ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁଯାୟୀ ସଫଳ ଭାବରେ ସମ୍ପନ୍ନ କରି, ସେମାନେ ରାଜାଙ୍କ ପାଖରେ ଯାଇ, ନମ୍ରତାରେ କହିଲେ, “ସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଛି।” ଏହି ଶୁଭ ସମ୍ବାଦ ଶୁଣି, ରାଜା ଦଶରଥ ଖୁସି ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ସେ ତାଙ୍କ ପ୍ରଭାମୟ ଚେହେରାରେ ହସି, ସୁମନ୍ତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସୁମନ୍ତ୍ର, ଆତ୍ମନିୟନ୍ତ୍ରଣ ଦେଇଥିବା ରାମଙ୍କୁ ତୁମେ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ନେଇଆସ।” ସୁମନ୍ତ୍ର ଆଦେଶ ପ୍ରତି ଅଙ୍ଗୀକାର କରି, ଚାରିଅଁ ରଥରେ ରାମଙ୍କୁ ନେଇ ଆସିଲେ। ରଥରେ ବସି, ରାମ ଦଶରଥଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଚାରି ଦିଗର ରାଜା, ପୂର୍ବ, ଉତ୍ତର, ପଶ୍ଚିମ, ଦକ୍ଷିଣ ଓ ବିଦେଶୀ, ଆର୍ୟ ଓ ଅନ୍ୟାନ୍ୟ ଜନ, ଜଙ୍ଗଲ ଓ ପାହାଡରେ ବସୁଥିବା ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ସେବା କରୁଥିଲେ, ଯେପରି ଦେବମାନେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ସେବା କରନ୍ତି। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦଶରଥ ରାଜା ଏକ ରାଜା ଋଷି ଭଳି ଅତ୍ୟନ୍ତ ଚମକିଲେ, ମରୁତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଇନ୍ଦ୍ର ଭଳି। ଦଶରଥ ରାଜା ରାଜପ୍ରାସାଦର ତରସରେ ଦଣ୍ଡାୟମାନ ହୋଇ, ତାଙ୍କର ପୁତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ଆସୁଥିବା ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଶୌର୍ୟରେ ବିଶ୍ୱବିଖ୍ୟାତ ଏବଂ ଗନ୍ଧର୍ବ ରାଜା ସମାନ। ରାମ, ଦୀର୍ଘବାହୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗର୍ବିତ ହାତୀ ପରି ଚାଲି, ଚନ୍ଦ୍ରମଣି ପରି ଚେହେରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ, ଦେଖିବାକୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ମନୋହର ଥିଲେ। ତାଙ୍କର ରୂପ, ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଓ ଗୁଣ ଲୋକମାନଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ଓ ହୃଦୟକୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିଲା; ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ଲୋକମାନେ ଗ୍ରୀଷ୍ମରେ ତାପିତ ଭୂମିକୁ ବର୍ଷା ଦେଇ ଖୁସି କରିଥିବା ଭଳି ଆନନ୍ଦିତ ହେଲେ। ରାମ ନିକଟ ଆସୁଥିବାବେଳେ, ଦଶରଥ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାରେ ଆପଣାକୁ ଅପର୍ୟାପ୍ତ ବୋଧ କରୁଥିଲେ; ସୁମନ୍ତ୍ର ରାଘବଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ରଥରୁ ଉତ୍ତରାଇବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କଲେ। ସୁମନ୍ତ୍ର ଜୋଡିହାତେ ରାମଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଲେ; ରଘୁବଂଶର ଆନନ୍ଦ ରାମ ପ୍ରାସାଦକୁ ଆସିଲେ, କୈଳାସ ପର୍ବତ ଶିଖର ପରି ଚମକୁଥିଲେ। ରାଘବ ଶୀଘ୍ର ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିବାକୁ ପ୍ରାସାଦରେ ଗଲେ, ଜୋଡିହାତେ ନମସ୍କାର କରି, ପିତାଙ୍କ ପାଖରେ ଯାଇଲେ। ନିଜ ନାମ ଉଚ୍ଚାରଣ କରି, ରାମ ଦଶରଥଙ୍କ ପାଦେ ନମସ୍କାର କଲେ; ତାଙ୍କୁ ଜୋଡିହାତେ ନମିଥିବା ଦେଖି, ଦଶରଥ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ଆଣିଲେ, ତାଙ୍କର ହାତ ଧରି ସୁନ୍ଦର ରତ୍ନ ଓ ସୁବର୍ଣ୍ଣରେ ଶୋଭିତ ଆସନ ଦେଲେ। ରାଜା ରାମଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଏବଂ ସୁନ୍ଦର ଆସନରେ ବସିବାକୁ ଦିଲେ; ଏହି ଉତ୍ତମ ଆସନରେ ବସି ରାଘବ ଦୀପ୍ତିମାନ୍ ହେଲେ। ତାଙ୍କର ନିଜ ପ୍ରଭା, ମେରୁ ପର୍ବତରେ ଉଦିତ ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି ଶୁଭ୍ର, ସମସ୍ତ ସଭାକୁ ଉଜାଗର କରିଦେଲା। ଶରଦ ଆକାଶ ଚନ୍ଦ୍ର, ଗ୍ରହ ଓ ତାରାମାନେ ସହ ଶୁଭ୍ର ଭଳି ଚମକୁଥିଲା; ରାଜା ତାଙ୍କର ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ରକୁ ଦେଖି ସନ୍ତୁଷ୍ଟ ହେଲେ। ଦଶରଥ ରାଜା ନିଜକୁ ଏକ ନିର୍ମଳ ଆଇନାରେ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ଭଳି ଶୋଭିତ ବୋଧ କଲେ; ତାପରେ, ସେ ଉତ୍ତମ ପିତା ତାଙ୍କର ଭଲ ଆସନରେ ବସିଥିବା ପୁତ୍ରକୁ କହିଲେ। ଦଶରଥ ରାଜା ରାମଙ୍କୁ କଶ୍ୟପ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ କହିଥିବା ଭଳି କହିଲେ, “ତୁମେ ମୋର ପ୍ରଧାନ ରାଣୀର ଦେଖା, ସମସ୍ତ ଦିଗରେ ଯୋଗ୍ୟ ଏବଂ ଯୋଗ୍ୟ ପୁତ୍ର।” “ତୁମେ ମୋର ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର ରାମ, ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ସର୍ବୋତ୍ତମ; ତୁମର ନିଜ ଗୁଣରେ ଲୋକମାନଙ୍କର ହୃଦୟ ଜିତିଛ।" "ଏହି କାରଣରୁ, ପୁଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ର ତଳେ, ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ପଦ ଗ୍ରହଣ କର; ପ୍ରକୃତି ଓ ଅଭିକାମନାରେ ତୁମେ ଗୁଣବତ୍ତାରେ ଉତ୍ତମ।" “ତୁମେ ଗୁଣବତ୍ତାରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପ୍ରେମରେ ମୁଁ ତୁମ ଭଲ ପାଇଁ କିଛି କହିବି: ସଦା ନମ୍ରତା ରଖ, ଏବଂ ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କର।” “କାମ ଓ କ୍ରୋଧରୁ ଉତ୍ପନ୍ନ ଦୋଷ ଛାଡିଦେ; ଗୁପ୍ତ ଓ ପ୍ରକାଶ ଉଭୟରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଆଚରଣ କର।” “ମନ୍ତ୍ରୀ ଦିଅଁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଜିତିବା ଚେଷ୍ଟା କର; ରାଜକୋଷ ଓ ଅସ୍ତ୍ରାଗାରରେ ଅନେକ ସଂଗ୍ରହ କର।” “ଏହି ଭୂମିରେ ଯିଏ ଭକ୍ତ ଓ ପ୍ରେମିକ ପ୍ରଜା ସହ ଶାସନ କରେ, ତାଙ୍କର ମିତ୍ରମାନେ ଦେବମାନେ ଅମୃତ ପାଇଲେ ଭଳି ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।” "ଏହି କାରଣରୁ, ମୋ ପୁତ୍ର, ନିଜକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରି ଏହିପରି କାର୍ଯ୍ୟ କର।" ଏହି ଉପଦେଶ ଶୁଣି, ରାମଙ୍କୁ ପ୍ରେମ କରୁଥିବା ମିତ୍ରମାନେ, ତାଙ୍କୁ ପ୍ରସନ୍ନ କରିବାକୁ ଉତ୍ସୁକ ଥିଲେ, ଶୀଘ୍ର ଗତିରେ କୌଶଲ୍ୟାଙ୍କୁ ଖବର ଦେଲେ। କୌଶଲ୍ୟା, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ନାରୀ, ସୁବର୍ଣ୍ଣ, ଗାଁ ଓ ବିଭିନ୍ନ ରତ୍ନ ଦେଇ ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ଲୋକମାନେକୁ ଉପହାର ଦେଲେ। ଏହା ପରେ, ରାମ ରାଜାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ଉତ୍ତମ ରଥରେ ଚଢ଼ି ନିଜ ମନୋହର ଗୃହକୁ ଗଲେ, ଲୋକମାନେ ତାଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଲେ। ନଗରବାସୀମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ଏକ ବଡ଼ ଉପହାର ପାଇଥିବା ଭଳି ଆନନ୍ଦ ହେଲେ; ରାଜାଙ୍କୁ ନମସ୍କାର କରି, ନିଜ ଘରକୁ ଫେରିଗଲେ ଏବଂ ଆନନ୍ଦରେ ଦେବମାନେକୁ ପୂଜା କଲେ। ଏଉଁ, ଚତୁର୍ଥ ସର୍ଗ ଆରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଲୋକମାନେ ଯାଇବା ପରେ, ଦଶରଥ ରାଜା ପୁନି ମନ୍ତ୍ରୀମାନେ ସହ ଆଲୋଚନା କଲେ; ଆଲୋଚନା ପରେ, ଦୃଢ଼ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନେଲେ। “ଆସନ୍ତାକାଲି ପୁଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ର ଅତି ଶୁଭ ଦିନ; ଆସନ୍ତାକାଲି ମୋର ପୁତ୍ର ରାମ, ଯାଙ୍କର ଚକ୍ଷୁ ହେଉଛି ପଦ୍ମପତ୍ର ପରି, ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଭାବେ ଅଭିଷେକ ହେବେ,” ଏପରି ଘୋଷଣା କଲେ ରାଜା। ତାପରେ, ରାଜା ଦଶରଥ ଅନ୍ତଃପୁରରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଚାରିଅଁ ରଥୀକୁ ଡାକି, ନିର୍ଦେଶ ଦେଲେ, “ରାମଙ୍କୁ ପୁନି ଏଠାକୁ ନେଇଆସ।” ଦ୍ୱାରପାଳମାନେ ରାମଙ୍କୁ ଏହି ଡାକ ଦେଇ ଜଣାଇଲେ; ଏହା ଶୁଣି, ରାମ କିଛି ଆଶଙ୍କା ଭାବିଲେ। ତାଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଅନ୍ତର୍ଭୂକ୍ତ କରି, ରାମ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, “ଆସିବାର କାରଣ ସଂପୂର୍ଣ୍ଣ କହ।” ତାପରେ ରଥୀ କହିଲେ, “ରାଜା ତୁମକୁ ଦେଖିବାକୁ ଚାହୁଁଛନ୍ତି; ଏହା ଶୁଣି, ତୁମେ ଯିବା କି ନାହିଁ ନିଜେ ନିଷ୍ପତ୍ତି ନିଅ।” ରଥୀଙ୍କ ଉକ୍ତି ଶୁଣି, ରାମ ଅତି ଉତ୍ସୁକତାରେ ପୁନି ରାଜପ୍ରାସାଦକୁ ଗଲେ। ରାମ ପହଁଚିବାର ଖବର ଶୁଣି, ଦଶରଥ ରାଜା ମୂଳ୍ୟବାନ ଶବ୍ଦ କହିବାକୁ ଚାହି, ତାଙ୍କୁ ଅନ୍ତର୍ଗୃହରେ ଆଣିଲେ। ରାମ ନିଜ ପିତାଙ୍କ ପ୍ରାସାଦରେ ପ୍ରବେଶ କରି, ଦୂରରୁ ଦଶରଥଙ୍କୁ ଦେଖି, ନମ୍ରତାରେ ଜୋଡିହାତେ ନମସ୍କାର କଲେ। ଦଶରଥ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଉଠାଇ, ଆଲିଙ୍ଗନ କରି, ଆସନ ଦେଇ, ପୁନି ରାମଙ୍କୁ କହିବାକୁ ଆରମ୍ଭ କଲେ।