ଏହି କାହାଣୀର ଆରମ୍ଭ ହୁଏ ଅତି ପ୍ରାଚୀନ ଏକ ସହର, ଯାହାର ନାମ ହେଉଛି ଅୟୋଧ୍ୟା। ଏହି ସହର ଅଗ୍ନି ସମାନ ଶୋଭା ଓ ଗୁଣବତ୍ତାରେ ଘେରା ଥିଲା, ଯେଉଁଥିରେ ଦ୍ୱିତୀୟ ଜନ୍ମ ଗ୍ରହଣ କରିଥିବା ବୈଦିକ ଜ୍ଞାନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ ବିଶେଷଜ୍ଞ ମହାନ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ବସିଥିଲେ। ଏହି ସହରରେ ତଥା ମହାନ ଋଷିମାନେ ଓ ପବିତ୍ର ତପସ୍ବୀମାନେ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ତାଙ୍କର ଧାର୍ମିକତା ଓ ସତ୍ୟ ପ୍ରତି ଏକ ଗଭୀର ସମର୍ପଣ ଦେଇଥିଲେ। ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ଏକ ମହାନ ବେଦ ଜ୍ଞାନୀ ଥିଲେ, ଯିଏ ସମସ୍ତ ଜ୍ଞାନରେ ପରିପୂର୍ଣ୍ଣ, ଦୃଷ୍ଟିଶାଳୀ ଓ ଦୀପ୍ତିମାନ। ସେ ଇକ୍ଷ୍ବାକୁ ବର୍ଗର ଏକ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଚାରିଓଟିୟର୍ ଥିଲେ, ଯିଏ ଧର୍ମରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍, ନିଜ ସମୟକୁ ନିୟନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲେ। ତାଙ୍କର ନାମ ହେଉଛି ରାଜା ଦଶରଥ। ଦଶରଥ ଏକ ମହାନ ରାଜା ଥିଲେ, ଯିଏ ମାନବତାର ସୁରକ୍ଷା କରୁଥିଲେ, ମାନୁର ସମୟରେ ଯେପରିକରେ ସେ ସଂସାରର ସୁରକ୍ଷକ ଥିଲେ। ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ଅନେକ ଧନୀ ଘରାନୀ ଥିଲେ, ସେମାନେ ଗୋରୁ, ଘୋଡ଼ା, ଧନ ଓ ଧାନରେ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲେ। ଏଠାରେ କୌଣସି ଦୁର୍ବଳ, କୌଣସି କ୍ଷୁଧାର୍ତ୍ତ, କୌଣସି କ୍ରୂର ମଣିଷ ଦେଖା ନାହିଁ; ସମସ୍ତେ ଧର୍ମୀୟ, ଶିଷ୍ଟ ଓ ଖୁସିରେ ଥିଲେ। ସେମାନେ ଦେଖାରେ ସୁନ୍ଦର, ଗୃହରେ ସୁସଜ୍ଜିତ, ଓ ସ୍ୱଚ୍ଛ ଥିଲେ। କୌଣସି ଅସୁଚିତ ଖାଦ୍ୟ କେହି ଖାଇଥିଲେ ନାହିଁ, ସମସ୍ତେ ଦାନ କରିବାରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ। ଅୟୋଧ୍ୟାରେ ଅନେକ ବ୍ରାହ୍ମଣ ତାଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟ ପ୍ରତି ସମର୍ପିତ ଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଦେହରେ ଶକ୍ତି, ଧୈର୍ୟ ଓ ପ୍ରଶଂସା ଥିଲା। ସେମାନେ ସଦା ସତ୍ୟ କଥା କହୁଥିଲେ, କୌଣସି କ୍ଷୁଭିତ ହେଲେ ମଧ୍ୟ ମିଥ୍ୟା କଥା କହିବାକୁ ତାଙ୍କର ମନ ନଥିଲା। ଏହି ଅୟୋଧ୍ୟା ସହର କ୍ଷତ୍ରିୟମାନଙ୍କର ସମର୍ଥନରେ ଥିଲା, vaiśyas ତାଙ୍କର କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ନିଷ୍ଠାବାନ୍ ଥିଲେ, ଏବଂ śūdras ତାଙ୍କର ନିଜ କର୍ତ୍ତବ୍ୟରେ ଲଗନ ହୋଇଥିଲେ। ସହରଟି ସେଇ ମାନୁଷ ମାନେ ଭଲ ଓ ଦୀର୍ଘ ଆୟୁଷ୍ ଜୀବନ ଯାପନ କରୁଥିଲେ, ସତ୍ୟ ଓ ଧର୍ମରେ ଲଗନ ରଖିଥିଲେ। ଏହି ସହରରେ ଯେପରିକରେ ଯୋଧାମାନେ ଅଗ୍ନି ସମାନ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଥିଲେ, ସେପରି ଘୋଡ଼ାମାନେ ଓ ହାତୀମାନେ ମହାନତାରେ ଥିଲେ। ଏହି ସହରରେ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ହାତୀ ଥିଲେ, ଯେଉଁମାନେ ପର୍ବତ ସମାନ ଦୃଢ଼ ଓ ଶକ୍ତିଶାଳୀ। ଏହି ସହର ଅନେକ ହାତୀ ଓ ଘୋଡ଼ାରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ଥିଲା, ଯାହା ଦଶରଥଙ୍କର ରାଜ୍ୟର ସମ୍ରକ୍ଷକ ଥିଲେ। ଦଶରଥ ଏହି ସହରରେ ରାଜ କରୁଥିଲେ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି, ସମ୍ରାଜ୍ୟ ଓ ସାଧୁତାରେ ସେ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ସମାନ ଥିଲେ। ଅୟୋଧ୍ୟା ଏକ ଦୀର୍ଘ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ସୁରକ୍ଷିତ ଥିଲା, ଯେପରିକରେ ମାନୁ ଏକ ସମୟରେ ସଂସାରକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କରିଥିଲେ। ଏହି ଆଧୁନିକ ଓ ସୁନ୍ଦର ସହର ଅୟୋଧ୍ୟା ଦଶରଥଙ୍କର ଶାସନରେ ଧର୍ମ, ସତ୍ୟ ଓ ନ୍ୟାୟର ସମ୍ରକ୍ଷକ ଥିଲା, ଯାହାର ଶ୍ରେଷ୍ଠତା ଦୃଷ୍ଟାନ୍ତ ହେବା ସହିତ ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଆନନ୍ଦ ଓ ସମୃଦ୍ଧି ପ୍ରଦାନ କରୁଥିଲା। ଏହି କାହାଣୀ ଏଠାରେ ଶେଷ ହୁଏ, ଯାହା ବାଲକାଣ୍ଡର ସାର୍ଗରେ ଅନ୍ତିମ ଅଧ୍ୟାୟ ହେବା ସହିତ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ହୁଏ।