ଏହି ସମୟରେ, ରାମଙ୍କ ପିତା ଦଶରଥଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁଯାୟୀ ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ନିମନ୍ତେ ସମସ୍ତ ଆୟୋଜନ ଚାଲିଥିଲା। ଦଶରଥ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖି କହିଲେ, "ମୁଁ ଜାଣେ, ମନୁଷ୍ୟମାନଙ୍କର ମନ ଅସ୍ଥିର ହୁଏ, କିନ୍ତୁ ଯେଉଁମାନେ ଧର୍ମରେ ଅଟୁଟ ଓ ଶିଳ୍ପଶୀଳ, ସେମାନଙ୍କ କାର୍ଯ୍ୟ ଏହି ଜଗତରେ ଜ୍ଵଳମାନ ହୁଏ, ରାଘବ।" ଏପରି ମାନ୍ୟତା ଓ ଆଶୀର୍ବାଦ ପାଇ ରାମ, ତାଙ୍କର ପିତାଙ୍କୁ ଶିର ନମାଇ, ନିଜ ଗୃହକୁ ଚାଲିଗଲେ। ରାମ ନିଜ ଗୃହରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ପ୍ରସ୍ତୁତି ନେବାକୁ ବାହାରି, ତାଙ୍କର ମାଆ କୌଶଲ୍ୟାଙ୍କ ଅନ୍ତଃପୁରକୁ ଚାଲିଗଲେ। ସେଠାରେ ରାମ ଦେଖିଲେ, ତାଙ୍କର ମାଆ କୌଶଲ୍ୟା ଶାନ୍ତ ଓ ସମ୍ଭ୍ରମିତ ଭାବରେ, ଶୁଭ୍ର ବସ୍ତ୍ର ପିନ୍ଧି, ମୂନ୍ଦ ହୋଇ ମନ୍ଦିରେ ବସି ଲକ୍ଷ୍ମୀ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପାଇଁ ପୂଜା କରୁଛନ୍ତି। ଏହି ସମୟରେ ସୁମିତ୍ରା ଓ ଲକ୍ଷ୍ମଣ ସେଠାରେ ଥିଲେ, ଏବଂ ଶୁଭ ସମ୍ବାଦ ଶୁଣି, ସୀତାଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସେଠାକୁ ଆଣାଯାଇଥିଲା। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ମିଶି, କୌଶଲ୍ୟାଙ୍କୁ ଘେରି ରହିଥିଲେ। କୌଶଲ୍ୟା ତାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ମୁଦି, ପୁଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ପୁଏଁ ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ହେବ ବୋଲି ଶୁଣି, ଶ୍ୱାସ ରୋକି ଜନାର୍ଦ୍ଦନଙ୍କ ଧ୍ୟାନ କରୁଥିଲେ। ଏହି ଉପାସନା ମଧ୍ୟରେ ରାମ ଆସି, ମାଆଙ୍କୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ପ୍ରଣାମ କରି, କୁଶଳ କଥା କହିଲେ: "ମାଆ, ପିତାମହ ମୋତେ ଜନସମୂହର ରକ୍ଷା ଦାୟିତ୍ୱ ଦେଇଛନ୍ତି; ତାଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ଆସନ୍ତା କାଲି ମୋର ଅଭିଷେକ ହେବ।" "ମୋ ଆଚାର୍ଯ୍ୟମାନେ କହିଛନ୍ତି, ଏହି ଅବସରରେ ସୀତା ମଧ୍ୟ ମୋ ସହିତ ଉପବାସ କରିବା ଉଚିତ୍। ଆସନ୍ତା କାଲି ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଯେଉଁଯେଉଁ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଉପଯୁକ୍ତ, ଆଜି ମୋ ଓ ବୈଦେହୀ ପାଇଁ ସେମାନେ ଆୟୋଜନ କର।" ମାଆ କୌଶଲ୍ୟା, ଦୀର୍ଘଦିନର ଆଶା ପୂରଣ ହେଉଥିବାର ଅନନ୍ଦରେ, ଅଶ୍ରୁସ୍ନିଗ୍ଧ କଣ୍ଠରେ କହିଲେ, "ମୋ ଶିଶୁ ରାମ, ତୁମେ ଦୀର୍ଘଜୀବୀ ହେଉ। ତୁମ ଶତ୍ରୁମାନେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ହୋଇଛନ୍ତି, ତୁମ ଧନ-ଧାନ୍ୟ ଓ କୀର୍ତ୍ତି ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଦେଉଛି।" "ତୁମେ ନିଶ୍ଚୟ ଶୁଭ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ଜନ୍ମ ନେଇଛ, କାରଣ ତୁମ ଗୁଣରେ ତୁମ ପିତା ଦଶରଥ ଖୁସି ହୋଇଛନ୍ତି। ମୋର ଧୈର୍ୟ ବ୍ୟର୍ଥ ହୋଇନାହିଁ, ରାଜ୍ୟର ଏହି ମହିମା ଏବେ ତୁମ ଉପରେ ବସିବ।" ମାଆଙ୍କ ଏପରି ମଧୁର କଥା ଶୁଣି, ରାମ ନିମ୍ନ ମୁଣ୍ଡ ହୋଇ ବସିଥିବା ଭାଇ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ଦେଖି, ମୃଦୁ ହସି ସହ କହିଲେ, "ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ମୋ ସହିତ ଶାସନ କର। ଏହି ରାଜ୍ୟ ଭାଗ୍ୟ ମୋର ଦ୍ୱିତୀୟ ଆତ୍ମା ଭାବରେ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସିଛି।" "ସୌମିତ୍ରି, ରାଜ୍ୟର ଉପଭୋଗ ଓ ଫଳ ଉପଭୋଗ କର; ମୋ ଜୀବନ ଓ ଏହି ରାଜ୍ୟ ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଇଚ୍ଛା କରେ।" ଏପରି କହି, ରାମ ମାଆମାନେଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି, ସୀତାଙ୍କୁ ଅନୁମତି ଦେଇ, ନିଜ ଗୃହକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ଦଶରଥ ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ବିଷୟରେ ନିର୍ଦ୍ଦେଶ ଦେଇ, ପ୍ରଧାନ ପୁରୋହିତ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କୁ ଡାକି, କହିଲେ, "କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶଧର, ଏହି ଶୁଭ ଅବସରରେ ତୁମେ ଯାଉ, ଓ ରାମଙ୍କୁ ତାଙ୍କ ସ୍ତ୍ରୀ ସହିତ ଆଜି ଉପବାସ କରାଇବାକୁ କହ, ଯାହା ରାଜ୍ୟ ପ୍ରାପ୍ତିରେ ଶୁଭ ହେବ।" ବଶିଷ୍ଠ ଦେଖ, "ଏହିପରି ହେବ," ବୋଲି ସ୍ୱୀକାର କରି, ରାଜାଙ୍କୁ ଶୁଭ କଥା କହି, ରାମଙ୍କ ଗୃହକୁ ଯାଇଲେ। ଏହି ଉଦ୍ଦେଶ୍ୟରେ, ସ୍ଥିର ଚିତ୍ତ ବଶିଷ୍ଠ ନିଜ ଉତ୍ତମ ବ୍ରାହ୍ମଣ ରଥ ଚଢ଼ି ଚାଲିଗଲେ। ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ଆଗମନ ବେଳେ, ରାମ ଆଦର ଓ ଉତ୍ସାହ ସହିତ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେବାକୁ ବାହାରିଲେ। ରାମ ତ୍ରୁଟିହୀନ ଭକ୍ତି ଓ ନମ୍ରତା ସହ ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ରଥ ନିକଟକୁ ଯାଇ, ତାଙ୍କ ହାତ ଧରି, ନିଜେ ତାଙ୍କୁ ରଥରୁ ଉତାରିଲେ। ରାମଙ୍କ ଏହି ନମ୍ରତା ଦେଖି, ପୁରୋହିତ ମଧୁର ଶବ୍ଦରେ କହିଲେ, "ରାମ, ତୁମ ପିତା ତୁମେ ପ୍ରସନ୍ନ; ଏହି ରାଜ୍ୟ ତୁମ ପାଖକୁ ଆସୁଛି। ଆଜି ତୁମେ ସୀତାଙ୍କ ସହ ଉପବାସ କର।" "ଆସନ୍ତା କାଲି, ତୁମ ପିତା ଦଶରଥ ପ୍ରେମବଶତଃ ତୁମ ଅଭିଷେକ କରିବେ, ଯେପରି ନହୁଷ ଯୟାତିଙ୍କୁ କରିଥିଲେ।" ଏପରି କହି, ଶୁଭ ଚିତ୍ତ ଓ ନିୟମିତ ବଶିଷ୍ଠ, ରାମ ଓ ବୈଦେହୀଙ୍କୁ କ୍ରମାନୁସାରେ ଉପବାସ କରାଇଲେ। ପରେ, ରାମଙ୍କ ନିକଟରୁ ଶ୍ରଦ୍ଧା ସହିତ ସମ୍ମାନ ମିଳି, ରାଜପୁରୋହିତ ବଶିଷ୍ଠ ରାମଙ୍କ ଗୃହରୁ ବିଦାୟ ନେଲେ। ଏହି ସମୟରେ, ରାମ ନିଜ ପ୍ରିୟ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହ ଆସନ ଗ୍ରହଣ କରି, ସେମାନଙ୍କୁ ଆଦର ଦେଇ, ତାଙ୍କୁ ବିଦାୟ ଦେଇ ନିଜ ଘରକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ। ସେଠାରେ, ରାମଙ୍କ ଗୃହ ଉତ୍ସବର ଆନନ୍ଦରେ ପୁର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା; ପୁରୁଷ ଓ ନାରୀମାନେ ହସିଖୁସି ଥିଲେ, ଏହି ଗୃହ ଜଣେ ରାଜମହଳ ପରି ଦେଖାଯାଉଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ପଦ୍ମ ଫୁଲିଥିବା ଝିଲିକ ଓ ମଦିରା ମତ ଚଢ଼ିଥିବା ପକ୍ଷୀମାନେ ଘେରି ରହିଛନ୍ତି। ଏହି ଗୃହରୁ ବଶିଷ୍ଠ ବାହାରି, ଜଣସମୂହରେ ଭରିଥିବା ରାଜପଥ ଦେଖିଲେ। ସମଗ୍ର ଅୟୋଧ୍ୟାର ରାଜପଥ ଚତୁର୍ଦ୍ଦିଗରେ ଉତ୍ସୁକ ଲୋକମାନେ ଭରି ଯାଇଥିଲେ। ସେହି ସମୟରେ, ଲୋକମାନଙ୍କ ଆନନ୍ଦର ଧ୍ୱନି ସମୁଦ୍ର ଉତ୍କଳ ଧ୍ୱନି ପରି ଶୁଣାଯାଉଥିଲା। ଅୟୋଧ୍ୟା ସମସ୍ତେ ରାସ୍ତା ଝାଡ଼ି, ଜଳ ଛିଟି, ବନମାଳା ଓ ଉଚ୍ଚ ଧ୍ୱଜପତାକାରେ ଶୋଭିତ ହୋଇ ଅତି ଦ୍ରଢ଼ ଦେଖାଯାଉଥିଲା। ସମସ୍ତ ଅୟୋଧ୍ୟାବାସୀ, ନାରୀ ଓ ଶିଶୁମାନେ ଭିଡ଼ ହୋଇ, ଯେପରି ସୂର୍ଯ୍ୟୋଦୟ ଦେଖିବାକୁ ଅପେକ୍ଷା କରନ୍ତି, ସେପରି ଆଶା କରୁଥିଲେ ଯେ ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ଶୀଘ୍ର ଦେଖିବେ। ସମସ୍ତ ଲୋକ ଶୁଭ ଅଳଙ୍କାର ପିନ୍ଧି, ଉଲ୍ଲାସରେ ଭରି, ଏହି ମହାଉତ୍ସବ ଦେଖିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ। ଏପରି ଭାବେ, ରାଜପୁରୋହିତ ବଶିଷ୍ଠ ଜଣସମୂହକୁ ଚିରି, ଧୀରେ ଧୀରେ ରାଜମହଳ ଦିଗକୁ ଅଗ୍ରସର ହେଉଥିଲେ।