉପସ୍ଥାପିତ ହେଲା।