ଓଡ଼ିଆ ଏକାତ୍ମ ଗଳ୍ପ ରୂପେ ଏହି ପାଠ୍ୟାନୁସାରେ: ଏକ ଦିନ, ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବରୁଣ ଉର୍ବଶୀଙ୍କୁ ଦେଖି, ତାଙ୍କୁ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଆକୁଳ ହେଲେ। ଉର୍ବଶୀ ହାତ ଜୋଡି ବରୁଣଙ୍କୁ କହିଲେ, "ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ମିତ୍ର ମୋତେ ପୂର୍ବରୁ ଚୟନ କରିଛନ୍ତି।" କିନ୍ତୁ ବରୁଣ, କାମଦେବଙ୍କ ତୀରରେ ଅତିବିଧି ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ କରି, କହିଲେ, "ମୁଁ ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କ ତିଆରି କରିଥିବା କଳସରେ ମୋର ଶକ୍ତି ବିମୋଚନ କରିବି।" ତାଙ୍କୁ ଏହିପରି କହିଲେ, "ଏହି ଭାଗ୍ୟବତୀ, ଶ୍ରେଷ୍ଠ ରୂପବତୀ ଉର୍ବଶୀ, ଯଦି ତୁମେ ଏକତ୍ର ହେବାକୁ ଚାହୁଁନାହିଁ, ତେବେ ମୁଁ ମୋର ଇଚ୍ଛାକୁ ପୂରଣ କରିବି, ଏହି କଳସରେ ମୋର ଶକ୍ତି ବିମୋଚନ କରିବି।" ବରୁଣଙ୍କ ଏହି ଶୁଭ ଶବ୍ଦ ଶୁଣି, ଉର୍ବଶୀ ଅତ୍ୟନ୍ତ ଖୁସି ହେଲେ ଏବଂ କହିଲେ, "ଯାହା ଆପଣ ଚାହୁଁନ୍ତି, ତାହା ହେଉ; ମୋର ହୃଦୟ ଆପଣଙ୍କୁ ଉପରେ ଲାଗିଛି, ମୋର ସ୍ନେହ ଆପଣଙ୍କ ପାଇଁ ବେଶି, କିନ୍ତୁ ମୋର ଶରୀର ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଉପରେ ଅର୍ପିତ।" ଉର୍ବଶୀଙ୍କ ଏହି ଉତ୍ତର ଶୁଣି ବରୁଣ ତାଙ୍କର ଦୀପ୍ତିମାନ ଶକ୍ତିକୁ ଏହି କଳସରେ ବିମୋଚନ କଲେ। ଏଉଁପରେ ଉର୍ବଶୀ ତାଁଠୁ ଚାଲିଗଲେ। ମିତ୍ର, ଦେବତାମାନଙ୍କ ନିକଟରେ ଯାଇ ଉର୍ବଶୀଙ୍କୁ ଦେଖି ତାଙ୍କୁ କହିଲେ, "ମୁଁ ତୁମକୁ ପୂର୍ବରୁ ଆମନ୍ତ୍ରଣ କରିଥିଲି, ତୁମେ କାହିଁକି ମୋତେ ଛାଡି ଅନ୍ୟ ଜଣେ ପତିକୁ ଚୟନ କଲା? ତୁମର ଆଚରଣ ଖରାପ।" ତାଙ୍କ ରୋଷରେ ଏହିପରି ଶାପ ଦେଲେ, "ଏହି ଅପରାଧରେ, ତୁମେ କିଛି ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମାନବ ଲୋକରେ ବାସ କରିବାକୁ ପଡିବ।" ଏବଂ ଉର୍ବଶୀଙ୍କୁ ଦେଶାନ୍ତର କରି, "ଏବେ ତୁମେ ପୁରୁରବାସ, ବୁଧଙ୍କ ପୁତ୍ର ଏବଂ କାଶୀର ରାଜାଙ୍କୁ ଯାଉ; ସେ ତୁମର ପତି ହେବେ।" ଶାପର ପ୍ରଭାବରେ ଉର୍ବଶୀ ପୁରୁରବାସଙ୍କୁ ଯାଇ ତାଙ୍କ ସହ ଯୋଗ ହେଲେ। ତାଙ୍କ ଦୁଇଜଣଙ୍କୁ ଏକ ପ୍ରସିଦ୍ଧ ଏବଂ ଶକ୍ତିଶାଳୀ ପୁତ୍ର ଆୟୁ ଜନ୍ମ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ନହୁଷ ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଦୀପ୍ତିରେ ଦୀପ୍ତିମାନ ହେଲେ। ଇନ୍ଦ୍ର ଭୃତ୍ରକୁ ବଜ୍ର ନିକ୍ଷେପ କରିବା ପରେ ଅସ୍ତିର ହେଲେ; ଏହି କାରଣରୁ ଏକ ଶତ ହଜାର ବର୍ଷ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ଇନ୍ଦ୍ର ଭାବରେ ଶାସନ କଲେ। ଉର୍ବଶୀ ଶାପ ଦ୍ୱାରା ଭୂମିରେ ଅବତରିଲେ, ତାଙ୍କ ଦୀପ୍ତିମାନ ଦନ୍ତ ଏବଂ ମଧୁର ଚକ୍ଷୁ ଥିଲା, ଅନେକ ବର୍ଷ ମାନବ ଲୋକରେ ବାସ କଲେ। ଶାପ ଶେଷ ହେବା ପରେ, ମନୋହର ଭୃକୁତି ଥିବା ଉର୍ବଶୀ ପୁନି ଇନ୍ଦ୍ରଙ୍କ ଆସନକୁ ଫେରିଗଲେ। ଏହି ଭାଗବତୀ ଉତ୍ତରକାଣ୍ଡର ଛପନ ଶର୍ଗର ଏଠି ଶେଷ ହେଲା। ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ କଥା ଶୁଣି ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଅତି ଖୁସି ହେଇ ରାଘବଙ୍କୁ ପ୍ରଶ୍ନ କଲେ, "ହେ କକୁତ୍ସ୍ଥ ବଂଶର ଉତ୍ତମ, ଏହି ଦୁଇଜଣ, ଦ୍ୱିଜ ଏବଂ ରାଜା, ତାଙ୍କ ଶରୀର ଛାଡି ଦେବତାଙ୍କ କୃପାରେ କିପରି ପୁନି ଶରୀର ମିଳାଇଲେ?" ରାମ, ତତ୍ତ୍ୱ ଏବଂ ଶୌର୍ୟରେ ଅଟୁଟ, ଏହି ଉତ୍ତର ଦେଇ କହିଲେ, "ହେ ରଘୁବଂଶର ଶ୍ରେଷ୍ଠ, ଏହି ଦେବତାମାନଙ୍କ ଶକ୍ତିରେ ଭରିଥିବା କଳସରୁ ଦୁଇଜଣ ଦୀପ୍ତିମାନ ଋଷି ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ, ତାଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ଏକ ଅଗସ୍ତ୍ୟ ମୁଁ ତୁମର ପୁତ୍ର ନୁହେଁ ବୋଲି ମିତ୍ରଙ୍କୁ ଛାଡି ଯାଇଥିଲେ। ଏହି କଳସରେ ପ୍ରଥମେ ମିତ୍ର ଏବଂ ଉର୍ବଶୀଙ୍କ ଶକ୍ତି ଥିଲା, ଏହି କଳସରେ ବରୁଣଙ୍କ ଶକ୍ତି ମଧ୍ୟ ଥିଲା। କିଛି ସମୟ ପରେ, ମିତ୍ର ଏବଂ ବରୁଣଙ୍କ ଯୋଗରୁ, ତାଙ୍କର ଶକ୍ତି ସହିତ, ଦିବ୍ୟ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ଜନ୍ମ ନେଲେ। ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଇକ୍ଷ୍ୱାକୁ ଜନ୍ମରୁ ନିର୍ମଳ ଥିଲେ, ଜନ୍ମ ସମୟରେ ତାଙ୍କ ବଂଶର ଉତ୍ତମ ପୁରୋହିତ ଚୟନ କଲେ।" "ଏହିପରି ମହାତ୍ମା ବଶିଷ୍ଠଙ୍କ ପୂର୍ବ ଶରୀରରୁ ଉଦ୍ଭବ କଥା ମୁଁ ତୁମକୁ କହିଛି; ଏବେ ନିମିଙ୍କ ବିଷୟରେ ଶୁଣ।" ରାମ କହିଲେ, "ରାଜା ବିଦେହଙ୍କୁ ଦେଖି ସମସ୍ତ ଋଷିମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହେଇ ତାଙ୍କୁ ବିଦି ଅନୁଷ୍ଠାନରେ ଅନୁଗତ କଲେ। ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବ୍ରାହ୍ମଣମାନେ ନାଗରିକ ଏବଂ ସେବକମାନେ ରାଜାଙ୍କ ଶରୀରକୁ ଗନ୍ଧ, ମାଳା ଏବଂ ଉତ୍ତରୀୟ ଦେଇ ସଂରକ୍ଷଣ କଲେ।" "ଯେତେବେଳେ ଯଜ୍ଞ ଶେଷ ହେଲା, ଭୃଗୁ କହିଲେ, 'ମୁଁ ତୁମର ମନକୁ ଫେରାଇ ଦେବି, ରାଜା, ମୁଁ ତୁମେ ଉପରେ ପ୍ରସନ୍ନ।' ଦେବତାମାନେ ଖୁସି ହୋଇ ନିମିଙ୍କୁ କହିଲେ, 'ବର ଚୟନ କର, ରାଜା ଋଷି, ତୁମର ମନ କେଉଁଠି ବସିବ?' ସମସ୍ତ ଦେବତାଙ୍କ ଉତ୍ତରରେ ନିମି କହିଲେ, 'ହେ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଦେବତା, ମୁଁ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଚକ୍ଷୁରେ ବାସ କରିବାକୁ ଚାହେଁ।'" "ଦେବତାମାନେ 'ଏହିପରି ହେଉ' କହିଲେ; 'ତୁମେ ସମସ୍ତ ଜୀବର ଚକ୍ଷୁରେ ବାତାସ ଭଳି ଚଳିବା।' ଏହିପାଇଁ ଏ ଭୂମିର ରାଜା, ଚକ୍ଷୁ ବାରମ୍ବାର ଅନ୍ଦ ହେବ, କାରଣ ତୁମେ ଅନ୍ତରେ ବିଶ୍ରାମ ଖୋଜିବା।" "ଏହିପରି କହି ବିଦେବା, ଦେବତାମାନେ ଚାଲିଗଲେ; ମହାତ୍ମାମାନେ ନିମିଙ୍କ ଶରୀରକୁ ଏକତ୍ର କଲେ। ଏହିଠାରେ ଅରଣି ରଖି, ମନ୍ତ୍ର ଏବଂ ହୋମ କରି ଶକ୍ତି ଦେଇ ଚର୍ଣ୍ଣ କଲେ। ଅରଣି ଚର୍ଣ୍ଣ କରିବା ସମୟରେ ଏକ ମହାତ୍ମା ତପସ୍ବୀ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ; ଏହି ଚର୍ଣ୍ଣରୁ ତାଙ୍କୁ ମିଥିଲା ବୋଲି କୁହାଯାଏ, ଜନ୍ମରୁ ଜନକ ଉଦ୍ଭବ ହେଲେ; ତିନି ବିଦେହରୁ ଜନ୍ମ ନିବାରଣ କରି, ତାଙ୍କୁ ବୈଦେହ ବୋଲି ସ୍ମରଣ କରାଯାଏ।" "ଏହିପରି ଜନକ ବିଦେହ ରାଜାମାନଙ୍କ ପୂର୍ବଜ ହେଲେ; ମିଥିଲା ଦୀପ୍ତିମାନ ଥିଲେ ଏବଂ ମୈଥିଳ ବଂଶକୁ ଉଦ୍ଭବ ଦେଲେ।" ଏଠି ଉତ୍ତରକାଣ୍ଡର ସତପନ୍ଚାଶତ ଶର୍ଗର ଶେଷ ହେଲା। ଏହିପରି କଥା ଶୁଣି ଲକ୍ଷ୍ମଣ, ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଶତ୍ରୁଘ୍ନ, ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ, "ହେ ରାଜାମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରୁ ବାଘ, ଏହି ଅଦ୍ଭୁତ ପୁରାତନ ବିଦେହର କଥା ଏବଂ ବଶିଷ୍ଠ ନିମିଙ୍କ ବିଷୟରେ ମୁଁ ଶୁଣିଛି। ନିମି ଏକ ପ୍ରବଳ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଥିଲେ, ବିଶେଷ ଭାବରେ ଅନୁଷ୍ଠିତ ହେଲେ; ତଥାପି ତିନି ବଶିଷ୍ଠ ମହାତ୍ମାଙ୍କ ପାଇଁ ଧୈର୍ୟ ଦେଖାଇଲେ ନାହିଁ।" ଏପରି କହି, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଲକ୍ଷ୍ମଣଙ୍କୁ ସମସ୍ତ ଶାସ୍ତ୍ରରେ ପାରଙ୍ଗତ ଥିବା ଉତ୍ତର ଦେଲେ।