ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ନଗରବାସୀମାନେ ଏକ ରାଜପଥ ସୁନ୍ଦର ଭାବେ ସଜାଇଲେ, ଫୁଲ ଓ ଧୂପର ଶୁଭ ଘ୍ରାଣରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ଏହାକୁ ରାମଙ୍କ ପାଇଁ ଅ捄ିଷେକ ପାଇଁ ତୟାର କରିଲେ। ଅନ୍ଧାର ରାତିକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିବା ପାଇଁ, ସେମାନେ ସମସ୍ତ ଗଲି ଓ ପାର୍ଶ୍ୱ ରାସ୍ତାରେ ଦୀପଧାରୀ ଗଛ ରହିଲେ। ଏଭଳି ନଗରକୁ ଭବ୍ୟ ଭାବେ ଶୋଭା କରି, ଅୟୋଧ୍ୟାବାସୀମାନେ ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଅପେକ୍ଷା କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଚଉକ ଓ ସଭାଗୃହରେ ଦଳ ଦଳ ଭାବେ ଏକଠା ହେଇ, ଆପସରେ କଥା ହେବା ସମୟରେ ରାମଙ୍କ ଶ୍ରୀମୟ ପ୍ରଶଂସା କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ କହୁଥିଲେ, "ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ଆନନ୍ଦ ଦଶରଥ ମହାତ୍ମା, ନିଜ ଜରା ବୁଝି, ରାମଙ୍କୁ ରାଜ୍ୟାଭିଷେକ କରିବେ। ଆମେ ଭାଗ୍ୟଶାଳୀ, ଦୀର୍ଘକାଳ ଧରି ରାମ ଆମର ରାଜା ଓ ରକ୍ଷକ ହେବେ।" "ରାଘବ ଅହଂକାର ହୀନ, ଶିକ୍ଷିତ, ଧର୍ମନିଷ୍ଠ, ଭାଇମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ଅତି ପ୍ରେମମୟ, ଆମ ପ୍ରତି ମଧ୍ୟ ସେମାନେ ପରି ଅନୁରାଗୀ। ଧର୍ମନିଷ୍ଠ ଓ ଦୋଷହୀନ ଦଶରଥ ଦୀର୍ଘକାଳ ଜୀବନ୍ତୁ, ତାଙ୍କ ଦୟାରେ ଆମେ ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ଦେଖିପାରିବା।" ଏପରି କଥା ହେଉଥିବାବେଳେ, ଗ୍ରାମ ଓ ଦିଗଦିଗନ୍ତରୁ ଅନେକ ଲୋକ ଏହି ସୁବାର୍ତ୍ତା ଶୁଣି ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ଦେଖିବାକୁ ଆସି, ସମଗ୍ର ନଗରକୁ ପୂରି ଦେଲେ। ଏହି ଦଳ ଦଳ ଲୋକ ଯେଉଁଠି ଯେଉଁଠି ବିସ୍ତାରିତ ହେଲେ, ଏଠାରେ ଏକ ମହା ଶବ୍ଦ ଉତ୍ପନ୍ନ ହେଲା, ଯେଉଁଠି ପୂର୍ଣ୍ଣିମା ବେଳେ ସାଗର ଗର୍ଜନ ହେଉଥିବା ପରି। ଏହି ଭାବରେ, ଇନ୍ଦ୍ରର ନଗର ପରି ଅୟୋଧ୍ୟା, ଗ୍ରାମବାସୀମାନେ ଚାରିପାଖରେ ଭିଡ଼ି ଥିବା, ଗର୍ଜନ ଓ ଶୋଭାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲା। ଏଉଁ ଦୃଶ୍ୟ ରେ, ମନ୍ଥରା ନାମକ ଏକ ଦାସୀ, ଯେଉଁଠି କୈକେୟୀଙ୍କ ସହ ରହୁଥିଲେ, ଗୁରୁତ୍ୱପୂର୍ଣ୍ଣ ଏକ ରାଜମହଳରେ ଚଢ଼ିଲେ। ସେଠାଠି ଥିବା ଚନ୍ଦ୍ରପ୍ରଭା ପରି ମହଳରୁ ମନ୍ଥରା ଅୟୋଧ୍ୟାକୁ ତଳେ ଦେଖିଲେ। ରାଜପଥ ଉପରେ ପଦ୍ମ ଓ ଶାଳୁକ ଛିଟିଯାଇଥିବା, ଚନ୍ଦନ ଜଳ ଛିଟିଯାଇଥିବା, ମୁଣ୍ଡ ଧୋଇଥିବା ଲୋକମାନେ ଭିଡ଼ି ଥିବା ଏହି ନଗରକୁ ଦେଖିଲେ।