ଅୟୋଧ୍ୟାର ରାଜାଙ୍କ ପ୍ରଥମ ପୁତ୍ର ରାମ ଧର୍ମଜ୍ଞ, ଗୁଣବାନ, ନିଜେ ଉପରେ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ ରଖିଥିବା, କୃତଜ୍ଞ, ସତ୍ୟବାଦୀ ଏବଂ ଶୁଦ୍ଧ ଚରିତ୍ରର ଅଧିକାରୀ। ସେହିପରି ଗୁଣ ଥିବା ଦ୍ୱାରା ରାମ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ। ରାମ ଦୀର୍ଘାୟୁ ଓ ଦୟାଳୁ; ସେ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେ ଓ ଦାସମାନଙ୍କୁ ବାପା ଭଳି ରକ୍ଷା କରିବେ। ଏପରି ସୁଖ ଓ ଶୁଭ ସମୟ ଆସିଛି, ତେବେ, ମନ୍ଥରା, ତୁମେ କାହିଁକି ଏହି ଖୁସିର ଖବର ଶୁଣି ଅନ୍ତରରେ ଦୁଃଖ ଓ ଜ୍ୱଳନା ଅନୁଭବ କରୁଛ? ଏହି ଶ୍ରେୟସ୍କର ଦିନରେ କାହିଁକି ତୁମ ମନ ଅସ୍ଥିର? ଭାରତ ମଧ୍ୟ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପୁରୁଷ, ଏବଂ ଶତବର୍ଷ ପରେ ରାମଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦେଇ ନିଜ ପିତା ଓ ପିତାମହଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାର କରିବେ। ଭାରତ ଯେପରି ଆଦର ଲାଭ କରିଛନ୍ତି, ରାଘବ ତାହାଠାରୁ ଅଧିକ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ; ରାମ କେବଳ କୌଶଲ୍ୟାଙ୍କୁ ନୁହେଁ, ମୋତେ ମଧ୍ୟ ବଡ଼ ଆଦର କରନ୍ତି। ରାମଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ହେଲେ, ଭାରତଙ୍କ ମଧ୍ୟ ହେବ; କାରଣ ରାଘବ ତାଙ୍କ ଭାଇମାନେକୁ ନିଜ ପରି ମନେ କରନ୍ତି। କୈକେୟୀଙ୍କ ଏହି କଥା ଶୁଣି, ମନ୍ଥରା ଅତ୍ୟନ୍ତ ଦୁଃଖିତ ହେଲେ, ଦୀର୍ଘ ଶ୍ୱାସ ନେଇ କୈକେୟୀଙ୍କୁ କହିଲେ—"ତୁମ ଅବିବେକ ଦ୍ୱାରା ତୁମ ଉପରେ ଆସୁଥିବା ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଦେଖୁନାହାଁ, ନ ତୁମେ ନିଜକୁ ବୁଝିପାରୁଛ। ରାଘବ ରାଜା ହେବେ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ପରେ ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର; ଭାରତ ତ ରାଜ୍ୟରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବେ। ରାଜାଙ୍କ ସମସ୍ତ ପୁତ୍ର ଏକେ ସମୟରେ ରାଜ୍ୟ ନ ପାଆନ୍ତି; ସମସ୍ତଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟ ଦିଆଯାଏ ନାହିଁ, ଏହା ଅନ୍ୟାୟ ଓ ଅନ୍ୟୋନ୍ୟ ଦ୍ୱନ୍ଦ୍ୱ ହେବ। ଏହିକାରଣରୁ, ସଦା ବଡ଼ ପୁତ୍ରକୁ ରାଜ୍ୟ ଦିଆଯାଏ, ଅନ୍ୟମାନେ ଯେପରି ଗୁଣବାନ ହେଉନାହିଁ। ତୁମ ପୁତ୍ର ଭାରତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଅସହାୟ ଓ ଅନାଥ ହେବେ, ରାଜ୍ୟ ଓ ସମ୍ପଦରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବେ। ମୁଁ ଏଠାରେ ତୁମ ଉପକାର ପାଇଁ ଆସିଛି, କିନ୍ତୁ ତୁମେ ମୋ ମୂଲ୍ୟ ବୁଝିପାରୁନାହାଁ; ମୋ ଉପକାର ପାଇଁ ଯଥୋଚିତ ପୁରସ୍କାର ଦିଅ। ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ, ଯଦି ରାମ ଅବିବାଦିତ ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାର କରିବେ, ସେ ଭାରତକୁ ଦୂର ଦେଶକୁ କିମ୍ବା ଅନ୍ୟ ଲୋକକୁ ପଠାଇଦେବେ। ତୁମେ ଭାରତଙ୍କୁ ଶିଶୁ ଅବସ୍ଥାରେ ମାମାଘରେ ରଖିନଥିଲ; ସାନିକଟ୍ୟ ଦ୍ୱାରା ମଧ୍ୟ ଜଡ଼ ଜୀବ ମଧ୍ୟ ପ୍ରେମ ହୁଏ। ଭାରତ ପାଇଁ ଶତୃଘ୍ନ ମଧ୍ୟ ସେପରି ହୋଇଛନ୍ତି; ଯେପରି ଲକ୍ଷ୍ମଣ ରାମଙ୍କ ସହ ରହନ୍ତି, ଶତୃଘ୍ନ ଭାରତଙ୍କ ସହ ଅଟୁଟ। ଏକ ଗଛକୁ କାଟିବାକୁ ଯେପରି ଅତ୍ୟାଚାରୀ ଅତିଭୟରେ ତାହାର ଶାଖାଗୁଡିକୁ ଆଗେ କାଟିଦିଅନ୍ତି, ସେହିଭଳି ଭାରତ ଓ ଶତୃଘ୍ନ ଦୂର ହେଉଛନ୍ତି। ରାମ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ରକ୍ଷା କରିବେ, ତାଙ୍କର ଭାଇପ୍ରେମ ଦୁନିଆରେ ଖ୍ୟାତିପ୍ରାପ୍ତ, ଯେପରି ଅଶ୍ୱିନୀକୁମାରମାନେ। ଏହିପରି, ରାମ କଦାପି ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କ ସହ ଅନ୍ୟାୟ କରିବେ ନାହିଁ; କିନ୍ତୁ ଭାରତଙ୍କ ସହ ଅନ୍ୟାୟ କରିପାରନ୍ତି, ଏଥିରେ କିଛି ସନ୍ଦେହ ନାହିଁ। ତେଣୁ, ରାଘବ ରାଜଭବନରୁ ବନକୁ ଯିବା ଉଚିତ; ଏହି ମୋର ଇଚ୍ଛା, ଏବଂ ତୁମ ପାଇଁ ମଧ୍ୟ ଉତ୍ତମ। ଏପରି କଲେ ତୁମ ପରିବାରର କ୍ଷେମ ହେବ, ଯଦି ଭାରତ ନୀତିନୁସାରେ ପୂର୍ବଜ ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାର କରନ୍ତି। ଏହି ଶିଶୁ, ଯିଏ ସୁଖରେ ପଳିଥିଲେ, ସ୍ୱାଭାବିକ ଭାବେ ରାମଙ୍କ ଶତ୍ରୁ; ସେ ଯଦି ସମ୍ପଦରୁ ବଞ୍ଚିତ ହେବେ, ତେବେ କିପରି ଏମିତି ଏକ ବ୍ୟକ୍ତିଙ୍କ ଅଧୀନରେ ବଞ୍ଚିପାରିବେ? ଏକ ସିଂହ ଯେପରି ହାତୀ ନାୟକଙ୍କୁ ବନରେ ତାଡ଼ି ଦେଉଛି, ସେହିପରି ରାମଙ୍କ ଛାୟାରେ ଥିବା ଭାରତକୁ ତୁମେ ସତର୍କ ରଖ। ପୂର୍ବେ ତୁମେ ତୁମ ଭାଗ୍ୟର ଗର୍ବରେ ରାମଙ୍କ ମାତାଙ୍କୁ ଅବହେଳା କରିଥିଲ; ଏବେ ସେ କିପରି ତୁମପ୍ରତି ଦ୍ୱେଷ ପାଳନ କରିବେ ନାହିଁ? ଯେତେବେଳେ ରାମ ଏହି ଧରାକୁ ଅସଙ୍ଖ୍ୟ ଧନ-ପର୍ବତ ସହ ଅଧିକାର କରିବେ, ତେବେ, ମୃଦୁ ମନ୍ତି, ତୁମେ ଓ ଦୁଃଖିତ ଭାରତ ଦୁର୍ଭାଗ୍ୟ ଓ ଅପମାନରେ ପଡ଼ିବେ। ରାମ ଏହି ଭୂମି ଅଧିକାର କରିଲେ, ଭାରତ ନିଶ୍ଚିତ ଭାବେ ହାରିଯିବେ; ତେଣୁ ତୁମ ପୁତ୍ର ପାଇଁ ରାଜ୍ୟ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ପାଇଁ ବନବାସର କାରଣ ଚିନ୍ତା କର। ଏଠାରେ ନବମ ଅଧ୍ୟାୟ ଆରମ୍ଭ ହେଉ। ଏପରି କଥା ଶୁଣି, କୈକେୟୀଙ୍କ ମୁହଁ କ୍ରୋଧରେ ଦେଉଳିଗଲା, ସେ ଦୀର୍ଘ ଉଷ୍ଣ ଶ୍ୱାସ ନେଇ ମନ୍ଥରାକୁ କହିଲେ—"ଆଜି ମୁଁ ତୁରନ୍ତ ରାମକୁ ବନକୁ ପଠାଇଦେବି, ଏବଂ ଭାରତଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରାଇଦେବି। କିପରି ଏହା ସମ୍ଭବ ହେବ, ଯେପରି ଭାରତ ରାଜ୍ୟ ପାଉଥିବେ ଏବଂ ରାମ କିଛି ଭଳିରେ ନ ପାଇବେ, ତାହା ଚିନ୍ତା କର।" ରାଣୀଙ୍କ ଏହି ଆଦେଶରେ, ମନ୍ଥରା ଯିଏ ଦୁଷ୍ଟ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦେଖେ, ରାମଙ୍କ ଅପକାର ଚାହେ, ସେ କୈକେୟୀଙ୍କୁ କହିଲେ—"କୈକେୟୀ, ଏବେ ମୋ କଥା ଧ୍ୟାନ ଦେଖ ଏବଂ ଶୁଣ, ଯେପରି ତୁମ ପୁତ୍ର ଭାରତ ଏକା ରାଜ୍ୟ ଅଧିକାର କରିପାରିବେ।" "ତୁମେ କିଏ ଅନ୍ୟ କଥା ମନେ ରଖୁନାହାଁ, କିମ୍ବା ମନେ ରଖିଥିଲେ ମଧ୍ୟ ଲୁଚାଇ ରଖୁଛ, ଯେତେବେଳେ ଏହି କଥା ତୁମ ଉପକାର ପାଇଁ ଅତି ଆବଶ୍ୟକ? ମୋ କଥା ଶୁଣିବାକୁ ଚାହୁଁଥିଲେ, ଏବେ ଶୁଣ, ମୁଁ କହିବି, ଏବଂ ଶୁଣି କାର୍ଯ୍ୟ କର।" ମନ୍ଥରାଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, କୈକେୟୀ ତାଙ୍କ ଶୋଭାମୟ ଶଯ୍ୟାରୁ ମାନେ ଉଠିଲେ ଏବଂ କହିଲେ—"କହ, କିପରି ଏହା ସମ୍ଭବ?" ଏହିପରି ରାଣୀଙ୍କୁ ଉତ୍ତର ଦେଉଁଥିବା ମନ୍ଥରା କହିଲେ— "ପୂର୍ବେ ଦେବ ଓ ଦାନବଙ୍କ ଯୁଦ୍ଧରେ ତୁମ ସ୍ୱାମୀ ରାଜା ମହାରାଜମାନେ ସହିତ ତୁମକୁ ନେଇ ଦେବତାଙ୍କ ସହଯୋଗ ପାଇଁ ଚାଲିଥିଲେ। କୈକେୟୀ, ସେତେବେଳେ ତୁମେ ଦକ୍ଷିଣ ଦିଗରେ ଦଣ୍ଡକ ଅଞ୍ଚଳରେ, ବୈଜୟନ୍ତ ନାମକ ନଗରକୁ ଗଲା। ସେଠାରେ ଶମ୍ଭର ନାମକ ଏକ ବଡ଼ ଦାନବ ଥିଲେ, ଯିଏ ଶତ ମାୟାର ମାଲିକ, ଦେବମାନେ ଯେଉଁଠି ଅପରାଜିତ ଥିଲେ, ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସହ ଯୁଦ୍ଧ କରୁଥିଲେ। ସେଠାରେ ବଡ଼ ଯୁଦ୍ଧ ହେଲା, ଯେଉଁଠି ଦାନବମାନେ ରାତିରେ ଅସୁସ୍ଥ ଓ ଶୁଏଥିବା ମଣିଷମାନେକୁ ମାରିଦେଉଥିଲେ।