ମନ୍ଥରା କୈକେୟୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ରାଘବ ରାଜା ହେବେ, ତାଙ୍କ ପରେ ତାଙ୍କର ପୁଅ ରାଜ୍ୟ ଭୋଗିବେ; କିନ୍ତୁ, ହେ କୈକେୟୀ, ତୁମର ପୁଅ ଭରତ ରାଜବଂଶରୁ ବିଚ୍ଛିନ୍ନ ହୋଇଯିବେ। ଏହି ରାଜ୍ୟରେ ସମସ୍ତ ରାଜାଙ୍କ ପୁଅମାନେ ରହିପାରନ୍ତି ନାହିଁ; ଯଦି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରାଯାଏ, ତେବେ ବଡ଼ ଅସ୍ଥିରତା ହେବ। ଏହିକାରଣରୁ, ରାଜାମାନେ ସଦା ବଡ଼ ପୁଅଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟର ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଇଥାନ୍ତି, ଯଦିଓ ଅନ୍ୟମାନେ ମଧ୍ୟ ଗୁଣବାନ୍। ତୁମର ପୁଅ ଭରତ ସମସ୍ତ ସୁଖ ଓ ରାଜବଂଶର ସମ୍ପର୍କରୁ ବଞ୍ଚିତ ହୋଇ, ଏକ ଅନାଥ ପରି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହୋଇଯିବେ, ହେ ସ୍ନେହମୟୀ। ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଏଠାରେ ଆସିଛି, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ମୋତେ ଚିହ୍ନିପାରୁନାହାଁ; ତୁମେ ମୋତେ ଯେଉଁ ପୁରସ୍କାର ଦେବା ଉଚିତ୍, ତାହା ଦିଅ, କାରଣ ମୁଁ ତୁମକୁ ତୁମ ସହପତ୍ନୀଠାରୁ ଅଧିକ ସୁଯୋଗ ଦେଉଛି। ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ଯେବେ ରାମ ଅବିରୋଧ ରାଜ୍ୟ ପାଇବେ, ସେ ଭରତଙ୍କୁ ଦୂର ଦେଶକୁ, କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଜଗତକୁ ପଠାଇଦେବେ। ତୁମେ ଭରତଙ୍କୁ ଶିଶୁବେଳେ ତମ ମାମାଘରେ ରଖିନଥିଲ; ସାନିକଟ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମୃଦୁ ହୃଦୟ ହୁଏ, ଏହା ଜଡ଼ ଜୀବମାନେ ମଧ୍ୟ ଅନୁଭବ କରନ୍ତି। ଭରତଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ମଧ୍ୟ ସେପରି ହୋଇଯାଇଛନ୍ତି; ଯେପରି ଲକ୍ଷ୍ମଣ ରାମଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି, ସେପରି ଶତ୍ରୁଘ୍ନ ଭରତଙ୍କୁ ଅନୁସରଣ କରନ୍ତି। ଏହା ଶୁଣାଯାଏ ଯେ, ଜଙ୍ଗଲରେ କାଟିବା ପାଇଁ ନିର୍ଦ୍ଦିଷ୍ଟ ହୋଇଥିବା ଗଛଟି ଭୟରେ ନିକଟବର୍ତ୍ତୀ ଅନ୍ୟ ଗଛମାନେ ଦ୍ୱାରା ଶାଖାହୀନ ହୋଇଯାଏ। ରାମ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବେ, ଏବଂ ରାଘବ ମଧ୍ୟ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବେ; ସେମାନଙ୍କର ଭାଇପାଣି ଏହି ସଂସାରରେ ଅତି ପ୍ରସିଦ୍ଧ, ଯେପରି ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରମାନେ। ତେଣୁ, ରାମ କେବେ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ କିଛି ଅନ୍ୟାୟ କରିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ରାମ ଭରତଙ୍କୁ ନିଶ୍ଚିତ ଅନ୍ୟାୟ କରିପାରନ୍ତି—ଏହାର କୌଣସି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ଏହିକାରଣରୁ, ରାଘବଙ୍କୁ ରାଜମହଳରୁ ଅରଣ୍ୟକୁ ପଠାଅ; ଏହା ମୋ ପ୍ରସନ୍ନତା ଓ ତୁମ ପାଇଁ ବଡ଼ ଉପକାରୀ। ଏଭଳି କରିଲେ, ତୁମର ପରିବାରର ମଙ୍ଗଳ ନିଶ୍ଚିତ ହେବ, ଯଦି ଧର୍ମ ଅନୁଯାୟୀ ଭାବରେ ଭରତ ପୌରୁଷେୟ ରାଜ୍ୟ ଲାଭ କରନ୍ତି। ଏହି ସୁଖରେ ପାଳିତ ଶିଶୁ, ରାମଙ୍କ ପ୍ରତିକୂଳ, ସମୃଦ୍ଧି ବଞ୍ଚିତ ହେଲେ କିପରି ସେ ଏକ ସମସ୍ତ ସୁଯୋଗର ଅଧିକାରୀ ତଳେ ବଞ୍ଚିପାରିବେ? ଯେପରି ଏକ ହାତୀର ନେତାକୁ ଅରଣ୍ୟରେ ସିଂହ ଦ୍ୱାରା ତାଡ଼ାଯାଏ, ସେପରି ରାମଙ୍କ ଛାୟା ତଳେ ଥିବା ଭରତଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କର। ଏକଥା ମନେପକା, ତୁମେ ତୁମ ଭାଗ୍ୟର ଗର୍ବରେ ରାମଙ୍କ ମାଆଁ କୌଶଲ୍ୟାଙ୍କୁ ଅପମାନ କରିଥିଲ; ଏବେ ସେ କିପରି ତୁମ ପ୍ରତି ଶତୃତା ରଖିବେ ନାହିଁ? ଯେବେ ରାମ ଏହି ଧରାକୁ, ଅନେକ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଓ ପର୍ବତରେ ଶୋଭିତ ଭୂମିକୁ, ଅଧିକାର କରିବେ, ତେବେ ହେ ସୁମୃଦ୍ଧିକାମିନୀ, ତୁମେ ଓ ଦୁଃଖିତ ଭରତ ଦୁଃଖ ଓ ପରାଜୟ ଭୋଗିବ। ରାମ ଏହି ଭୂମି ଲାଭ କଲେ, ଭରତ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ହରାଇଯିବେ; ତେଣୁ, ତୁମ ପୁଅ ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ଚିନ୍ତା କର, ଓ ଅନ୍ୟଙ୍କ ବନବାସ ପାଇଁ କାରଣ ଖୋଜ। ଏଠାରେ ଦଶମ ସ୍କନ୍ଧର ନବମ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହୁଏ। ଏଭଳି ଶୁଣି, କୈକେୟୀଙ୍କ ମୁହଁ କ୍ରୋଧରେ ତପିଉଠିଲା, ସେ ଗଭୀର ଉଷ୍ଣ ଶ୍ୱାସ ଛାଡ଼ି, ମନ୍ଥରାଙ୍କୁ କହିଲେ, “ଆଜି ମୁଁ ରାମଙ୍କୁ ଏଠାରୁ ତୁରନ୍ତ ବନକୁ ପଠାଇଦେବି, ଏବଂ ଭରତଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରିଦେବି। ଏବେ ଚିନ୍ତା କର, କିପରି ଏହା କରିପାରିବି, ଯେଉଁଠାରେ ଭରତ ରାଜ୍ୟ ପାଇବେ ଓ ରାମ କେବେ ନ ପାଇବେ।” ଏପରି କଥା ଶୁଣି, ଦୁଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟି ଥିବା, ରାମଙ୍କ ଅପକାର ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ ଥିବା ମନ୍ଥରା କୈକେୟୀଙ୍କୁ କହିଲେ, “ହେ କୈକେୟୀ, ଏବେ ଭଲଭାବେ ଶୁଣ, ଯେପରି ତୁମର ପୁଅ ଭରତ ମାତ୍ର ଏହି ରାଜ୍ୟ ପାଇପାରିବେ। ତୁମେ କାହିଁକି ଏହି ଘଟଣା ସ୍ମରଣ କରୁନାହଁ, କିମ୍ବା କରିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଲୁଚାଉଛ? ଯଦି ତୁମେ ମୋ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଛ, ତେବେ ଶୁଣ; ମୁଁ କହିଦେଉଛି, ଏବଂ ଶୁଣି ତାହା ଅନୁସାରେ କାର୍ଯ୍ୟ କର। ଏପରି କଥା ଶୁଣି, କୈକେୟୀ ତାଙ୍କ ଭଲ ଛାତି ଉପରେ ଅଳ୍ପ ଉଠିବା ସହ ବିଚାର କରି କହିଲେ। ମନ୍ଥରା ଏବେ ଏହିପରି କହିଲେ, “ପୂର୍ବେ ଦେବ-ଦାନବ ଯୁଦ୍ଧରେ, ତୁମର ସ୍ୱାମୀ ରାଜା ଦଶରଥ ରାଜର୍ଷିମାନେ ସହିତ ତୁମକୁ ମଧ୍ୟ ନେଇ, ଦେବତାଧିପତିଙ୍କ ସହାୟତା ପାଇଁ ଯାଇଥିଲେ। ସେବେ, କୈକେୟୀ, ତୁମେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗକୁ ଦଣ୍ଡକ ଅଞ୍ଚଳରେ, ଭୈଜୟନ୍ତନାମକ ନଗରକୁ ଗଲା। ସେଠାରେ ଏକ ବଡ଼ ଦାନବ ଥିଲେ, ଶମ୍ଭର ନାମକ, ଶତ ମାୟାର ମାଲିକ, ଯିଏ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ, ଦେବମାନେ ଯେଉଁଠାରେ ତାଙ୍କୁ ହରାଇପାରିନଥିଲେ। ସେଠାରେ ଦାନବମାନେ ରାତିରେ ଅସୁସ୍ଥ ଓ ଶୟାନ ମାନୁଷମାନେକୁ ମାରିଦେଉଥିଲେ। ତାଁଠାରେ ରାଜା ଦଶରଥ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ କରିଥିଲେ, ତାଙ୍କ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ବାହୁ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଭଙ୍ଗ ହୋଇଯାଇଥିଲା। ହେ ରାଣୀ, ତୁମେ ତୁମ ଅଚେତନ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଯୁଦ୍ଧଭୂମିରୁ ଉଠାଇ ନେଇଗଲା, ଏବଂ ତାଁଠାରେ ଅସ୍ତ୍ର ଦ୍ୱାରା ଆହତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ତୁମେ ତାଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କଲା। ତେବେ ସେ ଖୁସି ହୋଇ, ତୁମକୁ ଦୁଇଟି ବର ଦେଇଥିଲେ, ଏବଂ କହିଥିଲେ, ‘ତୁମେ ଯେତେବେଳେ ଚାହିଁବ, ସେତେବେଳେ ଏହି ବର ମାଗିପାରିବ।’ ସେବେ, ତୁମେ କହିଥିଲ, ‘ମୁଁ ଯେତେବେଳେ ଚାହିଁବି, ସେତେବେଳେ ନେବି,’ ଏବଂ ତୁମ ମହାତ୍ମା ସ୍ୱାମୀ ସେଥିରେ ସମ୍ମତି ଦେଇଥିଲେ; ଏହି କଥା ମୁଁ ପୂର୍ବେ ଜାଣିନଥିଲି, ମାତ୍ର ତୁମେ ମୋତେ କହିଥିଲ। ତୁମ ପ୍ରତି ସ୍ନେହରୁ ମୁଁ ଏହି କଥା ମନେ ରଖିଛି; ଏବେ ରାମଙ୍କ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ ପାଇଁ ଚାଲିଥିବା ପ୍ରସ୍ତୁତିକୁ ବାଧା ଦିଅ ଓ ତାହାକୁ ଫେରାଇଦିଅ। ତୁମେ ସ୍ୱାମୀଙ୍କୁ ଏହି ଦୁଇଟି ବର ମାଗ; ଭରତଙ୍କ ଅଭିଷେକ ଓ ରାମଙ୍କୁ ଚଉଦ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ବନବାସ। ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ଚଉଦ ବର୍ଷ ରାମ ଅରଣ୍ୟରେ ରହିବା ସମୟରେ, ତୁମ ପୁଅ ଜନମାନସରେ ସ୍ଥିର ହୋଇଯିବେ। ଏବେ, ରାଜାଙ୍କୁ ରୁଷ୍ଟ ଦେଖାଇ, କ୍ରୋଧରେ ଅନ୍ତରାଳ କକ୍ଷରେ ପସି, ମାଟିଆଲି ପୋଶାକ ପିନ୍ଧି, ଭୂମିରେ ଲୁଚି ରୁହ।