ଏକ ସମୟର କଥା, ଇକ୍ଷ୍ବାକୁ ବଂଶର ଏକ ମହାନ ଚାରିଓଟିୟର୍ ଓ ଦାନବିର, ରାଜଧାନୀ ଆୟୋଧ୍ୟାର ରାଜା ଦଶରଥ ଥିଲେ। ସେ ଧର୍ମରେ ଧୃଢ ଓ ସ୍ଵୟଂ ନିୟନ୍ତ୍ରିତ, ତାଙ୍କର ଏକ ରାଜସାହିତ୍ୟ ଥିଲା, ଯାହା ସମସ୍ତ ତିନି ଲୋକରେ ପ୍ରସିଦ୍ଧ। ସେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଏବଂ ଶତ୍ରୁଙ୍କୁ ବିନାଶ କରିବାରେ ପ୍ରାଣବାନ, ସେ ଇନ୍ଦ୍ର ଓ କୁବେରଙ୍କ ସମାନ ଧନ ଓ ଧନ୍ୟରେ ପ୍ରତିଷ୍ଠିତ ଥିଲେ। ଦଶରଥଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଆୟୋଧ୍ୟା, ମାନବ ଜାତିର ସମ୍ରକ୍ଷକ ମାନୁଙ୍କ ସମାନ, ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମର ପ୍ରତି ନିଶ୍ଚୟ ଓ ତ୍ୟାଗରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଥିଲା। ସେ ତାଙ୍କର ସତ୍ୟପ୍ରତିଜ୍ଞା ଓ ତିନି ଲକ୍ଷ୍ୟର ଅନୁସରଣ ଦ୍ୱାରା ଆୟୋଧ୍ୟାକୁ ଶାନ୍ତି ଓ ସମୃଦ୍ଧିରେ ଗଭୀର କରିଥିଲେ, ଯେପରିକି ଇନ୍ଦ୍ର ଅମରାବତୀକୁ ଗଭୀର କରିଥିଲେ। ସେଠାରେ କୌଣସି ଦାରିଦ୍ର୍ୟ, କୌଣସି ଦୟାହୀନ ବ୍ୟକ୍ତି, କୌଣସି କ୍ଷୁଧାର୍ଥୀ ବା କୌଣସି କ୍ଷୁଦ୍ର ମନସିକତା ଥିଲା ନାହିଁ। ସମସ୍ତ ଲୋକ ଧର୍ମରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଶୁଦ୍ଧ ଓ ଖୁସି ଥିଲେ, ଯେପରିକି ବଡ ଋଷିମାନେ। ପ୍ରତି ଘରେ ଧନ, ଘୋଡା, ଗୋଠି ଓ ଧାନ ଥିଲା; କୌଣସି ଘର ଅସ୍ଥିର ନଥିଲା। ଆୟୋଧ୍ୟାର ଲୋକମାନେ ସବୁବେଳେ ପବିତ୍ରତାରେ ଥିଲେ, କୌଣସି ଅସତ୍ୟ ବା ଦୁଷ୍ଟତା ହେବାକୁ ଦେଖାଯାଇନଥିଲା। ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ସେମାନଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ସଦା ନିବିଡ ଥିଲେ, ଧନ୍ୟତାରେ ମାନ୍ୟ ଓ ସମ୍ମାନ ନେବାରେ ସୀମିତ ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ, ଯାହା ମାନସିକତାରେ ଶୁଦ୍ଧ ଓ ସଦା ଦୟାଳୁ, ରାଜକାର୍ଯ୍ୟରେ ସକ୍ଷମ ଥିଲେ। ଦଶରଥଙ୍କ ସହ ତାଙ୍କର ଅଷ୍ଟ ମନ୍ତ୍ରୀ ଥିଲେ, ଯେମିତି ଧୃଷ୍ଟି, ଜୟନ୍ତ, ଭିଜୟ, ସୁରାଷ୍ଟ୍ର, ରାଷ୍ଟ୍ରବୃଦ୍ଧି, ଅକୋପ, ଧର୍ମପାଳ ଓ ସୁମନ୍ତ୍ର। ସେମାନେ ସଦା ରାଜଧାନୀର ସୁରକ୍ଷା ଓ ନ୍ୟାୟରେ ଅବଲମ୍ବିତ ଥିଲେ। ଏହି ରାଜ୍ୟ ଏକ ଅଦ୍ଭୁତ ସ୍ଥାନ ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ସମସ୍ତ ଲୋକ ଧନ୍ୟ ଓ ସୁନ୍ଦର ଥିଲେ, ଏବଂ ତାଙ୍କର ରାଜା ପ୍ରତି ଭକ୍ତିରେ ଅବିଚଳିତ। ସେହିପରି, ଆୟୋଧ୍ୟାର ଲୋକମାନେ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ୟରେ ଧର୍ମ ଓ ସତ୍ୟରେ ବିଶ୍ୱାସ କରିଥିଲେ, ସେମାନେ ସଦା ପରିବାର ସହିତ ଆନନ୍ଦ ମଧ୍ୟରେ ବ୍ୟତୀତ କରୁଥିଲେ। ଦଶରଥଙ୍କ ରାଜ୍ୟ ଆୟୋଧ୍ୟା, ସତ୍ୟନାମା ନାମରେ ପରିଚିତ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଦ୍ୱାର ଓ ବାର୍ତ୍ତା ଦ୍ୱାରା ସୁରକ୍ଷିତ, ବେଶୀ ସଂଖ୍ୟକ ଲୋକଙ୍କ ସହିତ ଅନେକ ଘର ଏବଂ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନିବାସ ସହ ଆଲଙ୍କୃତ ଥିଲା। ସେହି ଦିନ ଆୟୋଧ୍ୟାର ଏକ ଅସାଧାରଣ ଦୃଶ୍ୟ ଥିଲା, ଯେଉଁଠାରେ ଦଶରଥ ରାଜା ତାଙ୍କର ରାଜ୍ୟକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିଥିଲେ, ଯେପରିକି ଚନ୍ଦ୍ର ତାରାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ମାନ୍ୟ। ଏହି କଥା ଆୟୋଧ୍ୟାର ଦଶରଥ ଓ ସେହି ସମୟର ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଦୃଶ୍ୟକୁ ଚିତ୍ରିତ କରେ, ଯାହା ଭାଗ୍ୟ, ସମ୍ମାନ ଓ ଧର୍ମରେ ଗଢ଼ା ଥିଲା।