ଏହି ପବିତ୍ର ଗଥାରେ, ଜାମଦଅଗ୍ନ୍ୟ ରାମ ରାମଙ୍କୁ କହିଲେ— “ହେ ରାମ, ମୁଁ ଏହି ପୃଥିବୀକୁ ସମ୍ପୂର୍ଣ୍ଣ ଭାବେ ଜୟ କରି, ମହାତ୍ମା କାଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଏହା ବଳି ଦେଇଥିଲି; ଏହା ମୋର ଧର୍ମ କର୍ମର ଫଳ ଭାବେ ଦେଇଥିଲି। ଏହି ବଳି ପରେ, ମୁଁ ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତରେ ତପୋବଳରେ ବସିଥିଲି; କିନ୍ତୁ ତୁମେ ଧନୁର୍ଭଙ୍ଗ କରିଥିବା ଖବର ଶୁଣି, ମୁଁ ଶୀଘ୍ର ଏଠାକୁ ଆସିଛି। ଏହି ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ମହାଧନୁ ମୋର ପିତା ଓ ପିତାମହଙ୍କୁ ଉତ୍ତରାଧିକାର ଭାବେ ମିଳିଛି; ଯୋଧାର ଧର୍ମ କର୍ତ୍ତବ୍ୟକୁ ସମ୍ମାନ ଦେଇ, ଏହି ଉତ୍କୃଷ୍ଟ ଧନୁକୁ ଧର। ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁରେ ବିଜୟୀ ବାଣ ଲଗା; ଯଦି ତୁମେ ସମର୍ଥ ଅଛ, ତେବେ ମୁଁ ତୁମେ ସହ ଏକ ଯୁଦ୍ଧ ଦେବି।” ଏହି ଦୃଶ୍ୟର ପରେ, ଶ୍ରୀମଦ୍ ଵାଲ୍ମୀକି ରାମାୟଣର ବାଳ କାଣ୍ଡର ଷଠିଅଠ ସର୍ଗ ପ୍ରାରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଜାମଦଅଗ୍ନ୍ୟଙ୍କର କଥା ଶୁଣି, ଦଶରଥଙ୍କ ପୁତ୍ର ଶ୍ରୀରାମ, ଶ୍ରଦ୍ଧାରେ ଆବଦ୍ଧ ହୋଇ, ପ୍ରଥମେ ନିଜ ପିତାଙ୍କୁ ଏବଂ ପରେ ଜାମଦଅଗ୍ନ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ— “ଭାର୍ଗବ, ମୁଁ ତୁମେ କରିଥିବା କର୍ମ ଶୁଣିଛି; ତୁମେ ନିଜ ପିତାଙ୍କର ଋଣ ପୂରଣ କରିଛ, ଆମେ ତୁମେ ପ୍ରତି ସମ୍ମାନ ଦେଉଛୁ। କିନ୍ତୁ ତୁମେ ମୋତେ ଅସମର୍ଥ, ଶୌର୍ୟ ହୀନ ଓ କ୍ଷତ୍ରିୟ ଧର୍ମ ରକ୍ଷା କରିପାରିବ ନାହିଁ ବୋଲି ଭାବୁଛ; ଆଜି ମୋର ପ୍ରତାପ ଦେଖ।" ଏହିପରି କହି, ରାଘବ ରାମ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଭାର୍ଗବଙ୍କର ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଅସ୍ତ୍ର ଓ ବାଣ ନେଇ, ଧନୁରେ ବାଣ ଲଗାଇଲେ। ତାପରେ, ରାମ କ୍ରୋଧିତ ହୋଇ ଜାମଦଅଗ୍ନ୍ୟଙ୍କୁ କହିଲେ— “ତୁମେ ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ମୋର ପ୍ରଣାମ ଯୋଗ୍ୟ, ଭଳି ଭାବରେ ବିଶ୍ୱାମିତ୍ର ମଧ୍ୟ; ଏହି ଜୀବନ ନେବା ବାଣ ତୁମେ ଉପରେ ଛାଡିପାରିବି ନାହିଁ।" “ମୁଁ ତୁମର ପଥକୁ ନଷ୍ଟ କରିବି ନାହିଁ କିମ୍ବା ତୁମେ ତପୋବଳରେ ଜୟ କରିଥିବା ଲୋକଗୁଡିକୁ ଏହି ବାଣରେ ଆଘାତ କରିବି; ଏହି ମୋର ସଙ୍କଳ୍ପ। ବିଷ୍ଣୁଙ୍କର ଏହି ଦିବ୍ୟ ବାଣ କ୍ଷୟ ହୋଇ ନାହିଁ; ଏହା ଶକ୍ତିର ଅହଙ୍କାରକୁ ନଷ୍ଟ କରେ।" ଏହି ଦୃଶ୍ୟ ଦେଖିବା ପାଇଁ, ଶବର, ଋଷି, ବ୍ରହ୍ମା, ଦେବତାମାନେ, ଗନ୍ଧର୍ବ, ଅପ୍ସରା, ସିଦ୍ଧ, ଚାରଣ, କିନ୍ନର, ଯକ୍ଷ, ରାକ୍ଷସ, ନାଗ ଏବଂ ଅନେକ ଦେବମାନେ ଏଠାକୁ ଏକତ୍ରିତ ହେଇଛନ୍ତି। ସମସ୍ତ ଦିଗ ନିର୍ଦ୍ଦିଗ୍ଧ ହେଇଯାଉଛି, ରାମ ଶ୍ରେଷ୍ଠ ଧନୁ ଧରିଛନ୍ତି; ଏହା ଦେଖି ଜାମଦଅଗ୍ନ୍ୟ ଶକ୍ତିହୀନ ହେଇ ଆନନ୍ଦରେ ରାମଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ। ରାମଙ୍କର ତେଜରେ ଜାମଦଅଗ୍ନ୍ୟ ଶକ୍ତିହୀନ ହେଇ, ଶାନ୍ତ ଭାବରେ କହିଲେ— “ପୂର୍ବରୁ ମୁଁ ପୃଥିବୀକୁ କାଶ୍ୟପଙ୍କୁ ଦେଇଥିଲି; ତାଙ୍କ ଆଜ୍ଞା ଅନୁସାରେ, ମୁଁ ମୋର ଅଞ୍ଚଳରେ ରାତି ରହିପାରିବି ନାହିଁ। ତେଣୁ ମୁଁ ତାଙ୍କ ଶବ୍ଦକୁ ନିର୍ବିକଳ୍ପ ଭାବରେ ପାଳନ କରୁଛି।" “ହେ ରାମ, ମୋର ପଥକୁ ନଷ୍ଟ କରିବ ନାହିଁ; ମୁଁ ଚିନ୍ତାର ତରଙ୍ଗ ଭଳି ଶୀଘ୍ର ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତକୁ ଯିବି। ମୁଁ ତପୋବଳରେ ଜୟ କରିଥିବା ଲୋକଗୁଡିକୁ ତୁମେ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣରେ ଆଘାତ କର; ଯେଉଁଠାରେ ବିନାଶ ରେଖା ଆସିବ ନାହିଁ।" “ମୁଁ ଜାଣିଛି, ତୁମେ ଅଜର ମଧୁବିଧ୍ଵଂସୀ, ଦେବଗଣଙ୍କର ନାୟକ; ଏହି ଧନୁକୁ ତୁମର ଛୁଆଁ ଦ୍ୱାରା ସବୁ କୁଶଳ ହେଉ। ଏହି ଦେବମାନେ ଏକତ୍ରିତ ହୋଇ ତୁମ ଅଦ୍ୱିତୀୟ କର୍ମ ଦେଖୁଛନ୍ତି। ଏହି ଘଟଣାରେ ମୋତେ ଲଜ୍ଜା ହେବା ଦରକାର ନୁହେଁ, କାରଣ ତୁମେ ତିନି ଲୋକର ନାୟକ।" “ହେ ରାମ, ତୁମେ ନିଶ୍ଚଳ ନିଶ୍ଚୟର, ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣ ଛାଡ; ବାଣ ଛାଡିବା ପରେ ମୁଁ ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତକୁ ଯିବି।" ଏପରି ଶକ୍ତିଶାଳୀ ଜାମଦଅଗ୍ନ୍ୟ ରାମଙ୍କୁ କହିବା ପରେ, ଦଶରଥପୁତ୍ର ଶ୍ରୀରାମ ଏହି ଶ୍ରେଷ୍ଠ ବାଣ ଛାଡିଲେ। ଜାମଦଅଗ୍ନ୍ୟ ନିଜ ତପୋବଳରେ ଜୟ କରିଥିବା ଲୋକଗୁଡିକୁ ରାମଙ୍କ ବାଣରେ ଆଘାତ ହେବା ଦେଖି, ଶୀଘ୍ର ମହେନ୍ଦ୍ର ପର୍ବତକୁ ଯିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ। ତାପରେ, ସମସ୍ତ ଦିଗ ଏବଂ ମଧ୍ୟମ ଦିଗ ନିର୍ଦ୍ଦିଗ୍ଧ ହେଲା; ଦେବମାନେ ଓ ଋଷିମାନେ ଶ୍ରୀରାମଙ୍କୁ ପ୍ରଶଂସା କଲେ। ଦଶରଥପୁତ୍ର ରାମଙ୍କୁ ଜାମଦଅଗ୍ନ୍ୟ ରାମ ସମ୍ମାନ କଲେ; ପରିକ୍ରମା କରି, ନିଜ ପଥରେ ଯିବାକୁ ଚାଲିଗଲେ। ଏହିପରେ ସତ୍ତରି ଏବଂ ସତ୍ତରି ସର୍ଗ ପ୍ରାରମ୍ଭ ହେଉଛି। ଜାମଦଅଗ୍ନ୍ୟ ରାମ ଯିବା ପରେ, ଶାନ୍ତ ମନ ଓ ମହାନ୍ତ ଯଶସ୍ବୀ ଦଶରଥପୁତ୍ର ରାମ ଧନୁକୁ ଅପାର ବରୁଣଙ୍କୁ ଦେଇଲେ। ଏହା ପରେ, ରାମ ଵସିଷ୍ଠ ଓ ଅନ୍ୟ ଋଷିମାନେ ପ୍ରତି ନମସ୍କାର କରି, ନିଜ ପିତାଙ୍କୁ ଦେଖିଲେ, ଯିଏ ଦୁଃଖିତ ଥିଲେ, ଏବଂ ରାମ ତାଙ୍କୁ କହିଲେ— “ଜାମଦଅଗ୍ନ୍ୟ ରାମ ଚାଲିଗଲେ; ଏବେ ଚତୁର୍ଦ୍ଦଳ ସେନା ଆୟୋଧ୍ୟା ଯାଇପାରିବ, ତୁମେ ତାହାକୁ ସୁରକ୍ଷିତ କର।" ରାମଙ୍କ କଥା ଶୁଣି, ଦଶରଥ ରାଜା ନିଜ ପୁତ୍ର ରାଘବକୁ ଦୁଇ ହାତରେ ଆଲିଂଗନ କରି ମୁଣ୍ଡରେ ଚୁମ୍ବନ କଲେ। ରାମ ଚାଲିଯିବାର ଖବର ଶୁଣି, ରାଜା ଅତି ଆନନ୍ଦ ଓ ଉଲ୍ଲାସରେ ଭରିଗଲେ; ସେ ମନେ କଲେ, ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ ସେ ନିଜେ ପୁନଃ ଜନ୍ମ ନେଇଛନ୍ତି। ଏହା ପରେ, ସେନାକୁ ଆଗେ ବଢିବା ଆଜ୍ଞା ଦେଇ, ଦଶରଥ ଶୀଘ୍ର ନଗର ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯେଉଁଠାରେ ଧ୍ୱଜ ଓ ପତାକାରେ ସୁଶୋଭିତ ନଗର, ଢୋଳ ଓ ବାଦ୍ୟର ଶବ୍ଦରେ ମହାନ ଉତ୍ସବ ହେଉଛି। ରାଜପଥ ହସ୍ତି-ପ୍ରକ୍ଷାଳିତ, ଫୁଲ ର ତଳ ଭରିଛି, ନଗରବାସୀ ଶୁଭ ହାତରେ ରାଜାଙ୍କୁ ଦ୍ୱାରେ ଅଭିନନ୍ଦନ କରିଛନ୍ତି। ରାଜା ନଗରକୁ ପ୍ରବେଶ କରି, ଜନସମୂହରେ ଭରିତ ଓ ଶୋଭାପ୍ରଦ ନଗରରେ, ଦୂରରୁ ନାଗରିକ, ବ୍ରାହ୍ମଣ ଓ ନଗରବାସୀ ଦ୍ୱାରା ସ୍ୱାଗତ ପାଇଲେ। ତାଙ୍କ ପୁତ୍ର ଓ ଯଶସ୍ବୀ ସାଥୀମାନଙ୍କ ସହ ରାଜା ନିଜ ପ୍ରିୟ ରାଜପାଳକୁ ପ୍ରବେଶ କଲେ, ଯାହା ହିମବତ ପର୍ବତ ପରି ଶୋଭାପ୍ରଦ। ରାଜା ନିଜ ଜନମାନେ ସହ ଗୃହରେ ଆନନ୍ଦ କଲେ, ସମସ୍ତ ଇଚ୍ଛା ପୂରଣ ହେଲା; କୌଶଳ୍ୟା, ସୁମିତ୍ରା ଓ ମଧୁର ନିତମ୍ବା କୈକେୟୀ ମଧ୍ୟ ଏହି ଆନନ୍ଦରେ ଅନ୍ତର୍ଗତ ହେଲେ।