ଏହି ଗାଥାରେ, ଆୟୋଧ୍ୟା ସହରର ଚିତ୍ରଣ ହେଉଛି, ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ସମର୍ପିତ, ତାଙ୍କର ଇଚ୍ଛାକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ, ଦାନ ଓ ଶିକ୍ଷାରେ ପ୍ରବଳ ଥିଲେ, ଏବଂ ଦାନ ଗ୍ରହଣରେ ନିୟମିତ ଥିଲେ। ସେଠାରେ କୌଣସି ଅସ୍ତିତ୍ବ ନଥିଲା, କୌଣସି ମିଥ୍ୟାବାଦୀ, ଅଶିକ୍ଷିତ, କାଳ୍ପନିକ ଅଲସ, ବିରୋଧୀ, କିମ୍ବା ଅବିବେକୀ ଲୋକ ମିଳୁନଥିଲା। ଏହି ସହରର ଲୋକମାନେ ଛଅଟି ଶାସ୍ତ୍ରରେ ଦକ୍ଷ, ନିଜ ନିୟମରେ ଅବିଚଳିତ, ଏବଂ ଦାନ ଦେବାରେ ମଧ୍ୟ ସମ୍ବିଦ୍ଧ ଥିଲେ। ଆୟୋଧ୍ୟାର ସମସ୍ତ ଲୋକ ଧନ, ରୂପ, ଏବଂ ରାଜା ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ। ବୃହତ୍ତର ତିନି ବର୍ଗରେ, ସେମାନେ ଦେବତାମାନେ ଓ ଅତିଥିମାନେ ପୂଜା କରୁଥିଲେ, ଦୟାଳୁ, ସାହସୀ, ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ। ସମସ୍ତ ଲୋକ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ମାନ ଥିଲେ, ଧର୍ମ ଓ ସତ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସେମାନେ ସଦା ସେମାନଙ୍କର ପୁଅ, ନାତି, ଓ ପତ୍ନୀଙ୍କ ସହ ଥିଲେ। କ୍ଷତ୍ରିୟମାନେ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କର ସମର୍ଥନ କରୁଥିଲେ, ବୈଶ୍ୟମାନେ କ୍ଷତ୍ରିୟଙ୍କ ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ଥିଲେ, ଏବଂ ଶୂଦ୍ରମାନେ ତାଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ଲଗନରେ ଥିଲେ। ସେହି ସହର ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ବଂଶର ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଭଲ ସୁରକ୍ଷିତ ଥିଲା, ପୁରାତନ କାଳରେ ମାନୁର ମହାରାଜଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଯେପରିକରେ। ସେହି ସହର ଯୁଦ୍ଧାରେ ପ୍ରବଳ, କୌଶଳ, ଦୟାଳୁ, ଏବଂ ଅପରାଧୀ ଥିଲେ, ଯେପରିକରେ କେବଳ ଦେଉଳରେ ବାଘମାନେ ଥାଆନ୍ତି। ସେଠାରେ କାମ୍ବୋଜ ଓ ବାହ୍ଲୀକ ଦେଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘୋଡ଼ା, ଅତି ସୁନ୍ଦର ଜଙ୍ଗଲ ଓ ନଦୀର ଘୋଡ଼ା ଥିଲେ। ଭିନ୍ଧ୍ୟ ଓ ହିମାଳୟରୁ ଆସିଥିବା ବିଶାଳ ହାତୀମାନେ ସେଠାରେ ଥିଲେ, ଯେମିତି ପାର୍ବତ୍ୟ ଦେଖାଯାଇଥିବା। ସେହି ସହର ଭଦ୍ର, ମନ୍ଦ୍ର, ମୃଗ, ଭଦ୍ରମନ୍ଦ୍ର, ଭଦ୍ରମୃଗ, ଓ ମୃଗମନ୍ଦ୍ର ହାତୀମାନେ ଭରିଥିଲେ। ସତ୍ୟନାମା ନାମକ ସେହି ସହର, ଦୁଇ ଯୋଜନା ଦୀର୍ଘ, ଯେଉଁଠାରେ ରାଜା ଦଶରଥ ବସୁଥିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରୁଥିଲେ। ସେହି ମହାନ ଓ ଚମକଦାର ରାଜା ଦଶରଥ, ତାଙ୍କର ଶତ୍ରୁମାନେ ପ୍ରତି ଦାବି କରିଥିଲେ, ଚନ୍ଦ୍ରର ତାରାମାନେ ମଧ୍ୟରେ ଥିବା ପରି ଶାସନ କରୁଥିଲେ। ସେହି ସହର, ଯାହା ସତ୍ୟନାମା ନାମରେ ପରିଚିତ, ଦୃଢ କୋଟି ଓ ବାର୍ଦ୍ଧକ ସହିତ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଘର ଦ୍ୱାରା ସଜିତ, ଶୁଭ ଓ ବହୁତ ଲୋକଙ୍କର ସହିତ ଭରିଥିଲା, ରାଜାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ। ରାଜାଙ୍କ ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଯେଉଁମାନେ ଗୁଣରେ ସମୃଦ୍ଧ, ଅତି ଦକ୍ଷ, ଓ ସଦା ଲାଭଦାୟକ ସୁପରିଚିତ, ରାଜା ଦଶରଥଙ୍କ ପାଖରେ ରହୁଥିଲେ। ସେମାନେ ଅଟୁଟ ଭାବରେ ରାଜ୍ୟର କାର୍ଯ୍ୟରେ ଲଗନ ଥିଲେ। ମନ୍ତ୍ରୀ ଧୃଷ୍ଟି, ଜୟନ୍ତ, ବିଜୟ, ସୁରାଷ୍ଟ୍ର, ରାଷ୍ଟ୍ରବୃଦ୍ଧି, ଅକୋପ, ଧର୍ମପାଳ, ଓ ସୁମନ୍ତ୍ର, ଯେଉଁଥିଲେ ବୁଦ୍ଧିମାନ। ତାଙ୍କ ସହିତ କେତେକ ମହାର୍ଷି ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ଦେଖାଗଲେ, ବାସିଷ୍ଠ ଓ ବାମଦେବ। ସେମାନେ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ପରାମର୍ଶଦାତା ମଧ୍ୟ ଥିଲେ, ସୁୟଜ୍ଞ, ଜାବାଳୀ, କାଶ୍ୟପ, ଗାଉତମ, ଦୀର୍ଘାୟୁ ମାର୍କଣ୍ଡେୟ, ଓ ଋଷି କାଟ୍ୟାୟନ। ଏହି ବ୍ରହ୍ମର୍ଷିମାନେ, ସଦା ତାଙ୍କର ପୂର୍ବରୁ ଥିବା ପୁଜାରୀ, ଶିକ୍ଷିତ, ଶିଳ୍ପୀ, ଓ ନିୟମିତ ଥିଲେ। ସେମାନେ ଶକ୍ତି, ଧୈର୍ୟ, ଓ ପ୍ରସିଦ୍ଧିରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ମିଳିତ ହସରେ କଥା କରୁଥିଲେ, ଏବଂ କେବଳ ସତ୍ୟ କଥା କହୁଥିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତ କର୍ମରେ ଦକ୍ଷ, ମିତ୍ରତାରେ ପରୀକ୍ଷିତ, ଓ ନିୟମିତ ଦଣ୍ଡ ପ୍ରୟୋଗ କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ରାଜସ୍ଥାନର ଆୟ, ସେନା ପ୍ରବନ୍ଧନରେ ଦକ୍ଷ, ଏବଂ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ବ୍ୟକ୍ତିକୁ କେବଳ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଦୃଷ୍ଟି କରୁଥିଲେ। ସେମାନେ ନିରଂଶ, ସଦା ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ, ଓ ଦୟାଳୁ ଥିଲେ। ରାଜା ଦଶରଥ, ଯିଏ ନିର୍ଦ୍ଦୋଷ ଓ ଏମିତି ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଥିଲେ, ସେ ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ଶାସନ କରୁଥିଲେ। ସେ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ନିରାପଦ ରଖି, ତାଙ୍କର ଲୋକଙ୍କୁ ସଦା ଧର୍ମରେ ନିୟମିତ ରଖିଥିଲେ। ସେ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ, କଥାରେ ଦୟାଳୁ, ସତ୍ୟରେ ଅଟୁଟ, ସେ ସେହି ପୃଥିବୀକୁ ଶାସନ କରୁଥିଲେ। ସେ କୌଣସି ଶତ୍ରୁକୁ ଦୃଢ ଦେଖିନଥିଲେ, ସେ ସାହାୟକଙ୍କ ପ୍ରତି ମିତ୍ରତାରେ ଥିଲେ, ଓ ତାଙ୍କର ଶକ୍ତିରେ ଅବିଚଳିତ ଥିଲେ। ସେ ସେହି ରାଜା, ଯେଉଁଥିରେ ସେ ବୃହତ୍ତର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ଥିଲେ, ସେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ମାନେ ଚାଲିଥିଲେ, ଯେପରିକରେ ତାଙ୍କର ଚମକ ଦୃଷ୍ଟିରେ ଥିଲା। ଏହି ଗାଥା ଏହିପରି ଅନ୍ତ ହୁଏ, ଯେଉଁଥିରେ ଦଶରଥ ରାଜା ଓ ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଧର୍ମ ଓ ସତ୍ୟରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ସମସ୍ତ ପ୍ରଜାଙ୍କୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିଥିଲେ, ଏବଂ ସେଉଁଥିରେ ଆୟୋଧ୍ୟା ସହରର ଚମକ ଦେଖାଯାଇଥିଲା।