ଦଶରଥ ରାଜା, ବସିଷ୍ଠ ମୁନିଙ୍କୁ ଦେଖି ବିନୟରେ କହିଲେ, “ରାମଙ୍କ ଅଭିଷେକ ପାଇଁ ଯେତେକି ଆବଶ୍ୟକ ଉପକରଣ ଓ ବ୍ୟବସ୍ଥା, ସେସବୁ ଆପଣ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବେ।” ଏହି ରାଜାଙ୍କ ଉପଦେଶ ଶୁଣି ବସିଷ୍ଠ ମୁନି, ଯେଉଁଠାରେ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ହାତ ଜୋଡି ଦଣ୍ଡବତ୍ ହେଇଥିଲେ, ସେମାନଙ୍କୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ – ସୁନା, ମଣି, ରତ୍ନ, ଭେଟ ଓ ସମସ୍ତ ଔଷଧୀ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ। ସେ ବିଦ୍ୱଜନ ଆଦେଶ ଦେଲେ – ଧଳା ମାଳା, ଚିନା ଧାନ, ମଧୁ ଓ ଘି ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବେ, ଅପରିହିତ ପୋଷାକ, ଏକ ରଥ ଓ ସମସ୍ତ ପ୍ରକାର ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ଆଣିବାକୁ। ଚାରି ପ୍ରକାର ସେନା, ଶୁଭ ଚିହ୍ନ ଥିବା ହାତୀ, ଗୋଲାପି ଚମର ଓ ଧଳା ଛତା, ଧ୍ୱଜ ତିଆରି କରିବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ସେଉଁଠି ଏକ ଶତ ସୁନା ଘଡ଼ା, ସୁନା ଶଙ୍ଖ ଥିବା ବଳଦ ଓ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ବାଘ ଚର୍ମ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ କହିଲେ। ଯେଉଁଠି ଆବଶ୍ୟକ, ଯାହା ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ଦିଆଯିବା ଦରକାର, ସେସବୁ ଚିଜ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ ଏବଂ ସକାଳେ ରାଜାଙ୍କ ଅଗ୍ନିଶାଳାରେ ଉପସ୍ଥାପନ କରିବାକୁ କହିଲେ। ଭିତର ରାଜପ୍ରାସାଦ ଓ ସମସ୍ତ ନଗର ଦ୍ୱାରକୁ ଚନ୍ଦନ ମାଳା ଓ ସୁଗନ୍ଧି ଧୂପ ଦ୍ୱାରା ସଜାଇବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଓ ଶୁଧ୍ଧ ଖାଦ୍ୟ, ଦହି ଓ ଦୁଧ ଦ୍ୱାରା ସମସ୍ତ ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଯେପରି ଚାହାଁନ୍ତି, ତେଉଁପରି ପ୍ରଚୁର ଭୋଜନ ଦିଆଯିବାକୁ କହିଲେ। ସେ ବିଦ୍ୱଜନଙ୍କୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଘି, ଦହି, ଚିନା ଧାନ ଓ ବହୁ ପ୍ରକାର ଦାନ ସକାଳେ ଦେବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ଆଗାମୀ ସକାଳେ ସୂର୍ଯ୍ୟ ଉଦୟ ହେଲେ ଶୁଭ କାର୍ଯ୍ୟ ଆରମ୍ଭ କରିବାକୁ, ବ୍ରାହ୍ମଣଙ୍କୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଦେଇ ଉପବେଶନ ବ୍ୟବସ୍ଥା କରିବାକୁ କହିଲେ। ଧ୍ୱଜ ତିଆରି କରି, ରାଜପଥରେ ଚିତ୍ରା ଦେଇ, ସମସ୍ତ ଦ୍ୱାରପାଳ ଓ ନୃତ୍ୟାଙ୍ଗନାମାନେ ଭୂଷିତ ହେବାକୁ ଆଦେଶ ଦେଲେ। ଖାଦ୍ୟ ଓ ଦାନ ନେଇଥିବା ଲୋକ ଦ୍ୱିତୀୟ ରାଜପ୍ରାସାଦ ଓ ଦେବଳୟରେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବାକୁ କହିଲେ। ମାଳା ପାଇଁ ଯୋଗ୍ୟ ଲୋକ ଭିନ୍ନ ଭିନ୍ନ ଭାବେ ସ୍ଥାପିତ ହେବେ; ଦୀର୍ଘ ତଳୱାର ଓ ଚମଡ଼ ମେଖ ନେଇଥିବା, ଅସ୍ତ୍ର-ଶସ୍ତ୍ର ନେଇ ଭୂଷିତ ଯୋଦ୍ଧାମାନେ ଉପସ୍ଥିତ ହେବେ। ଶୂରବୀରମାନେ ବଡ଼ ରାଜସଭାରେ ପ୍ରବେଶ କରିବେ। ଏପରି ଭାବେ ଦୁଇ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଏସବୁ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ କରି, ରାଜାଙ୍କୁ ଜଣେଇଲେ – “ସମସ୍ତ କାର୍ଯ୍ୟ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୋଇଯାଇଛି।” ତାଙ୍କ କଥା ପ୍ରତି ନିଷ୍ଠା ଦେଖି ଦଶରଥ ରାଜା ଖୁସି ଓ ଆନନ୍ଦରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ହେଲେ। ତାପରେ ସେ ସୁମନ୍ତ୍ରଙ୍କୁ କହିଲେ, “ସଂଯମୀ ରାମଙ୍କୁ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ନେଇ ଆସ।” ସୁମନ୍ତ୍ର ରାଜାଙ୍କ ଆଦେଶ ଅନୁସାରେ ରଥରେ ରାମଙ୍କୁ ନେଇ ଆସିଲେ। ଏଉଁଠି ରାମ ରଥରେ ଆସି, ଦଶରଥ ରାଜାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ଚାରି ଦିଗର ରାଜାମାନେ, ବିଦେଶୀ, ଆର୍ୟ, ଏବଂ ଜଙ୍ଗଲ ଓ ପାହାଡ଼ରେ ଥିବା ଅନ୍ୟ ଲୋକମାନେ ମଧ୍ୟ ଦଶରଥଙ୍କୁ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କୁ ଦେବତାମାନେ ସେବା କରିଥିବା ପରି ସେବା କରୁଥିଲେ। ସେମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଦଶରଥ ରାଜା ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ପରି ମାରୁତମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଅପୂର୍ବ ଚମକ ଦେଖାଉଥିଲେ। ରାଜପ୍ରାସାଦର ତଳା ଉପରେ ଦଶରଥ ଦେଖିଲେ – ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର, ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଶୂରବୀର ରାମ, ଗନ୍ଧର୍ବ ରାଜା ପରି ଆସୁଛନ୍ତି। ଦୀର୍ଘ ବାହୁ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ, ଗଜରାଜ ପରି ଚାଲିବା, ଚନ୍ଦ୍ରକାନ୍ତ ପରି ମୁହଁର ଚମକ, ଅତି ଆକର୍ଷକ ଦେଖାଉଥିଲେ ରାମ। ତାଙ୍କ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପ, ଉତ୍ତମ ଗୁଣ ଓ ଉତ୍ତମ ଚରିତ୍ର ଲୋକମାନଙ୍କ ନୟନ ଓ ହୃଦୟକୁ ଆକର୍ଷିତ କରୁଥିଲା; ତାଙ୍କ ଆଗମନ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନେ ତାପରେ ବିନ୍ଦୁତ, ବର୍ଷା ପରି ପୃଥିବୀ ଆନନ୍ଦିତ ହୁଏ। ରାମ ଆସିଥିବା ବେଳେ ଦଶରଥ ରାଜା ତାଙ୍କୁ ଦେଖି ତାଙ୍କୁ ଦେଖିବାରେ ଅପାର ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କରୁଥିଲେ; ସୁମନ୍ତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ରଥରୁ ଉତରିବାରେ ସାହାଯ୍ୟ କଲେ। ହାତ ଜୋଡି ସୁମନ୍ତ୍ର ରାମଙ୍କ ପଛରେ ଚାଲିଲେ; ରାଘବ ରାଜପ୍ରାସାଦକୁ ଯାଇ, କୈଳାସ ପର୍ବତ ଶିଖର ପରି ଚମକୁଥିଲେ। ଶୀଘ୍ର ରାମ ରାଜାଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ଗଲେ, ହାତ ଜୋଡି ଦଣ୍ଡବତ୍ କଲେ। ନିଜ ନାମ ଘୋଷଣା କରି, ରାମ ତାଙ୍କ ପିତାଙ୍କ ପାଦେ ଶିର ନମାଇଲେ; ଏହି ଭାବରେ ହାତ ଜୋଡି ଶିର ନମାଇଥିବା ଦେଖି ଦଶରଥ ରାଜା ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ରଙ୍କୁ ନିକଟକୁ ନେଇଲେ, ହାତ ଧରିଲେ; ଏବଂ ରାମଙ୍କୁ ମଣି ଓ ସୁନା ଦ୍ୱାରା ସଜିତ ଉତ୍ତମ ଆସନ ଦେଲେ। ରାଜା ରାମଙ୍କୁ ଉତ୍ତମ ଆସନ ଦେଖାଇଲେ; ଏହି ଆସନ ପ୍ରାପ୍ତ କରି ରାଘବ ଚମକିଉଠିଲେ। ନିଜ ଚମକ ଦ୍ୱାରା, ମେରୁ ପର୍ବତରେ ଉଦୟ ହେଉଥିବା ସୂର୍ଯ୍ୟ ପରି, ସେ ସଭାକୁ ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ କରିଦେଲେ। ଶରତ ଆକାଶ ରାତିରେ ଚନ୍ଦ୍ର, ଗ୍ରହ ଓ ତାରା ଦ୍ୱାରା ଉଜ୍ଜ୍ୱଳ ହୁଏ, ସେପରି ସଭା ଚମକିଉଠିଲା; ରାଜା ତାଙ୍କ ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ରକୁ ଦେଖି ଆନନ୍ଦ ଅନୁଭବ କଲେ। ସେ ନିଜକୁ ଏକ ନିର୍ମଳ ଆଇନାରେ ପ୍ରତିବିମ୍ବ ଦେଖିବା ପରି ଅନୁଭବ କଲେ; ଏବେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ପିତା ତାଙ୍କ ଆସନରେ ବସିଥିବା ପୁତ୍ରକୁ କହିଲେ – “ରାମ, ତୁମେ ମୋର ମୁଖ୍ୟ ରାଣୀର ଉତ୍ତମ ପୁତ୍ର, ଯୋଗ୍ୟ ଓ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତୁମେ ମୋର ପ୍ରିୟ ପୁତ୍ର, ଉତ୍ତମ ଗୁଣରେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ; ତୁମ ନିଜ ଗୁଣ ଦ୍ୱାରା ଲୋକମାନଙ୍କ ହୃଦୟ ଜିତ କରିଛ। ଏହିପରି, ପୁଷ୍ୟ ନକ୍ଷତ୍ରରେ ତୁମେ ରାଜ୍ୟ ଉତ୍ତରାଧିକାରୀ ଭାବରେ ଅଭିଷେକ ପ୍ରାପ୍ତ କର; କାରଣ ନିଜ ଗୁଣ ଓ ଚୟନରେ ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ମିଳିଛ। ତୁମେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ହେଲେ ମଧ୍ୟ, ପିତୃସ୍ନେହରୁ ମୁଁ ତୁମ ଭଲ ପାଇଁ କିଛି କହିବି – ସଦା ନମ୍ରତା ରଖ, ଇନ୍ଦ୍ରିୟ ନିୟମିତ ରଖ। କାମ ଓ କ୍ରୋଧ ଦ୍ୱାରା ଆସୁଥିବା ଦୋଷ ଛାଡ଼; ଗୁପ୍ତ ଓ ପ୍ରକାଶ ଦୁଇଁଠି ଉଚିତ ଚରିତ୍ର ରଖ। ମନ୍ତ୍ରୀ ଦିଅଁରୁ ଆରମ୍ଭ କରି ସମସ୍ତ ଲୋକକୁ ଜିତିବାକୁ ଚେଷ୍ଟା କର; ଧନ ଓ ଅସ୍ତ୍ର ଭଣ୍ଡାର ଏକାଠା କର। ଯେ ରାଜା ଭୂମିରେ ନିବାସ କରୁଥିବା ପ୍ରଜାମାନେ ଦ୍ୱାରା ସ୍ନେହ ଓ ଭକ୍ତି ମିଳିଥିବା, ତାଙ୍କ ସଂଗୀମାନେ ଦେବତାମାନେ ଅମୃତ ପାଇଁ ଖୁସି ହେଉଥିବା ପରି ଆନନ୍ଦିତ ହୁଅନ୍ତି।